Spies & Glistrup (2013)

Nogal een teleurstelling. Ik had nog nooit van die Glistrup en Spies gehoord, de aankondiging aan het begin van de film dat het verhaal gedeeltelijk op feiten berust zag ik vooral als een trucje zoals bij Fargo, maar de heren blijken wel degelijk te hebben bestaan.

Boe heeft enkele prachtfilms gemaakt, die verre van conventioneel zijn, maar dit is voor mijn gevoel niet meer dan een degelijke biografische film. Weliswaar vakkundig in beeld gebracht, maar ook op dat vlak weinig spectaculair. Het spectaculairste is zo ongeveer de erecte penis van Spies die om de zoveel tijd door het beeld zwaait. Als je het als Boe daarvan moet hebben, is het wel erg droevig gesteld. Waar is de verwondering zoals bij de eerdere films gebleven?

Het helpt ook weinig dat de geportretteerde heren zo ongeveer de grootste varkens zijn die ik sinds tijden in een (biografische) film ben tegengekomen. Dat wordt, na de vrij saaie intro waar het alleen maar over machtsspelletjes in het bedrijfsleven ging, steeds duidelijker. Glistrup is een anarcho-kapitalist avant la lettre, die als een Berlusconi de politiek in gaat om vervolging te voorkomen, en uiteindelijk als rechts-radicaal eindigt. Spies is iets interessanter vanwege zijn levensstijl en bizarre voorkomen, maar is in mijn ogen werkelijk een beest wat betreft zijn omgang met vrouwen, met als dieptepunt de scène met het 15-jarige meisje. Bijzonder walgelijk.

Voor de Denen, die dit allemaal in kranten voorbij hebben zien komen, erg interessant, maar ik kan er erg weinig mee. 2*, vooral nog omdat het iets mooier opgenomen is dan de gemiddelde biografische film. Maar ook wat dat betreft niet het niveau van eerdere films van Boe. Jammer.

Minder dan verwacht. Iets te veel gedoe, terwijl de gekkigheid een stuk beter werkte. Maakt dat de film leuke momenten afwisselt met iets te veel saaiere fases. Iets te karikaturaal ook, vooral Spies. Bro is leuk maar heeft het ook wel eens spetterender gedaan. Best leuk, maar er had meer in gezeten denk ik. Ook qua regie voor Boe's doen te gewoontjes. 3*

Niet echt de film die ik van Boe verwacht, ik associeer hem toch met een veel visuelere filmtaal, heel sporadisch komt het nog terug maar visueel is he eigenlijk vrij pover. Spies & Glistrup zijn dan twee hele markante personages en daar moet de film een beetje uit putten, want de film is zo clichematig zoals elke rise & fall gaat. De decadente uitspattingen, de makkelijke manier van wegkijken en de luchtigheid maken het zeker een vermakelijke film maar van Boe mag je veel meer verwachten. Te gewoontjes.

Van de magie van Reconstruction is bij Christoffer Boe niets meer over. Uitbundig en extravagant, maar toch vooral saai en zonder de audiovisuele flair die Boe in zijn vorige films liet zien. Wat overblijft is eigenlijk een simpele biopic. Een film over twee excentrieke figuren die tijdens de rise nog wel weten te boeien, maar richting fall eigenlijk al lang niet meer interessant zijn.

De conclusie is dan dat Spies & Glistrup zich het best laat vangen in woorden als degelijk en gewoontjes. Een pijnlijkere conclusie is wat mij betreft niet denkbaar voor de nieuwe film van Boe.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: Spies & Glistrup (27 maart)

Geen idee wat Boe bezielde.

Ik dacht aanvankelijk dat dit een opdrachtfilm was. Zo eentje van bovenaf opgelegd, ff snel tussen ‘eigen’ films door, om snel, snel, snel de kas te kunnen spijzen. Maar blijkbaar heeft Boe dit misbaksel helemaal zelf geschreven, en is het ook onder zijn eigen productiehuis Alphaville geproduceerd. En dat vind ik onbegrijpelijk.

