We Are What We Are (2013)

Stake land van dezelfde regisseur vond ik best een hele goeie film. Deze scoort wel niet zo hoog maar toch ben ik benieuwd. En aangezien ik hem nog niet zag zal ik er morgen toch eens naar kijken.

Altijd doen en Cold In July kan ik ook aanbevelen van deze regisseur.

Left4Dead ja Cold In July heb ik al gezien en die vond ik best goed. En nu ga ik deze kijken.

Okidoki, geniet ervan. Geniet het meest van de prachtige plaatjes die de regisseur en de cameraman hebben gemaakt. Subliem.

Op zich een heel mooi stemmige American Gothic film die heel rustig en zorgvuldig wordt opgebouwd. En dan moet er opeens nog even een onlogisch, shocking einde aan gebreid worden die meteen een 0.5* van de score af doet gaan. Het had geen happy ending hoeven zijn of het tegenovergestelde, maar dit is zo'n veelvuldig gebruikt plottrucje die zo niet in lijn ligt met de rest van het verhaal...zonde. Had het einde met een rustige, op een andere originelere, creatievere manier indrukwekkend laten voltrekken en zo de sfeervolle rest van de film respectvol in stand gehouden. Dat was beter geweest dan dit goedkope makkelijke afraffelen.

Fijne film!! Met sterk acteerwerk. Er wordt de tijd genomen om een iedereen te leren kennen. En wat de titel ook al een beetje weg geeft. Ze zijn anders maar wat en hoe..............

Net voor het einde werd het wel een beetje standaard. En dan komt het einde.....WOW!!!

Erg gaaf! Aangezien in de rest van de film alles vrijwel suggestief is.

Het goede van dit soort films is dat er rustig een verhaal verteld word. Daardoor komen de momenten ,voor mij als horror-fan ook iets harder aan.

viel redelijk mee,behalve het eind....daardoor lage score

soms iets te voorspelbaar en cliché maar al met al erg sfeervol

lekker traag en daar hou ik wel van

Deze eens geprobeerd en het was niet mis, maar de film heeft wel niet het hoogste tempo. De film is gelukkig niet saai en moet het ook niet echt hebben van bloederige taferelen. Het was dan ook eerder een soort drama dan horror.

Het acteerwerk was prima en de film zag er goed uit.

Een beetje een specialere film, maar toch eens de moeite om gezien te hebben.

Meer een thriller-drama dan een horror film.

Vond vooral de eerste helft wat saai, nadien werd het wel beter.

Het einde is wel grotesk, had ik niet verwacht, is ook wel een bloederige scène.

Maar heel erg opgetogen over deze film ben ik wel niet.

Heb al betere in het genre gezien.

Slaapverwekkend.

Redelijk dit Gothic drama, vergelijkbaar met Stake Land- rustig tempo, weinig schrikmomenten, wel mooie plaatjes. Het acteerwerk vond ik wat beter in deze film dan in zijn voorganger. Het probleem is het gebrek aan spanning en het potsierlijke eind. Net als in Stake Land een bijrol voor Kelly McGinnis.

Ik vond deze film niet onaardig, maar er had meer in gezeten. Dat is dan altijd een beetje jammer; dat een film niet geheel aan je verwachtingen voldoet, maar door wat gaatjes in het plot hier en daar wat steekjes laat vallen. Ik heb zekere betere films gezien in het genre, maar de poging om er een goede film van te maken kon ik wel waarderen. 3 *

Een eigen remake op de Mexicaanse topper.... al was de versie uit Mexico wel wat beter.

De settings zijn alvast goed... een grauwe, drassige uithoek in de bossen van Amerika en een donker huis van de mysterieuze familie. Slim gedaan: waar het in het origineel draait om een moeder en zoons, draait het hier om een vader en twee dochters (en een naïef zoontje van acht.) Een subtiele kennismaking, al kan je wel al meteen de vreemde trekjes eruit halen... Een chirurg die kampt met zijn vermiste dochter en het spoor dat al vrij snel lijdt naar deze familie.

Maar wat speelt er hier? Daar krijgen we het psychologische gedeelte... In principe zijn de twee dochters nog helemaal niet verkeerd en weet het zoontje verder ook niet van de hoed en de rand. De dominatie die vaders heeft na het overlijden van zijn vrouw weet hij vakkundig op zijn dochters in te spelen. En hier wordt het voor de kijker moeilijk te beoordelen wat goed en slecht is.

