Promised Land (2012)

Hoewel Promised Land waarschijnlijk beter werkt in de Verenigde Staten dan in Europa, slaagt Van Sant er toch in iedereen (opnieuw) te laten bewijzen dat de Amerikaanse cultuur steeds minder humaan wordt. Genoeg Amerikaanse cinema heeft ons dit al laten zien en toch is deze film een erg mooie toevoeging aan dit thema. Damon en McDormand spelen geweldig, de locaties zijn oogstrelend en laten ook de mooie kant van het continent aan de andere kant van de oceaan zien. Krasinski vond ik soms iets minder, maar zeker niet zwak. Over het algemeen was het vooral de cast die de film compleet maakte, hoewel de acteur die de sherrif speelde, vooral in het begin, onrealistisch speelde. Hij zit de rol neer als een typetje, niet als een man waar je je in kan verplaatsen. Dat irriteerde me ontzettend. Pluspunt waren de onderwerpen (zoals de kleine paarden). Die waren erg komisch en menselijk van aard. Één stuk in de film was ontzettend onrealistisch. Het moment dat Damon Krasinski tegenkomt in het eind van de film, komt de laatstgenoemde man huilend naar buiten. Dat zou in de realiteit waarschijnlijk niet zijn gebeurd, wetend dat de man helemaal geen activist was. Waarom zou zo'n man gevraagd worden door Global om te huilen en het bedrijf nog eens op het eind, wanneer alles voor de activist toch al te laat is, af te kraken. Nee, daar kon ik absoluut niet bij met mijn hoofd en was dus ook een grote teleurstelling die de realistische sfeer even brak.

Al bij al vertelt Promised Land ons niet veel nieuws. Maar eigenlijk irriteert dat nergens. Ondanks een paar zwakke plekjes in het verhaal, is de film een fijne balans tussen een politieke thriller en een rustgevend, mooi drama. Ondergewaardeerd is hij zeker als we naar de gemiddelde waardering en de hoeveelheid stemmen kijken op Moviemeter. Ik vond het echter een goede nieuwe film in Van Sants oeuvre (eindelijk!), die dichtbij het niveau van zijn beste film komt: Milk.

Prima film, maar niets bijzonders.

Damon vind ik wel erg goed spelen, erzitten mooie beelden in de film maar het boeit niet genoeg

Ik vond dit een aardig drama. Matt Damon speelt weer goed en Gus van Sant brengt alles heel soepel in beeld. Gewoon fresh, niet al die overbodige shots en vreemde colour-correction. Verhaaltechnisch kan ik ook niet klagen. Globe, een instantie die belang heeft bij grondgebieden waar ze aardgas willen winnen, wordt hier vertegenwoordigd door twee werknemers die hun uiterste best doen om de plaatselijke bewoners op de juist gedachte te houden. Dat blijkt geen piece of cake en ze moeten geregeld in hun jeep stappen. Een handvol bijrollen vult het perfect aan. Alleen al die scène bij het limonadekraampje vlak voor de speech in de gymzaal geeft al aan dat hier bekwame regisseur achter zit: eerst proeft hij, dan besluit hij om wat fooi te geven en tot slot krijgt hij zijn kleingeld weer terug. Daar is rustig de tijd voor genomen terwijl het natuurlijk compleet losstaat van het mainplot. Toch wel een authentieke prent.

De minste Van Sant sinds Finding Forrester uit 2000. En ik hoop dat het hem een zelfde soort draai in zijn carriere geeft, want van Sant is na drie mainstreamfilms met een per film dalende kwaliteit wel weer eens toe aan wat gewaagdere films.

Aan de twee sterke kanten van deze film, de sfeertekening van het dorpje (al neigt het bijna naar een geidealiseerd beeld, wat nogal botst met de boodschap) en de acteurs (vooral McDormand, het was heerlijk haar weer eens te zien). Al draagt deze film een stuk minder een Van Sant-stempel dan de vorige twee mainstreamfilms van Van Sant.

