Boven Is Het Stil (2013)

Degelijk drama, met een sterke rol van Jeroen Willems.
Treffende en rauwe weergave van het leven een boer die komt uit een verstikkend milieu, die niets anders doet dan overleven. De omgang met zijn vader is beperkt tot het minimale en vooral gericht op zijn verzorging. Dit levert een aantal wrange scènes op. Pas later komen we te weten over het familietrauma dat hieraan ten grondslag ligt.
Ik ken het boek niet, maar bepaalde zaken hadden naar mijn smaak misschien iets beter uitgediept kunnen worden. Mochizuki Rokuro refereerde daar ook al naar.
Moeizaam communiceren, geen woord teveel zeggen, dat is ook wel eens moeilijk om naar te kijken.
Films over afstandelijkheid, isolement en moeizame communicatie kan ik over het algemeen juist goed waarderen. Ik vraag me af waarom ik deze film juist minder waardeer. Misschien omdat er zo weinig hoop is; vooral wanhoop en gelatenheid.
Boven is het Stil kent een aantal sterke scènes, maar over het geheel genomen pakte het me niet zoals ik had gehoopt. Toch zeker de moeite waard om te zien.

In het vliegtuig gezien. Dat is misschien geen ideale setting voor een film als deze.

Laat ik beginnen met dat de cinematografie indrukwekkend is. Wat een mooi spel met licht, en compositie. De verstilde grauwe beelden passen ook perfect bij het nogal zwaarmoedige verhaal wat te vertellen valt.

Daarmee is het ook gezegd qua positieve punten. De muziek is wat mij betreft volstrekt misplaatst, irriteert en leidt af. Acteren - het is misschien heel goed, maar daar is toch ook moeilijk een oordeel over te vormen met zoveel verzwegen emotie, zoveel niet uitgesproken leed. Maar wat het meeste kwaad doet is de observerende, verstilde, afstandelijke stijl van filmen. Daardoor blijft het verhaal ook erg op afstand, blijven de emoties wezenlijk vreemd. Alsof je er wel eens een boek over gelezen hebt, heel lang geleden, maar dat eigenlijk allang weer vergeten bent.

Het verhaal dan, dat kan ik niet anders dan uitgesproken zwak vinden. Het is misschien een artistieke keuze om door weglating een meer intrigerend verhaal te willen presenteren, maar wat mij betreft bereikt Leopold er in deze film alleen nog meer afstandelijkheid mee. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn geweest - een film maken die de kijkers koud laat.

Goede film, die iets weg heeft van "Amour", maar een stuk minder schokkend is. Niets mis met de manier hoe getoond werd hoe moeizaam de relatie tussen vader en zoon was, en hoe zoon zijn vader ondanks de moeilijke relatie verzorgde (met zichtbare tegenzin, dat wel).

Indrukwekkend acteerwerk van zowel Jeroen Willems als Henri Garcin.

Toch pakte de film me niet zoals ik had gehoopt. Het gebeurde erg weinig, ik heb gehoord dat het boek veel uitgebreider ingaat op diverse familievetes. (Ik heb het boek zelf niet gelezen)

De film had hier wat mij betreft best wat meer in mogen spelen, hoewel het ongetwijfeld een bewuste keuze is geweest het eruit te laten. In Wolfsbergen was het niet veel anders, en toch vond ik dat een veel betere film.

Niet mijn soort film. Leopold kiest voor heel veel stille beelden, zonder veel geluid en zonder opschmuck aan muziek. Dan krijgen we een nogal stijf en nors hoofdpersoon waarvan niet direct duidelijk is wat er nu mis mee is. Langzaamaan komt dat wel, maar dat is te laat, want alle interesse is dan al verdwenen. Leopold neemt dus echt de verkeerde keuze en verwart stiltes met kwaliteitscinema - een stilte kan heel betekenend zijn maar is dat niet per se. In dit geval irriteert het vooral, doordat je niet weet waar de regisseur nu heen wil. Bij Kauwboy had ik datzelfde. Willems kan ook weinig met zijn rol, behalve wat moeilijk voor zich uitkijken. Het is overigens niet eens zijn schuld en hij doet echt zijn best. Verder tamelijk saaie fotografie die ook niet echt de aandacht erbij houdt. 1,0*, omdat ik wel zie dat dit niet heel slecht is, maar het is vooral mijn smaak niet.

