Tariumu Shôjo no Dokusatsu Nikki (2012)

Te zien op IFFR.

Trailer (YouTube)

Vertoningen:

ma 28 jan 19:45 Cinerama 1

di 29 jan 10:15 Pathé 3

wo 30 jan 21:45 LantarenVenster 1

do 31 jan 22:30 Cinerama 5

Tsuchiya + green fluorescent protein + body modification = héél benieuwd wat voor beeld hier nu weer uit gaat komen!!

Zal zorgen dat ik the New God voor die tijd ook éindelijk eens ga kijken, weet niet hoe lang die DVD hier al in de kast staat....

mijn eerste indruk:

Een film die veel te veel hooi op de vork neemt (genetica, kloneren, internet, social media, webcam-girls, gps-tracking, pesten, een sociopaat, body-modification) waardoor het niet lijkt te werken... maar die toch wel blijft hangen omdat het bij elkaar toch een beeld schept van een nieuw soort wereld. Waardoor ik em toch minder vind dan de andere films van Tsuchiya zit em vooral, denk ik, in de uiteindelijke toon die hij in de Q&A zelf als positief omschreef (hij benadrukte igg dat je veel hoort over de gevaren van het Internet, maar dat er juist veel positieve kanten zitten aan de enorme beschikbaarheid van (vaak heel persoonlijke) informatie) maar eigenlijk toch wel negatief overkomt. Nu was zijn vorige ook door en door negatief, maar die wond daar geen doekjes om... hier weet ik nog niet precies wat ik er mee kan. Maar dat het weer een heel bijzondere confronterende film is die vragen oproept en je lang zal bijblijven is zonder twijfel.

tweede indruk:

een weldoordachte studie over hoe veranderende technologie en wetenschap invloed heeft op identiteit en beeldvorming en hoe mensen aan de ene kant constant onder controle staan en gereduceerd worden tot een reeks elektronische registraties, maar aan de andere kant ook de eigen regie over hun leven kunnen nemen op volstrekt nieuwe manieren. De hoeveelheid ideeën dat samenkomt en het toch wel choquerende verhaal dat als kapstok wordt gebruikt, blijf ik de punten vinden waardoor het niet helemaal fantastisch werkt, maar Tsuchiya's gebruikelijke benadering en datgene wat hij te vertellen heeft maken het toch een bijzondere film die uitdaagt tot verder denken en nieuwe inzichten daar waar andere films/docu's die dit terrein bewandelen vaak alleen maar slecht geïnformeerd, geforceerd of sensationeel overkomen.

interessant interview om te lezen na de film, komt zeker meer samen dan ik in een eerste indruk kon processen... Midnight Eye interview: Yutaka Tsuchiya - midnighteye.com

En omdat Tsuchiya uiteraard ook op het Internet nogal actief is

zijn indrukken van het IFFR op Facebook

http://ja-jp.facebook.com/GFPBUNNY

(met ook foto's van het publiek, heb mezelf gespot bij de cinerama screening )

het Youtube kanaal dat in de film gebruikt wordt

krausecorpuscle - YouTube

had me overigens nog niet gerealiseerd dat de film op best een aantal 2012 eindejaarslijstjes van Japanse cinema voorkwam (omdat ik me daar niet zo in had verdiept)

#2 op de lijst van Chris McGee van de Japan Society filmblog

After a nine year break Yutaka Tsuchiya, the man who brought us such documentaries as The New God and Peep ‘TV’ Show ushers us into the 21st century with GFP Bunny. Loosely based on an actual case where a high school girl systematically poisoned her mother with thalium, GFP Bunny is a kaleidoscopic look at genetic manipulation, body modification, the search for the fountain of youth in today’s Japan.

#6 voor Tom Mes van Midnight Eye

GFP Bunny's free-form yet deeply thought-through style and narrative make it both unclassifiable and refreshing. This should be mandatory viewing at film school entrance ceremonies.

#2 voor Jasper Sharp van Midnight Eye

GFP Bunny’s director Yutaka Tsuchiya is almost a unique figure in Japanese cinema. He seems to exist in a bubble, one of the few filmmakers I can think of who consistently reinvents himself with every film, and who doesn’t seem to be constantly peering over his shoulder looking at whatever everyone else is doing. And he has a clear project, a definite view of Japanese culture and society, which really seems to cut through all the crap. It is a tragedy these sort of projects are so hard to raise financing for, and that consequently he gets to make a film so seldom. Mercifully 2012 was one such year.

