About Time (2013)

'k wist niet echt wat te verwachten, maar 'k ben toch wel aangenaam verrast door deze film. Het eerste deel was meer komedie en het tweede deel was dan meer drama gericht.

De cast deed het prima en ook de muziek was goed.

Verder heb 'k niet echt minpuntjes bij deze film, het was een mooie film.

Ontzettend leuke film!! Zojuist voor de tweede keer gezien en hij ontroerde mij opnieuw. Rachel mcAdams en Domhnall Gleeson spelen het erg leuk, ik zat gewoon telkens met een glimlach naar ze te kijken. Een film over de gewone dingen, maar dan met een buitengewone bijkomstigheid, namelijk het tijdreizen.

Het is geen film, zoals 'The Butterfly effect', waarbij (uiteraard) veel aandacht wordt besteed aan de grote gevolgen van de keuzes die worden gemaakt, wanneer je je verleden verandert. Natuurlijk speelt het wel een rol, maar het draait om de jongen Tim en zijn relatie.

Ach, ik kan het niet zo goed verwoorden, maar kijk hem gewoon als je zin hebt in een leuke, romantische, soms ontroerende, soms grappige film .

Ik vond het een erg leuke film. De film heeft een mooi verhaal met veel grappige stukjes. Ook al is de film op sommige stukken emotioneel, toch vond ik het een feelgoodmovie. Ik denk wel dat het meer een vrouwen- dan een mannenfilm is. Ik vind het echt een aanrader!

film reviews in 100 woorden: About Time (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

ps. ik ben geen professionele schrijver of criticus, ik ben maar een movie geek met een toetsenbord.

About Time is een charmant en emotioneel liefdesverhaal, maar overduidelijk een Richard Curtis productie. Voor sommige mensen gaat deze film misschien wat té zoetsappig zijn, maar dit is absoluut een aanrader als je fan bent van eenvoudige romantische komedies. De hoofdrollen voor deze film werden weggelegd voor Rachel McAdams en de ondergewaardeerde Domhnall Gleeson, samen met Bill Nighy zetten deze twee jonge acteurs een enorm charmante prestatie neer. Best leuk dat het ge-tijdreis ook niet overdadig gebruikt wordt, geen Science Fiction of ongeloofwaardige plotwendingen … gewoon een eenvoudig feelgood verhaal waarbij je hier en daar een traantje of twee kan wegpinken.

3,5*

Oh my god, ik denk dat ik verliefd ben op Domhnall Gleeson. Wat een leuke gast, en wat een lieve rol.

Sowieso is iedereen in deze film wel genietbaar. Alleen Rachel MacAdams heb ik wat te vaak in een dergelijke rol gezien. Had best een andere (Britse) actrice voor gecast kunnen worden wat mij betreft.

Vond het ook fijn dat het tijdreiselement eigenlijk niet eens zoveel van het plot beslaat. Ik was een beetje bang dat het allemaal misverstanden met zich mee zou brengen, en dat Tim zijn leven weer moest terug zien te krijgen en dat soort gedoe, maar gelukkig bleef dat eigenlijk tot een minimum beperkt. Het wordt vooral gebruikt om vrij onschuldige dingen op te lossen, en zeker tegen het einde met zijn vader levert het hartverwarmende momenten op.

Kan me goed voorstellen dat het voor sommigen misschien al te sentimenteel wordt, maar ik vond de toon van de film persoonlijk heel prettig. Humoristisch, licht, en dan ook nog eens prachtig sfeervol geschoten. Ja, echt een heel lieve leuke film.

4,5*

Luchtige film waarin tijdreizen centraal staat, maar dan zonder al teveel paradoxaal gedoe zoals het butterfly effect en het verstoren van dingen in het heden.
Dat is op zich wel het meest spannende aan tijdreizen, maar al vaker gedaan, zoals in het veel matigere The Butterfly Effect.
De inslag van deze film ligt dan ook meer in het aantonen van de waarde van de kleine dingen des levens, plus het feit dat je sommige dingen nooit helemaal zelf in de hand hebt.

Gleeson is hiervoor de ideale acteur; een sociaal wat onhandige maar vriendelijke goedzak. Een beetje zoals Hugh Grant dat altijd deed in romcoms, maar dan leuker.
McAdams vind ik (zoals in de meeste romcoms) al vrij snel een beetje irritant worden vanwege haar feeërieke verschijning en blijheid. Daardoor heeft ze maar weinig diepgang of karakter.

