Mei Li Shi Guang (2001)

Verhaaltje + Inlay sprak me hier wel aan. Verder nog bar weinig uit Taiwan gezien dus m'n interesse was groot.

Als de film begint wordt je midden in een huiselijk tafereeltje gegooid. Er gebeurt vrij weinig en alles oogt nogal rommelig.

Er wordt nergens ingezoomd, alles wordt op minimaal 2 meter afstand gefilmd. Zodoende is het lastig om enig betrokkenheid met de 2 broers of het gezin mee te krijgen. 1e half uur is dan ook een regelrechte ramp.

Daarbij is het geluid nog eens in mono, het beeld is niet helemaal scherp en de kleuren zijn grauw. I.t.t. de hoes is dit een afknapper die refereert aan het aquarium en de zee waarvan eerstgenoemde regelmatig terugkeert in het verhaal. Verder wordt er wel "puur" geacteerd en komt het redelijk "echt" over.

Op een gegeven moment krijg je toch empathie met de 2 broers, komen ze vast te zitten in allerlei verwikkelingen en zodoende wordt het nog leuk ook en worden we zelfs op een verkeerd spoor gezet.

De eindscéne is minstens nog verrassender waardoor ik toch nog een redelijk gevoel overhoudt aan de film.

Maar ik geef toch echt punten aftrek voor de matige regie, het duffe begin en de (door mij onbesproken) minimale sfeermuziek.

2.5*

Qua tempo, camerawerk (bijna zonder close-ups) en de keuze in wat niet en wat wel tonen past dit vrij naadloos in Taiwanese cinema. The Best of Times is daarin niet heel opvallend of uitzonderlijk. Ook niet qua verhaal en personages.. Maar voor mij, die juist hiervoor een zwak heeft, wel een heel aangename film.

Kleine 3.5*