Blacula (1972)

He's the black avenger. He's Dracula's soul brother number one. He's the baddest creature to hit the midnight hour since Dr Funkenstein was risen rom the groove. He may be one of the slickest, meanest vamipres ever unleashed onto the silver screen but he ain't no sucker. He's BLACULA!!

Cult classic! Iedere zichzelf respecterende blaxploitation-liefhebben MOET deze in zijn/haar collectie hebben! Het is Shaft meets Dracula, een genot om naar te kijken! Superlatieven schieten te kort. Heerlijke vampierenfilm met de slickest soundtrack. Aanrader!

Count groovy! Heerlijke blaxploitation. Symbolisch voor het genre. Prachtige rol van Marshall, wat een fantastische stem heeft hij; vooral in dit type rol een grote troef. Kosten én moeite zijn bespaard ( ) om er swingende cult-cinema van te maken. Treffende soundtrack, effectieve horror elementen (scene in het mortuarium is fantastisch), maar met name het laatste half uur is één grote brok cheesy entertainment. Inderdaad een absolute must voor iedereen die blaxploitation gaaf vind.

Na gisteren de jaren 70 Horror film "Vampire Circus (1972)" te hebben gezien, waarbij het ook draait om vampieren, was het vandaag dus de beurt aan deze blaxploitation filmuitvoering (nota bene ook uit 1972) van Dracula, welke dan ook toepasselijk Blacula heet.

In dit verhaal draait het om de Afrikaanse vorst Mamuwalde (gespeeld door William Marshall) die door graaf Dracula (gespeeld door Charles Macaulay) tijdens een overleg (waarbij ook Luva aanwezig is, die de vrouw is van Mamuwalde) in 1780 omtrent slavernij wordt gebeten en daarna in een vampier verandert (graaf Dracula noemt hem Blacula) en opgesloten wordt in een lijkenkist en waarbij zijn vrouw Luva levend begraven wordt (opgesloten in de ruimte waar de lijkenkist van Blacula staat). Deze lijkenkist wordt zo'n tweehonderd jaar later (huidige tijd van het verhaal) geopend door twee antiekhandelaren, die de lijkenlijst van Transsylvanië hebben laten overbrengen naar Los Angeles. Daarbij komt Blacula vrij en loopt hij de zekere Tina (gespeeld door Vonetta McGee) letterlijk en figuurlijk tegen het lijf, die erg veel lijkt op zijn geliefde en inmiddels overleden vrouw Luva (ook gespeeld door Vonetta McGee). In eerste instantie schrikt Tina van hem, maar al snel weet Blacula met zijn charmeoffensief haar liefde te winnen en raakt ze verliefd op hem. Dr. Gordon Thomas (gespeeld door Thalmus Rasulala), die tevens een goede vriend is van Tina, ontdekt al snel dat er iets vreemds aan de hand is met Mamuwalde (hij stelt zich met die naam ook aan iedereen voor) en dat hij in werkelijkheid een vampier is en vanaf dan begint hij ook de jacht (samen met de politie) op hem.

Net zoals de Horror film "Vampire Circus", oogt ook deze film zeer gedateerd en oubollig en is het verhaal ook nog eens lachwekkend slecht (o.a. de scene waarbij Blacula wordt aangereden door een taxi en de vrouwelijke Taxichauffeuse met hem gaat discussiëren). Het verhaal weet ook totaal niet te boeien (laat staan dat het ergens spannend werd) en qua horror stelt het ook allemaal maar zeer weinig voor (het is eigenlijk meestal actie en o.a. als de politie achter Blacula aangaat in het laatste gedeelte van het verhaal) en qua viezigheid (van het bijten in personen zie je eigenlijk niets) is er al helemaal niets te zien, m.u.v. misschien de laatste minuut van het verhaal (in de vorm van maden op het door zonlicht verbrande gezicht van Blacula, welke uit elkaar valt). De meest enge scene in het verhaal speelt zich nog af in een mortuarium na circa een uur, waarbij het vrouwelijke lijk van een zekere Tina (die gebeten is geworden door Blacula, omdat ze van hem een foto heeft gemaakt), weer tot leven komt en die daarna naar iemand (die aan één arm een haak heeft i.p.v. een arm) rent van het mortuarium, om hem te bijten. Dat rennen naar deze persoon werd wel leuk en creepy in beeld gebracht, vanuit het camerastandpunt (het lijkt dan net of de vrouw op jou afrent). Het einde was overigens best leuk gevonden en origineel en dat komt omdat Blacula zelfmoord pleegt (via zonlicht), omdat Tina wordt gedood (door een politierechercheur in samenwerking met Dr. Gordon Thomas) en hij dus voor de tweede keer in zijn leven zijn grote liefde verliest en niet meer wil verder leven.