In het middenstuk van de film vond ik het een beetje inkakken. Ik verwachtte dat de verovering van de love interest meer tijd in beslag zou nemen (à la Groundhog Day) maar al vrij snel waren ze 'married with children'.
Zoals ik al aangaf, wordt de insteek van de film al snel meer filosofisch, maar dat brengt ook meer sentiment met zich mee. Na 90 minuten was mij de boodschap van de film eigenlijk al duidelijk en dan moet je nog een half uur. Dat is op zich geen ramp, want de film kijkt prima weg, maar het is wat mij betreft dan al over zijn hoogtepunt heen.

De film moet het voornamelijk hebben van de charmante cast en het wat vreemde uitgangspunt. Verder is het een voorspelbare liefdesfilm met wat sentiment en hier en daar een lach. Echt grappig wordt het nergens. De uiteindelijk verhaallijn rondom de vader had niet gehoeven en is hoofdzakelijk gemakzucht om wat diepgang te creëren.

Domhnall Gleeson (wat een voornaam!) is Tim Lake, een klungelige jongen die van zijn vader meekrijgt dat ie kan tijdreizen. Omdat ie dus zo'n kluns is, doet ie veel van dat soort ctrl+z-acties om bijvoorbeeld het liefste en knapste meisje van Engeland (Rachel McAdams) aan de haak te slaan. Tsja op een gegeven moment is het wel een beetje cheaten, maar ja het concept wordt vrij simpel uitgevoerd. Het is vrijwel zonder rare fratsen of consequenties. Telkens als Tim denkt 'oh shit, ik heb het verkloot' doet ie een simpel truukje om de volgende keer diezelfde situatie beter door te komen.

Ondanks dat tijdreizen niet echt bijster origineel is, vond ik de uitvoering in About Time wel aardig door de eenvoud. Ben echter niet zo'n fan van regisseur en schrijver Richard Curtis. Op den duur wordt deze film weer een erg kleffe familiefilm en dat heeft deze film helemaal niet nodig. Tsja, toch een nare nasmaak er aan gehouden, 3 sterren dan maar.

Een goede komedie/drama/fantasie/romantiek/SF film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende acteur Bill Nighy...

Goed kwaliteit breedbeeld, geen HD aanwezig...

Goed achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Niet slecht voor SF, tijdreizen...

Heerlijke romantische film met typische Britse setting. Extra is het tijdreizen dat echter niet centraal overheerst. Geen complex gedoe met moeilijke doordenkers en ook geen zware butterfly effecten. Wel aangename film over dagdagelijkse liefde. Super geacteerd. Feel good movie. Geen Sci-Fi wel pure romance. Je ziet dat de makers van Love Actually hier achter zitten.

“We're all traveling through time together, every day of our lives. All we can do is do our best to relish this remarkable ride.”

About Time blijft een sterke romcom met een goede balans tussen romantiek, tijdreizen en drama. McAdams en Gleeson hebben een aandoenlijke chemie, en de film heeft fantastische bijrollen en een geweldige soundtrack. Het verhaal zit ook goed in elkaar. Tim krijgt op zijn 21ste verjaardag van zijn vader te horen dat hij kan tijdreizen. Daar zijn wel allemaal regels aan verbonden (je kan niet terugreizen in de tijd en Hitler vermoorden), maar Tim ziet het vooral als een kans om zijn droomvrouw te vinden. Je kan immers steeds terugreizen in de tijd om je fouten te corrigeren, dus geen foute eerste dates, gelijk geweldige seks en geen andere mannen die je droomvrouw wegkapen voor je neus.

Wanneer hij Mary tegenkomt heeft hij de vrouw van zijn dromen ontmoet, en probeert hij door middel van tijdreizen de best mogelijke indruk op haar te maken. Uiteraard zorgt het tijdreizen voor allerlei complicaties, en naarmate de film vordert wordt het ook voor Tim steeds duidelijker dat je de dag en het leven in het algemeen moet nemen zoals het is. Met al zijn mooie momenten en imperfecties. Of het nu het krijgen van kinderen is, een geweldige dag op je werk of het verliezen van je vader, het tijdreizen lost niet alles op. Tim komt daar op de harde manier achter, en het maakt van About Time een indrukwekkende en melancholische filmbelevenis.

Ik vind de eerdere producties van Richard Curtis vrijwel allemaal bijzonder geslaagd. Zowel zijn schrijfwerk (Four Weddings, Notting Hill, Bridget Jones) als zijn regiewerk (Love Actually, The Boat That Rocked) kan ik erg waarderen. Hij creëert vaak de perfecte mix tussen romantiek en (stuntelige) humor, dus ik had ontzettend veel zin in About Time. De film is me uiteindelijk helaas wel een beetje tegengevallen.

