The Man with the Iron Fists (2012)

Niet best vond de vechtscenes slordig en niet mooi. Ook het overdreven bloed vond ik jammer. Rza kan het wat dat betreft beter bij muziek houden.

Rommelige film met prachtige gevechten,veel bloed en weinig inhoud.

Russel Crowe vond ik hier niet op zijn best en wat was hij hier dik

Lucy Liu vond ik hier wel weer goed.

Rza had ik nog nooit van gehoord ik vond hem niet onaardig.

De gevechten waren leuk maar verder viel het mij tegen.

Het gaat werkelijk nergens over...tja over het goud van de keizer, dus vechten maar...

Dankzij de mooie gevechten en prachtige decors heb ik me toch redelijk vermaakt en

daarvoor toch nog een krappe voldoende.

3*

Het ziet er wel gaaf uit die trailer

Na 45 minuten afgezet toen was ik het zat. Het begon het al met de irritante voice over. Daarna veelvuldig nietszeggende zwaar over the top kabelwerkende vechtscènes gaat nergens over.

Niet afgezien dus geen cijfer van mij.

Nee, ik reageer op mensen die vinden dat film/verhaal reëel moet zijn. Film is altijd de beleving van de regisseur. En zijn/haar insteek van de film: reality/drama/fiction/etc.

En de beoordeling is door mensen die het leuk of niet leuk vinden.

prima vermaakt bij deze film

Waar The Room een Tommy Wiseau egotrip was, bewijst RZA met deze film dat ook hij moet maken dat hij weg komt uit de wereld der cinema, want de enorme hoeveelheid wantalent die hij hier tentoon spreidt, is een gruwelijke belediging voor het intellect van de kijker. Buiten zijn afgrijselijke voice-over en monotone performance is zijn script zelfs als ode aan Shaw Brothers films (die al niet bijster hoogwaardig waren) zwaar ondermaats. De muziek voelt de hele film door ongepast aan en zijn voorliefde voor de meest irritante slow-motion shots die iedere vorm van ritme of impact uit de actie halen zijn funest voor een film die zou moeten draaien om goede martial arts gevechten. Enkele mooie shots daargelaten, heb ik niets gezien wat me ook maar op een bepaalde vorm stimuleerde om de film meer te waarderen.

Een eveneens grote fout is het feit dat men kennelijk ervoor gekozen heeft om de ene helft van de cast keurig Engels te laten praten (logisch voor Crowe en RZA) en de andere helft (oude mannetjes) hun eigen taal te laten spreken. Badguys die keurig accentloos Engels spreken verwarren in een setting als dit, helemaal als de performances al niet bijster interessant zijn. De enige die echt leuk was om te zien was nota bene Russel Crowe, die overduidelijk lol in zijn rol lijkt te hebben en zodoende (buiten het feit dat zijn personage alsnog nergens op slaat) nog voor enkele grappige momenten zorgt. Liu is een prachtdame, ze had hier niets te doen en haar personage was een praktische kopie van wat ze in Kill Bill mocht vertolken. Cheung is een prachtdame, veel meer dan als lustobject fungeren zat er voor haar hier ook niet in. Nee, op wonderbaarlijke wijze vond ik MMA vechter Bautista dan nog het minst vervelend acteren, hoe dit gebeurt is, is me onduidelijk.

Waar de film nog het meeste onder lijdt, is het feit dat het allemaal godsgruwelijk saai is. Ja, het is af en toe lachen geblazen op het moment dat er over the top gore momenten in gestopt worden, deze momenten zijn te spaarzaam om de film leuker te maken. The Man With The Iron Fists is een film waarvan ik blij ben dat ik hem slechts 1 keer in mijn leven zal hebben gezien.

Inspiratieloos verhaaltje waarbij de slow-motion gevechten en andere actiescènes niet echt weten te bekoren. De muziek was vaak ongepast en soms zelfs irritant.

Gelukkig nog Russell Crowe die nog wat voor vermaak zorgt. Inderdaad een film om eens één keer gezien te hebben. 5/10

Heerlijk inhoudsloos juweeltje.

