We Are What We Are (2013)

Remake van de mexicaanse versie....kep het origineel nog niet gezien...schijnt niet zo best te zijn!

Toch ben ik wel benieuwd naar deze!!

Best een sfeervolle film..mooi geschoten,goed acteerwerk. . Beetje duister en geheimzinnige sfeer..jaa ik hou er wel van.

Hier en daar had het van mij zeker wat pittiger gemogen,dan had dit een topper in zijn genre kunnen worden.

Toch nog een dikke voldoende.....je moet er wel van houden trouwens

Lijkt me wel een leuk filmpje, hoop hem binnenkort is te bekijken.

goede acteurs ....mooie sfeer maar verder niet echt bijzonder.

Mickle op niveau.

Het wil er nooit helemaal uitkomen bij hem. Hij maakt wel boeiende filmpjes, maar telkens schieten ze iets tekort om zich bij de echte horrorgrootheden te mogen voegen. Ook weer het geval bij deze remake, al overstijgt deze het origineel makkelijk.

Probleem is een beetje de opbouw. Het eerste deel (en dan bedoel ik eigenlijk de eerste 90 minuten) is iets te kil en doods om zomaar over heen te kijken. Ik begrijp de noodzaak voor de impact van de laatste 15 minuten (en het einde baat er ook écht bij), maar de balans is gewoon een beetje zoek. Miike deed het ook al eens in Audition bijvoorbeeld, maar daar zal je nog eerder met een 50/50 verdeling.

Acteerwerk verder van een hoog niveau voor een horrorfilm, vooral de vader weet echt te overtuigen. Visueel strak, in combinatie met de soundtrack zorgt het voor een mooi, duister sfeertje.

Het einde knalt, maar de weg daarnaartoe is iets te karig om van een echte goeie film te spreken. Wel erg sfeervol en boeiend genoeg, maar had net wat meer mogen zijn.

3.0*

Een invoelend bedoeld horrordrama over een familie uit de zogenaamde onderlaag van de samenleving die al generaties lang aan kannibalisme doet en de conflicten die dat oproept. Je zou niet verwachten dat een dergelijk thema een zo conservatieve film oplevert: het mysterie zelf is saai en langdradig en de beelden zijn naast sfeervol en grauw, gedefinieerd en geordend.

Oh heerlijk, weer eens een horrorfilm die niet alles met crescendo-geluids-effecten vol moet plempen, hier houden we het lekker rustig en de gruwelen die zijn gruwelijk genoeg.

Amerikaanse remake van 3 jaar oude Mexicaanse horror (en naar wat ik begrijp was het origineel niet echt geweldig qua uitvoering).

Rustig qua tempo, geen full-out-horror, ruimte voor mystery, we raken weer lekker aan de ouderwetse gruwelfilm en wat mij betreft werkt het.

En op maandag hebben we nog een restje over....

Wel oke filpje, maar voor mij te rustig qua tempo.

Film met inderdaad een te wat rustig tempo, had meer in kunnen zitten.

Leuk idee, kleurloze uitwerking. 2*

moet het vooral van ranzig hebben, vond het niks.

Geef het een 2

Superieure remake van het dodelijk saaie mexicaanse origineel uit 2010. Dit betekent niet automatisch dat dit een goede film is; meer dat het origineel belabberd is. Regisseur Jim Mickle (wiens Stake Land ik erg kon waarderen) zet een fijne naargeestige sfeer neer en weet prima prestaties aan zijn cast te ontlokken, maar slaagt er niet in de volle lengte te kunnen boeien. Tegen het einde wordt één en ander gelukkig alsnog behoorlijk spannend (alsmede smerig). Op visueel gebied indrukwekkend, met prachtig camerawerk, maar hopelijk is Mickle's volgende film interessanter.

Ben het helemaal eens met Tattoobob.

Een heerlijk duister, donker en grauw filmpje.

Er gebeurd in de film zelf vrij weinig, maar door het erg goede, donker verhaal en het onwijs duister en mysterieuze sfeertje was de film zo af en toe toch best spannend en wist me ook echt geen moment te vervelen. Ook het acteerwerk was behoorlijk goed en zet met name de vader (Bill Sage) een mooie rol neer.

Wat Tattoobob al zei: je moet inderdaad van dit soort films houden.

Ik kan in ieder geval dit soort films wel waarderen, heb me hier onwijs goed mee vermaakt.

3,5*

Vanaf 1 mei 2014 in de bioscoop (Cinéart)

Een rustig opbouwende thriller met als thema's: overgelovig, canibalisme, gezinsdrama...

Het verhaal op zich loopt naar het einde ook naar een totale onwerkelijkheid.

De vele stille momenten in de film maken dit verhaal erg spannend en geven het een bizarre sfeer die aanleunt bij een voortdurende angst.

