About Time (2013)

Richard Curtis houdt zich volgens mij normaal gesproken alleen maar bezig met het schrijven en regisseren van komedies. Ik ben benieuwd wat dit wordt.

Volgens IMDB vanaf 31 Maart in de Nederlandse bioscopen!

Het wordt zelfs iets eerder: vanaf 21 maart in de bioscoop (Universal)

Bill Nighy .

De Nederlandse release is uitgesteld naar 10 oktober.

Trailer (Youtube HD)

Ja leuk, grappig verhaal en Rachel M. is altijd goed.

Ai, Rachel McAdams. Als ik één actrice wel niet aantrekkelijk vind dan is zij het. Dat is jammer in een film als deze. Aan de andere kant heeft ze geen vervelende persoonlijkheid dus moet het niet een te grote rol spelen. Deze film spreekt me namelijk erg aan. Trailer versterkt dat gevoel alleen maar.

Vermoedelijk heeft iedereen meerdere moment in zijn leven meegemaakt waarbij je later zegt: "Had

ik het maar anders gedaan".

Wel typisch dat Rachel McAdams ook al in The Time Traveler's Wife speelde.

YouTube - About Time - Trailer 2

Meh.

Film beging vrij aardig overigens, best fijne awkward humor, wat wel weer hit or miss is maar het vermaakt. Veel tijdreis flauwigheiden en in combinatie met relaties levert dat best wat leuks op. Probleem blijft voor mij wel dat ik heel slecht kan tegen segmenten die door een tijdreis of een soortgelijk thema vrij snel tegen gaat staan, en in About Time gebeurt het heel vaak.

Helaas gaat Curtis dan heel serieus worden en wil hij wat middelzwaar drama in de film te verwerken wat door de uberflauwe eerste helft enorm out of place aanvoelt. Ook de hele gimmick die About Time hanteert heeft halverwege de speelduur zijn uitwerking wel gehad en de tweede helft is ook erg moeilijk uit te zitten.

Ook dat zogenaamde ethische gemiep met Charlotte ging nergens over. Hij had gewoon seks met haar kunnen hebben en de tijd terug kunnen draaien maar goed. Voor de rest helpt McAdams wel als love interest, toch de rollen die ze het best speelt. Knap is ze niet echt dus bereikbaar is ze zeker maar heeft zo'n ongrijpbare charme. Werkt dus erg goed.

Curtis kan de volgende keer weer beter iets doen met meerdere personages, bij één centraalpunt weet hij de focus heel moeilijk vast te houden. Leuk begin, toch af en toe een lachje niet kunnen onderdrukken maar vliegt de tweede helft wel erg door de bocht. Iets minder pretentieus. Goede bedoelingen, negatieve consequenties.

Tijd voor een wat positiever geluid

Ik vond het echt een heel aangename film! Eerste helft is luchtig en ontzettend grappig (op een zo'n normale manier, die je niet in Holywood films tegen zou komen) met echt heel grappige conversaties (sterkste punt!). En daarna is het wat meer drama, maar dat vond ik juist heel goed overkomen. Het moraal is misschien een beetje cliche, maar daar hoeft niets mis mee te zijn, ik laat me er graag door inspireren .

En Naomi Watts, hierover:

Voortaan maar een emoticon gebruiken, mijn niet serieuze insteek komt niet echt over heb ik het idee . Charlotte was just too hot to pass up. Al had ie zich op zich niet schuldig hoeven te voelen omdat ie de tijd weer terugdraait en het dus praktisch niet gebeurd is .

Ik vond de film eigenlijk wel verrassend goed.

Vooral Tim Lake deed het erg overtuigend, ik voelde steeds met

hem mee en er zat een goed sfeertje in.

Niet té knappe mensen maar gewoon mensen waar je sympathie voor krijgt.

Alleen tegen het einde wat er wel iets meer mogen komen.

Maar een heerlijke film.

3,5*

Heerlijke feel good film!!

Mooi.

Tim is geweldig. Een lieve, zachte, ietwat onhandige knul die geen beachboy verkiezing zal winnen maar die het hart op de juiste plaats heeft. Vanaf het eerste moment dat ik hem zag vond ik hem aandoenlijk, en dat doet de film veel goed. Eigenlijk kun je de film in twee delen splitsen: Tim en zijn familie en Tim met zijn liefje. Hoe mooi ik de romance tussen Tim en Mary ook vond, en hoe geweldig de chemie ook was, het meest ontroerend van de hele film waren de vader-zoon momenten.

Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik een papa's kindje ben. Ik denk dat dat ook één van de redenen is waarom ik regelmatig met een brok in mijn keel, of zelfs met tranen in de ogen zat te kijken. Aan het einde van de film hield ik het dan ook niet droog. De band tussen vader en zoon is simpel. Het is niet echt uitgediept, maar de liefde is voelbaar.

