Sleepless in Seattle (1993)

Had er goede dingen over gehoord/gelezen, maar viel me (misschien wel daarom) wat tegen. Kan ook komen omdat de film toch al wat ouder is.

Leuke romcom. Tom Hanks en Meg Ryan deden het goed acteren. Het einde zag ik helaas toch wel aankomen na ongeveer 3 kwartier. Maar het mocht de pret niet drukken want het einde was juist goed, er zitten hier en daar een paar leuke grappen en het verhaal wordt mooi in beeld gebracht.

3,5*

Na You've Got Mail was ik ontzettend benieuwd naar een andere romcom met Tom Hanks en Meg Ryan in de hoofdrol, geregisseerd door de zelfde persoon

Ik vind Sleepless in Seattle veel meer een wijven film als You've Got Mail. Ik vind het altijd wel leuk om Hanks te zien acteren. Hij komt altijd wel goed over. Meg Ryan speelde ook wel aardig maar in You've Got Mail was ze een stuk knapper

Verder is het verhaal best standaard. Gewoon een leuke feel-good romcom.

3*

Sleepless??? ik viel in slaap bij het zien van deze film.

Goed vermaakt tijdens deze film. Fijn romantisch en een zoet verhaal, ook wel eens fijn

3,5*

Zeer goede romantische komedie met een beetje drama. Goede rollen van Hanks en Ryan alhoewel ze pas op het einde van de film samen spelen

Op zich een mooi romantisch verhaal maar het verliep allemaal een beetje traag en oubollig. Een voorbeeld hiervan is de scène op de Empire State Building waar Meg Ryan de rugtas van dat jongetje vind. Ik kan het niet echt uitleggen maar het komt allemaal een beeetje truttig over. Maar het verhaal is wel heel lief dus ik vind het sowieso wel een leuke film om naar te kijken.

Aardige romantische komedie, met een simpel maar doeltreffend verhaaltje. verder brengen Hanks en Ryan hun rollen op een grappige manier. met de humor zat het ook wel goed. 2,5 ster.

The boy is cute

Wow wat was(!) Meg Ryan knap!

Verder gewoon een leuk zoetsappig verhaaltje.

De film begint leuk, maar wordt al snel erg voorspelbaar. Niks mis met de acteurs, die deden het prima. Alleen het verhaal was voor mij niet echt boeiend en vond het zelfs een beetje nep. Vooral het laatste half uur vond ik slecht. De manier waarop Meg Ryan haar verloofde laat vallen voor een man die ze alleen kent via de radio en de scene op de Empire State Building waren in mij ogen erg slecht en niet realistisch. Hoewel ik houd van romantische komedies, deed deze film niks met mij. You've Got Mail is leuker.

Echt niet komisch, heb niet hoeven te lachen.

Verder goed geacteerd en een zoetsappig verhaal.

2,5 ster

Prachtige film!

Ik had hem nog nooit eerder gezien en ondanks dat er niet echt veel gebeurt blijf je kijken.

En dat vooral door het spel van Tom hanks wat ik trouwens toch een hele goeie acteur vind.

De Muziek in de film is ook heerlijk, van die typische ouderwetse amerikaanse Crooners.

Niks mis mee, althans niet voor zo'n film.

Ik denk dat ik deze na aanloop naar de kerst dit jaar nog wel een keer opzet.

Raar eigenlijk dat ik hem nog nooit eerder had gezien eigenlijk.

20 Jaar na dato eindelijk deze aangenaam dromerige, ultiem romantische en voor een deel sentimentele komedie gezien. De film vertelt een verhaal over (nood)lot en bestemming en is geïnspireerd op 'an Affair to Remember' uit 1957. Tot het einde blijft de afloop onzeker en de open houding van de vader naar zijn zoon doet verfrissend aan. Ik denk dat de regisseuse de film bewust wat kitscherig heeft gemaakt. De personages worden bedreven geportretteerd. De cast komt onbekommerd over en speelt met humor, wat de productie geloofwaardig maakt. Maar vooral Meg Ryan en Tom Hanks maken met hun spel de film onvergetelijk; zelfs los van elkaar hebben ze chemie. En dan vergeet ik Ross Mallinger (bijdehand en leuk).

Persoonlijk vond ik dit een zeer langdradige film. De film had zowiso heel veel tijd nodig om op gang te komen. En je zit eigenlijk steeds te wachten totdat meg en tom elkaar ontmoeten. Het enige pluspuntje aan deze film is het goede acteerwerk van dat jochie en de humor ervan. Niet dat meg en tom slecht acteerde. Een echte romantische film heeft de nodige romantische scenes nodig en niet zoals bij deze pas op het eind, waarbij er niet eens een kus was. een ster, meer dan genoeg vind ik.

Een klassieker in de zg. romantische komedies waar de nadruk iets meer ligt op romantiek dan komedie. Tom en Meg spelen het overtuigend, wat zal Bill Pullmann zich trouwens geschaamd hebben voor z'n personage, haha. Het blijft een leuke film om rond de kerstdagen te kijken. Lief, lief, lief.