Zoek je een portie bloed en geweld zit je gebakken. Tis allemaal eerder en beter gedaan maar toch fijn dat deze pulp af en toe wordt gemaakt. Liu en Crowe geven een aardige performance en leuk dat RZA een filmpje dirigeert maar acteren Hij kijkt uit zijn ogen alsof hij continue aan de dope hangt.

Ach, wat maakt het ook uit: bloed is goed!

3,5 sterren

Tarantino is zo'n regisseur/producer die net als Tim Burton nog steeds gewaardeerd wordt bij een groot publiek, maar eigenlijk al sinds de jaren '90 niets deftig meer gemaakt heeft. Burton's Frankenweenie wil ik al uitzondering klasseren trouwens. Ik weet wel dat Tarantino dit niet zelf geregisseerd heeft, maar als je de lijst ziet waar hij als producer meegewerkt heeft (Hostel, Grindhouse, Hostel part II, Machete) en dan nu dit, stel ik mij toch vragen waar de man van Pulp Fiction en Reservoir Dogs gebleven is. Zelfs de overroepen films Inglourious Basterds en Django Unchained vond ik verschrikkelijk...

Maar kom, de regisseur van dienst is niet Tarantino maar RZA, die het script met Eli Roth schreef. Het resultaat is een MTV-mashup van een western en een martial art film, met een hoop kitch overgoten. Waar het denkelijk de bedoeling was om een ode te brengen, is het met momenten een wat mindere parodie geworden met vooral een jong publiek voor ogen. Ik moest met momenten denken aan Shanghai Noon, maar dan zonder de leuke aanwezigheid van Jackie Chan.

Gelukkig zijn er momenten die wel werken en kan de maker rekenen op enkele boeiende acteurs die bij de actiemomenten nog enigszins kunnen boeien. Helaas neemt regelmatig de kitch het over, niet in het minst door de soundtrack die er als een tang op een varken te horen is. Westernmomenten met martial arts gevechten ondergedompeld met muziek van Wu-Tang Clan, Kanye West, Ghostface Killah, M.O.P. en andere rappers.

The man with the iron fists heeft voldoende absurditeit om te kunnen boeien en kan dankzij de cast en de gevechten zich nog recht houden. Maar door de afschrikwekkende lelijkheid van deze film kan het nooit een topfilm worden. RZA had dit script moeten uitbesteden, opdat we een goeie film hadden gehad.

Power belongs to no one, until it is seized through sex or violence

Ik ben een fan van kung fu flicks. Een fascinatie die zich een aantal jaren geleden al manifesteerde dankzij een aantal Shaw Brothers films en dit jaar verder ontwikkeld werd door het kijken van Jackie Chan's oeuvre. The Man with the Iron Fists leek perfect in dat straatje van films te passen maar de eerste reacties waren niet echt lovend (zeker de 0.5* van Ramon K was de druppel) waardoor de film wat naar achteren op mijn to-see lijst werd geschoven. Gisteren dan toch eindelijk eens tijd voor vrijgemaakt.

Veel van de commotie rond de film was vooral te danken aan RZA die in de regisseursstoel is gaan zitten. Commotie die compleet aan mij is voorbij gegaan want tot ettelijke minuten geleden had ik geen enkel idee vanwaar ik de man zou moeten kennen. Uiteindelijk blijkt dat ik hem semi ken want de naam Wu-Tang Clan rinkelt natuurlijk wel een belletje (al is dat wel vooral omdat die wat van de Shaw Brothers hebben gesampled alsook van all-time favoriet The Warriors) maar voor de rest loop ik niet warm of koud van hem. Soit, zijn keuze om rapmuziek in de film te steken is niet echt aan mij besteed maar ook op narratief vlak mist The Man with the Iron Fists wel wat. De eerste cut klokte af op een speelduur van 4 uur maar op aanraden van mede-producent Eli Roth werd de film gereduceerd tot anderhalf uur. RZA wou de film zelf in twee delen uitbrengen en ik geraak het gevoel niet kwijt dat het Eli Roth is die uiteindelijk de doodsteek is gebleken voor de film. Jammer want op zich heeft de film een aantal leukere ideeën (Brass Body!) maar het tempo wordt onderuit gehaald door onder andere een nodeloze flashback naar de Blacksmith's jeugd.

