Man on the Moon (1999)

Top film, werkelijk gefascineerd van Kaufman en waanzinnig gespeeld door Jim Carrey! Toppertje. Qua keren bekeken nadere we de dubbele cijfers!

Balen voor de rating dat mensen denken dat dit een typische schater film is van Jim. Daardoor geven mensen met een simpele gedachte moeite met de film. Zonde. Zeker wel top plaats worden in top 250!

Het is zeker een mooie film, maar ik zal eens proberen uit te leggen waarom het toch is gebleven bij "maar" 3***.

Ik heb deze film gisteren bekeken met m'n broertje. Hij is geen filmkijker, maar wel een Jim Carrey fan. Net als ik.

Nadat ik hem op het hart had gedrukt dat dit geen Ace Ventura of Liar Liar zou worden, ben ik hem gaan kijken.

Wat overheerst er bij mij na het kijken: de film heeft me niet gepakt.

Waardoor denk ik dat het komt: doordat ik tóch te veel met de "gekke-bekken-Jim Carrey" in mijn achterhoofd zat.

Ik merkte dat ik gedurende de film het lachen moest drukken, het werd dramatisch.

Nu ben ik aan het einde van de korte beoordeling gekomen en is 'ie toch mooi een halve ster gestegen doordat ik hem nu, beschouwend, beter kan waarderen.

Goede film, met een andere, maar sterke Jim Carrey.

3***>3.5***

Stond al heel lang hoog op mijn to see-lijstje en het heeft de verwachtingen meer dan waargemaakt. Ik heb wel eens wat gelezen over die Kaufman, over zijn 'aparte' gevoel voor humor en imitaties, maar verder compleet onbekend met zijn levensverhaal.

Anyway, zeer interessante biopic van een zeer interessante komiek. Ik heb heel wat afgelachen, maar natuurlijk is dit verre van een echte komedie. Echt dramatisch is het allemaal ook niet, waardoor deze film lastig in een hokje valt te plaatsen (evenals de humor van Kaufman). Wel een erg originele vertelling met de gebruikelijke ups and downs en rare (maar leuke) wendingen. Wat is waar en wat is niet waar? Vreemde gast die Kaufman, maar daarom niet minder geniaal.

Verder was ik erg gediend van de grote cast. Veel leuke namen en cameos, en alweer Courtney Love, die we ook al zagen opduiken in Forman's vorige film, The People vs. Larry Flynt. Toevallig ook een biopic van een opmerkelijk persoon. Hierin speelt ze meer down to earth.

Maar wat deze film grotendeels maakt is natuurlijk de rol van Jim Carrey. Na The Truman Show, waar hij zijn eerste serieuze rol neerzette, kwam hij aan met Man on the Moon en bewees hij des te meer dat het wel degelijk een goede acteur is. 5 jaar later zou het weer doen in Eternal Sunshine of the Spotless Mind.

4,5 dikke sterren voor dit geweldige portret. Mede door dat schitterende einde, waarmee Forman ons wil doen beseffen dat Kaufman (en Clifton) voor altijd zal blijven doorleven in onze harten. Ontroerend, maar tegelijkertijd grappig: Zit Kaufman alweer met ons te fokken?? Jammer overigens dat de soundtrack niet werd doorgespeeld.

Een van mijn favoriete films. Een fascinerend levensverhaal van een fascinerende man, schitterend gespeeld door Jim Carrey. Het mooiste vind ik dat Andy na een meditatie zegt dat de wereld een grote illusie is. Dan, wanneer hij op de Filipijnen naar een "wondergenezer" gaat, ziet hij in dat ook dit wonder slechts een illusie is en begint hij te lachen. Zijn lachende hoofd gaat dan langzaam over naar een shot van Andy in een doodskist. Het is alsof hij vlak voor zijn dood nog een bevestiging krijgt van wat hij al wist: dat de wereld een illusie is.

Ik ga denk ik voor de 4,5*

Een film die je bijblijft door een prachtig einde en een sterke Carrey.

