Yek Khanévadéh-e Mohtaram (2012)

Duister beeld van het huidige (en ook het vroegere) Iran waar vrijheid en vrede vervangen lijken door repressie en curruptie.

De intrige rond een plaatselijke familie lijkt daar een exponent van.

Film snijdt aldus meerdere onderwerpen en toestanden aan wat hem mogelijks niet recht in de regel van één verhaal maakt en aldus niet altijd erg vlot toegankelijk.

Iraans familiedrama. De melancholische herinneringen aan de Iran-Irak oorlog en het martelaarschap van de broer van het hoofdpersonage sluimeren op de achtergrond, maar het gaat in de film vooral over het verloren gegane respect voor familiale waarden. Na de sterke beginscène volgt de film een vrij warrige droge vertelstijl de zwijgzame leraar Arash in zijn familie. Het hoofdpersonage is nogal stil en apatisch en er zit geen vechtlust in. Hij ondergaat gewoon alles. Dit vond ik wat tegenvallen en zodoende toont de film ook niet echt de positie en rol van die oom in deze familie. Verder toont de film wat flashbacks met weinig toegevoegde waarde. In ieder geval een film die me niet lang zal bijblijven, het is allemaal te povertjes daarvoor.

Degelijke film, maar iets te weinig beklijvend of ermee betrokken geraakt om echt aan te slaan. Bij momenten een warrige en onsamenhangende film. De openingsscène in de taxi bvb valt (lang) uit de toon. Scènes uit verleden en heden worden soms door elkaar gebruikt en het is niet altijd duidelijk in welke periode je je bevindt.

Arash terugkeer naar Iran lijkt niet zo’n goed idee geweest te zijn. Iran is in de eerste plaats fel veranderd en als Westerling heeft hij niet onder de markt zich te schikken naar de strenge censuurmaatregelen van het land. Zijn band met Iran is ook weg. Daarenboven hebben de woelige jaren 80 ook privé zijn sporen nagelaten.

Een film die op die manier wel meerdere lagen heeft en problemen of invloeden op individueel als op maatschappelijk vlak met elkaar verweeft. Niet slecht allemaal, maar zag al beters uit Iran met soortgelijk thema.