én de film werd beste Japanse film op het Tokyo International Film Festival

Een intelligente regisseur met interessante fascinaties en weinig filmische grenzen bouwt een film die niet genres of stijlen gevangen kan worden.Een soort filosofisch essay, gebouwd rondom een losjes op een waargebeurd verhaal gebaseerd plot met documentairescenes. Vaak erg komisch, maar ook een vreemde, soms shockerende film, Het zet ook aan tot discussie. Is heel erg relevant. Maakt verbindingen die anderen niet meteen zullen leggen en is vooral een pleidooi voor individuele vrijheid. Heeft ultracoole geanimeerde avatars, een hoofdrolspeelster in schooluniform, een jonge Japanse vrouw die een body modification-expert is. Serieuze interviews met wetenschappers. Heeft de Japanse indiefilm-veterane Makiko Wanatabe en de online door de regisseur ontdekte Yuka Karamochi.

GFP Bunny is de eerste film die ik van Tsuchiya, maar zeker niet de laatste. Hij beloofde ons in de Q&A over twee jaar terug te zijn met een nieuwe film. Ik zal erbij zijn.

4.0*

Heb zelf nog niet al te veel verstand van de arthouse wereld (weet pas sinds 2 jaar dat ze zonder twijfel (vaak, niet per se altijd) beter zijn dan blockbusters en reguliere junk), en ben ook niet altijd even bekend met regisseurs en hun vorige werkjes, maar ik kan toch wel met zekerheid zeggen dat het opnieuw een Japanse film (zo'n rare) gelukt is om mij toch heel erg te plezieren. Heb tijdens deze film toch wel een aantal opvallende, maar toch ook zeer vermakelijke en genietvolle scenes meegemaakt. Nou hoeft het mij niet per se om het verhaal, en niet eens PER SE om de inhoud van de scene te gaan, maar vooral op de manier waarin deze qua editing, timing, montage en totale 'feel' en sfeer in elkaar zit. Deze film bevatte een paar van die momenten, en die tellen bij mij toch wel aan de zware kant. Ik had na het eerste kwartier dan ook al (voor bijna 100 %) besloten dat ik deze film erg prettig en vermakelijk en gewoon lekker experimenteel en out of the box zou gaan vinden. Iets waar ik sinds die 2 jaar voor sta.

Ik zou deze film dan ook met alle liefde fijf sters willen geven, maar helaas waren er hier en daar in het midden iets te langdradige scènes. Van die interviews met professors. In het begin vond ik het wel iets leuks toevoegen, maar die professors hebben nou eenmaal niet al te veel om het lijf, en haalden vooral naar het einde van de film het tempo er wat uit. Balen, want ik wilde vijf sterren geven. Ik heb bij het afscheuren van het 1-5 briefje wel de 5 aan gescheurd, want ik vind dat deze regisseur gewoon voor durf en guts al mini-odes verdient. Ook die eindscene, nu ik er aan denk. Perfecte afsluiter in mijn ogen.

Maar eigenlijk daar op na… niet echt iets zo 1,2,3 heksenknie.

Acteerwerk was goed, Yuka deed het erg goed in haar taboedoorbrekende rol. De moeder was ook gewoon lekker typisch gecast, als gestreste huismoeder. De soundtrack is fijn, vond er hier en daar een paar erg lekkere tracks opstaan. En verder qua cinematografie en camera en editing prima werk. Had graag nog wel wat meer van die piercing chick willen zien, had er tijdens de trailer en bij de poster net een iets andere voorstelling bij.

Zou graag zijn 2 vorige films nog wel willen zien, maar kan ze nergens vinden. De pindakaas is zeg maar op. Zou iemands me misschien willen helpen?

* 4,5

A.s. woensdag weer in Rotterdam WORM.org - Film: GFP Bunny

Heeft iemand hier, na het gebruikelijke festival rondje, ooit nog iets van vernomen? Zou het graag zien maar er is geen spoor, zelfs Calve bied geen uitkomst, terwijl Tsuchiya vorige twee wel gewoon goed te vinden zijn...