De vertolking is behoorlijk. Maar het verhaal draait langzaam naar het saaie toe.

Toch een unieke voorstelling van een sekte die alle gevolgen vanaf het hierboven aanstuurt, met de dood als eindbestemming.

3,0* Je moet wel houden van dit soort films om tot het slot te blijven kijken.

langdradige film waar het niet echt spannend word doordat er ook niet echt bijzonder veel in gebeurt.

Het is meer een drama met een wat horror tintje op het eind dan dat het een thriller is.

lange sombere zit.

Trage maar wel boeiende film, echter het einde is verschrikkelijk slecht zonde had echt niet gehoeven.

Deze film wist me niet volledig te boeien tot het einde. Het verhaal heeft wel een bepaalde mysterieuze sfeer, maar wordt nergens min of meer spannend. Daarvoor verloopt het verhaal veel te traag en gebeurt er te weinig. Naar het einde toe word je wat wakker geschud door een paar bloederige scènes, maar dan heb je het al een beetje opgegeven. Ook kun je je afvragen waarom deze totale ommekeer in de film. Past niet echt bij het beeld en de sfeer van de film. En nog maar zwijgen over de gevolgen van het eigenzinnig bruut handelen van de vader die opeens de weg helemaal kwijt is. Merkwaardig, want hier kon hij absoluut niet meer onderuit komen. Wel goede vertolkingen. 5/10

Veel te traag om constant te onderhouden, niet echt spannend en vrij voorspelbaar maar toch had het verhaal wel iets dat me deed verder kijken.

Op het einde komt de boel nog wat op dreef.

2,5*

Wat een tegenvaller helaas. Saai verhaal, traag en er zit nauwelijks gore in. Speelt zich ook steeds maar af op 1 locatie waardoor het snel gaat vervelen.

Als thriller enigszins geslaagd, de opbouw was aardig maar het einde had ik anders en veel beter verwacht. Het had de climax moeten zijn maar voor mij werd het een anti-climax. Helaas. Het is niet anders.

2,0*

slecht slecht slecht... al vrij snel kom je er achter wat er aan de hand is het gezin zijn kannibalen wat tot de dood van moeder heeft geleid en waarvan de dochters de 'traditie' van vader moeten voortzetten
Het had nog wat kunnen worden, maar toen kwam het eind..... echt bizar en bizar slecht. Zonde van de tijd.

Horror? Dit is voor mij geen horror. Meer drama.

wat een tergend langzame k*#^ film.

De gore die er in voorkomt maakt het niet goed.

en het is allemaal zo serieus,behalve het einde die wellicht onbedoeld je even doet glimlachen.

gewoon slecht.

"It's what we do."

Normaal gesproken kijk ik altijd eerst het origineel voor ik me überhaupt aan een remake waag, maar gezien de lage score daarvan ben ik gelijk hieraan begonnen.

Het gegeven is best interessant te noemen, maar de uitwerking stelt jammer genoeg teleur. Op zich wordt er een aardige sfeer opgebouwd, ondersteund door gedegen acteerwerk en een fijn visueel stijltje. Helaas lijkt de film zich enkel bezig te houden met een ellenlange opbouw; alsof de kijker in slaap gesust moet worden.

Het heeft dan ook als gevolg dat er vrijwel niets noemenswaardig gebeurt gedurende de gehele speelduur, waardoor er enige vorm van spanning ontbreekt. Alleen het onverwachte einde zorgt voor een ommekeer hierin, maar het is meer een geval van mosterd na de maaltijd. Wat dat betreft strookt het zelfs tegen de boodschap die de hele tijd verkondigd wordt.

Al met al matig, ondanks de geslaagde duistere sfeer. Daarvoor vindt gewoonweg te weinig plaats op horrorgebied.

2,0 Sterren.

Om eerlijk te zijn viel deze film voor ons ook niet zo zeer onder de horror. Toch was de film niet slecht te noemen, een redelijke opbouw met een aardig verhaal. Maar iemand die uit is op "het gore" zoals men dat tegenwoordig noemt, zal deze film niet waarderen.
In zijn geheel vonden wij het wel een aangename film met een bloederig einde.

Slechte en slaapverwekkende film.

Saai gedoe zeg.

Waste of time.

De eerste 65Min waren gewoon slecht.

Als je begint te kijken kijk vanaf de 70ste minuut.

Hiervoor Cold In July gezien van dezelfde regisseur en man wat was dat een geweldige film. Eerder had ik Stake Land al gezien en was daar ook behoorlijk tevreden over. Dus was het logisch dat ik deze film meteen achter C.I.J. zou draaien. Veel acteurs die "gerecycled" worden en dat valt op maar geeft zeker geen bezwaar aangezien ze goed bezig zijn.

