Róza (2011)

Prima Pools oorlogsdrama dat laat zien dat niet alleen de Duitsers in de oorlog zwijnen konden zijn.

Rauw drama over de lotgevallen van Mazoeren, die in het noorden van Polen tijdens en in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog getiranniseerd werden door achtereenvolgens de Duitsers, de Polen en de Russen. Onlangs heb ik van dezelfde regisseur de film Wołyń (2016) gezien over de gruwelijkheden, die begaan zijn in de aangrenzende regio Wolynië (nu Oekraïne).
Dit realistische drama over een weduwe en de man, die haar te hulp schiet, hakt er minstens zo hard in. De meedogen- en gewetenloze bejegening van burgers door verschillende machtshebbers is stuitend. De hoopvolle slotscène doet daar niets aan af.

Deze film kruipt wel onder je huid. Ongelooflijk wat mensen elkaar kunnen aandoen. En niet eens alleen om te overleven. Dat toont deze film in al z'n gruwelijkheid. De film laat ook zien wat een chaos en rechteloosheid er heerste in Polen in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog. Over het lot van de Mazoeren, een Duitssprekende etnische bevolkingsgroep in het zuiden van het voormalige Oost-Pruisen, wist ik niets, terwijl ik er nota bene geweest ben. Na de oorlog werden de Mazoeren gezien als collaborateurs van de nazi's en werden ze vervolgd door de Polen en de Russen. De meesten zijn gevlucht of uitgewezen naar West-Duitsland. Hun sporen zijn vrijwel uitgewist. Het is een mooi merengebied, aantrekkelijk voor avontuurlijke toeristen en rustzoekers. Die kunnen beter niet naar deze film kijken. Een indrukwekkende film.