Tariumu Shôjo no Dokusatsu Nikki (2012)

Een intelligente regisseur met interessante fascinaties en weinig filmische grenzen bouwt een film die niet genres of stijlen gevangen kan worden.Een soort filosofisch essay, gebouwd rondom een losjes op een waargebeurd verhaal gebaseerd plot met documentairescenes. Vaak erg komisch, maar ook een vreemde, soms shockerende film, Het zet ook aan tot discussie. Is heel erg relevant. Maakt verbindingen die anderen niet meteen zullen leggen en is vooral een pleidooi voor individuele vrijheid. Heeft ultracoole geanimeerde avatars, een hoofdrolspeelster in schooluniform, een jonge Japanse vrouw die een body modification-expert is. Serieuze interviews met wetenschappers. Heeft de Japanse indiefilm-veterane Makiko Wanatabe en de online door de regisseur ontdekte Yuka Karamochi.

GFP Bunny is de eerste film die ik van Tsuchiya, maar zeker niet de laatste. Hij beloofde ons in de Q&A over twee jaar terug te zijn met een nieuwe film. Ik zal erbij zijn.

4.0*

Heb zelf nog niet al te veel verstand van de arthouse wereld (weet pas sinds 2 jaar dat ze zonder twijfel (vaak, niet per se altijd) beter zijn dan blockbusters en reguliere junk), en ben ook niet altijd even bekend met regisseurs en hun vorige werkjes, maar ik kan toch wel met zekerheid zeggen dat het opnieuw een Japanse film (zo'n rare) gelukt is om mij toch heel erg te plezieren. Heb tijdens deze film toch wel een aantal opvallende, maar toch ook zeer vermakelijke en genietvolle scenes meegemaakt. Nou hoeft het mij niet per se om het verhaal, en niet eens PER SE om de inhoud van de scene te gaan, maar vooral op de manier waarin deze qua editing, timing, montage en totale 'feel' en sfeer in elkaar zit. Deze film bevatte een paar van die momenten, en die tellen bij mij toch wel aan de zware kant. Ik had na het eerste kwartier dan ook al (voor bijna 100 %) besloten dat ik deze film erg prettig en vermakelijk en gewoon lekker experimenteel en out of the box zou gaan vinden. Iets waar ik sinds die 2 jaar voor sta.

Ik zou deze film dan ook met alle liefde fijf sters willen geven, maar helaas waren er hier en daar in het midden iets te langdradige scènes. Van die interviews met professors. In het begin vond ik het wel iets leuks toevoegen, maar die professors hebben nou eenmaal niet al te veel om het lijf, en haalden vooral naar het einde van de film het tempo er wat uit. Balen, want ik wilde vijf sterren geven. Ik heb bij het afscheuren van het 1-5 briefje wel de 5 aan gescheurd, want ik vind dat deze regisseur gewoon voor durf en guts al mini-odes verdient. Ook die eindscene, nu ik er aan denk. Perfecte afsluiter in mijn ogen.

Maar eigenlijk daar op na… niet echt iets zo 1,2,3 heksenknie.

Acteerwerk was goed, Yuka deed het erg goed in haar taboedoorbrekende rol. De moeder was ook gewoon lekker typisch gecast, als gestreste huismoeder. De soundtrack is fijn, vond er hier en daar een paar erg lekkere tracks opstaan. En verder qua cinematografie en camera en editing prima werk. Had graag nog wel wat meer van die piercing chick willen zien, had er tijdens de trailer en bij de poster net een iets andere voorstelling bij.

Zou graag zijn 2 vorige films nog wel willen zien, maar kan ze nergens vinden. De pindakaas is zeg maar op. Zou iemands me misschien willen helpen?

* 4,5