Dark Skies (2013)

E.T. goes crazy!

Sterke film! Hoewel het verhaal niet bijster origineel is en het eerste half uur nog niet gelijk mijn aandacht wisten te trekken, wist Dark Skies alsmaar beter en beter te worden en te stijgen in waardering bij mij. De grote kracht hier is dat je als kijker op veel gebieden in het ongewisse wordt gelaten maar dat er wel net genoeg informatie vrij gegeven wordt om het sterk te houden.

Ook krijg je genoeg te zien van de buitenaardse aanwezigheid die het gezin teistert, maar gelukkig ook weer niet te veel waardoor de ervaring teniet gedaan wordt. Een grote fout die de horror Mama bijvoorbeeld wel maakte, en hier dan ook mijn kijkervaring mee om zeep hielp. Hier blijft er echter genoeg aan de verbeelding van de kijker over, maar is er toch sprake van die klassieke onderhuidse spanning, en dit is juist wat het allemaal zo goed maakt.

De spanning wordt hier langzaam opgebouwd en hoewel de ontknoping weinig verrassend is, zit deze wel dusdanig sterk in elkaar dat dit helemaal niet erg is. Wat alleen niet klopt is dat de film als horror gekwalificeerd word, terwijl we hier duidelijk te maken hebben met een thriller. Geen wilde afslachtingen, afgehakte ledematen en rollende koppen dus, maar een titel waarbij het meer om het verhaal, de onderhuidse spanning en subtiele schrikmomenten gaat. Doodeng is het misschien allemaal niet, maar nog dagen, zo niet weken door je hoofd spoken zal wellicht wel van toepassing zijn. Het gaat hier dan ook om het idee wat mij nu nog lange tijd aan deze film terug zal doen laten denken..

4,0*

Horror en Sciencefiction. Een hele goede film in deze combinatie is iets wat ik niet vaak tegenkomt. De beste in deze categorie zijn alweer heel wat jaartjes oud. Recente films zoals Pandorum zijn gewoon niet zo goed. Gelukkig is Dark Skies dan eindelijk weer een goede Horror/ Sciencefiction. Niet heel goed, maar wel bovengemiddeld. (Prometheus beschouw ik zelf niet als horror/SF) Ik was hier ook echt wel aan toe nadat ik ben doodgegooid met Paranormal Activity achtige films, dus films over demonen en spoken. Denk aan Sinister, The Possession, Mama en The Apparition. Toch zou je in Dark Skies de aliens makkelijk kunnen vervangen door spoken, want de film is erg traditioneel wat dat betreft.

Ik had een leuke avond met deze film. De (voor mij) onbekende cast is ook van toegevoegde waarde. Ten eerste omdat 90% erg goed acteert en ten tweede word ik soms wel eens moe van iedere keer een hele bekende smoel. De schrikmomentjes zijn goed getimed en hoewel er het e.e.a. wordt uitgelegd door toch wel een grote held van mij J.K. Simmons, (Even tussendoor: dit is wel één van zijn meest serieuze rollen, maar toch weet hij in die 5 min weer een aantal droge volwassen grappen te maken) blijft de film best wel mysterieus. De aliens zijn overigens ook best creepy!

Aanrader wat mij betreft!

3,5*

De zoveelste film die pronkt met paranormal activity & insidious op de hoes. Had niet zo'n heel hoge verwachtingen van deze film, misschien mede daardoor viel de film me erg mee.

Het acteerwerk is in tegenstelling tot veel horrors hier dik in orde, de sfeer is super en blijft de hele film hangen omdat de makers ervoor kiezen steeds maar een beetje te onthullen en te laten zien. Daardoor blijf je steeds uitkijken naar wat er komen gaat en blijft die spanning goed bewaard. Dit weet Dark Skies dus perfect te doen. Ook de twist aan het einde is leuk en geeft de film nog bet die halve ster extra.

Dark Skies heeft me dus op alle fronten goed verrast, een aanrader deze film als je even genoeg hebt van de zoveelste slasher of demonen film.

4*

Een grote teleurstelling.

Dark Skies is alles behalve origineel, eng, vindingrijk, verfrissend en goed. Kortom: Dark Skies is bijna niks waard. Laten we beginnen bij het verhaal. Dit was zo cliché en voorspelbaar dat het niet leuk was om te volgen. Ook de schrikmomenten trokken op niets. Alles zag je van mijlenver aankomen en de meeste schrikmomenten waren niet eens eng. Ik zat nergens op het puntje van m'n stoel. Iets waarvan ik dus hoopte dat ik het wel zou doen.