Weg magie, weg visuele schoonheid, weg stilering, weg interessante montage, weg basic scriptwriting. Wat we echter wel krijgen is een knullig opgebouwde biopic, met een op de koop toe armzalig slechte art direction. Deze film komt niet eens in de verste verte in de buurt van wat Boe normaal gezien kan, en waarmee hij vele harten heeft veroverd. Erger nog, zelfs in zijn genre scoort deze film ver ondermaats. Aparte keuze om een film te laten starten met 15 minuten dialoog waar weinig mensen iets van zullen begrijpen, om dan over te gaan naar een aaneenschakeling van wansmakelijk scènes die de ‘teloorgang’ van de personages moet laten zien. Alleen heeft jammer genoeg geen enkele kijker enige voeling met de personages, vooral omdat Boe geen enkele moeite heeft gedaan om zijn personages ook maar een klein beetje sympathiek te laten overkomen, of hen ook maar een klein beetje te situeren in tijd & ruimte. Resultaat: het interesseerde me voor geen enkele meter. Ik wist niet wie het waren en wat hun drijfveren waren. En dat lijkt me echter wel essentieel in een biopic.

Best jammer voor Bro en Asbaek, want hoewel beiden er niet uitzagen, acteerden beiden wel vrij tot zeer sterk. Maar het mocht niet baten.

Jammer genoeg mist Boe wel meerdere kansen. Zo is de film in zijn geheel een onbegrijpelijk kleur, muziek - & zoutloze registratie van een een persoon die continu met psychedelische drugs aan het experimenteren is in de jaren ’60. Waarom doet Boe hier niets mee?

Qua thematiek en verhaallijn heeft de film heel veel weg van The Wolf of Wall Street, maar Boe wordt hier vele malen overklast door oude knar Scorsese.

Doodzonde.

Ontzettend lege en slechte film, met welgeteld één memorabele scène en twee acteurs die er veel aan doen om de film recht te trekken, maar dat kan jammer genoeg allemaal niet opwegen tegen de vele fouten die Boe hier maakt.

2*

Een redelijk drama/biopic film...

Redelijk verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur Pilou Asbæk (Borgen tv series)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Niet echt te moeite waard...

Weet niet zo goed waarom erover Simon Spies, een Deense flamboyante (en Efebofile)zakenman van een luchtvaartmaatschappij en Mogens Glistrup een conservatieve Deense advocaat, en veroordeeld belastingfraudeur en racist, nu een biografische film moest komen? Glistrups xenofobe opvattingen blijven ook zo goed als onbesproken. Waardoor je hem meer ziet als een vreemde maar fidele vent en familieman. Ook vroeg ik mijn de gehele tijd af; Hoe dan? Hoe kan het Deense volk zoveel sympathiseren met deze twee lelijke kerels en aarts-opportunisten? Staat het schaamrood hun niet op wangen? De meeste tijd lepelt de film het op als was het grappig vermaak. Maar de personages zijn niet komisch, tragisch of hebben überhaupt iets noemenswaardige verricht dus medeleven opwekken doen ze ook niet! Een juridische spel tussen zakenmannen die elkaar de loef af proberen te steken aan de onderhandelingstafel is niet opwindend of laat staan een prestatie? Seksisme was in 60 & 70 misschien normaal, nu vooral pijnlijk onsmakelijk! De film zag er goed uit Christoffer Boe is geen slecht regisseur De jaren zestig en zeventig-kleuren, details en gekkigheid worden verder mooi weergegeven. Misschien dat het leven van Spies en Glistrup een biopic waard was...maar ik zie niet meer dan een film over twee vervelende mannen?

Vrij vermoeiende drukke film die zich niet altijd even serieus neemt. Of het moet zijn dat het duo Spies & Glistrup werkelijk zo excentriek waren. Opportunisten eerste klas en eigenlijk schaamteloze witteboordcriminelen met narcistische trekken. Allemaal erg luchtig en vermakelijk gebracht, maar ik had er geen goed gevoel bij.

Hier en daar wel een doorgedraaide scène. Neem de scène nu met de gorilla of de scène waarin hij met de pers op de achtergrond aan letterlijke vleeskeuring doet en bepaalt wie zijn "meisje van de maand" zal zijn. En bij twijfel voerde hij woord bij daad. Tja.

Ik had wel wat meer verwacht van Christopher Boe, alhoewel want zo te zien beoordeel ik zijn andere films ook niet geweldig. Nicolas Bro daarentegen heb ik sowieso hoger zitten. Geweldige films heeft die man