Tjsa, wat valt er over Man on the Moon te zeggen? Ten eerste is het geen vreemde film, maar een film over een vreemde man. Maar wel een vreemde man met een hart van goud. Andy Kaufman is een komiek met een vreemd gevoel voor humor, zelf vindt hij het helemaal geweldig maar hij is helaas ook de enige. Niemand waardeert zijn gevoel voor humor. Op een paar dingen na, een imitatie is geweldig en het publiek wil hier meer van zien. Maar na een tijdje is Kaufman dit typetje zat en wil hij verder, hij houdt zoiezo niet van de 'mainstream' humor en wil altijd wel iets vreemds en choquerends doen. De manier waarop Carrey die eigenwijze Kaufman vertolkt is magistraal. Het is niet Carrey maar Kaufman die daar staat. En het mooiste aan Kaufman is dat hij doet wat hij zelf grappig vindt, ook al vind niemand er een hol aan. Zolang hij er zelf lol om heeft is het goed. Zijn 'grappen' zijn ook zo realistisch dat niemand weet of ze hem moeten geloven of niet. Het eerste deel van de film voordat bekend wordt dat Kaufman kanker heeft is een beetje stroef. Het is niet echt grappig en behalve het spel van Carrey en Giamatti is het niet erg leuk. De typetjes van Kaufman en de dingen die hij doet hebben het allemaal net niet. Ook ik kon de humor van Kaufman niet plaatsen en bij het worstelgedeelte vond ik Kaufman te ver gaan. Maar toch zie je soms al glimpen van de echte Kaufman. Bijvoorbeeld als hij met zijn vriendin praat, dan komt de zachtaardige Kaufman die geen vlieg kwaad doet naar voren. En dát is een prachtig persoon.

De tweede helft, nadat de kanker van Kaufman bekend is, is prachtig. Na alle negativiteit besluit Kaufman zijn positieve energie vrij te laten en op een andere toer te gaan. De laatste show van hem is dan ook prachtig en uiteindelijk zijn levenswerk. En toch kan hij het niet laten om een 'choquerende' grap te maken. Namelijk door net alsof te doen dat het oude vrouwtje sterft, ik hield mijn hart vast want ik zag Kaufman's show ten onder gaan, maar gelukkig werd deze grap wel gewaardeerd. Het pijnlijkste is nog wel dat bij niemand gelooft dat Kaufman kanker heeft. Hier wordt hij prooi van zijn eigen grappen en dat komt hard aan. Het einde, bij Kaufman's begrafenis en de laatste scène in een komedieclub zijn prachtig. Tony Clifton treed op, je denkt dat het Giamatti is, en plotseling komt de camera langs Giamatti en dan het neonhoofd. Prachtig, Kaufman heeft uiteindelijk, na talloze vreemde shows en boze reacties toch een goede indruk achter gelaten. Hij krijgt toch die roem.

Erg jammer dat er niet meer uit het eerste deel is gehaald. Dit voelde nu aan als een instrumenteel stuk uit de film, een opstapje naar die prachtige tweede helft.

3,5*

Briljante Carrey die Kaufman doet herleven...

De beste film van Forman die ik zag!

Carrey speelt heel aardig en hoewel de film wel een tikkeltje in herhaling valt, is het allemaal erg vermakelijk. Vooral de fake tussen de worstelaar en Kaufman is hilarisch. Ik trapte er dan ook snoeihard in

3.5*

Vreemde film. Toch onderhoudelijk en verrassend genoeg voor een 3,5. Leuke grappen, mooie momenten maar ook vervelend saaie stukken.

Geweldig eind.

Geweldig geacteerd door Carrey.

Maerk zei: Ten eerste is het geen vreemde film, maar een film over een vreemde man.

Dat is inderdaad de kern! Ik denk dat deze film daarom geen geweldig hoog gemiddelde heeft, omdat veel mensen de film vreemd vinden.

Ik vond die hele Andy Kaufman maar een vreemd mannetje met vervelende humor. Dit kleurt dan ook beslist mijn mening over deze film, want beoordelen of Carrey hem waarheidsgetrouw neerzet kan ik niet want ik heb de echte Kaufman nooit aan het werk gezien. Carrey wekt echter wel de indruk dat hij weet wat hij doet en het geheel komt dan ook wel heel degelijk over. De (naar ik me herrinner schaarse) momenten die een wat serieuzere en onzekere Kaufman lieten zien vond ik eigenlijk het meest boeiend. Ik stel me zo voor dat de film een stuk aangenamer is als het hoofdpersonage en zijn opmerkelijke humor je ook daadwerkelijk aanspreekt.

Vroeger, als klein manneke, was ik een enorme fan van de fysieke humor van Jim Carrey, zoals Ace Ventura en The Mask. Ik herinner me nog goed dat mijn ouders het simpelweg niet konden uitstaan. Tegenwoordig, met films als Bruce Almighty en Yes Man, is hij geëvolueerd naar een familiekomiek die eender welke komische film naar een hoger niveau kan brengen, hij is zowat de Eddie Murphy van deze tijd. Maar jammer genoeg wordt vaak vergeten dat de man ook daadwerkelijk acteertalent heeft, hetgeen hij toont in dit levensverhaal van Andy Kaufman, Carrey verdwijnt volledig in de rol en legt een van de meest overtuigende biografische rollen neer die ik ooit gezien heb, de kans is groot dat Carrey de enige acteur is die Kaufman zo overtuigend zou kunnen neerzetten.