Het acteerwerk was redelijk. Dit helpt toch een beetje. De familie kwam wel best geloofwaardig over. De special effects waren eigenlijk waardeloos. Je zag gewoon dat het nep was. Klein budget? Maak dan niet zo'n twist. Het einde was zowel frustrerend als goed. Anders zou ik het niet gewild hebben.

2*

Signs 2.0 Een film die niet per se Horror is, maar aangezien Suspence geen genre is op MM moet dat samen met SF de lading dekken. 2013 wordt alvast een sterk suspencejaar en het zijn die thrillers/horrors die blijkbaar het filmjaar wat moeten redden. Na Mama is dit opnieuw één van de betere films in dit magere filmjaar en dan moet ik The Conjuring nog zien.

Qua verhaal is het nogal cliché, maar tegelijkertijd ook realistisch in de omkleding. Daarmee doel ik niet op de entiteiten (om het zo maar te noemen), maar wel op de verklaringen die het gezin en de omgeving zoekt of geeft om de gebeurtenissen te kunnen plaatsen. Mijn complimenten trouwens ook aan de scriptschrijver, ondanks het weinig originele plot. Maar er wordt wel vrij weinig getoond, wat de fantasie van de kijker ten goede komt. Niet zo evident meer tegenwoordig, zeker niet in Amerikaanse films.

Keri Russell en Josh Hamilton zijn niet slecht, maar ook niet echt opvallend. Kadan Rockett en Dakota Goyo zijn meer cliché als kinderen. Wel goed is de man van het muziek en geluid. Dat beloofd, want componist Joseph Bishara is ook betrokken bij The Conjuring.

Schrikwekkende subwoofer.

Eerlijk is eerlijk: ondanks de overdaad aan horrorfilms de laatste tijd - helemaal betreffende het 'haunted house' thema - kan er met 'Dark Skies' behoorlijk gegriezeld worden. De schrikmomenten zijn effectief, iets waar tevens de geluidseffecten debet aan zijn. Tegen het einde lijkt het zelfs of de huiskamermeubelen los van de vloer komen wanneer de subwoofer overuren draait.

Zoals gezegd is het subgenre inmiddels overbevolkt, maar de sciencefiction-invalshoek werkt en J.K. Simmons lijkt geknipt te zijn om als laconieke verklaarder het buitenaardse tintje extra kracht bij te zetten. Los van de clichés en wat dik aangezette zijplotjes toch een werkende factor. En zo ontstaat er ook kippenvel wanneer het verhaal zelfs ontaardt in een flauwe laatste scène. Een knappe prestatie.

Goed.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Spannende film!

Na Legioen en Priest is Dark Skies ook weer een prima film van regisseur Scott Charles Stewart.

Deze film heeft een goede spanningsopbouw waarin we zien hoe een gezin geteisterd wordt door

een buitenaardse aanwezigheid.

Ik vond de film onderhoudend en spannend.

Het acteerwerk vond ik wat minder goed, vooral de jongste zoon vond ik slecht acteren en had

een vervelende uitstraling.

Ondanks het matige acteerwerk en het irritante zoontje vond ik het verder wel een goede film.

3,5*

Spannende film die effectief omgaat met de setting en de dreiging. Het verhaal is verder voorspelbaar inclusief oude man die als enige helemaal op de hoogte is, om vanaf daar de climax in te leiden. De karakters zijn helaas niet boeiend en het verhaallijntje mbt de financiële problemen voegt niets toe, daarnaast is Hamilton is erg saai.

Dark Skies speelt heel erg leentjebuur bij een aantal andere films maar weet alles toch tot een aardig geheel te kneden. Echt heel erg verrassend is het daarom allemaal niet maar hier en daar wel spannend en effectief. Soms wel wat rare nutteloze verhaallijntjes. Die waren niet nodig geweest want ze voegen helemaal niets toe. Misschien een poging tot diepgang?

3*

Ai ... gezin heeft last van de economische crisis en dan wordt het allemaal nog veel erger als er allerlei rare dingen in huis gebeuren.
We zouden zo een heel rijtje invloeden kunnen noemen (Poltergeist, Close Encounters of the Third Kind, Signs, E.T. en zo'n beetje alle alien abductions ooit in de film), maar speel je kaarten juist uit en ondergetekende zit nu onder tafel te typen, gaat zo nog even aluminiumfolie voor de ramen plakken en laat vanavond een lampje branden in de slaapkamer.