De eerste helft is nog behoorlijk sterk. Het grote probleem is hoe Promised Land in de tweede helft erg gemakzuchtig op safe gaat spelen. Subtiliteit overboord zet en in plaats van een boeiende film over een ingewikkeld dillema een film met een boodschap blijkt te zijn, een met een hoofdletter B en helaas steeds meer focust op Damon. De slappe plottwist (waarom zo'n thrilleropzet?) is al niet best, het einde is bijna onvergefelijk. Damon maakt een draai van de talentvolle pragmatische verkoper naar een idealist, in een speech nog wel. Het einde suggereert dat er iets open wordt gelaten, door de stemming niet te laten zien, terwijl de film dat nu juist niet doet.

Als het wat bewustzijn over dit belangrijke thema oplevert is dat toe te juichen, maar een echt goede film is het helaas niet geworden.

2.5*

Beste Kijkers,

Vanavond gekeken naar een toch wel matte film. Het acteerwerk van Matt Damon kon mij niet echt overtuigen. Er was geen echt aangrijpend moment en dit lijkt er een te zijn waarvan je zegt: "laten we dit maar vergeten". Wat ik wel kan appreciëren is het acteerwerk van Frances Mcdormand, altijd aanwezig en vol overgave. het was wel een leuke combinatie met Matt.

Voor diegene die wat willen weten over de winning van Schaligas, er is geen duidelijke rede tegen. Kijk zelf maar.

Waardering: 3,5

Het mag ook eens serieus zijn. Een drama over hoe landbouwers overtuigd werden om land te verkopen voor het boren naar gas. Sterk acteerwerk van Damon (na een tijdje zag ik hem niet meer als Jason Bourne ... goed teken), McDormand en Rosemarie DeWitt. De scenery is prachtig in beeld gezet. Je kan als het ware bijna de koeiemest ruiken. Ik vond de dialogen zeer onderhoudend en meermaals grappig. Het gekibbel tussen Steve en Sue over de auto. De ontmoeting van Steve en Alice in de lokale pub met de , voor mij , meest amusante dialoog waarbij ze elkaar versieren. Zij:Let me Guess. 40,married,marketing,2kids. Hij:38,stripper/waitress,born to be a singer. Zij:Fuck you! I'm a teacher. Hij:No I was talking about me.You wanne see a dance.It's a 100 bucks! Schitterend.
Naar het einde werd het wel voorspelbaar. Dat het "Green Peace"-ventje uiteindelijk een lepe truck is van de Gas-Company om de lokale boeren over de streep te trekken om toch toe te happen , was een verassing. Maar dat Steve dan zijn menselijkheid naar boven laat komen en de waarheid verteld voor de uiteindelijke stemming, zag je mijlenver aankomen. En het moet dan weeral eindigen als een zoetsappig,feel-good, happy-end sprookje als hij gaat aankloppen bij Alice , om zijn vetbetaalde job aan de haak te hangen en waarschijnlijk voor de rest van zijn leven te gaan vissen en mini-paardjes kweken. Dat zette wel een dumper op het geheel. Al bij al, toch genoten van deze film.

Mooi.

Wel is het nogal een sentimentele benadering, de toekomst die de bedreiging vormt voor de normen en waarden waarop Amerika gebouwd is - zoiets lijkt me de samenvatting van de achtergrond waartegen het verhaal zich ontspint. Dat zet dan een soort van melancholieke stemming in, die erg mooi past bij de beelden van de wat ouderwetsige boerderijen, de roestige trekkers en de doorleefde koppen van de land owners - de sfeer van pioniers, hoewel dat in werkelijkheid natuurlijk wel een generatie of 10 a 20 geleden is.

In die context komen dan Matt Damon en Frances McDormand langs als de gewetenloze opkopers, tegengespeeld door John Krasinski als de groenzoeter. Krasinski redt dat jammer genoeg net niet helemaal, hij komt niet echt los van zijn Office-karakter. Damon en McDormand zijn dan wel weer geweldig, net als Rosemarie DeWitt en Hal Holbrook. Perfect in hun rol, allemaal.