In deze film zit best veel muziek, waar je overigens van moet houden (iets wat ik overigens niet deed), en die wordt ook een paar keren live getoond in een club/bar, waarbij het zingen op conto wordt genomen door een band, bestaande uit drie zangers (twee mannen en een vrouw). Van de hoofdzakelijke zwarte cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar William Marshall (geweldige zware stem overigens) in de rol van Blacula / Mamuwalde, deed het best verdienstelijk.

Al met al een gedateerde en slechte blaxploitation Horror film, waar ik me maar weinig meer vermaakt heb. Ondanks dat de film maar iets van 90 minuten duurt, heb ik hem toch regelmatig moeten vooruit spoelen en als ik dat doe, betekent dat nooit veel goeds.

Een niet tegenvallende film over het vampierenleven van een, in dit geval donkere vampier, vervloekt door Dracula. En de naamgeving van Dracula werd omdat de man in kwestie een donkere huidskleur had; Blacula. Een zijweggetje in dit geval van de vele vampierfilms die gemaakt zijn in de jaren '60 en '70 van de 20e-ste eeuw. De film is gedateerd, je ziet dat aan de auto's, de kleding en de muziek in de film.

Maar is dat een ramp? Nee, persoonlijk houden wij hier wel van, het is een ramp voor mensen die alleen van vernieuwing houden of de stijl van toen niet kennen of willen kennen.

Je zou de film natuurlijk in een 'nieuw jasje' kunnen steken en het verhaal erin gelijk laten maar of dat werkt?

Voor ons een 7 waard, deze film.

Funky dracula jow! Dit doet precies wat ik verwacht/gehoopt had. Dracula maar dan seventies afro style. Goeie soundtrack, slechte cinematografie, en coole karakters. Cult classic.

Blacula is een ridicule, onweerstaanbare versie van het verhaal van Dracula. De funky soundtrack en weergaloze outfits zorgen voor een sfeer die uniek is binnen het vampieren-subgenre. Het acteerwerk en dialoog zijn extreem over de top. Als je van camp houdt kan dit wel eens jouw ding zijn. De downside is dat al die oneliners en camp iets te veel in de weg staan van echte horror.

Manuwalde (a.k.a. Blacula) is niet alleen de big baddie in de film maar ook een verrassend sympathiek personage met een tragisch verhaal. William Marshall weet met overtuiging zijn smart en bloedlust genuanceerd te brengen. Hij is zonder twijfel het hoogtepunt van de film.

Dit is niet alleen een erg belangrijke film in de geschiedenis maar ook een verdomd leuke zit.

3,5*

Blacula is een Afrikaanse prins die zich ergens in de 18e eeuw afzet tegen de slavernij. Dat doet hij helaas net bij de verkeerde. Een voorstander van de slavernij met de naam graaf Dracula verandert hem in een vampier. Aldus wordt Blacula zelf tot slaaf van de bloeddorst gemaakt. Hij is een tragische figuur die in funky New York in de jaren 70 belandt en zich gekleed als een regelrechte pooier vergrijpt aan vrouwelijk vlees.

Blacula is een film met een humoristische ondertoon. De film is echter maar matig grappig en heeft niet meer uitstraling dan een willekeurige tv-serie uit die jaren. Het verhaal voegt bijna niets toe aan de talloze andere verhalen die eerder met een witte vampier werden verfilmd. Eigenlijk is de film wel wat aan de saaie kant.

Er is natuurlijk een andere kant. Regisseur William Crain probeert heel sympathiek de mythe van Dracula binnen Afro-Amerikaanse verhoudingen te plaatsen. Op die manier liggen de clichés minder op de loer. Een zwarte vampier is immers geen cliché. De setting in het stedelijke New York in plaats van in een afgelegen berggebied is geen cliché. De entourage van het bruisende nachtleven is niet de entourage die voldoet aan de verwachting. De doodskist van Blacula staat niet in de gewelven van een gotisch kasteel opgesteld maar ergens in een schimmige ruimte die bepaald niet koninklijk aandoet. Het zijn echter uiterlijkheden die afwijken. Ze voelen fris aan, maar inhoudelijk is die frisheid amper aanwezig.

Blacula is op zich prettig kijkbaar maar is een weinig opwindende film.

Blacula is een film die gekozen werd in functie van het thema Blaxploitation van de horrorchallenge 2025. Eerlijk gezegd had ik deze misschien nooit bekeken, maar toegegeven de film was beter dan ik op voorhand zou denken. Niet dat het nu een goeie film is, maar het is wel eens iets anders....een donkergetinte vampier. En ook qua setting kiest de regisseur voor een andere aanpak nl. New York, het uitgangsleven en de plaats van de doodskist. Uiteraard heeft het verhaal de typische clichés nog van een vampierenverhaal, maar toch weet de regisseur door de setting en de looks van de vampier de film een andere smoel te geven. Ook het acteerwerk viel wel mee, maar de make-up weet de tand des tijds niet te doorstaan waardoor het een beetje belachelijk uitzag. Het slot is acceptabel gezien de liefde tussen Manuwalde en Tina. 5/10