Inmiddels is Man on the Moon mijn favoriete Carrey film geworden. De film zet het levenswerk van de meest excentrieke en onbegrepen komiek aller tijden schitterend neer in een vreemde en hartverwarmende verfilming. Het laatste half uur van de film, de aftakeling van Andy Kaufman, is dan weer hartverscheurend treurig en past perfect in de film. Goed, de overgang had mss iets subtieler gekunnen, maar ik stoor me er niet aan. Het enige lichte punt van kritiek is dat er misschien te veel aandacht wordt besteed aan de acties van Kaufman, en minder op de persoon zelf: de gedachtengang van Kaufman wordt nooit volledig in de spotlight gezet. Maar de film heeft dit eigenlijk ook niet nodig en Man on the Moon blijft een film die ik van tijd tot tijd nog eens met plezier terugkijk.

In mn collectie heb ik zowat elke film waarin Jim Carrey in meespeeld. Tot ik me eens afvroeg: wat is de beste film van carrey?

Toen nam ik spontaan Man On The Moon eruit omdat dit volgens mij gewoon zn beste rol is!

Hij speelt een persoon na dat je achteraf vraagt wie is nu de echte? Zo'n personage neerzetten heb ik nog niet veel gezien. Enkel in de film The Doors met Val Kilmer heb ik ook zo'n gevoel!

Zeer mooie film, waarin Jim Carrey bijna subliem de rol van Andy Kaufman vertolkt. Bij sommige momenten in de film dacht ik, nee.. dit kan Kaufman toch nooit echt gedaan hebben? Maar toen ik het later opzocht bleek het echt waar.

Echt een aanrader, ook als je niet van Carrey houdt.

Ik ben het helemaal met je eens!

Schitterende film! Jim Carrey is helemaal top! en zeker niet het zelfde als al die andere Jim Carrey-films want eigenlijk vind ik die maar onnozel maar deze film is gewoon briljant!

Fantastische film, heel bijzonder. Unieke prestatie ook van Jim Carrey, zo zie ik hem toch het liefst. Alles is een grap voor Andy, zijn hele leven is een grap. Prachtig toch als je zo kunt leven. Lekker iedereen voor de gek houden, heerlijk!

Een topper.

Vind het wel een aparte film, maar ja..

Leuk filmpje voor een keer, maar hoef hem voorlopig nog geen 2e keer te zien.

Niet de komische rol die ik gewend van Carrey van films als the Mask

3,0*, omdat hij goed wegkijkt en voor het orginele script.

BRILJANT!!!!!

Ik kan niet meer tellen hoe vaak ik deze film heb gezien. Als je hem voor de humor kijkt, is hij zelf was flauw... maar het absurde en dan ook nog het gegeven dat het gebaseerd is op het werkelijke leven van Andy....

Naar mijn mening een veel te lage waardering... En wat een wrang einde als je de hele film eerst hebt moeten lachen...

Speciale hulde aan een van de meest excentrieke komieken ooit.

De film gaat goed van start en weet ook tijdens de speelduur interessant te blijven. Het komt op de een of andere manier erg losjes en weinig geforceerd over.

Je wordt al meteen leuk verwelkomd door een typerende monoloog. Hierin wordt direct op een geinige manier bekend dat de film met een korreltje zout moet genomen worden. Gelukkig wijken ze nooit hopeloos af van de waargebeurde feiten en proberen ze op een (pseudo-)serieuze wijze het autobiografische facet te respecteren.

Als kijker wordt je verscheidene malen op het verkeerde been gezet. Voor mensen die het korte levensverloop van Andy niet kennen zal het allemaal nog wat meer hallucinerend overkomen. Het gedoe met die worstelaar, de longkanker en uiteraard Tony Clifton worden subliem beneveld gehouden door een dikke laag mist, gecreëerd door Kaufman zelf. Er wordt veel gesuggereerd, maar aan de hand van wat je te zien krijgt kan je geen betrouwbare conclusie vormen. Vanuit dat opzicht denk ik dat Kaufman zelf deze verfilming wel geslaagd zou gevonden hebben. De juiste dosis paranoia is alleszins present.

Het Maanmannetje is perfect neergezet door Carrey. Je ziet duidelijk dat hij met plezier acteert. Zonder twijfel een van zijn beste rollen ooit en terecht bekroond met een Golden Globe. Van de rest van de cast kan ik echter niet echt hetzelfde zeggen. DeVito en Giamatti doen wel hun best, maar schijnen niet dezelfde overtuigingskracht te vinden. Toch voelt het niet aan alsof de film gedragen wordt door één persoon. Het personaliseren van Hollywood is zonder meer geslaagd en komt schitterend uit in samenspel met Kaufman.