Deze film heeft geen ellenlange uitleg of voorgekauwde dialogen nodig. Ik vond het puur en echt overkomen. N.a.v. de trailer had ik hele andere verwachten. Ik was bang dat het een film zou worden waarbij de jongen constant heen en weer zou reizen in de tijd om het meisje te kunnen krijgen. Maar gelukkig, deze kant gaat het niet op. De onderlinge familiebanden zijn veel belangrijker, en dat is ook de kracht van deze film.

Genoten. Met betraande oogjes en rode wangetjes liep ik de zaal uit.

Ja, wat een prachtige film, en met een mooi aangrijpend verhaal, dat heel ingetogen wordt gebracht. Verhaal ook over heel gewone mensen als jij en ik, maar wel met een bijzondere gave. Gelukkig geen over-the -top wendingen op Amerikaanse leest, maar zo Brits als het maar kan. Richard Curtis is een verrijking voor de filmwereld. Over de hele linie prima acteerwerk, maar wel een speciale pluim voor Domhnall Gleeson die hier een schitterende rol neerzet.

Geloof de cynische commentaren hieronder niet en ga deze film gewoon snel zien.

Jaaa, precies wat ik gehoopt had. Ik ben verliefd op de manier waarop Rachel McAdams door elke film heenbanjert, het gemak en de charme waarmee ze elke rol naar haar hand zet is gewoon van zo'n mooi allure.. Ze heeft dan niet de elegantie of de souplesse van Amy Adams, (voor mij de grootste en de beste actrice in dat hele Hiha-Hollywood) maar voor mij is ze absoluut de nr 3 van absolute heldinnen (de Kate Winslet die genoemd werd in deze film, is nr 1, daarna volgt Amy Adams en dan Rachel McAdams. Zonder verder nadenken).

Keilief koppel, weer een echt sterke Bill Nighy, en vooral Kit Kat vond ik echt een heel interessante rol, mede dankzij de actrice die gestalte aan haar gaf.

Rachel McAdams is blijkbaar dol op tijdreizen. Ik denk, hoop, dat ik in de nabije, nabije toekomst toch maar eens wel een keer the Time Traveler's Wife een blik moet gunnen. Het trekt me niet echt heel erg namelijk, maar na dit gezien te hebben, begin ik toch wel te twijfelen.

Wat zou ik doen als ik kon tijdreizen (waar ik ook maar heen zou willen gaan)?

- Ik zou er allereerst voor zorgen dat bepaalde gebeurtenissen in mijn leven veranderd werden.

- Ik zou ervoor zorgen dat Agnetha en Bjorn wat langer blijven samenwonen, inplaats dat ze trouwen als zij 21 jaar is.

- Ik zou bepaalde dingen in het leven van familie, vrienden en kennissen, veranderen. Ten goede natuurlijk.

Dan is het maar goed dat niemand echt kan tijdreizen, waar mensen ook over fantaseren. Want elke ervaring, elke situatie, hoe rot en vervelend, zinloos ook, het heeft allemaal zijn betekenis en doel. Dit leven dat je leeft, de kleinste handeling die jou misschien zinloos lijkt, is toch van essentieel belang voor de loop van je leven. En hoe graag ik ook zou willen dat ik kon veranderen wat er in het verleden in mijn ogen is fout gegaan, ik zou het leed dat ik te dragen heb, niet willen inwisselen voor iets anders.

Kortom, tijdreizen lijkt leuk, maar is het dat ook?

In fantasie wel natuurlijk, maar ook al lijkt het leuk, alles heeft zijn keerzijde.

Prachtig stukje werk, ontroert best op bepaalde momenten, en is gewoon best romantisch ja.

Dan heb je dat stukje niet helemaal begrepen volgens mij;-)

We vonden het een grappige, gekke en soms ontroerende film. Moraal lag er natuurlijk dik bovenop, maar door de lichtvoetigheid stoorde dat nooit. Perfecte acteurs ook, allemaal.

Hehe; hele lap tekst en toch is bovenstaande 't enige relevante zinnetje dat daadwerkelijk betrekking heeft op de film zelf.

Als je iets beter zou lezen, dan had je dus wel gelezen dat ik het over Bill Nighy heb en ook Kit Kat even aanhaal. Verder heb ik het inderdaad over Rachel McAdams, van wie ik op een bepaalde manier gewoon heel erg gecharmeerd ben, en het thema van deze film is tijdreizen, waar ik bepaalde dingen had willen veranderen. Het heeft dus wel indirect betrekking op deze film wat ik schrijf. Ik heb nu ook een beetje het idee dat ik een deja-vu beleef, alsof ik ook terug in de tijd ben gegaan, want je opmerking doet me terugdenken aan die eerdere discussie.

