The Spectacular Now (2013)

Goeie film over een jongen die het leven niet al te serieus neemt, totdat hij een wat serieuzer meisje ontmoet. Een mooie coming-of-age film met een juiste balans tussen drama en romantiek. De twee hoofdpersonages weten te boeien en zijn goed neergezet en uitgewerkt. De uitstekende casting draagt hier zeker ook aan bij.

“I don't see what's so great about being an adult.”

Men. Miles Teller, vond ik leuk in That Awkward Moment. Shailene Woodley, eergisteren gezien in The Fault in Our Stars waarin ze mijn hart gestolen had en Kyle Chandler, de knapste acteur boven de 40 in één film? ZIEN!

En ja, lief hoor allemaal. Wat een schattig stelletje. De chemie is zeker voelbaar. Toch is het allemaal erg braaf. Wanneer je je na een dik uur afvraagt: 'Wat is er nu eigenlijk allemaal gebeurd?' moet je concluderen dat dat vrij weinig is. Het kabbelt allemaal voort, met een zeer rustig tempo en weinig 'spectaculaire' gebeurtenissen. Op zich niet erg, want de personages zijn dan nog leuk en je ziet hoe ze veranderen door elkaar.

Het laatste half uur gebeuren er naar mijn smaak iets teveel geforceerde dingen. Ook raakte ik de binding kwijt met Sutter. Zijn overmatig drankgebruik, zijn hele attitude, plots begon het me een beetje tegen te staan. Als je niet kan beloven om niet dronken op je werk te verschijnen, wat ben je dan wel niet voor een lambal? Bezopen achter het stuur telkens, spring dan gelijk van een brug. En dat vanwege daddy issues. Huilie huilie, no one loves me, etc. Toen was hij me kwijt. Behoorlijk shit, zo'n kwartier voor de aftiteling.

Meer van gehoopt, helaas een beetje teleurstellend.

Ben ik de enige die de blik van Shailene Woodley in het allerlaatste shot het hoogtepunt van de hele film vind?

Wauw! Het acteerwerk vond ik echt fantastisch! Verder was het verhaal wel okay, niet heel boeiend ofzo, en die wiskey verslaving vond ik een beetje onnatuurlijk overkomen. Maar leuke film!

wat een boutfilm, en de hoofdrolspeler snap ik dus absoluut niet, zogenaamd populair mannetje!

Maar het meisje wat aimee speelde vind ik een ware openbaring.

Wat prachtig naturel spelen, en dat lachje... geweldig!

Om verliefd op te worden

Onbegrepen en dus onverwerkte gebeurtenissen uit het verleden maken dat Sutter zich uit zelfbescherming tegenover de buitenwereld een pantser aanmeet van onverschilligheid, bravoure en alcohol. Dat kost hem z’n vriendin. Dan komt hij Aimee tegen, die vanuit een totaal andere belevingswereld dat pantser niet eens ziet, er dwars doorheen prikt en daarmee zijn verwarring en vertwijfeling alleen maar groter maakt. Volwassen worden gaat van au.

Regisseur Ponsoldt heeft een sfeervolle coming-of-age film gemaakt met het hart op de juiste plaats. Dat is naast het boeiende verhaal mede te danken aan de uitstekende vertolkingen. Miles Teller is erg goed, maar de zeer naturel ogende Shailene Woodley steelt elke scène waarin ze te zien is. Dat is trouwens zo langzamerhand geen verrassing meer...

Verrassende film.

Meestal zijn dit niet echt mijn soort films, maar wat heb ik me hier onwijs goed mee vermaakt. Dit is echt wat je noemt een mix tussen comedy, drama en romantiek. Mooi verhaal en uitstekend acteerwerk van de erg goede cast. Heb van het begin tot eind genoten.

3,5*

Wat in het begin lijkt op weer een romantisch filmpje, blijkt een aardige diepgaand en interessant verhaal te zijn. Surely worth watching

Wat BBarbie zegt:

Onbegrepen en dus onverwerkte gebeurtenissen uit het verleden maken dat Sutter zich uit zelfbescherming tegenover de buitenwereld een pantser aanmeet van onverschilligheid, bravoure en alcohol. Dat kost hem z’n vriendin. Dan komt hij Aimee tegen, die vanuit een totaal andere belevingswereld dat pantser niet eens ziet, er dwars doorheen prikt en daarmee zijn verwarring en vertwijfeling alleen maar groter maakt. Volwassen worden gaat van au.

