The Immigrant (2013)

Een wat vlak verhaal. Het drama is overduidelijk uit het leven gegrepen, maar de wat ingetogen manier van vertellen maakt dat het wat afstandelijk blijft. De in stemmig bruine toon gefilmde beelden helpen daar ook niet echt bij - deze film kleurt mooi bij de vloer, heb ik ooit eens horen zeggen over iets in een vergelijkbaar donker palet. Niet iets om visueel diep van onder de indruk te zijn.

Prima gespeeld, maar dat mag je ook wel verwachten - maar aan de andere kant ook eigenlijk is er niks bijzonders te zien. En het gebrek aan uitschieters maakt dat het toch wat teleurstellend overkomt als de titels daar zijn. Jammer, er had toch wel wat meer met dit onderwerp gekund. Hoewel misschien het probleem ook vooral wel is dat het allemaal al zo vaak verteld is - hetzelfde soort anemie waaraan veel Draculafilms nu nog ten onder gaan. Niet simpel om nog iets nieuws te maken van een onderwerp wat al zo afgekloven, zo uitgekauwd is.

The Immigrant is een goede film met een zeer goede cast en een wat voorspelbaar plot. Toch weet de sfeer die door James Gray wordt neergezet mij zo te overtuigen dat ik daar geen problemen mee heb. Gray bewijst nog eens dat een vrij standaard invalshoek niet hoeft te betekenen dat een film saai verloopt, het gaat om de uitwerking en die is hier prima in orde. Daarnaast bewijzen Cotillard, zelfs met een Pools accent, en Phoenix echt dat ze tot de beste acteurs behoren die er rondlopen in Hollywood. De film is een ode aan het New York van het begin van de vorige eeuw, met haar mooie en minder mooie kanten.

‘The Immigrant’ Review | Filmtakers

James Gray weet met "the immigrant" de wortels van zijn eigen bestaan als inspiratiebron bijzonder mooi vorm te geven. De cinematografie van deze film is magnifiek met het geel en bruin gekleurde decor, waarbij de burlesque rol van Ewa sterk naar voren wordt gebracht. Vol van grenzeloze hoop lijkt New York de stad te worden waar "the American dream" zal plaatsvinden, waarbij gedurende het verblijf in de V.S. de Wereld om haar heen steeds kleiner lijkt te worden. James Gray doet in "the immigrant" wederom beroep op de acteerkunsten van Joaquin Phoenix, die in deze film als meedogenloze pooier gaandeweg sterk weet te verbeelden dat ook hij een hart ter beschikking heeft. Al met al een zeer fraaie film met een mooie setting, goed verhaal en fantastisch acteerwerk.

Is me niet meegevallen. De film is het aanzien best waard, want het verhaal is dramatisch genoeg en ook op het acteren van Marion Cotillard en Joaquin Phoenix valt weinig aan te merken, maar het beklijft allemaal niet. Het is te veel binnen de lijntjes, te braaf... zeg maar té Amerikaans om echt te kunnen boeien. Wanneer deze film in Europa gemaakt zou zijn, dan had hij er naar mijn bescheiden mening veel venijniger, veel meeslepender uitgezien. Jammer, want toch een beetje een gemiste kans.

Prachtig. Schitterende beelden van die tijd.

Cotillard speelt de pannen van het dak (ga maar even Pools leren voor een film, ze had nog best veel tekst!) en Phoenix deed het ook goed. Renner kon me iets minder overtuigen.

Wat een verhaal, wat een vechtlust van de ene zus om de andere zus weer terug te vinden zodat ze samen het geluk kunnen najagen in dit nieuwe land. Prostitutie, bloed, wanhoop en corruptie, alles is voorbij gekomen. In die tijd glipte je nog makkelijk door de mazen van het systeem om dingen gedaan te krijgen.

Mooie beelden, muziek, verhaal en goede cast.

Ik vind 'm 4 sterretjes waard.

Wel oké.