Aiii, dit is een waardeloze film die kant noch wal slaat. Het script is onnodig en dom geforceerd en via de meest bizarre omwegen worden Tom Hanks en Meg Ryan aan elkaar gekoppeld met hulp van Hanks zijn zoontje. Kom op, dit kan echt niet. Tom Hanks probeert er nog wat van te maken en vond ik bij vlagen nog redelijk, maar Meg Ryan is echt hopeloos. Wat een enorme hysterische geit speelt ze hier.

Amerikanen kunnen in film twee zaken zoals niemand anders : van hun kinderen superintelligente wezentjes maken die het doen en laten van volwassenen beheersen en zelf onmogelijke initiatieven nemen en ten tweede, emotionele romantiek creëeren.

"Sleepless in Seattle" is daar een schitterend voorbeeld van. Ge kwijlt ervan of ge vindt het maar niks.

Kiezen we tussenin, dan onthouden we toch een paar goede scènes en het behoorlijk acteerwerk van de hoofdpersonages.

En als er nog een derde punt is die Amerikanen aanvoelen dan is het, het romantisch gevoel op het juiste moment nog verhogen met mooie croonermuziek, " As time goes bye", "Stardust"..

Zelfs good old "schnozzola" Jimmy Durante werd van onder het stof gehaald.

Best een leuke film, die ondanks de leeftijd nog wel aardig weg te kijken is. Erg spetterend is het natuurlijk niet meer, maar het had erger gekund.

Jammere was vooral dat je heel de film zit te wachten op dat ze elkaar eindelijk ontmoeten, en als het dan eenmaal zover is de film afgelopen is. Natuurlijk is dat het hele uitgangspunt, maar vond ik toch persoonlijk wat minder leuk voor een romantische film. Je krijgt niet eens een zoenmoment! We moeten bovendien ook maar aannemen dat ze blijkbaar super meant to be zijn, en dat het meteen mega love at first sight is. Beetje makkelijk is dat wel. Ook de extreem makkelijke break up met Walter is niet erg geloofwaardig.

Er is dus hier en daar wat op aan te merken, maar het is best uit te kijken door een fijne Meg Ryan en Tom Hanks (en een prettige soundtrack, hoewel die hier en daar wat te aanwezig is).

3*

Erg melig.

You've Got Mail 1.0, waarin het trio (regisseuse en Hanks + Ryan) voor het eerst een romantische comedy op poten probeert te zetten. Het resultaat is niet meteen geweldige cinema.

Ondanks dat de film uit '93 is hangt er toch nog een duidelijk 80's sfeertje. Het helpt ook niet dat Hanks and Ryan redelijk oubollige figuren zijn, zowel de personages als de acteurs. Er heerst dan ook niet zoveel chemie tussen de twee, een beetje het romantische gevoel van "samen truien breien", niet iets waar ik meteen warm voor loop.

Van de cinematografie en soundtrack hoef je ook helemaal niks te verwachten. Saaiheid en braafheid zijn de kernwoorden. Tel daarbij een redelijk vervelend kinderacteurtje en je hebt een film die ondanks best wat goede bedoelingen nergens weet te overtuigen. Het is dat het tempo nog wel oké is, al zegt dat ook weinig wanneer alles zo voorspelbaar is.

1.5*

Van aardig tot niet te pruimen, het niveau van Sleepless in Seatlle is nogal wisselend. Sommige dialogen zijn zowaar vermakelijk. Daar tegenover staan de zwijgende scenes met muziek, die eigenlijk niet te harden zijn, voornamelijk dankzij een soundtrack waar hoegenaamd geen fatsoenlijk nummer op te bekennen is. De filmverwijzingen verzachten de bewieroking van de romantische liefde gelukkig een beetje, hoewel de boodschap in de grond toch blijft dat je met niets minder genoegen moet nemen dan met iets wat 'magisch' voelt. Succes daarmee!

(Overigens stond Nykvist achter de camera, maar daar merk je niks van.)

Een ijzersterke cast tilt deze romantische komedie ver boven de middenmaat uit. Hanks en Ryan zijn perfect als respectievelijk Sam, een weduwnaar die berust in zijn lot en een jonge vrouw die na het horen van een anoniem telefoongesprek van Sam - die van de presentator de bijnaam 'Sleepless in Seattle' krijgt - overmand wordt door romantische gevoelens waardoor ze gaat twijfelen aan haar aanstaande huwelijk met de vriendelijke, maar kleurloze Walter [Bill Pullman]. Ross Malinger is te pedant en wijsneuzerig als Sams zoontje Jonah, maar de rest van de acteurs leveren uitstekend werk af. Regisseur Ephron laat echter wel steken vallen tijdens de talrijke muzikale intermezzo's met muziek die te stroperig zijn en daarmee de sentimentaliteit te dik aanzetten. Het verhaal, de karakteriseringen en vooral het charisma van en de chemie tussen Hanks en Ryan maken dit echter meer dan goed.