Regisseur Ponsoldt heeft een sfeervolle coming-of-age film gemaakt met het hart op de juiste plaats. Dat is naast het boeiende verhaal mede te danken aan de uitstekende vertolkingen. Miles Teller is erg goed, maar de zeer naturel ogende Shailene Woodley steelt elke scène waarin ze te zien is. Dat is trouwens zo langzamerhand geen verrassing meer...

Had het zelf niet beter kunnen verwoorden. Geweldige film, maar je moet jezelf wel kunnen verplaatsen in de hoofdpersoon. Anders zie je de diepgang niet en blijft er van het verhaal niks over.

Net gezien en naarmate de film vordert wordt het steeds interessanter en diepgaander. Teller en vooral Woodley acteren geweldig en hebben zeker chemie. Ook de bijrollen (vooral Kyle Chandler) worden goed vertolkt. Grappig om Odenkirk alias Saul Goodman te zien als baas van Sutter.

film reviews in 100 woorden: The Spectacular Now (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

The spectacular Now is een charmant en vooral realistische kijk op een jong liefdesverhaal. Miles Teller en Shailene Woodley spelen hun personages allebei op hetzelfde niveau en hebben realistische chemie samen. Teller’s personage komt met momenten toch redelijk oncharmant en wat eigenwijs over waardoor Woodley’s personage des te méér charmanter word. Kyle Chandler was ook nog best leuk. Het verhaal en de personages zijn simpel geschreven en de persoonlijke momenten tussen deze 2 tieners worden nooit over the top in beeld gebracht. Een leuke coming-of-age film met een aangenaam verhaal. Niets speciaals … gewoon leuk een keertje gezien te hebben.

3.0*

Een heerlijk"Coming of age"filmpje met leuke raakvlakken die wij allemaal zelf ook wel gehad hebben in ons jeugd.

De film is rustig en springt nergens uit de bocht.....en dat vind ik wel fijn bij deze film.

Sterk acteerwerk van beide twee spelers....deze twee hebben ondertussen ook weer grotere rollen gespeeld in grotere producties dus dat zegt ook weer genoeg.

Visueel ook erg leuk.

Mooie film over twee jonge mensen totaal verschillend, die langzaam maar zeker elkaar aanvullen.Leuk dat Bob Odenkirk een kleine rol heeft, heerlijke acteur!

Een leuk komedie/drama/romantiek film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende actrice Shailene Woodley...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

The Spectacular Now

Een interessante film over het leven van tiener Sutter. Sutter leeft in het ‘nu’ en maakt zich niet te veel zorgen over de toekomst. Hij feest en drinkt veel, heeft een leuke vriendin, veel (nep?) vrienden en een flask drank binnen handbereik. Wanneer zijn vriendin ( Brie Larson) het uitmaakt gaat het fout. Naarmate de film vordert wordt het steeds interessanter en diepgaander. Als kijker krijg je een ongemakkelijk gevoel om Sutter zo te zien en als hij de lieve Aimee (Shailene Woodley) ontmoet hoop je maar dat het goed gaat.

Teller en vooral Woodley acteren geweldig en hebben een natuurlijk aandoende aantrekkingskracht. Ook de bijrollen (vooral Kyle Chandler) worden goed vertolkt. Grappig om Odenkirk alias Saul Goodman te zien als baas van Sutter. De dialogen zijn goed en gelukkig worden de meeste clichés rond tienerdrama’s ontweken.

Het einde is geweldig en voor meerdere interpretaties vatbaar. Het wordt expres vaag gehouden wat Aimee gaat doen en Woodley weet het erg goed over te brengen met alleen haar gezichtsexpressie. Erg knap.

Niet onaardig, totdat het gaat donderen. Onverwerkte ditjes en datjes die vanzelf eens gaan opspelen, je kan het zo uittekenen. Tot die tijd gaat het nog best aardig. Ponsoldt zet niet te zwaar aan en heeft twee acceptabele tieners die de kar mogen trekken. Het zakflesje is nog het minste onderdeel. Aan de ene kant aardig dat niemand er een punt van maakt, aan de andere kant ligt het er erg dik bovenop.

Rondom de twee heeft het wel wat. Sutter is enigszins onvoorspelbaar, zeker met z'n ex in de buurt en Aimee is een sympathiek meisje, die blijkbaar wel wat door de vingers wil zien om bij haar vriendje te blijven. Vond haar wat dat betreft interessanter dan de hoofdrol, die vanaf vader een wel erg opzichtige draai moet maken. En dat moet dan ook nog met uitleg (hoi, voorgelezen essay), want o wee. Jammer.

Rommelige film.

