Du Zhan (2012)

Een toegankelijkere en ietwat minder stijlvolle To.

M'n verwachtingen waren dan ook wel hooggespannen na het meesterlijke Exiled en Vengeance. De actie/misdaad cinema van To is voor mij het beste wat het genre te bieden heeft. Met Drug War levert hij nogmaals een prima film af, hoewel deze zijn meest commerciele lijkt.

Drug War kent een aardig verhaaltje over detectives, drugskoeriers en gangsters. Het wordt echter al snel duidelijk dat To meer aandacht heeft voor het voortstuwen van het verhaal dan het visuele. Het wordt zeker aardig in beeld gebracht, maar nu veel conventioneler dan het meer stylish werk in Exiled, Sparrow of Vengeance. Het was dan eigenlijk ook stiekem wachten op de beruchte shoot-outs. Hoewel in mindere mate (maar 2 shoot-outs in de gehele film), zat het met de intensiteit helemaal goed, met name in de eindscene laat To zien waarom hij de koning blijft van de shoot-out scenes.

Voor een gangster Johnnie To film, toch nog een hoop 'nieuwe' gezichten. Ik mis al snel een Antony Wong in dit soort films Wel erg blij om Suet Lam nog even voorbij zien te komen, fijne Johnnie To regular. De cast is verder prima, ik vond Honglei Sun verrassend goed.

Eigenlijk verdient Drug War 3.0/3.5*, maar die heerlijke eindscene zorgt voor een wel verdiende verhoging.

4.0*

Na het fenomenale Exiled, Breaking News en Vengeance keert To weer opnieuw terug met zo'n thema en hier lijkt ie wel erg in een melige bui te zijn. Want naast dat Drug War ook gewoonweg weer een dijk van een actie/misdaad film is gooit To hierin ook nog eens een flinke portie subtiele humor en erg geschifte personages.

Nu vind de film eens een keer niet plaats in Hong Kong maar in Tianjin en de rurale industriele plekken eromheen. De grauwe, armoedige sfeer van het Chinese platteland word ook gecombineerd met het relatief bruizende leven van Tianjin. De film is ook al vanaf het begin af aan een heerlijke maffe achtbaanrit. Het plot is wel weer redelijk serieus over corruptie en het misleidende spelletje van Choi (erg coole personage ook met zijn hechtingen in zijn gezicht) die ook de kijker nog vaak weet te misleiden. Het word allemaal wel op een komische wijze neergezet en bijna geen van de personages spoort. Soms lijkt het wel een beetje op een Robert Rodriguez of Oliver Stone film. Er is ook genoeg ruimte voor een heerlijke dosis debiele humor, bv: Stoned in die vrachtwagen rijden, die doofstomme gangsters ( ), Die gangster genaamd "Haha" Ook het brute geweld was niet te schuwen en de aanwezige actiescenes zagen er weer helemaal stijlvol uit en ook helemaal zoals we het van To kennen. (9 van de 10 keer is het volledig in slow motion) maar daarnaast zag het er ook soms zo fout uit. Bv met die twee doofstommen die erop los schieten tegen een heel SWAT team , ook die scene waarbij Choi die handboei wou doorschieten en steeds weer leeg geschoten pistolen pakt, is een knipoogje naar Desperado. Die laatste actiescene wil nog wel eens flink op je lachspieren werken. Zo over de top en fout, maar ondertussen behoorlijk spectaculair.

Gewoon een erg geslaagde film, en de locaties in China zelf werken helemaal niet slecht in een misdaad film. Mag wel vaker gebeuren.

Heerlijk! Ook de beste film die ik heb gezien op het IFFR. Ik kan al niet meer wachten tot hij op dvd uit komt.

4,5*

Opzich nog wel leuk. Niet bepaald verheffend en zo stijlvol was het ook niet, maar de leuke opzet maakt eea ruimschoots goed. Wel wat jammer hoe de personages als idioten die shoot-outs inrennen. Van dekking lijkt geen van de agenten gehoord te hebben op het einde. Dit haalt toch wel een beetje de lol eruit als je het mij vraagt.

Klein 3*tje.