Wat ik wel een beetje jammer vond was dat onzorgvuldige menselijke botten in de rivier methode. Daar gooi je als kannibaal toch wel je eigen glazen mee in? Verder is die scene waarbij die dochters uit wraak hun vader gaan opeten wel erg sick...

Verder zeker nog wel te doen, maar nogmaals... Hij raakte me wel wat minder dan het origineel.

3,5*

Reli-gekkies met honger.

Een verassende fijne slowburner. Het mysterie rond de familie wordt langzaam uit de doeken gedaan maar het wordt nergens vervelend omdat de onderliggende spanning en de grauwe landelijke omgeving en het inkijkje in het gezin bijdraagt aan de algehele sfeer van de film.

Het einde van de film was dan wel even wat anders. Maar eigenlijk ook wel heel logisch.

Remake van de gelijknamige Mexicaanse horrorfilm waarin zussen Iris [Ambyr Childers] en Rose Parker [Julia Garner] na de dood van hun vader [Bill Sage] moeten beslissen of, en zo ja hoe ze hun kannibalistische traditionele ritueel gaan uitvoeren. De onderlinge relaties zijn beter uitgewerkt en Mickles stijlvolle beeldregie maakt dit tot een superieure remake, maar de zwaarmoedige, soms ronduit melodramatische benadering houdt de kijker op afstand.

Vermakelijk horrorwerkje, eerst vooral meer gericht op de sfeer en vrij traag op gang komend, mr geleidelijk ook wat meer gore, het resultaat is best aardig te noemen. Het origineel uit Mexico nog niet gezien, mr die blijkt minder hoog te scoren dan deze.

Het verhaal gaat over een gezin met een oncontroleerbare drang naar vlees.. Perfect voor vega John Milton dus.

Somos Lo Que Hay (2010) kon ik met de beste wil van de wereld niet meer dan 2,5* aan kwijt. Ik heb er zelfs niets over geschreven. Ik lees dat Jim Mickle eigenlijk geen remake wilde doen vanwege zijn onvrede over Amerikaanse remakes (+1 Jim), maar dat hij na zijn gesprekken met Jorge Michel Grau en de studio toestemming had zijn eigen ding te doen.

En dat betaalt zich uit. We Are What We Are (2013) zal vooral een lagere waardering hebben door het tempo, maar wat mij betreft niet door de kwaliteit. Het zal zeker helpen als je wat affiniteit hebt met langzamer opgebouwde mood cinema, maar er valt hoe dan ook genoeg te genieten. Michael Parks is altijd fijn, maar voor mij steelt de 18 jarige Julia Garner (ze speelt 14) de show. Toen ik die voor het eerst in Ozark zag vond ik haar al een natural, maar dat was ze dus kennelijk ervoor al.

Geweldige mimiek om naar te kijken. It's all in the eyes.

Note to self:

-ik moet echt eens een lijstje maken met films waarvan de remake beter is dan het origineel

-Meer kijken van Julia Garner; sowieso Ozark afkijken, The Assistant kijken. Toen al zo goed.

3,7*

God dit en god dat,god en nog eens god.ik word altijd moe van die reli sektes films.ik zat er alsmaar aan te denken de film te stoppen,en toen kwam het eind.....,dit trucje heb ik de laatste jaren vaker gezien,een klote film maken,en dan een shocking eind eraan breien.op het eind na is het gewoon een saaie en trage rot film.de making of van maar liefst 54 minuten voegt er ook al niets aan toe.

Regisseur Jim Mickle zoekt doelbewust naar een mengelmoes van mysterie, horror en voornamelijk drama. De clou wordt echter wat onhandig weggegeven (de poster loopt er zowat mee te koop) en de sfeerzetting is niet strak genoeg om de kijker uit te nodigen om geboeid te blijven kijken. Het gaat ten koste van uitstekend acteerwerk en een prima gevoel voor mooie visuele plaatjes, vooral Bill Sage doet het erg goed hier en de setting wordt genoeg opgeleukt qua decoratie. Mickle haalt echter niet hard genoeg uit binnen de slotfase en toont te weinig om een duur van 105 minuten te rechtvaardigen, waardoor de kijker toch met een ietwat leeg gevoel wordt achtergelaten.