The Rover (2014)

Een beetje saai zijn de juiste 3 woorden voor The Rover (2014), maar er spijt van hebben

dat ik deze film gezien heb (nee).

Het geen spijt hebben komt door Guy Pearce & Robert Pattinson, de acteerprestaties

die hun afleveren in deze film komen in mijn boekje voor als ijzersterk.

Toch zal The Rover (2014) bij mij niet snel in de herziening vallen.

3 sterren puur voor Pearce & Pattinson.

Rauwe film van een redelijk niveau, maar geen topper. De sfeer wordt prima neergezet, met mooie bijpassende muziek. Pearce acteert sterk, Pattinson toch wel iets minder, een beetje gemaakt en soms wat geforceerd. Het verhaal is eenvoudig en wordt in een rustig tempo verteld. Het einde is deels voorspelbaar en mag niet verrassend genoemd worden.

Iets bovengemiddelde drama/thriller. 3.0

vond hem niet echt boeiend!!! woestijn rijden paar schoten niet praten en 1 of ander vent die niet al te slim is......en dat allemaal om een auto......

55 minuten gezien, sfeer en muziek uitstekend, acteer prestaties en verhaal tot nu toe helaas waardeloos. Pearce komt niet verder als "waar is mijn auto", "waar is je broer" en een serie domme agressieve acties. Het geheel speelt zich af in een post apocalyptische wereld waar niemand iets uitvoert maar er is genoeg te eten, er is elektriciteit en blijkbaar genoeg brandstof om enorme afstanden te rijden, en dat zonder te tanken..... Niet meer dan 1,0 voor de sfeer en muziek maar zal pas stemmen als ik hem af gekeken heb. Misschien wordt het nog wat.

helaas, na een eindeloze rij van zinloze conversaties, geweld en moorden blijkt dat hij zijn auto terug wilde om een .... hond te begraven. Wat vreselijk zonde van mijn tijd. 0,5 omdat het niet lager kan.

Een hond begraven hoort bij de oude wereld, in de wereld waar ze zijn is dat niet meer relevant. Hij verlangt naar de oude wereld die er niet meer is. Niet dat de film dat voor jullie beter maakt maar goed volgens mij gaat het daarom.

Matig...

De acteurs zijn redelijk, en dat beetje wat er aan actie gebracht wordt is dito in beeld gebracht.

Ook de omgeving ziet er desolaat genoeg uit...maar dan heb je het beste ook wel gehad.

Waar het eigenlijk op hapert is het verhaal, wat behoorlijk zwak is, en nogal wat nonsens laat zien.

(iets wat met de juiste aanpak een beetje verbeterd had kunnen worden)

Verder weet de film helemaal nergens een bepaalde suspense te creëren, waardoor het eigenlijk niet meer dan een matige roadmovie is.

Nee, deze film ga ik niet nog eens bekijken.

De tweede film van regisseur David Michod is een lichte tegenvaller, vooral qua plot, maar er valt gelukkig ook veel te genieten. Het akteerwerk van Guy Pearce is eersteklas en ook de atypische rol van Robert Pattinson is opmerkelijk. Daarnaast is de subtiel postapocalyptische sfeer fraai getroffen en ziet de film er prachtig uit. Het compromisloze geweld blijft je ook bij. Maar ja, zoals gezegd heeft de plot weinig om het lijf en zijn de gebeurtenissen niet bepaald boeiend. De moeilijke tweede film dus.

Geroemd door vele recensenten, maar was het zwalkende, grillige, tweezijdige, tegelijk eentonige en onrustige, magere en langgerekte verhaal van deze western (in plaats van op een paard reed de hoofdpersoon in een auto) maar zo beladen als de gecreëerde verrotte duistere sfeer. Dan had ik me als kijker waarschijnlijk meer betrokken gevoeld. Nu bleef het teveel een trage ver van mijn bed show.

Animal Kingdom was een grote verrassing, The Rover daarentegen kwam met verwachtingen en die worden niet helemaal waar gemaakt. Pattinson is goed op weg, maar had voor mij net iets teveel tics en mannerisms om compleet echt over te komen, al scheelde het niet veel en ben ik door deze film wel anders naar hem gaan kijken. Pearce was prima, maar het was niet zijn meest uitdagende rol qua emotionele range. Benieuwd naar het originele verhaal, wat geschreven werd door Joel Edgerton (Warrior, Animal Kingdom).