Vrij tegenvallende film eigenlijk. Ik kan een goede romcom best pruimen als er maar een bepaalde boodschap wordt meegegeven (Groundhog day of When Harry met Sally om er maar twee te noemen). Maar Sleepless in Seattle leidde echt nergens naar. Het plot is echt waardeloos en totaal (melodramatisch) uitgehold of zelfs geheel onrealistisch. De acteurs veranderen daar niet veel aan. Erg veel magie zag ik niet tussen Ryan en Hanks, maar dat daarom niet noodzakelijk aan henzelf.

Je kan best geraakt zijn door een nieuwsitem op de radio, maar om daarom je gehele leven op spel voor te zetten? Neen, not in real life. Dat je je verloving opblaast omdat iéts je twijfel omzette in daden, akkoord, maar deze film nam echt wel een loopje met zichzelf. Komt daarbij nog dat een kleine van een jaar of 8 zelf voor Cupido gaat spelen en geheel Amerika doorkruist om zijn doel te bereiken, tja... Uiteraard mag het traditionele zijspoor van een slechte of in dit geval gekke nieuwe vriendin niet ontbreken. En dan moest het einde er nog aankomen ... Een film boordevol clichés dus. Leuk om eens gezien te hebben (en om er vanaf te zijn). Net niet voldoende.

Het beste van de film vond ik nog de scene waar The dirty dozen ter sprake kwam. Best ook een leuke verwijzing van hoe mannen film ervaren refererend naar de rode draad in de film waarbij vrouwen smelten voor An affair to remember met Cary Grant en Deborah Kerr.

“Destiny is something we've invented because we can't stand the fact that everything that happens is accidental.”

Ouderwetse romcom met aangenaam acteerspel van Tom Hanks en Meg Ryan. Beide hebben de gave om met hun innemende spel de kijker voor zich te winnen, en dat is in Sleepless in Seattle wel nodig. Want de film mist scherpte, humor en is soms ook gewoon saai. Hanks en Ryan worden te lang uit elkaar gehouden, en daardoor kan Sleepless weinig profiteren van de chemie die ze samen hebben. De personages in bijrollen kunnen dat niet verbloemen. Het einde is wel sterk gedaan. Niet te zoetsappig, maar precies goed.

Dat krijg je dus als je aan een film begint met verwachtingen die beneden alle peil zijn. Het is allemaal zo mierzoet, en de toevalligheden in het verhaal zijn haast miraculeus en truien waren in de jaren '90 enkel in XL te verkrijgen, en toch! Toch past het allemaal als een puzzel zo goed in elkaar. Elke beat van een klassiek filmscript wordt naarstig afgevinkt, en stalking is maar een klein misdrijf als je er heerlijke 1950s crooner- muziek onderzet. Uiteindelijk kan je niet anders dan een brede glimlach krijgen als Tom Hanks en Meg Ryan elkaar tussen de wolken aankijken. 4*

Deze film bevat genoeg mierzoete elementen om me aan te storen. En de hele Nineties vind ik gewoon op zich al spuuglelijk, dus heel warm word ik hier niet van.

Maar als ik daar doorheen kijk zie ik toch verbazend sterke dialogen met grappen die niet dik aangezet zijn, maar bijna achteloos voorbij flitsen. "You know that dream, where you have no clothes and everybody' staring at you?" " I love that dream!"… Zo is Hanks nooit melig met zijn zoontje (ook al is diens cuteness tegen de grens van wat ik aankan) en gaandeweg daagt het mij dat als deze film uit de jaren 40 of 50 zou stammen, mijn milde mantel der liefde wellicht groter zou zijn.

Natuurlijk is het onzin om alleen absurde romantische idealen na te streven en wat was het weer handig en hoffelijk hoe de 'rivaal' edelmoedig afstand doet van zijn aanspraak op Ryans liefde… het blijft natuurlijk wel romcom. En niet eens zo slecht geschreven.

Later misschien nog eens een kans geven…

Sleepless in Seattle is een redelijk vlot filmpje, maar het plot is te gekunsteld en vergezocht om echt te boeien. Daarnaast vind ik de score ook irritant aanwezig, alsof ze Woody Allen hebben ingehuurd. Al vind ik het in zijn films beter passen. Zonde, want ze doen weinig met Tom Hanks en Meg Ryan (hier is ze nog echt mooi) die een goede chemie kunnen hebben samen.

2,5*

Stalking in Seattle.

Laten we wel wezen, het karakter van Meg Ryan is eigenlijk gewoon eng. Als zij een man was geweest en Hanks een vrouw, dan was ze regelrecht een creep genoemd. Het hele idee waarop de film gebaseerd is, is bijzonder oppervlakkig.. Dat het karakter van Hanks als hij haar voor het eerst ziet haar met mond open bekijkt, is alleen bedoeld om de romance geloofwaardig te maken, maar het werkt niet voor mij. Ik blijf het bijzonder ongeloofwaardig vinden. Tot overmaat van ramp is de film verder voornamelijk gevuld met geneuzel, met name van Ryans karakter, en is de hele sfeer bijzonder oubollig. Beide hoofdpersonen lijken me in ieder geval erg saai. Ik kan hier werkelijk niets mee. 0,5*.

Haha, gaat dit een patroon worden dat je me een interessante link geeft bij elke film die ik met 0,5* beoordeel en jij een 1* geeft?

Hahaha, nu je het zegt