In feite is dit een zoveelste formulefilm, maar omdat het deze keer geen geesten maar buitenaardse wezens zijn die de boel komen terroriseren, krijg je toch de indruk dat het allemaal vrij verfrissend is. Dat is deels maskerade, want de typische clichés eigen aan dit subgenre worden wel degelijk netjes afgevinkt door de makers: het eerste contact met de jongste zoon, de lugubere kindertekeningen, de nachtmerries, het onbegrip van omwonenden, het ongeloof van één van de ouders en de zenuwinzinking van de andere, de daaruit voorkomende relatieproblemen, de geobsedeerde einzelgänger waarop het gezin beroep doet voor een verklaring van de gebeurtenissen, en ga zo maar door. Toch stoorde dit mij voor één keer niet, maar dat heeft veeleer met een persoonlijke voorkeur dan met objectieve kwaliteit te maken. Los daarvan is deze prent toch vakkundig in elkaar gezet, maar echt bijzonder wordt het nergens.

Goeie film waarin een gezin last ondervindt van een aantal onverklaarbare gebeurtenissen. De film heeft een effectieve opbouw en mede doordat het gezin goed wordt neergezet, komen de gebeurtenissen geloofwaardig over. Genoeg spannende momenten en een redelijk verrassend einde.

Hè, eindelijk weer is een redelijke en geloofwaardige film over buitenaardse wezens en hun al dan niet aanwezigheid op deze aardbol. Vond de invalshoek interessant dat de aliens hier al sinds mensenheugenis leven en dat de mensen op wie ze experimenteren totale willekeur is.

Verder is de spanning redelijk aanwezig, maar het word nergens eng. Hoe de vork in de steel zit word wat mij betreft vrij snel uit de doeken gedaan waardoor je als kijker toch een stukje interesse verliest. Vond ik jammer. Maar verder gewoon een aanrader om te gaan kijken.

3,5*
7/10 (IMDB)

Spannende thriller wel die je aandacht weet vast te houden. Jammer dat een einde een beetje een deseptie is. Toch wel de moeite van het kijken waard.

Weer een erg fijne film in de Paranormal Activity/Insidious/Sinister rijtje (kort samengevat: Blumhouse). Alleen dit keer niet met geesten of poppen, maar aliens. En dat sprak me al meteen aan toen ik deze film voor het eerst op het oog had.

Alhoewel dit niet de eerste is, want The Fourth Kind zit ook nog vers in mijn geheugen. Maar Dark Skies weet toch wel weer ietsje beter te zijn. Het begin kan je nu inmiddels wel een beetje dromen; We maken kennis met de familie Barrett en alles begint weer lekker rustig, subtiel en geheimzinnig met het feit dat de jongste zoon Sammy nachtmerries krijgt over "The Sandman", waarbij er ook eerst woord gedacht dat het slechts maar een droom of fantasievriend van een klein kind is. Maar dan wordt alles wel vreemder en begint Sammy ook vreemde trekjes te krijgen, en ook de rest van de familie wordt langzaamaan gecomfronteerd met onverklaarbare dingen en visioenen, en wonden waarbij ze niet weten hoe ze eraan komen. Deze bovengenoemde voorvallen worden op den duur wel steeds ongeloofwaardiger (want hoe vliegen er precies van 3 kanten, 3 verschillende zwermen vogels tegen jou huis op?) en de familie beseft dat er waarschijnlijk wel meer aan de hand is dan slechts een fantasie van een kind.

En hierbij voert de film steeds meer op en wordt er lekker gespeeld met het thema. Doodeng wordt het echter niet, maar de spanning blijft wel snijden, en de gevreesde vijand komt, met behulp van ontrafelingen en onderzoeken naar de vreemde voorvallen (die ook erg interressant zijn neergezet) ook steeds dichterbij. De aliens (ook al zie je die meer op de achtergrond) zien er ook erg gelikt uit. De draai die de film in het laatste halfuur maakt, was ook erg sterk.

Verder zal het misschien wel aan mij liggen maar gebruikt de regisseur hier niet een beetje een bepaalde verborgen diepgang/associatie, dat je wel een beetje overeenkomstig kan meten aan Mysterious Skin? Aangezien er wel verdacht veel aandacht wordt besteed aan het verleden van de 2 broertjes, de ouders die beschuldigt worden etc of is dat iets te ver gezocht?

