Une Histoire Simple (1978)

In de eerste plaats een film over vriendschap en hulpvaardigheid, vooral onder vrouwen, want Sautets zoveelste samenwerking met Romy Schneider, heeft toch een sterke feministische toets.

Voor de rest een film over gewone - en soms wat ongewone - dingen in het leven, ervaringen, en meningen die soms gedeeld, maar meestal sterk uiteenlopen. Des histoires simples dus, waardoor ge misschien de film een gebrek aan panache kunt aanwrijven, maar Sautets sterkste wapen blijft Romy Schneider, op haar veertigste en in staat op zich een volle film te dragen en iemand waar ge werkelijk niet op uitgekeken geraakt.

De film van regisseur en schrijver Claude Sautet gaat over de 40-jarige Marie in een verhaal dat zo simpel is als het leven. Over Marie die haar partner aan de kant zet, een uitzichtloze affaire met haar ex-man begint en een vriendenkring als toevluchtsoord heeft. Samen met Marie begint de kijker aan een simpele zoektocht naar tevredenheid en stabiliteit.

Marie wordt gespeeld door Romy Schneider die uitstekend op dreef is. Zij draagt de film, hoewel ze niet de gehele tijd op de voorgrond pronkt. Sautet filmt haar soms uit de verte terwijl andere personages op de voorgrond treden. Soms ook filmt hij haar van dichtbij. Een aandoenlijke lach. Een neerslachtige blik. Een hartstochtelijk pleidooi. Al naar gelang het lot dat rusteloos om haar heen beweegt en kleine en grote crises tot leven brengt of momentjes van geluk voor haar reserveert.

Een geëmancipeerde vrouw met verantwoordelijkheden. Kind en werk. Zonder de psychische en fysieke ondersteuning van een man. Sautet maakt een film die zich op vrouwen richt en de mannelijke personages als tweederangs figuren laat meedoen. Gezien in het licht van het heden is de film wellicht enigszins reactionair. De vrouwen dragen verantwoordelijkheid en hebben een zorgplicht. De mannen gaan en staan waar ze willen. Vrij van verantwoordelijkheden en zonder plichtsbesef. Ik kon me maar moeilijk in hun doen en laten verplaatsen.

De film is geschreven door Claude Sautet op verzoek van Romy Schneider die hem vroeg een scenario te schrijven waarin het leven wordt beschreven vanuit de visie van een vrouw. De geëmancipeerde Schneider was het zat dat het in films steeds maar om de mannelijke visie ging. Une Histoire Simple is een mooie film, maar ook een film die de contrasten tussen man en vrouw scherp neerzet. Interessant, mooi, ontroerend, maar ook iets te simpel naar mijn smaak.

Het is precies wat de titel belooft, het is een eenvoudig verhaal verteld op een verschrikkelijk alledaags manier, Ondanks het feit dat het voor zijn tijd, misschien op een gedurfde manier opent; in een abortuskliniek en dat het zich richt op de breuk van een vrouw met haar vriend en de verzoening met haar ex-man, blijft de film zelf...nou ja... gewoon oninteressant en traag. Het drama is tot in den treure en het meest schokkende in de film was een jurk die verpest wordt door een bak eten die per ongeluk valt...en tegen het einde een gebeurtenis, die net als al het andere, al even onbelangrijk was. Zelfs de manier waarop gefilmd was, was alledaags en zonder opleving. Bovendien waren de enige acteurs wier aanwezigheid ik interessant vond Romy Schneider en Bruno Cremer (Sorcerer, Commissaire Jules Maigret). De rest waren niet echt filmwaardig. Denk dat ik weer eens iets gemist heb want dit werd genomineerd voor de Oscar in de categorie Best Foreign Language Film (geen winnaar, dat dan weer niet!) maar ik zag alleen een langdradige film.