Ook hier weer Nick Damici als schrijver en acteur, was benieuwd of Mickle weer een kanon kon leveren. Prachtig dat Michaels Parks een rol heeft, geweldige acteur met een staat van dienst. Ikzelf vond hem in de prima film The Listening geweldig.

Het begint weer lekker grauw in beeld met droevige piano op de achtergrond, erg pakkend allemaal. Het camerawerk en de regie zijn weer voortreffelijk, meteen merk je dat het verhaal de tijd gaat nemen, men haast zich zeker niet en dat vind ik bij een goed verhaal nimmer een straf. Zeker als er veel detail langskomt kan ik daar goed mee leven, ben zelf verwoed natuurfotograaf en dan leer je wel hoe moeilijk het soms/vaak is om detail goed vast te leggen.

Goed..., velen voor mij geven aan dat het geen echte horror voor hun is en er een deceptie ontstaan is en dat verklaard waarschijnlijk de lage rating hier en op IMDB. Maar als we de recente geschiedenis induiken horen we vaak van horrorkelders. Dutroux, Kampusch en Fritzl allemaal hebben we beelden gezien van horrorkamers die zo benoemd werden door de hele wereld.

Ook hier draait het om horror in een kelder en dat al generaties lang, als dat geen horror is? Horror is niet alleen gore, nee google er maar eens op los of sla de woordenboeken eens open om te zien wat de totale betekenis van het woord is.

Het verhaal loopt op een kalme manier, het acteerwerk en tempo zijn prima tot zeer goed en de soundtrack doet goed mee. We leren de familie beetje bij beetje kennen en de historie van hun "probleem" wordt langzaam uitgelegd. Het tempo moet je wel liggen en snap dat niet een ieder hiervan gecharmeerd raakt. Naast het verhaal van de familie is er nog het verhaal van de arts die op een onderzoek gaat nadat hij een menselijk bot heeft gevonden. Het is wachten tot deze twee paralellijnen elkaar vinden en overgaan in één definitieve lijn.

En wat moeten dan zeggen over de film, het is geweldig opgenomen,regie en camerawerk prachtig, en de soundtrack rondt het geheel compleet af. Chapeau voor dat. Het verhaal is leuk en zelf nog wel aannemelijk te noemen, er lopen genoeg gekken rond op de wereld dus waarom niet zulk volk. Het is geen rappe actiefilm, nee het neigt vaak naar drama een familiedrama wel te verstaan.

Het acteerwerk is echt goed tot erg goed te noemen en overall kan ik maar één ding zeggen: Er valt op niks iets af te dingen, er zijn geen fouten te vinden, geen zwakke punten. Nog even een punt dat gewoon genoemd moet worden, Bill Sage speelt hier de sterren van de hemel.

Om een korte samenvatting te geven: Een heerlijk duister verhaal dat van het standaard afwijkt..

3.5**, de conclusie voor mij is weer dat ik deze regisseur zeer waardeer en dat komt door de finesse die hij in zijn prenten legt. Ik zie langzamerhand wel kunst in zijn werk maar op een manier die niet schreeuwt om aandacht. Tijd voor de man voor echte grote opdrachten maar hopelijk geen Hollywood shit. Een lekker Franse thriller of horror met een flink budget zou ik hem meteen gunnen. Toch weet hij met minder geld en "goedkopere" acteurs er altijd veel uit te halen dus misschien is dit ook het beste maar voor de man, kwaliteit schijnt hem natuurlijk aangeboren te zijn.

Zonder veel voorkennis ingegaan en dat levert een tamelijk fascinerende film op. Mickle praat meer met beelden dan via zijn cast, doet het met een zeer beheerste stijl, gebruikt een ingetogen score en creëert een ambiance die grijs, somber en gekoeld is. Bijna tergend langzaam hoe hij het relaas van de Parkers uit de doeken doet. Dat er met hen iets mis is, is meteen duidelijk.

Noem het maar een slow burner, zoiets. Wat dat betreft zal een (behoorlijk) deel van het publiek dat het krijgt toebedeeld ergens onderweg wel afhaken. Wie voor blood, guts, gore en andere groteske taferelen komt, is hier in ieder geval aan het verkeerde adres. Film gedraagt zich als een klein, intiem drama waar horror wel steeds op de loer ligt, maar niet of nauwelijks toeslaat.

Dat bewaart Mickle voor het laatst. Net op het moment dat je denkt dat het met een sisser gaat aflopen, slaat hij toe met een bizarre ontknoping, die nog wat aan kracht wint door het zijdezachte pianootje dat het schouwspel begeleidt. Zo is het toch maar mooi een geraffineerd hersenspoelsel dat bovendien kan profiteren van een adequaat acterend gezelschap. Boeiende film.