Begrijp me niet verkeerd, het is verre van een slechte film. Zo zitten er zeker enkele grappige scènes in en doen hoofdrolspelers Domhnall Gleeson en Rachel McAdams het erg leuk. Er was absoluut sprake van chemie tussen de twee en dat is uiteindelijk toch een belangrijke (zo niet de belangrijkste) factor die dit soort films kan maken of breken. Ook de bijrollen worden goed gespeeld, waarbij met name Bill Nighy wederom in positieve zin opvalt. De film ademt daarnaast een typisch Engelse sfeer uit en dit alles wordt ondersteund door een fijne soundtrack.

Het moet echter wel gezegd worden dat ik met name van de eerste helft erg genoten heb. Vanaf het moment dat Tim en Mary trouwen begint de film wat te langdradig te worden en wordt het tijdreizen concept wat flauw (zeker wanneer Tim zijn zusje inlicht). De film wordt serieuzer van toon en het resultaat daarvan is wisselvallig. Enerzijds wordt de relatie tussen Tim en zijn vader prima uitgewerkt, maar ik vond het ietwat vreemd dat Tim op een gegeven moment als het ware moet kiezen tussen hem of nog een nakomeling.

Ach, dit is prima kijkvoer voor de zondagavond. De dialogen zijn veelal erg leuk geschreven en het is ook wel fijn dat Curtis eens een andere richting met het genre durft op te gaan dan gebruikelijk. Ik miste echter wel een beetje 'magie' die normaal gesproken als vanzelfsprekend aanwezig lijkt te zijn in zijn films. Evengoed valt dit als romantische komedie absoluut aan te raden; alleen al vanwege de originaliteit.

3*

Aandoenlijke film, erg aangenaam om naar te kijken. Wel wat te lang en de valkuil om de sentimentele paden iets te veel te betreden word dan ook niet omzeild. Met name tegen het prekerige eind springt het glazuur van je tanden. Maar wat vooral overheerst zijn de talrijke rake momenten, herkenbaar en uit het leven gegrepen zullen we maar zeggen. Heb zelf geen mannen in mijn kennissenkring die terug in de tijd kunnen reizen, dus beoordelen of dit realistisch is kan ik niet, maar wat doet het er toe? Sterk spel van Gleeson(tegenwoordig vooral bekend als ultieme slechterik uit de nieuwe Star Wars reeks) en McAdams, een dame die een abonnement op dit soort rollen lijkt te hebben. Grappig om ook een beginnende Margot Robbie te zien voorbij komen als love interest. Het moment dat Gleeson McAdams verkiest boven Robbie is trouwens het meest ongeloofwaardige moment uit About Time, en dat pleit dan weer wel voor Curtus.

Leuk filmpje. Science fiction is het niet, meer fantasy ala Groundhog Day. Gleeson wordt erg vaak afgekraakt als acteur maar ook in deze film vind ik hem prima. Het probleem is wel dat je nooit leert wat hij met Adams in godsnaam gemeenschappelijk heeft. Dat ze verder idolaat is van junkie-skelet Kate Moss en idioot onzeker over haar uiterlijk waren ook niet echt selling points, blijft over een leuk gezichtje en een mooie lach...maar als we moeten geloven dat deze twee mensen echt bij elkaar horen moet er toch iets meer bedacht worden dan dat.

Te oppervlakkig dus wel en ook afgezien van de tijdreisgimmick niet realistisch. De film heeft af en toe scherpe Engelse humor maar zoekt naarmate de film voortduurt steeds meer de veilige weg en met de gimmick wordt niks interessants meer gedaan. De eerste helft is veruit het sterkst.

Het einde stelt teleur met vermoeiende dooddoeners (leef elke dag alsof het je laatste is...pfff) die nog even als tegeltjeswijsheden aan de muur worden gehangen van een uiteindelijk redelijk zorgeloos leven, waarin we eigenlijk geen enkel huwelijks conflict hebben gezien.

Maar toch een aardig sympathiek filmpje, vooral door Gleeson. Een veel leukere romantische comedy met een tijdreiziger heet Happy Accidents.

Meh. Het gegeven is al eens eerder gebruikt, bijvoorbeeld in The Girl Who Leapt Through Time. Hier gebruikt de hoofdpersoon zijn gave op een wijze die doet denken aan een lauwe versie van Groundhog Day. Het is allemaal niet erg spannend, grappig of scherp, en het geeft het gevoel dat er qua humor veel meer mee gedaan had kunnen worden.

