Dr. Terror's House of Horrors (1965)

Altijd leuk om Lee en Cushing saampjes te zien.

Hoewel sommige delen best wel suf zijn, mag dat de pret natuurlijk niet drukken... 3*

Christopher Lee en Peter Cushing zijn natuurlijk twee (horror)legenden, maar Cushing kreeg te weinig aandacht in vergelijking met zijn talenten.

De film is een anthologie van 5 korte griezelverhalen. Als verbindingselement voorspelt de naargeestige Dr. Schreck vijf medereizigers op de trein via tarotkaarten hun onheilspellende toekomst. In het knappe eerste segment keert een architect naar zijn voorouderlijk huis terug om de duistere legende over een doodskist die in de kelder staat te onderzoeken: er zou daar namelijk een weerwolf begraven zijn. in het tweede segment wordt een familie het slachtoffer van een snel groeiende, kwaadaardige plant. Het eerder zwakke derde fragment gaat over een muzikant die getuige is van een voodoo-ritueel en de muziek noteert die hij daarbij hoort. Als hij het later gebruikt blijven de onplezierige gevolgen niet uit. Het beste segment is het vierde met Christopher Lee en Michael Gough. Daarin wordt een kunstcriticus, die het werk van een schilder afbreekt, achteraf zelf door hem vernedert. Uit wraak rijdt hij de man overhoop en de schilder is zijn hand kwijt. Maar nadien zal die afgerukte hand ervoor zorgen dat de criticus zelf slapeloze nachten krijgt en uiteindelijk zwaar moet boeten voor zijn misdaad. Ook het laatste segment mag er best zijn: Een dokter vertelt een man dat zijn vrouw een vampier is en dat hij haar zal moeten vernietigen. De goedgelovige man zal echter voor een verrassing komen te staan als hij doet wat de dokter hem vertelt.

Francis maakte voor Amicus later nog andere horror-anthologies, waarvan zijn "Tales from the Crypt" uiteindelijk als de beste episodenfilm de geschiedenis zou ingaan.

In Engeland bracht AnchorBay de Amicus collectie uit, vijf griezelfilms verzameld in een box die er uitziet als een doodskist. Een aanbevolen verzameling. Helaas schijnt hij al out of print te zijn.

http://www.play.com/DVD/DVD/4-/138883/The-Amicus-Collection-5-Discs-Limited-Edition/Product.html

Maar de film is apart wel nog verkrijgbaar:

http://www.anchorbay.co.uk/perl/search.pl?CO=PWD4236

Lee, Cushing, Gough én Sutherland! Dat wordt een snorrende videorecorder morgennacht.

Wat een geweldige naam overigens.

Charmante anthology-horror wordt helaas nergens echt eng en de segmenten zijn wat te kort voor een echte opbouw. Toch heb ik me wel vermaakt met de vaak wat vreemde verhalen en bekende (horror-) acteurs.

Het derde verhaal is mijn favoriet. Het heeft leuke acteurs en grappige momenten. De climax is wat zwak. Het verhaal met Christopher Lee is ook oké, en de mechanische hand is niet onaardig gedaan. Het overkoepelende verhaal is te voorspellen en doet erg denken aan Tales from the Crypt, maar het is een leuke afsluiter.

Ik ben altijd in voor een goede anthologie, en hoewel dit bij lange na niet de beste is, zitten er net als bij andere films binnen het genre zeker leuke segmenten bij. De korte duur van de verhalen zorgt ervoor dat de film nooit saai wordt, en de acteurs geven er net wat meer aanzien aan.

De titel belooft een tikkie meer dan de uitwerking. Relatief veel plichtmatige dialoog in de treinscènes houden de boel nogal op in het begin. De segmentjes zijn zelf best aardig in hun plot, maar worden ook hier af en toe verstoord door een nogal hoog aantal voortkabbelende en weinig enerverende scènes. Zo is het einde van deel 1 (de weerwolf) best flitsend, maar de aanloop nogal traag. Bij deel 4 is het eerder andersom. En de plant (deel 2) is op zich een fijn gegeven, maar die loopt dan weer op helemaal niets uit. Aardig met kleine hoogtepuntjes.