Het verhaal begint erg sterk, maar de twist - die ik overigens niet echt aan zag komen - maakt het misschien wat te simpel, te zwart-wit, en daarmee tot een te makkelijk spelletje met goed en kwaad. Om de boodschap mee te geven is dat wellicht een goed idee, maar de dramatische kracht van de film is er wel een beetje zoek door. Maar, wellicht heb ik daar nog een nuance in gemist, want ik heb de laatste minuut of zo niet gezien - net na de toespraak van Matt Damon in de gymzaal moest zonodig het entertainment system uit om aan te kondigen dat het nu toch echt de laatste mogelijkheid was om taxfree rommel te kopen, en dat het nog maar 50 minuten zou duren tot de landing. En bedankt he?

Vond ik goed. Dit is ook een onderwerp dat me boeit. Van Sant heeft veel te vertellen en doet dat soms met eenvoudige treffende scènes (het meisje met de limonade) en op een boeiende manier, licht humoristisch zelfs. Het gaat eerst en vooral over de grootindustrie tegenover kleine onwetende boertjes. Hoe grond opgekocht wordt met een smak geld en er milieuvervuilende projecten op gepland worden (hier fracking). De film sluit nog af met een onverwachte twist en dat maakt het nog sterker. Visueel misschien geen groot spektakel voor de echte Van Sant fans. Niet erg, hij weet de kijker te boeien met een leuk verhaal, geïnspireerd uit het leven van alledag.

Aardige film over schaliegas en fracking. Hoewel de film me niet echt aantrok had ik het wel al een tijdje op de lijst van films die ik wel een keer zou willen zien. En het stelde niet teleur.

De film kijkt lekker weg. Geen hoogvlieger, maar toch wel het kijken waard, en beter dan de meeste films die de laatste tijd gemaakt worden.

Commercieel kritisch.

Mooie film over een sympathieke en succesvolle vertegenwoordiger van een aardgasbedrijf die stuit op onverwachte tegenstand in een stadje met boeren. De kritische noot die gekraakt dient te worden wordt met schil en al door de strot gepropt van de kijker maar bevat uiteraard een belangrijke boodschap. Hoe vaak ook niet eerder gebracht, in een jasje van filmmaker Gus Van Sant is het allemaal toch weer anders.

Matt Damon vormt met Frances McDormand een goed duo maar ook de andere rollen worden prima ingevuld. Zelfs de bejaarde Hal Holbrook doet hier wat dat betreft ook nog even een duit in de zak. Het voedt een sfeervol drama dat uiteindelijk nogal commercieel aandoet, zeker voor een Van Sant, maar uitstekend vermaakt. De ommezwaai is wellicht niet zozeer als spannende twist bedoeld en het romantische plot werkt goed, hoe plat het ook lijkt.

Zeer goed.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

Groceries, Guns, Guitars en.....Gas

Ik dacht de hele tijd er klopt iets niet. De protagonisten zijn te synpathiek voor hun rol, en de anagonist gaat wel heel voortvarend te werk, waar gaat dit heen....? De plotwending lost dit raadsel wel op maar is absoluut niet bevredigend. Maar ondertussen bleef mijn aandacht wel vastgehouden mede door deze ongebruikelijke opzet.

Een van de meer toegankelijke films van van Sant.

Uitstekende film waarin een groot aardgasbedrijf de toestemming van een dorpje nodig heeft om te boren naar aardgas. Een goed verhaal dat ook goed in elkaar zit. Ondanks het rustige tempo zakt de film nergens in. De hele boeren-gemeenschap wordt goed neergezet en de hele cast is meer dan uitstekend.

Een mooie dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Matt Damon en Hal Holbrook (89 leeftijd)...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Niet goed.

Van Sant's laatste, benieuwd of hij ooit nog met een nieuw project op de proppen komt. Deze film belooft in ieder geval niet veel goeds voor de rest van z'n carriere. Hoewel het eerste deel nog best goed meeviel moet ik zeggen.

Damon en McDormand vormen een goed koppel, het kleinedorpssfeertje is aardig neergezet zonder al té kneuterig te worden (veelal door de rol van Damon) en de film speelt aardig met een sociaal/ecologisch dilemma.

Maar in het tweede deel gaat er heel wat verkeerd. Van Sant's visie is ongenuanceerd en verzandt in flauw big companies vs the little man gebral. Vooral de twist op het einde, hoewel wél geslaagd zorgt voor serieus wat overkill. Dan vond ik de sentimentele speech van Damon op het eind nog niet eens zo'n groot probleem, wel de onderliggende boodschap die deze film uitstraalt.

