Regisseur Richard Curtis, bekend van de in 2003 verschenen romantische komedie Love Actually, kijkt nu, ruim negentien jaar later, toch niet helemaal met een fijn gevoel terug op de film. Dat vertelt hij tijdens de reüniespecial op ABC. In de film heerst een zeker gebrek aan diversiteit, dat hij vandaag de dag niet zou hebben toegestaan. 

De Britse regisseur Richard Curtis scoorde in 2003 een regelrechte hit met zijn film Love Actually. De romantische kerstkomedie was een absoluut kassucces en ook de beoordelingen waren om over naar huis te schrijven. Maar toch zit de film Curtis, nu, ruim negentien jaar later niet helemaal lekker. Dat bekent de regisseur van de populaire film in een reünie-special op de Amerikaanse tv-zender ABC. Volgens Curtis zitten er scènes in die vandaag de dag doen huiveren. "Er zitten dingen in die ik zou willen veranderen, maar godzijdank verandert de maatschappij ook. Op sommige momenten voelt mijn film nu een beetje verouderd."

Diversititeit

In Love Actually volgen het liefdesleven van acht Londenaren in de aanloop naar kerst. De nieuwe premier wordt verliefd op het meisje dat hem thee brengt, terwijl zijn zus huwelijksproblemen heeft. Een vader en zijn stiefzoon moeten het verlies van de moeder verwerken, terwijl de zoon tot over z'n oren verliefd is op een klasgenote. De film ging in 2003 in première op het witte doek en wordt met een 3,52 uit 5 prima beoordeeld. Zeker voor romkom-begrippen. 

Met de kritiek, die Curtis uitte in de reünie-special The Laughter & Secrets of Love Actually: 20 Years Later naast onder meer Hugh Grant en Emma Thompson, doelt hij voornamelijk op het gebrek aan diversiteit in de film. "Het gebrek aan diversiteit vind ik ongemakkelijk en laat me mezelf een beetje stom voelen. Iedere minuut is er over de hele wereld zo buitengewoon veel liefde dat ik had gewild dat mijn film beter was geweest", zei hij. "Ik had misschien liever een documentaire gemaakt om dat een soort van te observeren."