Drama met ingetogen acteren en camerawerk op 'de huid". Gedurfd en moeilijk voor de acteurs.De stiltes en de beelden spreken voor zich. Een manier van filmen en acteren die niet iedereen zal waarderen, maar die ik prachtig vind!

Een verdiende 4.

Dit is wel de meest slechte film die ik ooit heb gezien, we hebben met vier man gekeken en we hebben zo gelachen omdat er gewoon helemaal niks gebeurd en niks wordt gezegd, ja er zijn ook mooie stukken, je vraagt je steeds af hoe hij boven komt, maar verder is het maar goed dat dit zijn laatste film is, want dit kan je een normaal mens niet aan doen daarom ook een 0,5

Prachtig gefilmd, wat donker portret van een boer. Mij een verademing was dat boerenleven niet werd geromantiseerd; maar in zijn sobere "proza" werd getoond; schoonheid als toevallige bijvangst. Het enige wat mij wat hinderde was dat veel beelden zo donker waren..

De scènes waarbij de zoon instaat voor de verzorging van zijn vader zijn wel goed en overtuigend gebracht en ook deze waarbij het hoofdpersonage mijmert over wat het leven voor hem nog is en wat het voor hem gebracht heeft. Het spijtige van de film is mijn inziens dat er geen relaas is van wat zich vroeger afspeelde en hoe men tot dergelijke toestand en verhouding vader-zoon is gekomen.

De eenvoudige boerenzoon wellicht voor wie het als vanzelfsprekend was (en blijkbaar nog is) in het ouderlijk huis te blijven en de zorg om de "oude dag" van vader op zich te nemen, zondermeer

Een goede drama film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende acteur Jeroen Willems (overleden)...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Erg mooie film. Het vaak sombere weer, kale bomen en lege vlaktes werken goed mee om het verhaal. De weinig woorden geven in deze film heel veel! Ik denk dat veel mannen die nog in de kast zitten deze film erg confronterend kunnen vinden. Prachtig gespeeld door helaas overleden acteur Jeroen Willems.

Weer een prima boerendrama. Beetje in de trent van De Poolse Bruid. Jeroen Willems zet hier weer op een indrukwekkende manier een rol neer, tevens, heel helaas en pijnlijk genoeg, een van zijn laatste. Jeroen had echt een goede toekomst als acteur kunnen neerzetten. Met zijn rol in De Wederopstanding van een Klootzak kon hij nog wel eens doorbreken in het buitenland.

Zoals er hierboven al is vermeld is de film op eerste gezicht best langdradig. Maar dat is het leven van een boer denk ik ook wel, je wordt wakker, gaat koeienpoep scheppen, melken, melk verkopen, douchen, eten, slapen en zo gaat dat elke dag, afgezien van de zondagen, door. Helmer is een teruggetrokken boer die de mantelzorg op zich neemt wat betreft zijn bedleggerige vader. In het begin zie je al dat Helmer zijn vader eigenlijk wel onverschillig laat en de zorgelijke rol nogal op een dominante manier uitvoert. Als kijker weet je wel dat er een geschiedenis op de achtergrond kan meespelen. Ja en verder.... vrij weinig eigenlijk. Beetje zakendoen met de Belgische melkhandelaar, beetje aandacht besteden aan zijn buurjongetjes.... het leven als boer moet wel heel saai zijn. Althans in mijn ogen.

Dan krijgen we die knecht Henk, waarbij ik me nog steeds afvraag of hij nou een vaderfiguur zocht of dat hij daadwerkelijk homoseksuele gevoelens had voor Helmer of dat hij een vaderfiguur zocht/miste? (ik kon nou niet bepaald spreken over seksueel getinte scenes)

Interessant en subtiel Hollands werkje. De stille plaatjes uit de polder zorgde ook voor een typische toepasselijk sfeertje, al dan wel leeg en somber.

RIP Jeroen.

3,5*