Meer dan tevredenstellende film.

3,50 (3,75)

moet zeggen dat de publieken zo wanstaltig slecht acteren, dat daarmee zelfs de aardig acterende jim carrey er bijna slecht uitkomt. Ook danny devito vervult een waardeloze rol waar je eng van wordt, iemand die naast onze vriend andy kaufman geen enkel leven lijkt te hebben.Een documentaire over dit fenomeen lijkt me een stuk boeiender, aangezien we dan niet al die bizare amerikaanse publieken zien, maar publiek zien hoe 't echt heeft gereageerd.

Ik ben jaren de grootste fan van Jim Carrey geweest en vind het nu nog steeds een geweldig acteur dus ik vond dat ik wel verplicht was om deze film te bekijken.

Ik vond de film nogal vaag, net als het personage Andy Kaufman. Je word altijd voor de gek gehouden en dat maakt het soms best moelijk om te volgen. Soms wist ik ook niet of Jim Carrey nou expres zo zenuwachtig met zijn ogen heen en weer ging of dat hij zenuwachtig wou overkomen. Ik vond de film ook best lang duren. Vooral omdat ik gedurende die 2 uur maar 1 keer hard heb moeten lachen en je soms gewoon in de war raakt van het verhaal. Maar ik heb het wel volgehouden omdat de film zeker wel boeit.

Wat ik echter niet wist is dat Andy Kaufman echt geleefd heeft. Ik had nog nooit van hem gehoord maar ik heb net zijn Wikipedia pagina doorgelezen en dan zie ik toch wel dat zijn levensverhaal erg goed nagespeeld is. Ook leuk dat de orginele acteurs uit Taxi weer meedoen. En hulde aan Danny Devito.

Kan iemand mij even PM'en of hier een spoiler plaatsen van het einde. Ik snap er namelijk niks van. Andy is gestorven maar Tony Clifton treed toch op. Dat zou dan dus die vriend kunnen zijn want die deed dat wel eens in plaats van Andy, maar die vriend staat gewoon in het publiek toch? Dus dat snapte ik niet.

3,5*

Op Wikipedia staat dit over het einde:

Hmmm, oké. Kaufman houd het spannend

Omg, vergeet ik te stemmen

Ik heb nooit geweten dat er zo'n diepe laag bij deze film verstopt zat. Ik heb net Jim Carrey naast het orgineel gelegd en hij immiteert hem wel akelig goed.

Keertje herzien dan, Chevy?

Zeer zeker. Nu begin het hoge gemiddelde wel beter te begrijpen

In de herziening.

Andy Kaufman is één van de geweldigste "komieken" aller tijden.

Forman maakt een mooie tribute die één van de betere biopics oplevert.

Helaas net niet zo geniaal absurd of avant-gardistisch als Kaufman zelf, maar een must-see voor iedereen die wil weten hoe briljante komedie in elkaar steekt.

Aparte film, niet altijd even boeiend, maar toch een redelijk voldaan gevoel.

Het einde interpreteer ik zo: Kaufman heeft daadwerkelijk kanker, maar door het mirakelziekenhuis in de Filippijnen geneest hij van die kanker (die lach bij het genezingsproces vat ik op als een idee dat zich in zijn hoofd afspeelt om iedereen beet te nemen door zijn dood in scène te zetten). Daarna zet hij zijn eigen dood in scène en is HIJ Tony Clifton in de laatste scène.
Iemand een andere theorie over die laatste scène?

Nee, Andy Kaufman is echt dood.
Het ziekenhuis in de Filipijnen blijkt gewoon een fraud geen miraculeuze dokter, maar een bedrieger die een beetje goochelt met het uitknijpen van een insect. Andy lacht omdat hij ziet dat hij zich ook door iemand heeft laten beetnemen (geweldige grap toch?).
Andy en z'n scriptschrijver wisselde in real life ook vaak de rol van Tony Clifton. Werd Kaufman uitgenodigd in een talkshow stuurde hij vaak een "double" als Tony Clifton zonder dat iemand daarvan op de hoogte was. Onderdeeltje van Kaufman's humor.
De man op het podium is dus gewoon een anoniem acteur met Tony Clifton-make-up en de tekst van Andy's scriptwriter.
Voor alle duidelijkheid: Andy Kaufman heeft gewoon echt bestaan en de film is dus gewoon een biografie en geen verzinsel of zo.