Parlor, Bedroom and Bath (1931)

Inderdaad zijn de stomme films van Keaton tienmaal beter.

Toch heeft deze film wel leuke momentjes. Tenenkrommend zijn af en toe de pogingen tot humor in de dialogen:

Keaton: "Lobster for me and for Mss. Smith too."

Kelner: " So, 3 lobsters?"

En dat was nog de grappigste!

Maar ach waarschijnlijk was het stomme tijdperk net voorbij en moest men dit allemaal nog leren!!!!

I ate the pie

Ik heb ooit eens een boxset van Classic Movies gekocht met daarin 4 van Buster Keaton's geluidsfilms en ook de Buster Keaton Chronicles box heb ik in mijn bezit. Ik had er echter nog bitter weinig van gezien en ben dan de afgelopen maanden ook bezig geweest met die achterstand eens goed te maken. Heel de Chronicles box heb ik gezien en restte er alleen nog maar deze Parlor, Bedroom and Bath uit de Classic Movies box.

Ik had hier geen al te hoge verwachtingen bij want dan vallen zijn geluidsfilms meestal wel goed mee. Parlor, Bedroom and Bath is echter een kleine tegenvaller. Op het eerste zicht had ik de indruk dat ik een modernere versie van The Taming of the Shrew van Shakespeare voorgeschoteld ging krijgen vanwege de opzet met de oudere zuster die nog niemand heeft om mee te trouwen terwijl de jongere zuster al wel iemand heeft maar nog niet wilt trouwen vooraleer haar zus getrouwd is. Die opzet wordt echter nogal snel van tafel gegooid en krijgen we een komedie over een womanizer die dat toch niet echt is. Op zich zitten er nog een paar amusante vondsten in (zo deed de dialoog met de kreeften me nog denken aan Abbott & Costello) en valt Keaton weer eens af en toe op de grond maar het is niet voldoende.

Al blijf ik toch altijd wel een zwak voor Buster Keaton houden, ongeacht welke film hij ook in meespeelt. Zijn mimiek is zo legendarisch dat ik eigenlijk bij het zien van zijn gezicht al bijna in een deuk ga. De rol van would be womanizer gaat hem dan ook nog redelijk goed af en weet hij de film toch nog naar een iets hoger niveau te tillen. De bijrollen zijn voor de rest niet zo bijzonder en ik vraag me eerlijk gezegd ook af of de film überhaupt wel had overleefd mocht het niet met Keaton zijn. Iets dat ik me trouwens al erg vaak heb afgevraagd bij sommigen van zijn geluidsfilms maar dat terzijde. Het huis waar de film zich grotendeels afspeelt is dat trouwens van Keaton zelf, mooi stulpje in ieder geval.

Goed dat er zo'n korte speelduur is want anders had de film op een lagere score kunnen rekenen. Keaton is amusant zoals gewoonlijk maar de film op zich is niet zo bijzonder. Leuk om eens gezien te hebben als je een Keaton fan bent maar daar stopt het bij.

2.5*