Voor de rest weer een erg toffe horrorfilm met een concept dat prima werkt. Jammer alleen dat de rillingen je niet echt vaak over je rug willen lopen, maar spannend en interressant is deze prent wel zeker!

4,0*

Euh heb ik naar dezelfde film gekeken als de vele mensen hieronder? Aangezien er erg hoge sterren worden gegeven. Voor mij was de film zeer voorspelbaar. Wie noemt zijn film dan ook Dark Skies en laat in de eerste 5 minuten al cirkels zien? De apotheose was erg infatiel. (Om maar wat dure woorden te gebruiken! ) De meeste tijd gaat het over hoe ze nu binnenkomen en hoe het toch kan dat het alarm afgaat. En dan aan het eind barricadeer je de ramen en ga je voor de deur staan. En JA hoor!!! Ze komen nog binnen door de deur ook!!! De eindescene was ook voorspelbaar ( natuurlijk antwoord zoonlief als er door een portofoon wordt gesproken maar red de film net van de totale ondergang.

horror is een breed begrp .dat blijkt maar weer.

het is creepy.vooral de scene met de vogels was lekker duister.en schrik momentje.

verder vond ik het wel redelijk.

soms vaag.en geen film die ik zou kopen ofzo.

Ik houd normaal gesproken niet van Alien verhalen of films maar deze kwam ik per toeval tegen en ik heb er toch vol spanning naar gekeken. De film is goed in elkaar gezet en heb me geen seconde verveelt. Alles bij elkaar 4 sterren. En dat jochie is schattig die Sam

Het mysterie, met de diverse vreemde gebeurtenissen, houdt de spanning er flink in totdat de aliens ten tonele kwamen. Toen werd het eigenlijk een beetje lachwekkend. Jammer.

Mix tussen hounted house en alien invasion-films. Weinig origineel en behoorlijk vol met clichés, maar wel aardig onderhoudend, het doet ook niet veel fout. Het is geen film die je lang bijblijft, niets bijzonders eigenlijk, maar als tussendoortje kan het geen kwaad, zeker niet voor de liefhebbers van het genre. Hoewel het geen echte TV-film is valt het wat mij betreft wel in die categorie. 2,5*

Dark Skies vindt ik een spannende film.

Deze film gaat over een gezinnetje dat in de problemen zit en vreemde dingen meemaakt. Erg origineel is de film niet. ( ik vindt de film wel een beetje lijken op Poltergeist (1982) en Signs (2002) ). Maar ondanks het niet erg originele concept vindt ik Dark Skies een spannende film. De film wist mij ook de hele speelduur te boeien. De film eindigt erg spannend en een beetje verassend. De film wist mij toch op een goede manier op het verkeerde been te zetten doordat plotseling Jesse werd ontvoerd. Achteraf stom dat ik er in was getrapt, de film gaf toch genoeg hints dat Jesse als eerste contact had met die Aliens.

Het acteerwerk in deze film is wel in orde. Dit geld ook voor de muziek en het camerawerk. Wat wel wat minder was is het liefdesgedoe met Jesse en dat meisje. Ik vindt dit niet echt iets toevoegen aan de film. Ik stoorde mij ook wel een beetje aan het koppige gedrag van de vader.

Al met al vindt ik Dark Skies toch een behoorlijke film die best spannend is. Deze film vindt ik niet een groot meesterwerk, maar wel het kijken waard.

3,5 ster voor deze film.

Om de horror challenge af te trappen en alvast in de horror ‘stemming’ te komen heb ik er maar voor gekozen deze film snel even op te zetten, door het vieze weer had ik niet zoveel zin om iets te doen en leek een film kijken mij een mooie gelegenheid. Al is dat niet de enigste reden, ik moest natuurlijk gewoon even een film kijken op mijn gloednieuwe televisie die ik van de week binnen heb gekregen en gisterochtend heb opgehangen in mijn kamer. Ik moet zeggen dat ik best verrast ben van deze film, héél bijzonder wist hij niet te worden maar ik heb me bijna niet verveeld (tegen het einde aan mocht er wat pit in komen). Er is niet veel spanning aanwezig waardoor de film nergens echt eng word en qua horror valt het nog best mee enkel een bloedneus, wat dooie vogels en een paar aliens.