Een best vermakelijke anthologie film. Peter Cushing en Christopher Lee zijn voor mij de hoogtepunten van deze film qua acteerwerk. Al moet ik zeggen dat ik het jammer vind dat Cushing met zo'n nep Duits accent moest praten voor deze rol. Het klinkt een beetje raar.

In de overige hoofdrollen zien we o.a. Donald Sutherland, die hiermee één van zijn eerste rollen speelde.

De verhalen zijn nergens eng, maar ze zijn allen wel op hun eigen manier vermakelijk. De eerste twee verhalen vond ik leuk, maar het einde daarvan had geen impact. Bij het derde verhaal vond ik dat juist andersom. Een sterk einde, maar het "Voodoo verhaal" deed me niet zoveel.

Het vierde verhaal is vooral sterk vanwege het moraal dat er in verwerkt is.

Het vijfde verhaal is gewoon helemaal vermakelijk en best sterk en daarmee naar mijn mening misschien wel de beste van de vijf.

Het einde viel te verwachten, maar was leuk en sfeervol uitgevoerd.

Niet voor iedereen weggelegd, maar leuk voor de liefhebbers van de horrorfilms uit deze tijdsperiode.

Erg leuke Amicus productie met 5 sterke kortverhalen die keer op keer toch weten te boeien ondanks de bekende themas.

Ook leuk om een jonge Sutherland te zien.

Odeon brengt de definitieve blu-ray release uit in Groot-Brittannië. En tot mijn aangename verrassing met Engelse ondertitels, wat ze anders nooit doen. Bij de extra's zitten een audio-commentaar van Nucleus Films en een documentaire over het leven van (Sir) Christopher Lee. Er zijn slechts 4000 exemplaren. Ik ben er in elk geval als de kippen bij. Bron: Amazon UK.

De film is een echte uit die tijd, een aankleding en ook het spel van de acteurs geleid door regisseur

Freddie Francis, die o.a. weer bekend is door "The tales of the crypte" uit 1972, een film die veel op deze lijkt, tenminste de basis van het verhaal.

Wij hebben ons wel vermaakt met deze griezel, een die voor iedereen een zelfde uitkomst had.........of toch niet?

De vijf verhaaltjes zijn stuk voor stuk: Niet griezelig, niet spannend, maar wel een behoorlijke slappe hap.

En daar gaan we met de vijf horrorverhaaltjes: het eerste weerwolf-verhaaltje is niet erg bijzonder (2*), maar verhaaltje twee over een agressieve klimop is zeer vermakelijk (er moet veel meer plantenhorror komen, goed sub-genre) (4*), verhaaltje 3 is muzikale voodoo met wat komische elementen en kan er prima mee door (3*), Nummer 4: Christopher Lee als nare kunstcriticus levert het hoogtepunt van de hele film (4*) en dan sluiten we af met Donald Sutherland en een vampier en ook die kan redelijk mee al levert de ontknoping hier de pluspunten op (3*).

Peter Cushing als dr. Schreck krijgt niet echt kans er iets bijzonders van de maken al is het einde wel weer prima.

Het was weer tijd voor marathon nacht bij mij thuis, met vrienden en een tafel vol slecht eten, een beetje alcohol en trashy films: mijn eerste Amicus in dit geval. Viel niet tegen, het verhaal met de plant was tof. En de rest is zeer aankijkbaar, nergens vervelend. Leuke aanmoediging om eens in Amicus/Hammer te duiken.

Binnen de horror zijn anthologie-films een compleet eigen subgenre en productiemaatschappij Amicus (de concurrent van Hammer) heeft er verschillende gemaakt. Deze film was hun eerste anthologie en horrorfilm. Ik ben dol op anthologie's dus was het voor mij volop genieten. De film bezit met Peter Cushing, Donald Sutherland en Christopher Lee een sterrencast die je zelden ziet in zo'n lowbudgetfilm. Het is een griezelverzamelaar van vijf spannende verhalen. één voor één vertelt door Dr Terror (Cushing) aan de andere vijf reizigers.