Vond Damon verder ook zeker geen bad guy. Een wat naieve jongen vooral, iemand die wel het goede pad opwil, best slim is maar zich alsnog laat gebruiken. Jammer dat Van Sant niet een wat andere kant is opgegaan, want dit ecodrama krijgt maar een naar nasmaakje wat mij betreft.

2.0*

De films van Gus van Sant lijken wat de wisselen tussen filmische films en de wat meer bedaarde maatschappelijke onderwerpen en deze is duidelijk van de tweede categorie.

De schaliegas-mensen, laatst waren ze ook in Nederland maar hier werden ze al snel weer er uitgebonjoerd, ondanks dat minister Henk Kamp natuurlijk de dollars al aan het tellen was.

In de VS gaan ze nog steeds rond om in krimpgebieden en op het platteland te mogen kunnen boren en hier komen Matt Damon en Frances McDormand met de zakken geld en contractjes langs ... en er wordt weer natuurlijk weer vies gespeeld door de corporate dames en heren.

Iets over de helft misschien wat te wijdlopig.

Gus van Sant is ook geen garantie voor een goede film, dat is mij nu wel duidelijk. Een film over een tweetal verkopers namens een bedrijf dat gasboringen doet. Die verkopers moeten een arme landbouwgemeenschap overtuigen dat hun land veel geld waard is. Tsja, niet het meest boeiende onderwerp voor een film. En dan loopt de film ook nog heel rechtlijnig en erg voorspelbaar. Erger nog, gaandeweg wordt de film zelfs steeds ongeloofwaardiger en is ook nog eens irritant Amerikaans. Hij wordt slechter en slechter met het verstrijken van de tijd. Dan kan alleen een bijzondere plotwending of een mooi passend en verrassend einde de film nog redden. Maar helaas zo'n einde zat er niet in. Snel vergeten deze film !

Eigenlijk ontgoocheld over de afloop van de film, daar waar voorheen het toch wel boeiend werd gehouden. Vooral de rol van de campagneleider was ver gezocht om dan nog niet over het pathetisch slotpleidooi van Damon te spreken.

Interessant om de rol van dergelijke energie-ontginningsmaatschappijen te ervaren evenals hun techniek van bewerking van, de vaak goedgelovige, bevolking en van hun gluiperig omgaan met cijfers en beloftes.

Deze eens geprobeerd en vond het nog een goeie film. Prima verhaal en acteerprestaties en toch wel een verrassende wending. Vond het ook boeiend gebracht.

'k vreesde een beetje dat het saai ging zijn, maar dit was niet het geval. Goed.

Nja. Ik was in eerste instantie erg gecharmeerd van de rust, de condensed story, en vooral het acteerwerk. En dan niet alleen van de hoofdrolspelers.
Maar naar het eind toe werd het toch een beetje te zoetsappig en begonnen me de ‘filmische’ scènes (gezichten met een lachspiegeleffect door water, bijvoorbeeld) me tegen te staan. Ja, ik snap dat de hoofdrolspelert een moreel dilemma moet oplossen en in een halve identiteitscrisis is beland. Maar dit is wel een behoorlijke seventies manier om dat te benadrukken
Da’s jammer, en daarom een beetje een middelmatige score. Maar acteerwerk is echt prima!

Wanneer het om kapitaalgewin gaat komen al gauw manipulaties om de hoek kijken.

Zelfs de goedaardige Damon wil er, inherent aan zijn job, voor de goede zaak wel een

leugentje tegenaan gooien. Aan het einde van de film wanneer er een zekere aap uit

de mouw is gekomen, lijkt hij met zichzelf in het reine te willen komen die met zijn

verleden zich toch al kon vereenzelvigen met de eenvoudige bevolking. Waarop de

uiteindelijk speech volgt waarmee voor mij opeens toch te zeer de nadruk wordt gelegd op

innerlijk geweten en eerlijkheid. Maar Damon bleek wel geknipt voor deze rol. Niet een

acteur die het speciaal van expressie moet hebben, maar wel garant voor gedegen

acteerwerk. Ondertussen krijg je een aardig beeld van een eenvoudige gemeenschap

op het platteland. En raken Damon en zijn collega McDormand ook nog bevriend elk

met iemand van de andere sekse. De film moet het sowieso van het acteerwerk hebben.

