Winnetou - 2. Teil (1964)

Hoe standaard en voorspelbaar deze Winnetou films ook mogen zijn, ze zijn wel gemaakt door professionals. Harald Reinl is één van de beste regisseurs van Duitse exploitatiefilms en met bijrolacteurs als Terence Hill en Klaus Kinski weet hij de aandacht te trekken.

Het verhaal is, zoals bijna alle Winnetou films niet al te bijzonder en ook de twee hoofdrolspelers zijn niet bijster interessant. Maar het mooie camerawerk, de bijrollen en de muziek leveren wel een leuke film op.

Niet zo bloederig als zijn Spaghetti collega's, maar desondanks is deze Sauerkraut-western zeker de moeite waard.

3*

Niet echt vernieuwend. Eigenlijk een beetje van hetzelfde maar wel met de zelfde geweldige charme. Maar het blijft genieten. Lex Barker en Pierre Brice zetten weer hun beste rol neer. Klaus Kinski doet hier ook in mee en zet hier een goede rol neer, zoals we meestal van hem gewend zijn. De rest van de film is weer prima. 3,5.

Is inderdaad niet echt vernieuwend maar ondanks dat keek het vroeger (jaren 70) wel heerlijk weg. Verhaal is simpel maar wel zeer fraai weergegeven en niet zoals het eerste deel ook gewoon weer boeiend en spannend. De cast doet het ook gewoon goed en is deze keer zelfs versterkt met Klaus Kinski (heerlijk rotkop had hij altijd).

Vroeger met carnaval was ik als kind meestal verkleedt als cowboy (vanwege het klapperpistool) en speelden we vaak met andere kinderen Winnetou en Old Shatterhand

Na donderdag Winnetou – 1. Teil gezien te hebben heb ik gisteren dit tweede deel maar opgezet, niet wetende dat het niveau nog ietsje zou stijgen. Deze film is namelijk nog een beetje beter dan het eerste deel. Eigenlijk is Winnetou – 2. Teil op alle vlakken net een tikkeltje beter dan het eerste, inleidende deel.

Zo was me bij het eerste deel de sfeer in positieve zin opgevallen. Ook deze film heeft die goede fijne sfeer weer en wederom is de muziek daarvoor de leidraad. Ik vond bij het eerste deel al dat de film een beetje tussen de Amerikaanse en spaghettiwesterns in hangt en hoewel we in dit deel wel twee geweldig acterende (destijds) toekomstige 'spaghettisterren' zien, is dat toch ook hier weer het geval. Dat maakt de Winnetou-serie voor mij uniek binnen het genre.

De kracht van deze film is het verhaal. Nu de personen in het eerste deel zijn ingeleid en we weten met wie we te maken hebben, kan het verhaal zich richten op Abenteuer. En daar ontbreekt het zeker niet aan. Ze vallen van het ene in het andere avontuur en er wordt op aangename wijze steeds weer teruggevallen op eerdere gebeurtenissen in de film, die ikzelf over het algemeen eigenlijk alweer vergeten was. Richting het einde toe komt er steeds meer tempo in de film en op een gegeven moment vinden er meerdere dingen tegelijk plaats die uiteindelijk allemaal bij elkaar komen op één bepaalt punt, wat zorgt voor een prachtig einde.

En dan heb ik er volgens mij nog negen te gaan…

“Wenn Gunstick Uncles Schüsse krachen, gibt's für Banditen nichts zu lachen.”

Het is weer Zaterdagmiddag en dan gaat er een Karl May film altijd in.Zeker als we te maken hebben met een van de betere uit de reeks.Het tempo is vlot,de muziek en de beelden zoals altijd geweldig en als je dan ook nog Klaus Kinski hebt als één van de schurken zit je gebakken.Barker is trouwens ook weer op dreef dus de liefhebbers weten genoeg.

Leuk dat Terence Hill, aka Mario Girotti, in deze film zit. Mooi landschappen en muziek. Wel een beetje jammer dat de indianen door blanken worden gespeeld.