Zoals gezegd iets minder gestileerd dan wat Johnnie To eerder gedaan heeft, althans op basis van Exiled, de enige film die ik van hem zag. Misschien dat Drug War daardoor wat gewoner overkomt, maar ik vond het ergens wel een verademing. Exiled is leuk, maar ik had toch steeds het gevoel dat ik naar iemand zat te kijken die vooral wilde laten zien wat een fan hij wel niet is van Jean-Pierre Melville en Sergio Leone en vervolgens een moderne light-versie van levert. Bij Drug War zat ik tenminste niet steeds aan het werk van andere regisseurs te denken en leverde To waar hij echt goed in is: veel spanningsopbouw en strakke actiescènes.

Ja, we moeten lang wachten voordat er echt veel actie komt, maar ik vond dat erg goed werken. Erg veel tijd voor karakteruitdieping is er niet, want To houdt een strakke greep op het misdaadplot en focust zich erg op het scheppen van deze onderwereld en de vele suspensescènes. Daarmee wordt het een thriller door en door. Ik vond het enorm vermakelijk. Als dan de actie komt dan is het ook meteen erg goede actie. Vooral die climax is toch wel één van de beste schietpartijen die ik tot nu toe op film gezien heb.

Misschien had iets meer emotionele betrokkenheid er echt een meesterwerk van gemaakt, maar echt klagen doe ik niet, want deze zeer gefocuste aanpak is gewoon erg fijn.

4*

Toch geen beter alternatief kunnen vinden. Mijn eerste To maar met de kennisgeving dat ie gestileerder werk heeft dan dit is toch wel zeer welkom. Een kundige misdaadfilm in elkaar draaien is aan To wel besteedt, alleen jammer dat ie op de actiesegmenten na vrij onevenwichtig is. Al zal dat met Sparrow en Exiled wel in orde komen.

Shootouts zijn in ieder geval heerlijk. Redelijke lengte, sterk sounddesign en vooral goed geregisseerd. Al moet een film op narratief vlak wel van goede huize komen als je stilistisch een zware onvoldoende scoort. Du Zhan heeft gewoon te weinig troeven om het sterke cinema te maken. Ondanks wat sterke elementen grossiert To hier vooral in middelmatigheid.

Een zelfverzekerde film van een regisseur die weet wat hij doet. Een echt geweldige finale waarbij gelukkig ook zowat niemand het overleefd. Maar lang en ook een nogal oninteressant verhaal dat op de eerder genoemde eindsscene na, nergens vervelend werd, maar me ook nergens echt wist te boeien.

Wel meer To gaan zien. Snel.

3.0*

Sterk.

Geen typische To film, in de plaats daarvan een film die meer in het echte Milky Way repertoire thuishoort. Een wat klassiekere misdaad film dus, maar wel nog steeds met To achter het roer.

Geen gekke soundtrack, geen licht absurde momenten. To houdt zich aan een klamme, vaste opbouw die een inspecteur steeds dichter bij een bende drugsleveranciers brengt. Louis Koo doet dienst als bad guy, Honglei Sun is ijzersterk als de inspecteur. Geen Anthony Wong deze keer (zelfs dat niet), wel Lam Suet (er zijn toch nog constanten).

Stijlvol is het nog altijd. Audiovisueel gewoon knap maar redelijk klassiek. Sterke opbouw en een geweldig feestelijke finale. Een meer dan solide To dus. Ik zie liever z'n wat apartere werkjes, maar qua pure genrefilm moeilijk te overtreffen.

4.0* en een uitgebreide review

Ook in China schiet To op geheel eigen wijze met scherp. Dit keer met een vrij compact verhaaltje waarbij het weelderige palet is ingeruild voor een meer ijzige kleurencombo met weidse locaties. Een worp die iets doelgerichter dan andere misdaad gerelateerde films van zijn hand. Daarmee ietwat grimmiger van aard, maar toch ook weer vindingrijk en licht excentriek.

De doofstomme gangsters staan garant voor beide, terwijl de tripel rol een leuke vondst is. Een film met verbeten cops en kleurrijke dealers (Haha doet zijn naam eer aan), waar Koo en met name Honglei zich in mogen uitleven. To is zuinig met het aantal shoot-outs, maar wanneer hij zich er aan waagt, is de strategische choreografie (en meer) een lust voor het oog.

Oerdegelijke politie-versus-bad guys misdaadthriller die nergens de mist in gaat maar ook nergens in excelleert, een paar schiet-scènes daargelaten (het meest verrassende vond ik de vrij plotselinge 'openbaring' dat de dove kerels niet bepaald bang zijn uitgevallen). Prima film maar van To had ik meer.. elegantie ofzo verwacht.