De tweede helft is inderdaad meer dramatisch, maar ook hier ontbreekt alle scherpte. Als je dan toch het drama opzoekt met zo'n uitgangspunt, mag er ook wat meer diepgang gezocht worden en dat gebeurt hier niet. Het mag allemaal makkelijk wegkijken, en normaal vind ik dat prettig, maar hier schuurt het voor mij: men kiest voor de gemakkelijke weg, wat een erg veilige film oplevert, maar hier voelt dat als luiheid aan. 1*.

Fan-tas-ti-sche film die dik 5 sterren waard is. Alles zit erin: romantiek, prima acteurs en acteerwerk, een vleugje sf (tijdreizen), ... De beste film die ik in jaren gezien heb, en een ware verademing tussen al die flut-films van de laatste tijd.

Een aantal sterke scenes en een paar krachtige dialogen. Indrukwekkend af en toe! Maar mierzoet, waardoor het haar echtheid soms verliest. *3.0

Hele mooie film die een leuk tijdreisconcept vertaalt naar een moment dat er keuzes gemaakt moeten worden. Ietwat voorspelbare verhaallijn, maar heb de film toch als heel indrukwekkend ervaren door het leuke acteerwerk en de simpele maar passende muziek. Leuk film om met je meisje te kijken.

Fijne en vermakelijke romcom die zijn tijdreis aspect niet teveel laat overheersen. Had zelf uiteraard dit tijdreiseffect vele malen ingezet met Margot Robbie, maar goed.

Uiteindelijk is dit een een feel movie (en niet alleen feel good), die over het leven gaat en hoe je erin staat. Over liefde, relaties, familie, kinderen, de vergankelijkheid van alles, dus kortom: maak er elke dag wat van!

Ook deze dag komt nooit meer terug.

"Worrying about the future is as effective as trying to solve an algebra equation by chewing bubble gum. The real troubles in your life will always be things that never crossed your worried mind."

Dit leek me wel een leuke film om het nieuwe jaar mee te beginnen.

Terugreizen in de tijd door alleen je ogen te sluiten, een donker plekje te zoeken en je vuisten hard te ballen. Het klinkt nogal vaag, maar er wordt best een charmant verhaaltje aan opgehangen. In dit geval over Tim die zijn grote liefde probeert te veroveren door meermaals te tijdreizen.

De film gaat erg grappig van start door te spelen met het concept. Het zorgt geregeld voor leuke scènes. De sympathieke personages en de aangename sfeer maken het helemaal af. Groots hoeft het allemaal niet te zijn, maar soms zit het meer in de kleinschaligheid.

Het is alleen jammer dat 'About Time' op den duur te serieus wordt, waardoor de wisselvalligheid zich laat zien. De relatie tussen Tim en Mary wordt ook te vlak uitgewerkt; wat zijn eigenlijk hun overeenkomsten? Maar als je daar doorheen kunt kijken, dan komt de boodschap over vergankelijkheid en het koesteren van kleine momenten best aan.

Al met al een aardige romcom die het vooral moet hebben van de eerste helft.

3,0 Sterren.

Best een aanrader. Brits, maar niet overdreven. Humoristisch op momenten, hele film door. Eigenlijk 2 films in een; eerste uur is beetje Groundhogday: aardig, heen en weer in tijd, kwajongensachtig. Dan zwak kwartiertje. Moet je even doorheen. Dan de tweede helft. Die maakt de film sterk, gevoel en diepere laag komt erin. Mooi, liefdevol. Laat je zeker niet onberoerd. 4 sterren.

Ik moet bekennen dat ik de film al een hele tijd links liet liggen door de poster. In combinatie met 'romantische komedie' leek het me eerder een melige film te zijn zoals er wel meer gemaakt worden. Maar de mond tot mondreclame werkt gelukkig wel en velen prezen de film aan. Niet als klassieker, maar wel dat die beter is dan verwacht.

En dat is het ook. Een Britse film met de nodige humor, warme eerlijke romantiek en vooral sterk in de dialogen. Heerlijk ook hoe er bepaalde regels zijn rond het tijdreizen, die eigenlijk geen steek houden maar ervoor zorgen dat het geheel niet escaleert of teveel op die SF zou leunen. Het is steeds genieten van deze feelgoodfilm die almaar verder kabbelt. Het grote vuurwerk blijft wat uit, maar het is wel een ongelofelijk gezellig haardvuur. Een mooie aanrader!