Maar de grootste stoorzender aan The Man with the Iron Fists is zonder twijfel Russel Crowe. Een acteur die ik redelijk hoog heb zitten maar jongens toch, dat niemand doorhad dat dit geen rol voor hem ging zijn. Het brengen van one-liners zoals 'You can call me Jack Knife' oid zijn dan ook werkelijk verschrikkelijk. Gelukkig brengt de rest van de cast het er nog vrij goed vanaf met Lucy Liu op kop. Een rol die wel wat aanleunt bij die uit Kill Bill maar bon, het stoorde niet. Ook Dave Bautista is verbazingwekkend genoeg geslaagd als Brass Body en Rick Yune, Cung Le en Byron Mann kunnen er zeker en vast mee door als X-Blade en de Silver en Gold Lions. Leuk ook om Pam Grier nog eens ergens tegen te komen. Visueel verbaast de film me nog het meest. Ietwat te weinig gevechten in het algemeen maar de stijl voelt nogal Woo-Ping Yuen aan, al is die wel heer en meester en wordt dat niveau nooit benadert, maar ook de climax krijgt een zekere dynamiek mee door de split screens.

RZA had misschien er beter gedaan om toch iets uit te besteden want nu oogt hij op vlak van zowel regie, hoofdrol en script vrij matig. De film wordt gered door een aantal leukere vechtscènes en een paar degelijke bijrollen. Een hoogvlieger is het echter niet.

2*

Russel Crowe was voor mij het enige lichtpuntje in dit wanproduct. Vanzelfsprekend compleet out of place, maar wel de enige die lol in zijn rol leek te hebben.

verwarrend, niet afgewerkt wel soms heel leuke scenes waar het bloed eruit spuit! vind ik best ok! sommige gevechten waren ook tof! had nooit verwacht dat Crowe zich zo kan verlagen! hij maakt dan inderdaad de film iets beter!

Ik vond t maar een apart verhaal. Zag em oo hbo wist alleen de titel. Wilde hem alweer bijna afzetten totdat russel crowe met zijn kop op tv kwam en daarna Lucy Liu. Ik bleef em kijken omdat ik de hele tijd met de vraag zat waar gaat dit over. Blijkbaar ging t om goud , maar had verder totaal geen inhoud. Ik lachte soms echt gwn om de film, bizar was het.

Een matig actiefilm...

Redelijk acteerwerk...

Redelijk camerabeweging...

Prima verhaal...

Bekende acteur Russell Crowe...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Ben geen fan van Russell Crowe, maar vond 'm hier wel aardig..

Leuke humor en heerlijk over de top, beetje vergelijkbaar met bijv Rodriguez en Tarantino.

Dus een leuk filmpje wat ik wel kan waarderen.

Heb me aardig vermaakt met deze film, het is ook weer iets anders.

Erg leuk en cartoonnesk filmpje van Wu-Tang Clan held: RZA, die overduidelijk al die tijd iets heeft met Chinese legendes, Wuxia enz. Waar hij voorheen nog met zijn crew de liedjes hier en daar vulde met sampletjes uit oude Kung-Fu films, mag hij nu eindelijk eens zijn jeugdinspiraties verwerken in een zelfgemaakte speelfilm...

Echt een verhaal bevat MWTIF niet en moet het meer hebben van de knipogen naar de oude Kung-fu films, maar dat geeft niet. Het is gewoon genieten van lekkere over de toppe vecht/hak en snij scene's en het verrassend goede acteerwerk. RZA deed het totaal niet slecht, Byron Mann was ook weer lekker op dreef als bad-guy, Lucy Lui deed ook weer denken aan haar rol uit Croughing Tiger, Hidden Dragon, en het was ook erg verrassend dat Russel Crowe nog even langskomt als een Britse goudzoeker, en ja... zelfs onze ouwe Crowe laat hier en daar nog wat trucjes zien. En ja, fantasie mag hier ook op zijn plaats zijn, met die ijzeren man en natuurlijk... de ijzeren vuisten van RZA.

Ook de settings waren lekker typisch en het was ook erg grappig dat de traditionele Chinese muziek word verwerkt met hiphop beats van Wu Tang Clan. Zeker geen slecht filmpje, RZA was lekker creatief bezig geweest.

