Love Actually (2003)

Op en top Brits, vreselijk zoetsappig en toch werkt het allemaal net. Natuurlijk ligt liefde niet zo makkelijk voor het oprapen als hier gesuggereerd wordt, maar de film lijkt er zelf wel in te geloven waardoor het geheel vooral bestaat uit een hoop onhandige personages, wat lolligheid en nauwelijks drama. En alleen om die laatste reden verdient deze film gemakkelijk een 3,5*

Mooie film, vooral om in de winter te kijken. Ik heb mij er prima mee vermaakt. Leuke personages en verhaallijnen, goed acteerwerk en humor waar ik echt om kon lachen. Ik vind de sfeer van de film erg fijn. Ik houd sowieso wel van die Britse vibe. Een hoge score. 4,5*

Teveel plotlijntjes, teveel cliches, teveel kerst, teveel overdaad, teveel tenenkrommende momenten, teveel mensen... het is allemaal teveel, behalve humor, dat is er veel te weinig in deze veel te vermoeiende film.

Typische ensemble film.

Eigenlijk zou je het daarbij kunnen laten, want dit soort films brengen toch meestal gewoon meer van hetzelfde. Een hoop bekende gezichten, verhaallijntjes die allemaal sterk op elkaar lijken en steevast een happy end kennen, wat geharrewar tussen de verschillende personages en wat oversteekjes zodat iedereen elkaar toch op de één of andere manier blijkt te kennen.

Voeg er wat kerstnummers, een kerstsetting en wat Britse charme aan toe en je hebt een film die gemaakt lijkt om in kerstlijstjes op te duiken. En zo geschiedde ook, deze is blijkbaar erg populair onder de echte kerstliefhebbers. En het is echt niet moeilijk om te zien waarom.

Mijn ding zal het niet snel worden, maar verder is het ook geen echte ramp om een keer gezien te hebben. Vooral dan vanwege het Britse karakter denk ik, dit in Amerika en er kan zo nog een extra ster af. Ideale film voor deze periode dus, maar echt gecharmeerd was ik nu ook weer niet. Daarvoor is het toch net allemaal iets té veel afhankelijk van z'n eigen formule.

2.0*

“Hiya kids. Here is an important message from your Uncle Bill. Don't buy drugs. Become a pop star, and they give you them for free!”

Toch wel de eerste romantische komedie die ik heb weten te waarderen, die mij vanaf begin af aan wist te raken en waar ik menig keren om heb kunnen lachen. Toch heeft de film zijn voordeel dat ik hem mede heb gekozen omdat hij het kerstthema met zich mee brengt, waardoor ik er wel wat meer interesse in kreeg en hij scoort vrij goed dus waarom geen kans geven. We volgen verschillende kleine verhalen in het begin maar leuk dat de film soms al twee personages elkaar laat ontmoeten. Bijvoorbeeld de minister-president met de secretaresse van Harry (waar hij onder andere mee vreemd is gegaan), toen hij Natalie zocht. En uiteraard op het einde tijdens de voorstelling dat ze met z’n allen in de zaal zaten.

De cast is overweldigend, met natuurlijk heel veel leuke namen. Zo is Liam Neesson te zien (één van mijn favoriet), alleen valt de groote van zijn rol wel mee. En uiteraard Rowan Atkinson met een hele kleine rol, die ik wel wat groter had willen zien in deze film. Ik kon wel merken dat de film veel gericht was op de rol van Hugh Grant als ‘The Prime-Minister’ waar we veel tijd mee doormaken in deze film, ook wel met zijn liefde naar ‘Natalie’ toe. Voor de rest vond ik de cast nog wel vermakelijk, ook de rol van Martin Freeman was leuk die speelden in een soort pornofilm maar dan ook weer niet? Ik kon dat niet zo goed ontcijferen samen met Joanna Page als ‘Just’ Judy.

Het verhaal was opzich wel leuk. Iedereen had een bepaalde liefdesleven in de film en we volgende een aantal verschillende kleine verhalen die uiteindelijk in elkaar moesten overlopen, wat voor mij niet altijd even goed geslaagd was en sommige verhalen waren compleet random. Het verhaaltje van de premier kon ik opzich wel waarderen, die vond ik nog best leuk om te volgen. Uiteraard zijn de scenes van o.a. ‘Just’ Judy en John leuk maar het is allemaal niet héél bijzonder om te zien. De film duurt voor mij soms iets te lang, de langere kleffe praat scenes daar had ik weinig mee.

Zeker vond ik dit een geslaagde film voor op kerstavond, en met de uitgesproken rol van Bill Nighy die wat grover uit wist te komen kon ik me zelf best amuseren met de eerste echte romantische komedie die ik leuk vond, en of daar meer van gaan volgen zeg ik nog niet (het is niet mijn favoriete categorie), al is de start best leuk.

