Lang Leve de Koningin (1995)

Jeugdsentiment, deze film. Fijn om 'm gisteren weer op tv te zien na al die jaren. Ik vond 'm vroeger leuk, en hij kan mij nog steeds bekoren. 4,5*

Gisteren met puberdochter gekeken. Zij is van mening dat Nederlandse kinderfilms onovertroffen zijn en ik ben het eigenlijk wel met haar eens. Zeker in dit geval.

op deze manier is leren schaken nog leuk ook.

Leuk verzonnen zo over de schaak stukken en het droom wereldje.

goede cast.

hele leuke film! een lieve kinderfilm. leuk om naar te kijken. Bij het bekijken van deze film heb je er ineens weer zin in om je schaakspel weer eens voor de dag te halen.

Een bijzonder leuke kinderfilm die schaken op een begrijpelijke en vooral leuke manier duidelijk maakt aan kinderen maar ook volwassenen die het nooit begrepen hebben. Sara de Waal(Tiba Tossijn) is een dromerig meisje dat moeite heeft met meekomen op school omdat ze kampt met het feit dat ze haar vader niet kent en haar moeder weigert om er over te praten. Ze wordt gepest door haar klasgenootjes en het feit dat haar meester een pedante, irritante man is die haar als dom behandeld helpt niet ook niet mee. Wanneer er een nieuwe jongen, Victor, bij haar in de klas komt veranderd alles. Victor is erg intelligent en hij probeert Sara te helpen maar het is juist Victors vader die haar het meeste helpt want hij ziet dat Sara erg gefascineerd door een schitterend schaakspel in zijn winkel maar ze kan helaas niet schaken. Hij geeft haar daarom een boekje waarin de spelregels in de vorm van een verhaal uitgelegd worden. Sara raakt er zo door geboeid door het verhaal dat het spel voor haar gaat leven in haar dromen en zij daar ook vriendschap sluit met de witte Schaakkoningin (Monique van de Ven) die ze helpt het spel te ontwikkelen en aldoende zelf het te leren. In korte tijd wordt ze een hele goede schaakster en wil het liefst tegen de Zuid-Afrikaanse grootmeester Bob Hooke (Derk de Lint) opnemen tijdens een schaaksimultaanseance. De film switched vaardig tussen de echte en de droomwereld van Sara. De Schaakkoningin is Monique van de Vens beste rol ooit naar mijn mening. Ze speelt de rol met verve en vooral met zichtbaar plezier, wat een film altijd ten goede komt. Deze film is ze ook op haar mooist. Nooit eerder zag ze er zo schitterend uit als in deze film want de jurk en het kroontje staan haar fantastisch. Het is zo zonde dat ze haar gezicht verminkt heeft met cosmetische chirurgie en botox want ik zie in deze film gewoon prachtige, oudere vrouw met een enorme uitstraling en ontzettend veel allure. Dat is ze nu helemaal kwijt. De rest van de cast is ook geweldig met o.a. Ellen van der Holst Pellekaan, Jack Wouterse, Serge Henri Valcke, Pieter Lutz, Harry Piekema en Cas Enklaar die briljant is als de cynische raadsheer. Helaas zijn de acteerprestaties van de kinderen zijn iets minder vandaar slechts een 4,5*. Hoofdrolspeelster Tiba Tossijn acteert niet meer maar is tegenwoordig cosmetisch chirurg. Misschien die van Monique van de Ven?

Een van mijn lievelingsfilms van vroeger! Net zoals meerderen hier echt vaak gekeken op videoband Ik vond de afwisseling tussen de echte wereld en de droomwereld fantastisch. Er zijn weinig kinderfilms die ik me kan herinneren met zo'n decor. Ook weten ze het naar het einde toch nog spannend te maken, de makers hadden er ook voor kunnen kiezen Sara te laten winnen van Bob Hooke, maar in plaats daarvan breekt ze het het potje vroegtijdig af om haar vriend te helpen en laat ze in alle haast haar dierbare schaakbord staan