Eigenlijk verschijnen er steeds minder films zoals deze uit Hollywood en op zijn tijd is het wel fijn om te zien dat er ook wat serieuzere films uitkomen die niet leunen op commercie of spektakel.

Het verhaal is best wel goed maar nergens echt geweldig of om rechtop in je stoel te gaan zitten en in het algemeen eigenlijk vrij weinig tot geen verbazing. Het acteerwerk is uitstekend van Joaquin Phoenix, Jeremy Renner en Marion Cotillard maar daar verwacht je eigenlijk ook niks anders van.

De sfeer en tijdsbeeld wordt goed neergezet en hoewel dit een volbloed drama is ben ik nergens echt van gechoqueerd of echt goed geraakt. Het gebeurt allemaal gewoon. Had het allemaal wel indringender en intenser willen zien en daarom vind ik het film bomvol kwaliteit maar echt geweldig wil het nooit worden.

Vrij goed.

Gezien de bezetting had ik het gehoopt, maar The Immigrant is effectief een goede film geworden. Het verhaal kan al snel een voedingsbodem zijn voor klefheid, maar The Immigrant is vrij gebalanceerd en ontwijkt elk sentiment. Alleen wil het misschien daardoor nooit écht diepgaand worden. Soms blijft het net te vlak. Dat komt tot uiting in de climax waarbij Bruno Orlando neersteekt, twee (of toch minstens Orlando) personages die niet echt grandioos geschreven zijn en waarbij ik dan ook nooit feeling met had tijdens het kijken.

In het geval van Bruno haalt Joaquin Phoenix niettemin een hoog niveau en tilt het personage toch nog wat op - het is niet z'n beste rol, maar meer is er volgens mij echt niet van te maken. Jeremy Renner krijgt nog wat minder materiaal en acteert in de lijn daarvan: vlak.
Uitschieter is dan Marion Cotillard - al had zij sowieso beide heren van het scherm gespeeld. Wat zet zij een erg breekbaar personage neer - best ontroerend bij momenten. Pluspunt daarbij is dat haar Pools accent spot-on is. Ik heb een tijdje een Poolse vriendin gehad en hoewel ik over het Pools zelf niet kan oordelen, is dat accent een behoorlijke déjà-vu.

James Gray noemt dit z'n beste film, blijkbaar. Daar ben ik het niet helemaal mee eens, maar qua productiewaarde kan hij zich niets verwijten. Het tijdsbeeld is geweldig - de bruinige filter, misterige steegjes, venten met bolhoeden, noem maar op. En last but not least mag de soundtrack er ook zeker wezen - tijdens de biechtscène overheerst één en al melancholie.

3,5

Mooi gefilmde film over een dame die verwikkeld raakt in behoorlijk wat turbulentie.

Het acteerwerk van Marion Cotillard vond ik aangenaam, maar soms leek het alsof de stem van haar pooier opnieuw waren opgenomen. Geval van accent wat nog niet goed geoefend was?

De film keek aardig weg, maar was ook niet bijzonder vernieuwend. De verhaallijn met de neef vond ik wat onaf verlopen. Het mistte wat diepgang wat mij betreft maar an sich is dat niet altijd een vereiste voor een film. Wel een gemiste kans denk ik dan. Deze film laat wel zien hoe moeilijk die tijden waren voor vrouwen zonder fatsoenlijke opleiding en dat de rechten die wij vrouwen hedendaags hebben, een eer zijn om te bezitten.

Een redelijk drama/romantiek film...

Redelijk verhaal...

goed acteerwerk...

