Hope Springs (2012)

Tommy en Meryl vormen een ideaal koppel en wanneer de telegraaf zou vermelden dat ze momenteel hartstochtelijk samenwonen zou ik het moeiteloos geloven. Steve Carell past er ook goed bij als therapeut. Fantastisch samenspel en het levert prachtige dialogen op. Ook wel aardig dat ze naar een relatief onbekend dorpje afreizen en zo nog onbedoeld in een café, bibliotheek en museum belanden. Eens niet de straten van het drukke New York of Los Angeles waar we altijd mee opgescheept zitten. De luxe hotelovernachting was ook prachtig neergezet met verse aardbeien en Al Green's 'Let's Stay Together'. Boeiende keuze ook om dit intieme moment toch weer abrupt te laten eindigen na die blik in de ogen. Dit thema (seksleven van oude mensen) wordt niet vaak behandelt maar het is feilloos uitgewerkt zonder flauwe grappen en je kunt zien dat hier een vakbekwame crew achter zit.

Wel een redelijke film, maar ik val uiteraard niet in de doelgroep. Tommy Lee Jones is vermakelijk als uitgebluste echtgenoot die het allemaal wel best vindt en beide acteurs spelen hun rol sowieso prima. Steve Carrell speelt een nauwelijks noemenswaardige rol helaas. De grappen zijn niet al te gewaagd (gelukkig maar) en er is ook het onvermijdelijke happy end.

Redelijk.

Blijkbaar is Frankel een redelijk consistent regisseur. Hoewel z'n films toch wel wat in toon van elkaar verschillen kom ik telkens weer op dezelfde score uit. Ook deze film is weer kundig in elkaar gedraaid, maar echt overtuigen kan het toch niet.

Vooral omdat het weer zo'n filmpje is dat start als een fijne comedy en dan verzandt in melig drama. Laatste half uur is dan ook nog maar half zo goed als het leuke eerste uur. Vooral Jones is geweldig leuk in z'n rol, Carrell vult goed aan en Streep is vooral te pruimen. Da's een geweldig compliment voor een actrice die ik verder erg slecht verdraag.

Paar leuke momenten in het eerste uur, daarna gaat het licht langzaam uit. Voorspelbaar einde, daarom ook nodeloos lang gerekt. Toch jammer dat het met dit soort comedies steeds dezelfde richting uitgaat.

2.5*

Aangenaam klein filmpje, vooral de moeite waard door het sterke spel van Meryl Streep en met name Tommy Lee Jones. Het verhaaltje stelt weinig voor en de boel wordt te makkelijk beëindigd, maar de dialogen zijn de moeite waard en er zijn een aantal mooie momenten. Visueel helaas wel aan de saaie kant en waarom er te pas en vooral te onpas allerlei popsongs ingezet moeten worden is me een raadsel.

Meryl Streep is de heldin van deze film. Ik heb er wel om moeten lachen, maar het is inderdaad een beetje een cliche film.

Kledingkeuze bij Meryl was trouwens echt vre-se-lijk! Hoe ze haar sommige dingen hebben aan kunnen trekken, dat snap ik echt niet!

Leuke film!

Op het eerste gezicht had ik een redelijk zoete film verwacht, maar door de toch wel meer dan redelijke cast en de aantrekkelijke trailer werd ik toch wel enigszins benieuwd naar deze film.

En kan gelukkig zeggen dat de eerste film en tevens op de gok gekeken film van 2013 een goed begin was.

Tommy Lee Jones & Meryl Streep komen erg natuurlijk en geloofwaardig over als een uitgeblust koppel en ook Steve Carell waar ik geen enorme fan van ben stelde me niet teleur.

Het verhaal mag dan vrij simpel en op het eerste gezicht cliché vol overkomen, toch was het op een realistische, rustige en voor mij vermakelijke manier uitgewerkt.

Alleen de laatste pakweg 15 minuten waren wat zoeter en de scene bij de aftiteling hadden ze helemaal mogen schrappen, zonder die bepaalde scene bij de aftiteling had ik een hogere stem willen geven maar nu vind ik het weer best zwak dat ze die scene niet hebben verwijderd van het geheel.

Hope Springs lijkt dus misschien in theorie een 13 in een dozijn film, maar het is toch wel degelijk erg vermakelijk geworden en zeer aan te raden als fijn tussendoortje.

Er valt niet zo heel veel over te zeggen, want Hope Springs is best een rechtlijnige film die doet wat het moet doen en dat is ontroeren. Ondanks dat je het hele plot wel fijna kan uitschrijven blijft alles wel geloofwaardig. Naast de vele ups kent het stel in de film ook heel veel downs en dat is niet meer dan logisch. Iets wat je niet vaak ziet in dit genre buiten de gebruikelijke downs na zo 20 minuten voor het einde vaak. Hier is die opbouw een stuk regelmatiger en dus ook geloofwaardiger.

Wat de film eigenlijk helemaal geloofwaardig maakt zijn de erg goede rollen van Merryl Streep en Tommy Lee Jones. Zij gaan echt helemaal op in hun rol als onzekere huisvrouw en norse, oude man die wegens een gebrek aan intimiteit in hun huwelijk uiteindelijk op bezoek gaan bij Carell, die duidelijk meer in zijn element is bij wat meer ingetogen rollen(Seeking a Friend..) dan wanneer hij gekke bekken moet trekken en grappig moet doen.

Toch ook weer vreemd dat deze film slecht scoort.