Ik was in principe voorbereid op een relatief generiek verhaaltje, maar zelfs met deze mentale voorbereiding viel het me alsnog tegen. Het begint relatief standaard: populaire jongen ontmoet een stil, verlegen meisje... maar dan begint het met opstapelen van losse (cliché) flodders. De film gaat verschillende kanten op maar verkent geen van deze aspecten echt diep genoeg om te raken (zoals zijn ex, het nieuwe vriendje van zijn ex, zijn vader, zijn moeder, de moeder van Aimee, problemen op school van Sutter, het vele drinking-&-driving waar iedereen aan doet, en als laatste de vreemde eenzijdige relatie van Sutter en Aimee...).
Vind Miles Teller over het algemeen een sympathieke acteur en hij heeft punten bij mij gescoord met Whiplash, maar in deze film wordt het hem wel erg lastig gemaakt om een herkenbaar karakter te zijn. Het enige echte lichtpuntje vind ik Shailene Woodley, die waarempel nog wel echt overkomt als een verlegen, onschuldig meisje.

Jammer, want de intro (en de trailer) doen zo vlot aan.

Moeilijk geval dit.

Deze film weet zich in ieder geval duidelijk te onderscheiden van de 5 miljoen andere coming of age verhaaltjes.

Wat vooral in het oog springt - of beter gezegd, in het oor springt - is de mooie, ingetogen soundtrack. Toch knap voor een genre dat qua muziek doorgaans teert op dertien-in-een-dozijn-punknummers. Ook op visueel vlak heel aardig trouwens.

The Spectacular Now wijkt heel bewust af van enkele platgereden paden. Het verhaal kabbelt rustig voort, zoekt nergens de sensatie op. Er hangt wel voortdurend een soort dreigend sfeertje in de lucht, maar echt ontsporen doet het nergens. Best vreemd eigenlijk. Misschien neemt de film zichzelf wel iets te serieus.

Dit een komedie noemen lijkt me dan ook ook wat bij de haren getrokken. The Spectacular Now ademt juist een zekere ernst en nuance die je doorgaans niet aantreft bij andere high school films. Muurbloempje Shailene Woodley is daar het perfecte voorbeeld van. Maar ook in Tellers personage - op het eerste zicht een vlotte boy - schuilt meer tristesse dan je aanvankelijk voor mogelijk houdt.

Sfeervol. Wel net iets te braaf allemaal. 3*

Ik was er een beetje bang voor dat dit teveel een tienerfilm zou worden, met dito problemen. Merk de laatste tijd dat ik wat over dat soort films heen aan het groeien ben (ik kan geen film met van die rode 'cups' meer zien).

Gelukkig wordt dit nooit het geval, sterker nog, het is een psychologisch vrij intelligente film, die ik tijdens het kijken daarin wat onderschat heb. Ik kon Sutters gedrag in de relatie met Aimee niet helemaal plaatsen en dacht dat het gewoon wat rommelig uitgewerkt was allemaal (helemaal ook omdat er nooit echt een woord gerept wordt over het alcoholgebruik, en hij tegenover anderen zo vaag blijft over de relatie), maar het blijkt dat de kijker geacht wordt om zelf tussen de regels door op te maken wat er met Sutter aan de hand is, wat op het einde allemaal mooi op zijn plaats valt. Best goed gedaan, hoewel niet helemaal vlekkeloos. Ondanks het verklarende einde blijft de film alsnog wel in iets teveel open eindjes hangen. Met name het plotje van zijn vader en het stuk met de aanrijding van Aimee daar wordt wat mij betreft wat te lichtzinnig over gedaan.

Daarnaast springt de film er natuurlijk uit door de fijne hoofdrollen. Miles Teller kan er wat van, wat een charismatisch en naturel aceur, die het niet echt van zijn looks moet hebben maar duidelijk zover gekomen is door zijn acteertalent. En datzelfde geldt voor Shailene Woodley die in de Fault in Our Stars ongeveer een zelfde personage neerzette, maar daar wel erg goed in is. Vooral de eerste paar scenes tussen de twee zijn een feest om te zien, zo realistisch en lief, alsof je zelf onderdeel uitmaakt van een verliefd wordend stelletje.

Best een serieuze en fijne film, en zeker door de hoofdrollen erg genietbaar.

4*

Leuke coming of age film, erg onderhoudend. Soms iets te cliché, maar over het algemeen zeer de moeite waard.

Als kind maak je veel dingen mee en soms brengt het met zich mee naar je oudere jaren. Dan worden er onbewust fouten gemaakt en je kunt daar alleen maar van leren. Miles Teller is een geweldige acteur. Shailene Woodley ook. Alleen heeft het verhaal mij helaas niet echt weten te raken. Wel een aardige film om naar te kijken.