Bekende acteur Joaquin Phoenix ...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Sowieso wel een fan van James Gray, beetje vreemd dat het toch een soort 'love it or hate it'-regisseur is. Absoluut geen veelfilmer, maar àls hij een film uitbrengt, ben ik toch altijd razend benieuwd en word ik persoonlijk nooit teleurgesteld. Ik kijk dus al uit naar 'The Lost City of Z', die later dit jaar zal gaan uitkomen. Deze film, waarvoor hij inspiratie putte bij z'n eigen grootouders, vond ik er prachtig uit zien met dat sepiakleurig palet, sluit pérfect aan bij de tijdsgeest. Marion Cotillard is perfect gecast voor deze rol, een rol die haar werkelijk op het lijf geschreven is. En Joaquin Phoenix laat, zoals bijna altijd, een brede waaier aan emoties zien zonder over de schreef te gaan. Het enige minpuntje voor mij is de rol van Jeremy Renner, te weinig uitgediept en ook gewoon niet erg goed neergezet. Volledige recensie vind je hier terug! Recensie: The Immigrant – Popcorn Tales - popcorntales.com

Geslaagde en indrukwekkende verfilming van het harde leven dat een immigrant in het Amerika van de jaren 20 heeft. Sterk spel en mooie scenes. Kleurensetting is ook goed gekozen. CGI had af en toe beter gemogen (publiek in theater). Einde is wel waar heel de film naar toe werkt, maar komt een beetje afgeraffeld over.

Deze eens meegebracht, maar vond het geen zo'n interessante film, zeker in het begin. Gelukkig was het tweede deel toch iets boeiender.

De cast deed het wel prima en het tijdsbeeld zag er wel realistisch uit.

Niet echt een must-see en hoef deze ook niet meer terug te zien.

Redelijke film waarin een Poolse vrouw met haar zus immigreert naar Amerika. De film speelt zich af begin jaren '20 en zet een prima tijdsbeeld neer. Het verhaal is wat aan de langdradige kant en de onderlinge verhoudingen tussen de personages niet altijd even boeiend. Het geheel wordt dan ook deels gered door de uitstekende cast. Een nipte 3.0 sterren.

Het begin sluit aan bij de internationale actualiteit en laat niet onberoerd.

Daarna gaat de film nogal kabbelen maar laat toch overduidelijk uitschijnen hoe immigranten konden worden uitgebuit door handige oplichters maar ook hoe de politie, corrupt, daaraan graag meehielp.

Marion Cotillard heeft al beter geacteerd al moet toch gezegd dat het personnage die ze moest uitbeelden niet altijd als aanvaardbaar overkwam.

Een absoluut minpunt is het slot waar de kijker op zijn honger gelaten wordt voor een verdere afloop van het verhaal.

De films van James Gray zijn niet slecht maar missen m.i.toch telkens iets.

In 1920 arriveren de Poolse vrouwen Ewa en Magda - twee zussen - in Amerika in de hoop zich daar te kunnen vestigen bij hun tante. Maar Magda heeft tuberculose en wordt in quarantaine geplaatst. De immigratiedienst wil Ewa terugsturen naar haar thuisland omdat het verblijfadres dat ze opgeeft ongeldig is, maar een schijnbaar bezorgde man Bruno ontfermt zich over haar en neemt haar mee naar zijn etablissement. Hij zet haar echter een tijd later aan tot prostitutie. Ewa vlucht en komt te weten waar haar tante woont. Ze denkt dat ze gered is maar haar oom levert haar uit aan de politie omdat ze een meisje van lichte zeden is. Ze kan echter ontsnappen. Dan ontmoet Ewa Orlando, de neef van Bruno en een opgewekte goochelaar, die zich tot haar aangetrokken voelt.

Een boeiende prent over de diepten van de menselijke natuur, lust, liefde, hebzucht, overleving, goed en kwaad en die een haat-liefde verhouding subtiel en menselijk in beeld brengt. De film kaapte veel prijzen weg: 18 Awards en 27 Nominaties. Het is een melancholisch drama dat de kijker in emotionele beroering brengt en dat goed wordt ondersteund door de stevige vertolkingen van de hoofdacteurs. De kineast Gray heeft het fraai in beeld gezet, met prachtige sets en fantastische zachte sepia-achtige kleuren. De soundtrack viel bij mij ook in de smaak. In de Benelux momenteel enkel op DVD verkrijgbaar. De blu-ray is daar helaas out of print.

