O Gebo e a Sombra (2012)

leuke cast!

2012 lijkt een goed jaar voor "de oudere acteur" te worden

Claudia Cardinale, die moet toch onderhand héél erg oud zijn!!!

Met de namen die hier staan, trekt ze het gemiddelde aardig omlaag.

Even nagezocht. Ze is 10 jaar jonger dan Moreau en 7 dan Lonsdale en dus inderaad piep. Ze zou bijna de kleindochter van De Oliveira kunnen zijn

Trouwens als ik de plot lees is Dorotheia zwanger en dat is de rol die Cardinale speelt. Dat lijkt me toch wel kras...

Dit is de plotbron:

Gebo et l'ombre, un film de Manoel De Oliveira - premiere.fr

Heb het aangepast. Bron.

Begrijpelijke vergissing: "Gebo semble cacher quelque chose à son sujet, en particulier à Doroteia, qui vit dans l’attente passionnée de leur enfant." Attendre is inderdaad wachten, maar een krakkemikkig vertaalprogramma maakt er vast in afwachting of verwachting van , ik zou het vertalen als 'wachten met smart op hun kind' (maar dat kind is zeker al 40 jaar oud )

Ik geef mijn blunder toe.

Ik heb het goedgekeurd ( ), dus da's alvast gedeelde schuld MHF.

Dank u Meneer Bungel.

Out of competition at the next Venice Film Festival.

Too bad

In ieder geval weer een film van één van mijn favoriete cineasten. Leuke cast ook

Te zien op IFFR.

Trailer (YouTube)

Vertoningen:

do 24 jan 17:15 Cinerama 2

ma 28 jan 12:00 Cinerama 2

wo 30 jan 13:00 Pathé 4

za 02 feb 20:15 LantarenVenster 3

Claudia Cardinale en Jeanne Moreau samen in een film. Dat was geloof ik nog nooit gebeurd.

Ze zitten zelfs gezellig in één shot.

Lonsdale en Cardinale spelen een oud echtpaar die jeremiëren over de kou en hun armoe (en hun zoon). Weing verheffend allemaal, zeker omdat alles het moet stellen zonder De Oliveira's oude gevoel voor ironie, tussen-de-regels-door spot en lyrische beschouwingen. Alles is zoals het wordt verteld. Even, heel even, veert de film op al De Oliveira oudgediende Cintra op bezoek komt en vervolgens ook Moreau aanschuift. Beiden zijn bijzonder jolig en brengen wat vertier in het geklaag.

Waarom de film toch geen complete sof is komt naast die ene scène vooral doordat het leuk is Cardinale, Moreau etc samen te zien én de film er uitziet als een plaatje. Prachtig kaarslicht, vochtig hout, warmgroene muren en piekfijne kleding. Zowel het steegje als het interieur zijn schitterend gevangen. Het zou kras geweest zijn als De Oliveria op zijn 104e nog met zijn Magnum Opus op de proppen was gekomen, maar ik beschouw dit maar wél als zijn zwanenzang.

Dat klopt.

Even gecontroleerd op IMDb. Ik vond wel een andere match, maar bij Le Fil was er enkel een match omdat Jeanne Moreau bedankt wordt bij de credits.

Veel te laat mijn eerste Oliveira gezien. En dit is vast niet zijn beste.

Verfilmd toneel, heel statisch en theatraal. Helaas ook niet bepaald het boeiendste toneelstuk dat hier verfilmd is. Stijve dialogen ook

De film wordt gered door de fraaie setting en de oude acteurs, waarbij met name Moreau de show steelt als een even de film binnenkomt lopen en het meteen ook een stuk luchtiger wordt.

Vast niet de zwanenzang van De Oliveira. Die maakt gewoon nog een stuk of zes films.

3.0*

Weinig films leveren kwantitatief minder dan Gebo and the Shadow. Aan het begin prikkelt De Oliveira ons met een aantal sfeervolle shots, maar binnen vijf minuten zitten we in een kamer waar we, op wat beperkte straatshots na, niet meer uitkomen. In deze kamer staat een tafel met daarop een kaars, er staan wat stoelen, er is een kast en er hangt één takje met wat blaadjes aan de muur (ongetwijfeld symbolisch, maar mijn kennis van takkensymboliek is niet groot). Er is maar een beperkt aantal manieren waarop je zo'n klein kamertje met zo weinig attributen kunt filmen en zo'n 85 minuten van de speelduur kijk je naar dezelfde soort shots, die in het oneindige herhaald lijken te worden.

Dit is overduidelijk gefilmd theater; er wordt geen poging gedaan dit te verhullen. Jammer, maar als de dialogen en de acteerprestaties goed zijn hoeft dit geen probleem te zijn, toch? Vast niet, maar mijn God, wat zijn de dialogen hier vervelend. Veel te recht voor hun raap en zo eentonig als de setting, want het gaat er eigenlijk continu over dat de personages niet genoeg uit hun leven gehaald hebben en ook niet verwachten dit te gaan doen (gezien de gemiddelde leeftijd niet verwonderlijk). Voeg daaraan toe dat de acteurs nogal wisselvallig acteerden, die kleinzoon van De Oliveira is met name een ramp, en je hebt een film die moeilijk is om doorheen te komen. Natuurlijk is de kamer mooi belicht, speelt Lonsdale sterk en heeft Moreau een paar grappige opmerkingen (véél te weinig), maar dat compenseert niet veel. Hier zat gewoon niets in dat de speelduur verantwoorde.

1,5*

Helemaal eens met The One Ring. Heb overigens regelmatig gedacht dat de film ergens in de jaren zeventig is gemaakt. Maar het was echt 2012!

Heb over deze opmerking zitten nadenken tijden het kijken naar The Master (je moet was als je je verveelt). Op zich hebben jij en TOR wel gelijk. Mijn milde enthousiasme over Moreau et al was gezien mijn gemiddelde stemgedrag iets te hoog.

(The Master leek overigens wel een film uit de Jaren 50, waarbij Phoenix zo was weglopen (of weggestuurd) uit de Actor's Studio - maar dat is hier off topic.)