Tegenvaller..

Recht toe recht aan actie filmpje,zonder spanning of verassingen...na het aantal hoge stemmen had ik er wel wat meer van verwacht..

Niet bijster origineel...de film kent wel wat leuke momenten.

Net aan 3 sterren.

Zeer goede misdaadfilm vond ik. Zo sterk heb ik ze de laatste jaren maar zelden gezien dus een hoge notering kan ik hier zeker aan kwijt. De uitwerking was echt origineel en dit heeft me geboeid tot de laatste minuut. Blijkbaar niet ieders meug

De kapitein van een antidrug eenheid dwingt een vrij grote vis uit het drugmilieu (die vrij accidenteel in zijn handen is gevallen) om hem te helpen bij het ontmantelen van een heel drugnetwerk, zoniet wacht hem de doodstraf. De man in kwestie, Tommy Choi, doet wat hem wordt gevraagd en gedurende de hele film klimt politieman Zhang met zijn hulp stilaan omhoog naar de bron .

De hele operatie speelt zich af op het scherp van de snee, want één foutje en alle inspanningen zullen voor niks zijn geweest. Om die reden vond ik heel wat scènes erg spannend. Het loopt niet steeds van een leien dakje... die scène waarin Zhang een overdosis inneemt was knap gedaan. . De finale is zinderend .

Captain Zhang [Sun Honglei] en Yang Xiaobei [Huang Yi] zijn efficiënte, onvermurwbare drugsagenten die hun kans schoon zien wanneer ze Tommy Choi [Louis Koo], een grotere speler in de drugswereld, in handen krijgen. Ze dwingen hem om hun mol te worden zodat ze één van de topspelers in het drugscircuit kunnen arresteren. De vraag is natuurlijk in hoeverre ze deze sluwe crimineel kunnen vertrouwen. Het onderlinge wantrouwen hangt over de hele film heen die na een spectaculaire start en een grimmige eerste helft jammer genoeg gas terugneemt, maar in het laatste kwart toewerkt naar een shoot-out die je niet licht zult vergeten en een intelligente ontknoping. Een uitstekende misdaadfilm van specialist Johnnie To.

Uitstekende Chinese/Hong Kong Misdaad Film over een vrij complexe Anti-Drug en Undercover operatie onder leiding van Kapitein Zhang Lei, een voortreffelijke rol van Sun Honglei. Hij krijgt daarbij informatie en "hulp" van Timmy Choi (Louis Koo), een onlangs gearresteerde Drug producent die zo probeert zijn (Dood)straf te ontlopen/verminderen. Het geheel moet leiden tot de aanhouding van de grote Narco baas "Uncle Bill" , maar naarmate de operatie vordert en niet alles naar wens verloopt krijgt Zhang Lei twijfels over Choi's volledige en oprechte medewerking.

Drug War werd geregisseerd door één van Hong Kong's meest gelauwerde cineasten Johnnie To, die de film volledig op het Chinese vaste land opnam. Daardoor heeft de rolprent een wat andere ambiance als To's eerdere werk, maar de klasse en kwaliteit zijn onverminderd aanwezig.

Drug War kent een vrij hoog tempo waar de gebeurtenissen elkaar vrij snel opvolgen, maar door het gedegen scenario komt dat vrijwel nooit te gehaast of storend over. Alleen bij de scene in de haven had ik wat gemengde gevoelens, een beetje ongeloofwaardig en onlogisch voor een gedeelte.

Voor het overige kent de film echter geen minpunten ; Fraaie beelden, sterk acteerwerk over vrijwel de gehele linie en enkele weelderige en prachtig opgezette Shoot-outs zorgen voor erg veel kijkplezier.

En met de twee chauffeurs van de Meth truck en de hilarische dealer HaHa bezit de film zelfs nog wat geslaagde komische elementen.

Drug War (originele titel Du Zahn) is dan ook opnieuw een geslaagd en overtuigend project van regisseur Johnnie To, sterker nog de film behoort naar mijn mening zelfs tot zijn betere werk (voor zover ik het gezien heb), zeer boeiend en kwalitatief hoogstaand over de volle lengte (107 minuten), inclusief een fenomenaal einde waarbij over elk detail goed lijkt te zijn nagedacht.