Pakkend melodrama van James Gray, veel beter dan zijn Lost City of Z die ik nog onlangs zag. Nochtans is dit op en top Gray, met de bruinige kleurenfilter die voor de retrosfeer zorgt, en de duidelijke interesse voor de Europese diaspora in New York en de moeilijke aanpassing in de multiculturele hel die New York was. dit kwam ook sporadisch in zijn eerdere films aan bod. Ik vond het een vrij grimmig en zwaar melodrama, met Cotillard als hulpeloze Poolse immigrante Ewa, die uitgebuit wordt door Bruno, die zelf alle moeite heeft om te overleven. Het personage Bruno is trouwens even boeiend als Ewa zelf en wordt prachtig vertolkt door Phoenix. Die zet hier sinds lang nog eens een sterke rol neer. Hij is niet helemaal harteloos en blijkt in een latere fase in de film zelf helemaal het westen kwijt te zijn in dit harde gevecht om te overleven..

Het moet gezegd dat Gray voor een flink staaltje authenticiteit zorgt door heel wat Poolse taal in de film te verwerken. Zijn film is niet te vergelijken met het meer romantische en naieve "Brooklyn". Visueel donker en grimmig en muzikaal weemoedig. En de film sputtert meer dan eens onderweg door de trage vertelstijl en weinige wendingen. Voor Cotillard is dit ook niet haar beste film: ze laat precies alles over zich heen gaan en dit de hele film lang .... "je hebt me vernederd", zegt ze tegen de goochelaar orlando in een welbepaalde scène, maar waar zijn de tranen? waar is de woede?

En check your facts mr Gray... Caruso was in 1921 zwaar ziek en trad al niet meer op, maar behalve ondergetekende ligt niemand hier wakker van. Vind deze film hoe dan ook zeker de moeite (bijna een meesterwerk), al sloeg mijn hart iets meer bij Brooklyn.

Langdradig, niet zo interessant, redelijk verhaal.

Vond hem niet zo boeiend. Zou hem ook niet aanraden. Had er meer van verwacht. Matig.

Een melodramatische miskleun van regisseur James Gray. De meer dan respectabele cast bakt er weinig van, met zelfs Joaquin Phoenix op de automatische piloot. Plot, personages en accenten zijn veel te dik aangezet en de stroperige muziek duwt alles nog wat verder richting afgrond. Het bijzonder fraaie camerawerk van Dharius Khondji is een pluspunt en ik moet zeggen dat ik me niet verveeld heb, maar dit is echt op het randje van het toelaatbare.

Een hele poos geleden dat ik nog eens een zwakke film van Joaquin Phoenix heb gezien. Dat gebeurt zelden. Al lag het niet perse aan hem natuurlijk. Zoals reeds eerder hier gezegd een vrij langdradige film en inhoudelijk kon ik van die driehoeksverhouding soms moeilijk hoogte krijgen.

Een film die ik apprecieerde omwille van zijn prima decor en tijdsgeest met die grimmige bruine filter. Een melancholisch drama welk prima in beeld werd gebracht, maar me inhoudelijk weinig kon boeien. Gelukkig deed de cast verder ook prima. Zwevend tussen zwak en voldoende, maar ik wil hem het voordeel van de twijfel geven.

In januari 1921 arriveert de Poolse Ewa [Marion Cotillard] met haar zus Magda [Angela Sarafyan] op Ellis Eiland in de hoop een nieuw leven op te bouwen in de VS. Haar zus wordt overgebracht naar een ziekenzaal vanwege een vermoedelijke longaandoening en Ewa dreigt zelf te worden uitgezet omdat haar contactadres niet klopt. Ze wordt gered door Bruno Weiss [Joaquin Phoenix] van The Travelers Aid Society die haar onderdak geeft. In ruil daarvoor gaat Ewa aan het werk in een burleske waar ze samen met andere vrouwelijke immigranten de kost verdient. Zolang het scenario van James Gray en Ric Menello zich richt op de exploitatie van immigranten is dit interessant, zodra de focus verschuift richting de rivaliteit tussen Bruno en zijn neef Emil [Jeremy Renner] AKA Orlando The Magician verslapt de aandacht.