Deze avond / nacht wou ik opnieuw een film zien. Het was een beetje laat voor het vervolg van LOTR, en ik wist ook niet of het een goed moment zou zijn om 21 Days Later of Let The Right One In te bekijken, en uiteindelijk begon ik dan aan deze film die ik ook al een tijdje op de watchlist had staan.

Uiteindelijk een zeer mooie film, hoewel de inhoud eigenlijk zo hard en zo zwaar is, dat het niet echt een aangename film meer is. Echt heel hard. Wat me opviel was de diepgang die onze hoofdrolspelers kregen. Er werd zeker goed over nagedacht. Het geheel kwam vlot en vrij realistisch aan toe, hoewel het misschien net (nog) iets te net verliep. Het is een psychologisch beladen film met een vleugje humor en romantiek. Het is alleen zo dat het niet echt strookt met hoe ik het wou zien of hoe ik het wou dat het zou aflopen, maar het leven zit nu éénmaal niet zo in elkaar.

Verder vind ik het ook een zeer onvoorspelbare film. Ik werd vaak op het verkeerde spoor gebracht en het verloopt vrij bruut allemaal, misschien net iets te bruut. De rollen werden voortreffelijk gespeeld. Ik zou direct verliefd worden op Aimee, wat een vrouw en zo lief zeg. En daarom doet het echt dubbel en zo hard pijn om te zien hoe ze behandeld wordt, maar daar kan Sutter ook weinig aandoen door zijn achtergrond (drinkprobleem ten gevolge van bindingsangst, gebrek aan zelfvertrouwen en zelfhaat). Het is ook opvallend hoe we initieel op het verkeerde spoor worden gebracht want in het begin lijkt het Aimee te zijn die de meeste emotionele bagage met zich meedraagt, en dat is ook wel zo, maar ze zit al in een verder ontwikkelde fase van het verwerkingsproces waardoor het hier Sutter die de boel naar de kloten helpt, en niet beseft wat hij uit zijn handen laat glippen door die zelfhaat (angst om hetzelfde te doen als zijn vader te lijken en niet veel beter te doen/zijn. Dan zie je ook dat zijn prestaties op school eronder lijden of dat hij die job die hij had ook maar gewoon opgeeft.

De film beschikt over een heleboel mooie scènes, zeker deze vond ik een beeldschone scène, misschien wel één van de mooiste die ik ooit gezien heb. Verder zaten er nog enkele geweldige scènes in, ik denk dan aan die scène op dat bal dat echt hilarisch op een bepaald moment was. Ook die scène op het einde in die bar was echt goed, pijnlijk hard en zeer zielig. De film heeft zeker zijn momenten die soms memorabel van aard zijn. De cinematografie is verder ook prachtig, de mooiste scènes worden nog meer in de verf gezet door het puike camerawerk. De muziek/soundtrack was oké, maar bleef toch eerder op de achtergrond.

Prima film, ik twijfel tussen een 8 (4) of 9 (4.5), en dan ben ik toch altijd geneigd om toch die 9 te geven. Heel erg mooie film!

Mooie recensie. Wat vond je van het einde TornadoEF5? Denk je dat Aimee Sutter vergeeft? Die blik van Woodley kan je op verschillende manieren interpreteren, wat het einde ook zo sterk maakt.

Zo. Dat was echt flink beter dan ik had verwacht. heartfelt.

Zie je wel. Blij dat die goed meegevallen was.

Erg mooie film waarbij je ook even tussen de lijntjes moet gaan denken. Een doodeerlijke film met levensechte gevoelens en daar ben ik makkelijk voor te vinden. Al even geleden dat ik nog eens een film zag waar tieners op het witte doek op zo'n scherpe manier getoond werden en niet voor domkoppen doorgaan.

Sutter is een populaire figuur, een flierefluiter zou men hier bij ons zeggen, met de vrouwen een beetje een "player", en met een licht alcoholprobleem; ook wanneer hij al in een prille relatie met de ernstige en lieve Aimee zit blijft er nog een sprankje hoop naar zijn ex leven. Niet bepaald de goede instelling om in het leven te staan.