'Werewolf'; Jim Dawson(Neil McCallum) is een architect die door Mrs Biddulph wordt gevraagd om haar huis te verbouwen, in de kelder ontdekt hij een graftombe van ene Count Cosmo Valdemar. Een leuke opener die gebruik maak van een gotische onheilspellende sfeer en een kleine twist.

'Creeping vine'; Bill Rogers (Alan Freeman) met zijn vrouw Ann en dochter Carol en hond Rusty komen weer terug van vakantie om daar een grote klimop tegen hun huis aan te treffen. Door de korte duur voelt de oplossing wat makkelijk. Daarnaast is klimop zelf weliswaar dodelijk, maar allesbehalve dreigend.

'Voodoo'; Biff Bailey(Roy Castle) is muzikant en wordt door zijn agent met zijn band naar het Caribisch gebied gestuurd. Geïnspireerd door voodoo-rituelen schrijft hij een muziekstuk uiteraard niet zonder gevaren. Het segment is een soort muzikale intermezzo met een spannende sfeer. Het einde is helaas een beetje tam.

'Disembodied Hand' De gevolgen van snobistische kunstcriticus, Franklyn Marsh (Lee) zijn niet te overzien als een kunstenaar flink afgekraakt wordt. Het is voor mij het beste filmpje en is een goed in elkaar gezet verhaal, met een sterke opbouw, een ironische conclusie en een wijze les.

'Vampire'; Dr Bob Caroll (Sutherland) en zijn bruid Nicolle arriveren bij hun huis in Amerika maar er is iets vreemds aan de hand met zijn kersverse vrouw. Het verhaal is simpel maar de twist is vrij grappig.

Aan het einde is er dan nog de afsluiting van de vijfde kaart. Een geen verrassende onthulling, maar wel erg passend voor de film. Het maakt van deze film een zeer vermakelijke anthologie met ouderwetse horror.

Ik heb Dr. Terrors House of Horrors vanmiddag na vele jaren herzien en blijft een leuke anthology horrorfilm met 5 verhaaltjes van verschillende kwaliteit, maar in grote lijnen allemaal welke vermakelijk. De 4e met Christopher Lee vond ik wel de beste. Ik heb deze sfeervolle griezelfilm ongeveer zo tussen de 30 a 40 jaar geleden op 1 van de BBC tv zenders gezien. Maar weer prima mee vermaakt.

Wat opvalt is dat deze oudere Amicus anthology niet moet onderdoen voor die uit de jaren 70. Maar dat betekent dat deze ook niet spectaculair is. Wel jammer dat ze net zoals Hammer er precies een exclusief mannenclubje van maken, ook hier draaien de verhalen allemaal rond mannelijke personages. Uitschieters zijn er niet, die met de hand is veruit de beste. De rest ben ik al snel weer vergeten.

Redelijk sfeervol. Met name het verbindende verhaal in de trein werkte goed. Alle andere verhaallijnen zijn eigenlijk net niks, al is die rond de kunstcriticus wel een vermakelijke uitschieter.

Leuk!

Anthologiefilm waar ik me vooraf totaal niet over had ingelezen. Ondanks dat regelmatig het gevoel in de lucht hangt dat dit een beetje een vriendenprojectje is moet ik zeggen dat die vrienden los van elkaar wel goede statussen hebben opgebouwd. Iconen ontmoeten elkaar dus in de trein en ieder van hen sterft in een persoonlijk toegeschreven verhaal.

Voordelig is dat elk verhaaltje kwalitatief blijft en niet bang is om wat van het fantasierijke te nemen. Eigenlijk werken ze allemaal wel op hun eigen manier en haken ze een eigen horroridee aan. Erg origineel zijn deze ideeën niet en prachtig uitgewerkt evenmin, maar toch vermakelijk. Je ziet niet vaak anthologiefilms die eigenlijk geen enkele misser hebben, maar deze film raakt vrijwel elk doel.

Wellicht te weinig memorabel en soms ook wat knullig geacteerd, maar al bij al heb ik me vermaakt. Ik hoef de verhaaltjes niet apart te beoordelen, want in principe hebben ze allemaal dezelfde kritiek. Een erg consistente anthologiefilm dus, waar ik totaal geen moeite mee heb gehad. Entertainend, vlot maar nergens spectaculair. Ruim voldoende wat mij betreft.