Dead Presidents (1995)

Aparte film (drie compleet verschillende verhaallijnen), maar wel erg vermakelijk. De laatste verhaallijn, de overval , vond ik iets minder dan de twee andere verhaallijnen. Iets minder krachtig en een beetje simpel. Daarom 3*

Echt een goede aanrader. Verhaal is echt te gek en ook die vietnam scenes en die bank overval scenes zijn lekker gestoord en bloederig.

een dikke 5,0

x5

Te weinig diepgang.

De film gaat een beetje van de hak op de tak. Eerst zien we de hoofdrolspeler een beetje husselen en beland dan snel in een oorlog. En dan komt die weer terug in de bewoonde wereld. Hoewel de film toch twee uur duurt, heb je nooit echt een goed beeld van de hoofdrolspeler. Hij lijkt niet heel erg geschonden uit de oorlog te komen itt zijn vriend Chris Tucker. Het hele geen werk verhaal is opzich vervelend voor de hoofdrolspeler, maar het ging me allemaal nogal snel om van ontslag bij de slagerij naar bankroof te gaan.

Het keek niet onaardig weg, maar Larenz Tate is te licht en de broertjes Hughes komen helaas niet in de buurt van sfeerschetsen van Spike Lee.

3 sterren Toch denk ik wel dat er in Tucker een goede acteur schuilgaat, hoop dat hij weer eens een serieuze rol opzich neemt.

Ben nooit overtuigd geweest van Larenz Tate evenals van de eerdere film van de Hughes broertjes. Voor deze film geldt hetzelfde.

Nergens echt intrigerend of speciaal, vrij simpel regiewerk en eenvoudig opgezette scenes die niet bijster leuk of goed waren. Acteerwerk vond ik zeer matig, alleen Chris Tucker wist mij eigenlijk echt te overtuigen van een realistisch personage. De soundtrack was wel helemaal top, heerlijke jazz/soul tracks die de sfeer goed kleur wisten te geven.

Voor de dienst, tijdens de dienst, na de dienst. Inderdaad zowat dezelfde lijn als The Deer Hunter enkel overtuigde dit me meer, een veel interessanter 3de stuk.

In dat 3de stuk zie je het hoe z'n ex-soldaten het moeilijk hebben die oorlog van hun af te schudden en zo op het slechte pad komen. Die droom vond ik erg cool overkomen. Vol met die vreselijke flashbacks uit Vietnam want daar zaten toch gore stukken bij. Afgekapt hoofd, D'Ambrossio met zijn penis in zijn mond. Z'n dingen maken dat Vietnamstuk een pak interessanter en feller om naar te kijken. Niet enkel die droom kwam cool over maak ook nog andere dingen (de montage van VS naar Vietnam, die kopstoot van die soldaat, geldtransportoverval.) Dat 1rste stuk blijkt nog het minste van de hoop, vooral dan die eerste scènes met Chris Tucker. Buiten wat gekke bekken trekken in Rush Hour blijft dat een matige acteur. Alhoewel hij zich naar het einde toe wel verbeterd.

Nog even dit terzijde: Actie als genre? Zou dit beter niet Oorlog/Drama zijn?

3,5*

Goeie film met een, tegen de verwachting in, goed werkende mix van een aantal genre's. Film is niet altijd even consistent, maar zeker wel onderhoudend over de gehele linie en ook goed in beeld gebracht. Een aantal geweldadige scenes en een vrij sterk einde waarin Martin Sheen nog even te zien is.

Lekker rauw misdaaddrama die er ook in slaagt om geloofwaardig te zijn. Boeiende periode ook, dit groezelige New York uit begin jaren '70 waar de zwarten het moeilijk hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. De film is in drie stukken verdeeld : een inleidend stuk waarin Anthony Curtis gevolgd wordt, een jonge zwarte zoals velen maar met de expliciete wens om Marine te worden. Het Vietnam hoofdstuk toont de oorlog van zijn gruwelijkste kant. Vooral Cleon, die met een afgekapt hoofd van een Vietnamese strijder rondloopt was pretty fucked up . Tot slot volgt de moeilijke reintegratie in een periode van economische tegenvallers, wat ook de aanzet is tot het beramen van een overval. . De soundtrack is prachtig met een flink serietje soulnummers, het drama wisselt aan een goed tempo af met keihard geweld. En alles, inclusief sfeer en acteerwerk, vertoont klasse. De Hughes Bro's komen gefrustreerd over mbt het Amerikaans systeem, dat haar helden decoreert en diezelfde helden daarna bij de vuilnis zet . In elk geval heb ik zonet een grandioze film gezien.