Een verborgen pareltje op Netflix. Geen idee waar ik aan begon, plot samenvatting niet gelezen.
Blijkt het van de makers van Love Actually en Notting Hill, die ik beide erg leuk vond.
Blij verrast door het bovennatuurlijke tintje. Weer eens wat anders in het genre. Zeer aimabele personages.
Eigenlijk 3,5 sterren waard maar vanwege het einde, met het afscheid van de vader, om persoonlijke redenen een vol punt erbij. Man wat ik zou geven om te doen wat ze in de film nog één keer konden doen.

4,5 sterren

Een lach en een traan, goed geacteerd, leuk verhaal. Topfilm.

Curtis gaat hier echt volledig op de automatische piloot. Ik kon echt geen greintje originaliteit vinden. En dan ook nog twee uur lang…

Klein pluspuntje is Margot Robbie, die hier wel erg aantrekkelijk is. Nighy stelt ook nooit echt teleur natuurlijk.

About time sluit wel wat aan bij de topper Groundhog Day (Film, 1993). Iets minder kolderiek weliswaar, maar wel één waarbij ook (die typische Britse) humor aanwezig is en het romantische gedeelte ook de nodige aandacht krijgt. Geen romcom pur sang, daarvoor is hij toch te serieus en biedt het verhaal voldoende draagkracht. Er zijn ook wel duidelijke boodschappen te trekken uit het plot waardoor de film toch een zeker niveau behaalt.

Zeker genoten van deze film. Prima rol overigens van in de eerste plaats Domhnall Gleeson die als onervaren kluns zijn grote liefde tracht te vinden. De film verveelt niet en heeft wel een aantal mooie scènes. Schattige en luchtige film die de aandacht blijft behouden, mede door het goede acteerwerk en de chemie onderling.

Interessante moraal om het leven te nemen zoals het is, en waarbij tegenslagen nu eenmaal bij het leven horen. Blijkbaar ook van de makers van Notting Hill en Love actually, awel ja, daar heeft het wel wat van weg. En ook de time trival is hier een fijne bijkomende factor (waar je je niet te veel moet indiepen wat kan en niet kan).

Tim [Domhnall Gleeson] is net 21 geworden en krijgt van zijn vader [Bill Nighy], een rentenierende voormalige Universiteitsprofessor, te horen dat hij vanaf nu beschikt over de mogelijkheid om te reizen in de tijd, met de beperking dat hij dat alleen kan doen binnen zijn eigen leven en dat hij niet in de toekomst kan reizen. Tim ziet zijn kans schoon om gemaakte fouten recht te zetten of gemiste kansen alsnog te grijpen, maar leert dat hij daarmee nog steeds niet zijn eigen lot kan bepalen. Curtis bevolkt de film met de excentrieke, kleurrijke personages die je van hem verwacht en McAdams is ronduit charmant als Tims grote liefde. Het niet onaardige basisidee is echter wat mager uitgewerkt waardoor de samenhang lijkt te ontbreken. Tom Hollander is vermakelijk als de extreme brompot bij wie Tim een kamer in Londen huurt en er zijn amusante, zelfspottende cameo’s van Richard Griffith en Richard E. Grant. In één van haar eerste substantiële filmrollen is Margot Robbie te zien als Tims aantrekkelijke nicht.

Deze film vloog in het laatste kwartier helaas uit de bocht doordat de schrijver/regisseur er iets te veel melodrama in stopte.

Wat een heerlijke film.

In het begin denk je een romcom te kijken, maar halverwege draait het geheel om naar een soort van meeslepend drama.

De band van een jongen met z'n vriendin (het wel of niet lukken van de vonk die overslaat) en de band met z'n vader.

Het geheim dat ze beiden delen.

Ergens in John Milton zit toch een softie die een zwak heeft voor Richard Curtis films. Ook deze raakt ondanks dat ik er prima kritiek op zou kunnen geven, alsnog de juiste snaar. Spijtig dat hij hierna geen speelfilm meer gemaakt heeft.

-Richard Curtis: 'About Time will probably be the last film I direct' | The Guardian - 2013

-Richard Curtis will not be writing any more films - 2023

Goede cast, goede soundtrack, deze. Maar met bovenstaande in ogenschouw heb ik alleen The Boat that Rocked nog voor de boeg, en dat was het dan. Al kan ik van zijn schrijfwerk natuurlijk nog wel het een en ander (her)zien. Ik zie net dat hij ook Blackadder gedaan heeft. Briljant.

3,8*