4,0*

Lucy Liu heeft nooit in Crouching Tiger, Hidden Dragon gespeeld.

Whoops, verwar ik me haar met Michelle Yeoh!

Saai, voorspelbaar en niks origineels aan.

Deze film stond aanvankelijk op mijn verlanglijst, maar de slechte kritieken hebben me overhaalt hem er af te halen, en terecht zo blijkt nu.

De decors en kostuums zijn prachtig, niets op aan te merken, maar het verhaal is dat niet.

Ik weet wel dat het een Tarantino productie is en bijgevolg onderhevig aan fel overdreven scènes en vertolkingen, maar het maakt de film er niet beter op.

Tegenvaller van formaat dus, en dat was ook Russell Crowe in deze prent, zijn slechtste prestatie die ik van hem ooit heb gezien.

Tarantino heeft deze film niet geproduceerd. Het is enkel een "Tarantino presents...", wat in dit geval zoveel betekent als "RZA heeft mij geholpen bij Kill Bill dus mag hij ditmaal mijn naam gebruiken". Inhoudelijk zijn er geen links, RZA heeft vooral hulp gehad van Eli Roth (waarmee het bruggetje weer gemaakt is naar de in mijn ogen erg sterke Hostels).

"Het verhaal draait rond een zwarte smid (RZA)..."

Ik geloof dat dit een iets te letterlijke vertaling van blacksmith is...

Film met prima gevechten en aardig wat bloed, leuk in elkaar gezet.

Zonder écht te weten wie dit maakte of wie eraan meedeed heb ik TMWTIF vaak genegeerd als deze in de bioscoop of op tv kwam. Om de éen of andere reden sprak het me niet aan. Onlangs heb ik het er dan toch maar op gewaagd en als je in de eerste seconden de naam van niemand minder dan Tarantino ziet tevoorschijn komen hoop je op iets geweldig. Dat de lijst daarna minder indrukwekkend is (een paar degelijke bij-acteurs, Russel Crowe en voor de rest niet veel soeps) doet eigenlijk al iets vermoeden.

De film begint eigenlijk wel hoopvol. Het voelt aan als een chinese Western en op de éen of andere manier hadden de eerste minuten ook een échte tarantino-vibe. Alleen merk je al snel dat acteur en regisseur RZA niet het talent heeft van eerstgenoemde en al snel die sfeer laat vallen wat de film volledig doet inzakken. Want die sfeer in het begin zorgde ervoor dat de karakters, ook hun namen, de locaties etc verantwoord leken zoals alleen in Tarantino-films de belachelijkheid realistisch wordt. Door dat weg te laten, redelijk snel zelfs, wordt de film een soort van misplaatste parodie die vooral bol staat van de actie. Die actie is in het begin best nog aardig. Door de mutant-achtige elementen krijgt elk nieuw personage vaak zijn intrede via actie waardoor in de eerste helft de actie best nog aangenaam om zien is, omdat elk personage een eigen soort 'superkracht' of talent heeft. Maar eens alle personages in het verhaal zijn geplaatst merk je ook de eentonigheid van die actie en gaat die al snel vervelen. Dat het titelpersonage wel héél laat zijn échte intrede doet en er eigenlijk belachelijk uitziet met die ijzeren armen zorgt wel voor een grote anticlimax. Achteraf lees je dan wel dat de film amper 15 miljoen kost wat het wel een beetje verzacht. Want de cast alleen al zorgde voor een hap en alles ziet er op zich wel goed uit. Alleen hadden RZA en Eli Roth een wat beter scenario voor handen mogen schrijven dat niet zo aanleunde tegen Tarantino's beginfilms want de capaciteiten om die in werkelijkheid uit te voeren op beeld hebben ze uiteindelijk niet.

The Man With The Iron Fists is een matige actiefilm. De film begint sterk als een Tarantino achtige Chinese western maar vervalt al snel in een saai en soms belachelijk actie-epos.

Vond t allemaal wel vermakelijk. Mooie kleuren en fantasierijke actie. Onzin ja.

Ik hou wel van een goede martial art film, maar dit sloeg echt nergens op!

Na tien minuten uitgezet. Brrrr...