Toch heb ik ontzettend genoten van de film, best spectaculair en op het eind na ging de film aardig vlot door zijn verhaal heen, snap je bijna direct wat er aan de hand is en (ook al zeg ik in het begin van niet) word de spanning als maar beter. Het verhaal is geinig, niet héél bijzonder maar best leuk om te volgen en eindelijk eens wat acteurs waaraan ik me niet zat te irriteren, het acteerwerk was niet super maar best leuk om door te komen.

Het verhaal was wel geinig. We volgen een Amerikaanse familie die buitenaards bezoek ontvangen. Na een paar vreemde gebeurtenissen (als in de zin van dat alle foto’s uit het lijstje waren gehaald, er allemaal keukenspullen op elkaar gestapeld stonden of de deur open was met een schim er voor) worden de familieleden stuk voor stuk gehersenspoeld lijkt het wel, waarop ze alleen bepaalde aanvallen krijgen. Na een tijdje besluiten ze wat onderzoek te doen en vervolgens richting een man te gaan die veel ervaring met dit soort dingen heeft om het voor te leggen en te vragen wat ze nou precies kunnen doen en wat er aan de hand is. Na het gesprek moeten ze hun huis zien de verdedigen die later ook aangevallen word door de aliens om vervolgens een gevecht te houden tussen deze wezens. En na een tijdje word hun oudste zoon mee genomen en dan eindigt de film best snel.

Je ziet de aliens, dat is opzich al wel een pluspunt waard aangezien ik de film er eerder voor aan zag dit niet te doen. Dus, voor het algemeen heb ik me best prima vermaakt met deze film. Hij is zeker niet héél bijzonder maar een lekkere zondag middag weg kijker, dat was hij zeker wel!

3.5*

“Two possibilities exist... Either we are alone in the universe or we are not. Both are equally terrifying.”

Prima horror/thriller. Dit soort bovennatuurlijke verhalen met een gezin, een krakend huis en vreemde wezens is natuurlijk al vaker gedaan, maar Dark Skies laat zien dat er nog geen sleet op zit. Als de spanningsopbouw maar goed is, en je meeleeft met de personages. De ouders (Russell en Hamilton) zijn niet de sympathiekste mensen, maar gelukkig zijn er altijd nog de kinderen. En Russell weet de oplopende paranoia en frustratie goed te spelen, en regisseur Scott Stewart weet ook zijn stempel op het materiaal te drukken. Hij komt op het laatst met nog met een aardige twist, en gelukkig geen 'alles komt toch nog goed' einde.

Goeie film. Ik zat er goed in.

Goeie opbouw Werd nergens echt saai. Het eind vond ik alleen te rap.

Eens met alexspyforever

Met een +3/5 score hier op MM en dat in het label horror, had ik me wel aan iets interessanter verwacht en indd, m'n plakt er vaak te makkelijk het label horror op. Dat was hier maar minimaal aanwezig, en vooral afwezig, net zoals de povere 'spanning' en hierdoor gewoon horror onwaardig. Ferme teleurstelling, vergeten die troep.

Zeer onderhoudende en spannende film. Vooral die scene waarbij die lange alien in de slaapkamer over het jochie gebogen stond is heel creepy. Als je van het UFO-genre houdt is dit een must see.

Ik zou Dark Skies geen horror noemen. Eerder een scifi thriller. En dan een van de wat subtielere soort.

De film volgt een gemiddelde Amerikaanse familie met geldproblemen. Er gebeuren steeds vreemdere zaken. En deze zaken leiden uiteindelijk tot een climax. Redelijk rechttoe rechtaan allemaal dus. Maar wel keurig uitgevoerd.

Je blijft toch steeds benieuwd wat het volgende is dat er gaat gebeuren. En je voelt de groeiende wanhoop en onmacht bij de lieve ouders die langzaam de grip kwijt raken. Hier en daar zijn de situaties waar ze tegenaan lopen ook best goed bedacht.

In grote lijnen vind ik Dark Skies vergelijkbaar met een film als The Others. Maar met de manier waarop de bijzonder sfeervolle thriller met Nicole Kidman prachtig opbouwt naar een grandioze finale, kan deze film van Scott Stewart zich absoluut niet meten. Wat niet wegneemt dat het alsnog een prima thriller is.

Ik vond deze best geslaagd. Ik vind het sowieso wat eng wanneer iemand in het half duister je aanstaart zonder de te bewegen of geluid te maken. Die gegevens komen pas later in de film aan bod. De film bouwt voornamelijk spanning en mysterie op via onverklaarbare gebeurtenissen. Best onderhoudend allemaal.