Op het eerste zicht lijkt de combinatie Sutter-Aimee een simpele relatie; daarachter schuilt een complexer spel van gedachten en emoties die naar boven komen na de ontmoeting met Sutters vader. Probeer maar te begrijpen waarom hij zegt dat niemand van hem houdt terwijl hij zoveel liefde krijgt van zijn vriendinnetje. Einde is perfect volgens mij. Ligt bij mij tussen 4 en 4,5*

Degelijke coming-of-age film maar echt speciaal vind ik het nu ook niet. Ik vond Shailene en Miles Teller ook een ietwat vreemd koppel, hun relatie was nogal braaf en mistte chemie. Het leunde hier en daar zelfs tegen de awkwardness aan. Toch kan ik me wel vinden in de film. Al vind ik de overgang eerder passen bij een student die na hogere studies op de arbeidsmarkt wordt gegooid. Ze zien er ook gewoon geen 18 uit maar eerder 23-25.

Teller is een hele geliefde kerel, iedereen kent hem, iedereen komt hem graag eens tegen. Zijn grootste probleem is dat hij op het punt staat om af te studeren en hij geen toekomstvisie heeft en dat steekt niet alleen bij zijn ex-vriendin gespeeld door Brie Larson maar knaagt ook aan hem zelf meer dan je op het eerste zicht zou denken. Teller leeft in het nu, zo vader, zo zoon. Frappant natuurlijk en hij beseft het. Ga ik ook zo worden als mijn vader of besluit ik om er toch iets beters van te maken?

De speeltijd is voorbij en het is ook voor hem een vorm van besef, nu begint het echte leven. Het leven van een volwassene. Frappant is ook de scène waar Teller aan zijn wiskunde leraar vraagt (zalige leraar btw): "Do you even want to graduate?" waarop Teller zegt: "I don't know. Everyone is telling me I gotta move on, but I don't see what's so great about being an adult" en vervolgens aan zijn leraar vraagt "Are you happy?". Een antwoord was niet eens nodig, de leraar zijn gezicht sprak boekdelen.

Dan merk je op het einde bij de proclamatie dat iedereen klaar lijkt te zijn voor de volgende stap, voor de toekomst. Iedereen lijkt weg te gaan, terwijl hij achterblijft. Hij voelt zich eenzaam en alleen, terwijl hij zoveel vrienden heeft. Daarom zegt hij volgens mij tegen zijn moeder dat niemand van hem houdt. Natuurlijk houdt zijn moeder van hem (ze heeft hem ten slotte jarenlang beschermt tegen zijn vader) en of Shailene nog van hem houdt, ik denk het wel.

De soundtrack is me niet echt opgevallen, dus vast niets bijzonders. Persoonlijk vind ik het einde een beetje simpel. Het speelt een beetje met de suggestie, maar toch ook weer niet. 3*

“The best thing about now, is that there's another one tomorrow.”

The Spectacular Now blijft een schitterende coming of age film over het leven van tiener Sutter. Deze Sutter leeft in het ‘nu’, en maakt zich niet te veel zorgen over de toekomst. Hij feest en drinkt veel, heeft een leuke vriendin, veel (nep) vrienden en altijd een flask drank binnen handbereik. Wanneer zijn vriendin het uitmaakt gaat het fout.

Het is pijnlijk om Sutter zo te zien en als hij de lieve Aimee ontmoet hoop je maar dat het goed gaat. Teller en Woodley acteren geweldig en hebben een natuurlijke aantrekkingskracht. Ook de bijrollen (vooral Chandler) worden goed vertolkt. De dialogen zijn sterk en gelukkig worden de meeste clichés rond tienerdrama’s ontweken. The Spectacular Now voelt fris en oprecht aan, en de ijzersterke eindscene is geweldig en lekker ambigu. De gezichtsexpressie van Woodley blijft fantastisch.

Ok.

Inderdaad een wat brave, maar ergens wel pakkende vertelling van jeugdliefde en problemen die dit met zich meebrengt. Het is niet dat deze film perse iets nieuws doet of ergens opvalt, maar het is een prima vertelling uiteindelijk.

Vooral Woodley vond ik goed eigenlijk. Normaal vind ik dat ze een beetje de verkeerde rollen kiest in films, maar hier past ze eigenlijk heel goed in het plaatje als de brave tiener. Teller was wel prima, maar maakt weinig indruk in een rol die veel indruk hoort te maken.

De film is braaf en visueel is het ook best braaf. Soms zit er een goed momentje in, zoals langere takes met langere gesprekken, maar deze zijn minimaal en vallen dus ook niet direct op. Qua locaties ook best prima, van de school zelf had wel iets meer gebruikt mogen worden.

De film moet het vooral van de chemie hebben die wel best geslaagd is. Het is ook eigenlijk uiteindelijk het enige wat de film echt overeind doet staan, want alle bijzaken zijn net wat te braaf en net wat binnen de lijntjes. Het doet het wat te weinig.

Prima romantiek, wat te subtiele komedie en ok drama. Cijfer is dus ook een ok.