Cinematografie is zeker de moeite (geen Arkapaw niveau wat mij betreft, maar dit is bijzonder genoeg wel van een dame), muziek en acteerwerk ook, maar uiteindelijk benadrukt alles het desolate, eenzame, en apathisch gewelddadige sfeertje van de film. Het lijkt alsof Michôd zijn film alleen op zijn karakters wil tillen en het verhaal van secundair belang acht. Sommige filmmakers komen daar mee weg, maar Michôd (nog) niet, daar blijft het allemaal net even te leeg en doelloos voor. Ook al wordt aan het eind een en ander duidelijk en vallen de karaktermotivaties iets meer op hun plaats, er klopte voor mij narratief teveel niet, waarvan een hoop hierboven al genoemd is.

Misschien brengt herziening meer (toegegeven, ik was slightly dimwitted... Ehr... Tired, I mean) punten, maar voorlopig 3*

Op een paar kleinigheden na stelt de film niet veel voor, saaie en dooie momenten en ook ééntonig.

Ik had er veel meer van verwacht.

Naargeestig sfeertje, je moet er van houden.

En dat doe ik! Continu die dreigende muziek, nou ja toontjes op de achtergrond.

Ik heb hier in trance naar gekeken.

Niet iedereen zal deze film waarderen, ik wel.

Gelukkig zullen smaken verschillen.

Top!

Zeer sterk.

Toen ik de trailer voorbij zag komen was ik meteen erg benieuwd, en dat heb ik al lang niet meer gehad bij een trailer. En dat een film het dan vervolgens ook nog waarmaakt is helemaal niet veel voorkomelijk.

De opening van de film zet meteen de toon. Het uitgestrekte troosteloze landschap is een prachtige setting voor deze film en versterkt de apocalyptische sfeer, waar wetten en morale kwesties totaal geen belang meer lijken hebben. Het volgende shot waar we het getekende gezicht van Pearce zien is uitermate intens. David Michod zet een wereld neer waar je in kan verdwijnen en dat is uiteindelijk waarom je naar films kijkt. Hij houd je gedurende de speelduur vast en laat je niet meer los.

Pattinson die hier bewijst dat hij wel gewoon kan acteren en wat mij betreft met deze film al gebroken heeft met een paar tienerfilms waar die in het verleden om bekend stond. Hij en Pearce geven maar weer is aan dat acteren niet altijd om de dialoog hoeft te gaan. Vaak zeggen beelden meer dan woorden en Michod ondersteunt dit hier nogmaals in samenwerking met deze acteurs.

Als je geduld kan opbrengen en je laat meevoeren met de prachtige cinematografie is dit gewoon een ijzersterke prent, met een voor mij bevredigend einde.

Graag meer van dit.

saaie en eentonige film, en wat een k*t muziek zeg alleen daarom al zou je niet verder kijken,

Echt een onwijs waardeloze film!!! Onwijs traag en echt geen spanning heb hem wel afgekeken! Je wist al waar het zal eindigen! Ik zal dit echt niet snel zeggen maar echt zonde van mijn tijd

Zeer sterke film me een prachtige cinematografie van de outback van Australie. De film heeft constant een onderhuidse spanning en dat maakt het lekker om deze prent te zien verder prima rollen van Guy Pearce en een bijna onherkenbare Robert Pattinson.

De film drijft grotendeels op de prestaties van Twilight-ster Pattison en gewone ster Pearce. Die laatste is verrassend lelijk als zwijgzame antiheld die tegen wil en dank met een dim-witted sidekick wordt opgezadeld. Er ontvouwt zich een soort post-apocalyptische spaghettiwestern, waar het verhaal verder weinig om het lijf heeft, maar de genadeloze, sobere intensiteit die wordt opgeroepen (die soundtrack!) beklijft toch wel.

Een tekort aan echt memorabele scenes (vooral tegen het einde) en matige acteerprestaties van de bijrollen (vooral die bende misdadigers ) drukken het niveau een beetje, maar toch: helemaal niet onaardig.