Nou heb ik de film gisteren na al die jaren met veel plezier teruggezien en viel mijn vriend iets op waar het in mijn beleving anders ging: het moment dat Sara het schaakbord gaat kopen zegt de vader van Victor dat ze genoeg geld heeft in haar spaarpot. In mijn ogen deed hij het wisselgeld in briefjes terug in haar spaarpot, maar mijn vriend beweerde juist dat Sara te weinig geld had en de vader het bord uit eigen portemonnee voor haar kocht omdat hij zag dat ze zo gelukkig werd van het spel
Nou ben ik benieuwd wat jullie visie hier op is en hoe dit zit

Bedankt voor je reactie. Waarschijnlijk is dit zo inderdaad grappig dat je dat soort dingen als kind niet zo opvallen

Beter dan the Queens Gambit

Die heb ik nog niet gezien maar wel Life of a King en Knights of The South Bronx en die mogen nog niet eens in de schaduw van Lang Leve de Koningin staan. Enkel Fresh vond ik een film die net als deze film het schaakspel op een inventieve manier tot leven wist te brengen. Al is Fresh wel een compleet ander soort film uiteraard.

Mooi gemaakte "feel good movie". Een 'warme' film waar je een goed gevoel aan overhoudt.

Deze film staat op youtube.

Geweldige film! Als jong meisje wekte het bij mij de interesse voor schaken. Alleen kwamen de stukken helaas niet tot leven. Nu als volwassene ontdek je toch weer nieuwe details, zoals de briefjes die de vader van Victor terug doet in de spaarpot van Sara. Op het einde moeten huilen. Raakt veel snaren, wellicht ook door het jeugdsentiment. Goede acteurs. Bijzondere familiefilm en goed uitgewerkte karakters en plot. In tegenstelling tot wat velen beweren heeft Tiba Tossijn juist heel goed acteerwerk neergezet en heeft haar zelfs een nominatie opgeleverd!

Een jeugdsentiment weer eens herleeft! De film blijft gewoon erg goed en kijkt heerlijk weg, maar heeft ook een aantal zwakke punten. Zo is Sara natuurlijk niet bijster goed in wat ze doet en kan je haar ook vaak niet helemaal goed verstaan. Ook meer naar het einde komen de personages van het schaakbord niet meer aan bod en dat is jammer! Ook is die moeder van Sara zo ongelofelijk toxisch. Wat een slechte moeder ook, toen al gedacht en nu ook. Die mag echt eens opvoedtips gaan volgen.

Ja, redelijk charmant, kindvriendelijk filmpje dit hoor.

Gouden Kalf voor beste film vind ik dan wel weer een beetje veel eer, maar kan me goed voorstellen dat dit destijds als een eigenzinnige productie werd beschouwd.

Een ode aan de fantasie, die niet door stomme rekensommen dichtgetimmerd dient te worden en doorzettingsvermogen, ook al word je omgeven door tegengeluiden van rigide leraren en afgunstige pestkoppen. Het basisconcept (Sara leert schaken door in haar fantasie het spel tot leven te laten komen) heeft de introductie van de spelregels een beetje als afremmend element in de flow van de film en ook komt het fantasie-gedeelte nooit echt tot een bevredigende climax - de switch naar de secundaire verhaallijn over Sara’s vader is daar met name debet aan.

Kostuums en set design hebben iets knulligs maar gaan goed op in het geheel en vinden ook aansluiting in de frivole vertolkingen van een groot deel van de schaakstukken. Ik had gehoopt op iets meer betovering, maar voor een productie uit eigen land doet deze toch wel iets unieks. 3*

Deze film heb ik echt heel erg lang geleden gezien. Zelfs zo lang dat hij van voor de tijd is dat ik recensies schreef van iedere film die ik heb gezien. Toch stond hij me al die tijd wel bij als een film die ik echt goed vond. En nu ik hem na al die tijd weer gezien heb, blijf ik dezelfde mening hebben. Het is nog steeds een goede film. Er wordt erg leuk geacteerd en ook het verhaal waarbij je zelfs de beginselen van het schaken krijgt bijgebracht is erg goed bedacht met een leuke vormgeving van een levend schaakbord. En ook daar weer erg leuk geacteerd. Natuurlijk is het een jeugdfilm en hij is ook duidelijk voor die doelgroep gemaakt. Het verhaal is uiteraard ook heel voorspelbaar. Maar dat maakt hier allemaal niet uit. Ik heb er in ieder geval ook véle jaren later weer van genoten.