3,5*

Goeie film over een man en vrouw die al ruim 30 jaar samen getrouwd zijn, maar inmiddels meer als huisgenoten leven. Luchtig van toon maar de goeie dialogen en situaties komen geloofwaardig over. Het acteerwerk ligt er hier en daar wat dik bovenop maar Tommy Lee Jones en Meryl Streep komen hier gemakkelijk mee weg. De muziekkeuze vond soms wat ongelukkig gekozen en ingestart.

Mooie emotionele achtbaan van emoties waar veel (helaas) herkenbaar van is. Qua cast heb je natuurlijk niks te klagen, hoewel ik wel graag meer van Steve Carrell willen zien. Iets meer op de voorgrond, iets meer grappig (niet per sé in The Office stijl maar wel met wat meer humor).

Maar verder vond ik het nogmaals een mooie film en zeker een aanrader om te gaan kijken voor de twijfelaars onder ons. Zolang je weet dat het genre drama/romantiek is, en niet echt komedie zit je ook goed qua verwachtingspatroon.

3,5*

7/10 (IMDB)

Een goede komedie/drama/romantiekfilm...

Mooi verhaal, wat een drama, over relatieproblemen...

Bekende actrice Meryl Streep speelt zeer goed...

Ook bekende acteur Tommy Lee Jones speelt ook goed...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Goed drama dat ook een paar luchtige momenten kent.

De film staat genoteerd als een komedie/drama. In het begin en op het einde heb ik wel wat (lichte) komedie gezien, maar het drama heeft toch grotendeels wel de overhand.

De chemie tussen de veteranen Tommy Lee Jones en Meryl Streep mag er wezen en beiden vullen hun rol uitstekend in. Ook Steve Carell presteert naar behoren.

Weinig op aan te merken. 3,5*

Meryl Streep. Alweer acteerwerk van de bovenste plank. Van Tommy Lee Jones trouwens ook.

Wie voor actie, jurken of spanning gaat zal 't wel niet snappen maar ze geven zo goed hun psychische gesteldheid weer in uitdrukking, intonatie, stiltes, blik etc.

Eindelijk iets anders uit Hollywood dan dat bombastische, alles lekker subtiel dit keer.

Boeiende en afwisselend grappige en ontroerende film met twee ijzersterke hoofdrolspelers. Net als ZenZin (27-12-2012) zet ik wel mijn vraagtekens bij het gemak waarmee de therapeut vanuit het probleem van het gebrek aan intimiteit en verbondenheid meteen met de oplossing van het hernieuwen van seksuele interesse komt aandraven: ongetwijfeld is seks enorm belangrijk binnen een relatie, zeker wanneer het voor de partners niet hetzelfde betekent, maar het lijkt me niet juist om de oplossing voor het probleem van Kay en Arnold metéén in hun bed(den) te zoeken. En dan levert dat ook nog eens een scène met een trosje bananen op... maar goed, het is toch prijzenswaardig om aandacht te besteden aan "oudere" mensen (ook al worden ze hier dan ook door acteurs gespeeld) die op een niet-glamoureuze manier met seks bezig blijken te zijn, dus wat dat betreft hoor je mij niet klagen, en met het spel is zoals gezegd niets mis. Daarom uiteindelijk toch wel tevreden.

Kaik... Ik vind dat bejaardensex verboden moet worden... Alle gekheid op een stokje: wat een leuke maar ook moedige film. Voor de oude generatie is praten over intimiteit en sex een probleem, laat staan dat je dat voor legt aan een counselor (fantastische rol van Steve Carell!). Is natuurlijk nauwelijks een komedie te noemen, meer een regelrecht drama met luchtige en soms pijnlijke momenten die op de lachspieren (van een boer die kiespijn lijdt?) zal hebben gewerkt. Je kan bijna niet geloven dat de mooie cassiere uit The Deerhunter, de Karen Blixen uit Out Of Africa, de harde senator uit Rendition en de onzekere dame in deze film door één en dezelfde actice wordt gespeeld. Tommy Lee Jones hoefde alleen z'n grumpy zelf te spelen, niettemin vanwege de vaak ongemakkelijke setting deed ie dat met verve. Iets te happy end, met toch een humoristische soort epiloog tijdens de aftiteling.

Aardig als tussendoortje, maar meer niet. Audiovisueel sprankelen doet de film niet, maar moet het vooral hebben van het plot en acteerwerk. Het laatste is zeker in orde, inclusief Steve Carell, die ik niet in een wat serieuzere rol had verwacht.

Het is ergens verfrissend om een film over oudere mensen te zien; de meeste films gaan toch over jongere mensen. De huwelijksperikelen wekken af en toe een glimlach op, maar echt humoristisch is de film nooit. Het wordt allemaal degelijk uitgewerkt, voelt ook best realistisch aan, maar landt uiteindelijk zoals verwacht neer op een feel-good einde. Allemaal niet erg opzienbarend, en ik verwacht over een maand het meeste alweer vergeten te zijn. 2*.

Pijnlijk slechte film waarbij gepoogd wordt min of meer een taboe te doorbreken maar door de pikante maar o zo brave dialogen de plank flink mis slaat. Jones als brompot blijft leuk, maar de ontwikkelingen rondom zijn karakter slaan nergens op plots begint hij over zijn 'pikante' seksuele fantasien te praten. Dit strookt volstrekt niet met hoe zijn karakter wordt neergezet.
De scenes met Carell zijn verschikkelijk in hun bekrompenheid. Het voorspelbare verloop doet de film verder ook geen goed.