Hele fijne film met een heerlijke sfeer. Het tijdreizen is ook niet te ingewikkeld en heeft een leuke toevoegde aan het verhaal. Wel opmerkelijk dat Rachel McAdams hierin speelt, terwijl ze al eerder in de Time Traveler's wife speelde. Maar dat is natuurlijk geen probleem verder want ze doet het leuk. Sowieso is de cast uitstekend. Bill Nighy is natuurlijk een held en ik moet zeggen dat ik erg gecharmeerd van 'Kitty Kat' was. De humor is weer goed, alleen af en toe wat awkward momenten waar ik zelf slecht tegen kan.

4*

Stel je voor dat jij de gave hebt om in de tijd te reizen. Wat zou je doen? Teruggaan naar de Romeinse tijd? De geschiedenis veranderen? Speciale momenten opnieuw beleven? Helaas zitten er naast grote voordelen ook consequenties aan. Als je Hitler vermoord, maak je misschien wel van Europa één groot Russisch continent. Dit hoeft natuurlijk niet het geval te zijn, maar onvoorziene gevolgen kunnen er altijd zijn. In <em>About Time</em> zitten er echter beperkingen aan het tijdreizen. Zo kun je bijvoorbeeld niet verder terug in de tijd dan je geboorte, maar hoe zet <em>About Time</em> met dit onderwerp een kwalitatieve film neer?

Recensie: About Time (Fabian van der Starre) - Filmhoek.nl

Leuke verrassende film.

In het begin dacht ik echt even, wtf wat is dit dan. Maar hoe verder de film vorderde, des te meer ik er in gezogen werd. Leuk om Margot Elise Robbie (als Charlotte) van Neighbours in een film te zien. De trailer en poster doet je denken dat het weer een van de vele films is over a boy and a girl that fall in love. Maar deze film is zoveel meer. Het vertelt echt het leven van deze mensen en hoe de man steeds wil ontsnappen aan de werkelijkheid door de tijd even terug in de tijd te gaan. Mooi, meeslepend verhaal.

Normaal is dit niet echt iets voor mij zo'n film.

Maar deze film vond ik toch wel nieuw, verfrissend en naar mate de film verder gaat word je mee gezogen in het verhaal enz... Ik vond het ook een aangename verrassende film.

In zijn genre vond ik deze heel goed.

Bill Nighy wat een held is dat toch. Ook in deze film is het een heerlijke vent. De film is een beetje neutraal wanneer je denkt dat het heel klef word dan gebeurd dat niet en op het moment dat echt een tranentrekker zou moeten zijn blijft ook dat een beetje uit.

Eén van de betere romcoms die ik al gezien heb. Misschien ook omdat het een atypische romcom is. Zo is de lekker sarcastische en grove, Britse humor fantastisch. Ik heb hierbij meermaals plat gelegen van het lachen.

Verder is er hier ook niet het typische 'ontmoeting-dip-wedergoedmaking'-cliché in terug te vinden, waardoor ik ook positief verrast was.

De cast deed het heel goed, de twee Mary's waren degelijk, Tim was erg goed, maar echt fantastisch vond ik toch de vader en KitKat (de zus). Wat een heerlijke vader moet dat geweest zijn en die zus is zo absurd als maar zijn kan.

Algemeen een mooie ode aan het leven met als enige minpuntje misschien de duur, daar had toch een halfuurtje van gekund me dunkt.

Een romantische komedie waar ik niet compleet hysterisch van werd.... t is dus mogelijk!

Kwam natuurlijk door het SF element.

Echt lachen kon ik niet, hooguit gniffelen, beetje vermakelijk vond ik m wel.

Het eind (Nick Cave muziek!), toen ze de humor achterwege lieten, vond ik ook nog es ver boven de rest van de film uitsteken

Een film in het genre four weddings en love actually....met die gedachte toog ik met een bak popcorn naar de bioscoop omdat je soms wel eens zin hebt in een feelgood film.

Het time travel aspect van de film vond ik leuk bedacht . Maar daar hield het voor mij op. De typische Britse humor zat er niet in. Op Bill Nighy's character na raakte de rest van de cast mij niet. De film kabbelt maar voort. Ik viel halverwege de film in slaap maar had echt het gevoel niets gemist te hebben. Ik raad niemand de film aan...tenzij je even rustig een dutje wil doen

Een leuke komedie/familiefilm die er in slaagt om het concept tijdreizen goed met humor en drama te mixen. Het verhaal is behoorlijk voorspelbaar een niet bepaald vernieuwend, maar desondanks blijft het lekker onderhoudend en toch origineel. Prachtige beelden, prima acteerprestaties, en leuke personages, in het bijzonder Kit Kat.