Simpelweg omdat het verhaal op zich amper interessant is te noemen. Vond de film,

alles meegenomen, wel goed, ondanks dat het allemaal tamelijk droog en kleurloos

overkomt.

Sympathieke film die in eigen land niet erg gewaardeerd werd. Damon en Krasinki schreven het script, gebaseerd op een verhaal van Dave Eggers (bekend van The Circle) , wat critici niet echt kon bekoren. Damon zou de regie doen, werd Gus Van Sant. De slow pace, de prietpraat en het niet zwart/wit neerzetten van voors en tegens van fracking vond ik een verademing. De twist aan het eind vonden de meeste kijkers unlikely. Ik ook. Kon niks afdoen aan het goeie acteerspel. Fracking wordt in de VS nog altijd door milieuactivisten bekritiseerd (ook door de methaan uitstoot), maar o.h.a. kunnen Amerikanen nog minder begrip opbrengen dat energieprijzen zijn gestegen terwijl de VS zo rijk is aan fossiele energie in de bodem.

Multinational Global Gas stuurt vertegenwoordigers Steve Butler [Matt Damon] en Sue Thomason [Frances McDormand] naar een plattelandsdorpje om de bewoners over te halen hun huis en hun grond te verkopen, zodat ze daar een frackingoperatie kunnen beginnen. Steve en Sue doen willens en wetens beloftes die ze niet waar kunnen maken, maar stuiten op weerstand dankzij de kennis van zaken van een vooraanstaande natuurkundige [Hal Holbrook], die zijn medebewoners achter zich heeft staan. Kort daarna verschijnt Dustin Noble [John Krasinski], een activist in dienst van een grote milieubeweging, op om het verzet tegen Global Gas handen en voeten te geven. Steve krijgt bovendien gewetenswroeging wanneer hij bevriend raakt met plaatselijke lerares Alice [Rosemarie DeWitt]. Milieudrama behoort niet tot de meest meeslependen in het genre en heeft een nogal twijfelachtige ontknoping, maar vooral Damons transformatie van praatjesverkoper tot een mens van vlees in bloed is overtuigend.

Boeiende film over het fenomeen "fracking" dat mijzelf nog totaal onbekend was. Hoewel ik bij deze hoofdrolspeler (en met de landelijke wortels van zijn personage) wel rekening had gehouden met zijn uiteindelijke standpunt was de weg daarheen toch interessant genoeg, zowel vanwege de niet altijd even toeschietelijke mensen in de stad als vanwege de problematiek op zich. Met John Krasinski wordt er bovendien een mooie complicerende factor in het spel gegooid; eigenlijk vond ik zijn charme net teveel van het goede, alsof het hem allemaal net wat te makkelijk afging – niet dat ik zijn personage onrealistisch vond, maar ik had wel het idee dat hij van de filmmakers net wat teveel charmante eigenschappen had meegekregen om de zaak voor Global Gas nog behapbaar te maken. Des te harder kwam de twist aan – na afloop van de film heb ik de opname nog even teruggespoeld om dat laatste gesprek tussen Damon en hem nogmaals te bekijken. Ik heb het nooit zo in Krasinski zien zitten, maar dit speelt hij toch wel geweldig (hoewel het meest emotionele moment toch wel de scène van Damon bij Holbrook thuis is). Zoals gezegd misschien lichtelijk voorspelbaar qua uitkomst, maar de weg daarheen was toch bijzonder boeiend.

Langere tijd tegen aan gehikt, maar uiteindelijk toch een prima film. Matt Damon is uitstekend als verkoper bij een aardgasbedrijf dat probeert te profiteren van de economische malaise die genadeloos huishoudt op het amerikaanse platteland. Niets is zwartwit in het intelligent uitgewerkte script en de film is tot in de kleinste bijrol indrukwekkend gecast. Conventioneler dan we doorgaans van regisseur Gus Van Sant gewend zijn, maar gelukkig ook beter.