3.5*

Blijft voor mij een van de beste romantische kerstfilms ooit. Hou van de Britse humor, sfeer en natuurlijk Hugh Grant. Deze film al vele malen gezien en hij verveelt nooit en blijft ontroeren. Zijn allemaal liefdesverhaaltjes uit het leven gegrepen en je kan je altijd wel ergens weerspiegelen aan één van de hele emoties. Mierzoet en feelgood. Ideale afsluiter van de dag. En natuurlijk is Bill Nighy hilarisch als onverbloemde en vergane glorie rock&rollzanger die de soundtrack verzorgt...

Moderne klassieker die ik na bijna 20 jaar nu eindelijk eens volledig heb gezien.

Elke verhaallijn is charmant. De kerstsfeer zit er goed in en de balans met lekkere cynische humor is voortdurend voelbaar. Vooral Bill Nighy als versleten zanger met een slechte kersthit is hier in bloedvorm. Verder springt de verhaallijn van Hugh Grant er bovenuit maar moet er ook gezegd worden dat de hele cast het prima doet. Tot in de kleinste bijrol is elke rol prima bezet.

Enig kritiekpuntje is dat er wel erg veel verhaallijnen zijn en er misschien wat meer tijd aan de betere verhaallijnen zou kunnen worden besteed. Neemt echter niet weg dat deze romantische en ook erg komische kerstfilm zijn status volledig waar maakt en zeker nog vaak tijdens de kerstdagen zal worden herbekeken.

Erg goede en zeer charmante film die iedereen tijdens de kerstdagen een keer gezien moet hebben.

Goh ja.

Best charmant en warm, te danken aan het feit dat dit van Britse makelij is. Z'n Amerikaanse ensemble-tegenhangers scoren hoe dan ook lager. De Britten wekken bij mij toch vrij gemakkelijk sympathie op in dit genre. Het is allemaal makkelijker te behappen. Acteurs als Emma Thompson en Bill Nighy vind ik ook écht goed in hun rol.

Maar gemakkelijk de helft van de verschillende verhaaltjes kan me amper boeien. Kleffe romcoms voor de ganse familie staan dan ook absoluut niet bovenaan mijn must see-lijst. De wederhelft ziet ze wel graag en dan ben ik weleens op een warme lenteavond mee naar dit soort kerstfilm aan het kijken. Uitermate sympathiek gebracht, daar niet van, maar desondanks niet helemaal mijn ding.

2,5

En dan kom je uit de bioscoop en sneeuwt het. Mooie gerestaureerde copy. Prachtfilm en nauwelijks gedateerd, met veel Britse humor.

Bill Nighy is een held.

Van alle verhaallijntjes is die van hem wel verreweg het stoerste - al moet ik zeggen dat Hugh Grant met zijn Martine McCutcheon dicht in de buurt komen. Ruthless trained killers are just a phone call away. Of is het toch het charmante stelletje van Colin Firth en Lúcia Moniz. Of Freeman en Page. Brodie-Sangster en hoe-heet-ze-ook-alweer.

Wel een beetje erg sentimenteel allemaal, en het Heathrow-motiefje schiet me dan toch wel een beetje verkeerd. De enige mensen die ik ooit op een vliegveld zie hebben alleen de flugskam aan hun hoofd, verder niets. Had het op een treinstation geplot, dat was toch een stuk beter geweest. En net zo vraag ik me dan af wat er met de minder gelukkigen voorzien is voor de kerst. Guillory, Rickman, Linney, Lincoln, Makatsch, Santoro. Of zelfs maar Billy Bob.

Niettemin altijd weer een feest om te herzien. Maar niet meer dan een keer per drie, vier jaar. Als tegengif tegen de echt goede kerstfilms, want daar zijn er niet heel veel van.

Love Actually is een film die het vooral moet hebben van een gerenommeerde cast die er met z'n allen een heus vast van proberen te maken. Qua inhoud was het allemaal weinig diepgaand. Het is vooral verstand op nul en ervaar het feelgood gehalte.

Regiedebuut van de Britse feelgoodmeester Richard Curtis, die o.a de scenario’s van Notting Hill en Four Weddings and a Funeral schreef. Hier komt hij niet met één verhaal, maar levert een caleidoscoop van kleine lijntjes en gebeurtenissen af, waar de liefde van verschillende kanten worden getoond.

Blijft een prachtige film met een heerlijke kerstsfeer, perfect voor Kerstavond. De donkere avonden vol lichtjes, die van vijanden weer vrienden maken. Een goede cast, die over de hele linie mooi acteerwerk levert, gecombineerd met een schitterende soundtrack waarbij je soms een traan moet laten.

Bottomline: All you need is love!

Bijkomend van alle kerststrapatsen heb ik met er toch eens aan gewaagd. De diverse verhalen ondersteund door overwegend fijne cast hebben veel potentie voor de ultieme feel good kerstfilm. Maar minstens de helft daarvan zijn vergeetbaar - of in het geval met het jongetje zelfs tenenkrommend slecht. Love Actually is licht verteerbaar op de volle kerstbuik, maar daar is alles wel mee gezegd.

2,5 *