“You should never stop thinking about a life you've taken. That's the price you pay for taking it.”

Dit was nu eens een bizarre film. Het enige wat me is bijgebleven is dat het een vreselijk trage film is met een schitterende soundtrack. Na het bekijken van “Chef” had ik vreselijke honger. Na het bekijken van “The Rover” had ik vreselijke dorst. Het is natuurlijk te verwachten dat deze film, die zich afspeelt in Australië in een postapocalyptische periode, automatisch door mensen vergeleken zal worden met "Mad Max". En ondanks dat er veel elementen zijn die van uitstekende kwaliteit zijn, was dit toch maar een doodsimpele verhaallijn die op een bombastische en vrij pretentieuze manier opgeblazen werd tot een geheel waar het kunstminnende filmpubliek weer een staande ovatie voor zal overhebben.

Lees mijn volledige mening hier ...

Het plot is in deze film van ondergeschikt belang het gaat om de personages zelf, en niet het hoe en waarom. Waarom moet altijd alles tot in de puntjes uitgelegd worden? "Ten years after the collapse" is in het geval van deze film genoeg. De film gaat over het karakter zelf, en niet over het grote geheel waarom het land is z'n ellendige staat verkeerd. Hij legt het tijdstip tussen de diefstal van de auto en het terughalen daarvan vast. Het publiek is er om dit te observeren en de reis van Eric te volgen door een land waar geen regels meer gelden en complete chaos heerst op het gebied van moralistisch handelen.

Saai, langdradig, slap verhaal, traag, geen seconde meeslepend, slecht geacteerd enz. Ik heb hem uitgekeken omdat ik niet kon slapen. Een film die ik ondanks alles toch heb uitgekeken geef ik in ieder geval 1 punt maar dat is hoog beoordeeld. Die ene punt mag naar de regiseur want de beelden en de manier van filmen waren wel oké.

Mooie cinematografie en acteerwerk, maar verder zo vreselijk saai...

Uitstekend spannend drama/roadmovie in een bizarre setting. Robert Pattinson die het broertje speelt doet dat met veel verve. Hij speelt een neurotische jongen, de enige die menselijke trekken vertoont. En dat druppelt langzaam bij Eric binnen. Een aanrader.

Erg saai en langdradig.

Zelden zoiets langdradigs en saais gezien.

Wat een geweldige rustige bijna lege film was dit. Meeslepend, bruut, mooi en goed gemaakt. genoten van eerste tot laatste minuut. Prima cast ook!

Einde was bakkes open vallend...

4**

Nachtkaars.

Beetje dubbel. Ik vond het een best sfeervolle film. Toch heeft het wel cliche arthouse writen all over it. Net wat te sloom, net wat te weinig zeggen over de wereld om het zo gewichtig te maken, net een wat te down einde. Dat de shots vrij stijlvol zijn en de hitte goed naar voren komt geeft aan dat het geen totale nitwit is die hier aan het werk is. Toch had ik wel het vermoeden dat de maker iets te graag ontoegangelijk wou zijn waardoor het wat halfslachtig is. De premise is namelijk best Mad Max achtig maar de uitwerking is dat te duidelijk niet willen zijn. Het liet me daardoor na afloop wat saai achter.

Wel goede rollen van beide heren.

Milde 3 sterren.

Meest opvallende aan de hele film was niet de 'look' maar de soundtrack. Die kruipt wel echt onder de huid. Met als meesterzet het muziekstuk onder de aftiteling. Wat was dat nou precies? Lijkt wel een combinatie van een fluit, een 'zaag' en een doedelzak die elektronische bewerkt is. Krijg er weer spontaan kippenvel van. Het schuurt aan alle kanten en geeft de film een emotionele diepte van jewelste.

En op de aftiteling las ik dat de film al in 2013 (!) klaar was. Terwijl de première een half jaar later was in Cannes. En niet eens in de officiële selectie.

Ja, die soundtrack viel me ook positief op! Vooral die jazzy, John Zorn achtige stukken. Daarnaast deed het acteerwerk en de algehele sfeer me aan de films van Bruno Dumont denken.

Lees je dit Mochizuki Rokuro?