We volgen een modaal suburb Amerikaans gezin. Eentje met financiële problemen weliswaar welk zwaar doorwegen op de algemene mood binnen het koppel. Wie inderdaad houdt van ufo's en aliens zit hier wel goed. Geen gore of zuivere confrontaties hier, buiten wat silhouetten is er nauwelijks wat te beleven. Voor mij werkte het wel, ook omdat ik wel in het verhaal zat.

JK Simmons heeft een kleine rol hier, dat mocht van mij best verder uitgewerkt geweest zijn. De man vond ik maar matig, dan vond ik de vrouw beter. Degelijk, zonder meer.

Deze sci-fi thriller toen de tijd in de bios gezien, vond het toen een goeie film, en nu ruim 10 jaar nog steeds. Dit soort films met onverklaarbare gebeurtenissen doen het altijd goed bij mij. Had me niks verbaast als één van schrijvers van The X-Files hieraan had meegeschreven. De hele cast zet een goede rol neer, maar voor mij sprongen Lacy (Keri Russell) en Jesse (Dakoto Goya) er het meeste uit. Jesse deed me vooral aan mezelf denken toen ik net aan puberen was. Wat onzeker bij de meiden, en toen eindelijk na je eerste zoen voelde je je de gelukkigste man op aarde. Kleine maar leuke rol van J.K Simmons, die hen schokkende informatie verschaft.

Goeie twist ook op het eind.

Een doorsneegezin wordt geteisterd door angstaanjagende visioenen en vreemde gebeurtenissen. Bij gebrek aan een rationele verklaring wenden moeder Lacy [Keri Russell] en vader Daniel [Josh Hamilton] zich uiteindelijk tot Edwin Pollard [J.K. Simmons] die zich al jaren verdiept in onderzoek naar de aanwezigheid van buitenaards leven op onze planeet. Met Stewarts regie is weinig mis. Het grote probleem is een chronisch gebrek aan originele ideeën. Simpel gezegd: die zijn er niet.

Herziening bevestigt het oorspronkelijke cijfer. Regisseur Scott Stewart levert uitstekend werk af wanneer het aankomt op de waarborging van het mysterie en de opbouw van sfeer. Dark Skies vormt daarbij een vlekkeloze combinatie tussen bovennatuurlijke en buitenaardse elementen, alhoewel de richting tegen de finale aan duidelijk naar dat tweede trekt. Het acteerwerk van zowel de jonge als de volwassen castleden is keurig, het verloop van gebeurtenissen is boeiend en de film duurt vooral nergens te lang. Er worden inderdaad wel een aantal onnodige elementen aan de plot toegevoegd en heel erg spannend wil het nergens worden, maar kwaliteit wordt hoe dan ook geleverd.

Dark Skies heeft op een aantal momenten wel de juiste sfeer te pakken, maar is als geheel toch wat teleurstellend naar mijn mening. Dat personages in horrorfilms niet al te snuggere dingen doen is natuurlijk niks nieuws onder de zon, maar hier is het wel dusdanig extreem dat het irriteert. Zo komt er werkelijk niemand op het idee om eens het licht aan te doen - deze personages kiezen er liever voor om volledig in het donker rond te struinen - en wanneer ze eindelijk iets meer te weten komen en het advies krijgen dicht bij elkaar te blijven... gaan ze uit elkaar zodra de eerste de beste alien komt aankloppen. Ik snap dat het allemaal in dienst van het horrorelement gebeurt, maar het tart alle logica en werkt afleidend.

Eigenlijk is de film op zijn sterkst wanneer er zo weinig mogelijk bekend is. Het onbekende en het onverwachte, zoals de scène met de vogels of die met Lacy en het raam, zorgt wel voor een wat onbehaaglijk gevoel. Zodra de marsmannetjes eenmaal in beeld zijn geweest (en blijkt dat ze qua design ook nog niet al te veel afwijken van de stereotype alien die wij altijd voor ogen hebben), is het sfeervolle er wel vanaf. Het mondt allemaal uit in een ietwat flauwe climax, die ervoor zorgt dat je op je honger blijft zitten. Acteerwerk is dan nog best aardig - ook van de jongere cast - maar het maakt weinig goed. Keri Russell vind ik altijd een prettige verschijning, maar ook zij kan dit zaakje niet redden.

2,5*