The Horror Show (1989)

Na de House trilogie gezien te hebben toch ook maar het derde deel bekeken, hoewel dit natuurlijk geen moer te maken heeft met House. Deed me ontzettend denken aan Shocker, zowel qua plot als qua uitwerking. En van tijd tot tijd deed het zelfs wat denken aan Craven's andere film, A Nightmare on Elm Street. Desondanks bakken de makers er maar weinig van. The Horror Show is niets meer dan een standaard horrorwerkje, waar er eigenlijk al teveel van zijn.

Het verhaal is één brok cliché, de dubbing is om te huilen en fatsoenlijk acteerwerk zit er niet bij. Vooral Brion James slaat een groot pleefiguur met zijn aardappelzak van een psychopaat. Idioot voor je uit staren met je bovenlip omhoog maakt je niet eng, je ziet er alleen debiel uit. Voor de liefhebber van een typisch simpel jaren '80 horror met een paar amusante momenten is dit overigens best vermakelijke kost. Voor mensen die houden van een beetje een fris en vernieuwend script daarentegen, staan bij het verkeerde adres. Dan moet je toch echt de twee huizen eerder hebben.

2 kleine sterren.

The Horror Show is onder andere hier in NL uitgebracht onder de titel House III, maar kan met gemak als losstaande film gekeken worden.

Lance Henriksen zet een aardige rol neer als een politieagent die geplaagd word door de geest vaan een psychopaat (Brion James).

Deze film werd geproduceerd door Sean Cunningham en bevat muziek van Harry Manfredini. Laatstgenoemde zorgde voor een toffe soundtrack die wat doet denken aan het betere Richard Band werk.

Het gezinnetje is heelijk Amerikaans met de volwassen tienerdochter en de zoon die bumiets anders lijkt te doen dan hard rock en heavy metal luisteren.

Dat deze film zo'n laag imdb gemiddelde heeft zeg. Ik heb me hier prima mee vermaakt. De special effects in de droom/halucinatie scenes zien er best tof uit en Brion James weet nog best creepy over te komen. Daarnaast heeft de film een lekker tempo, waardoor die anderhalf uur zo lijken om te vliegen.

Toch een best genietbaar jaren '80 filmpje voor de liefhebbers.

Matige film over een seriemoordenaar die de elektrische stoel krijgt. Nogal mager uitgewerkt allemaal en opgebouwde jump scares zijn simpelweg saai. Hier en daar wat prima ouderwetse (lees: niet cgi) praktische make-up effecten en een goed gecaste Brion James die zijn rol lekker dik aanzet.