Cage Dive (2017)

Ik heb het vaker gezegd en ik zeg het nog maar eens: animal (horror)films zijn een guilty pleasure van me. En daarvan zijn haaien één van mijn favorieten. Hoewel het vaak niet echt goede films zijn kan ik me er keer op keer weer op verheugen, terwijl je al weet wat je voorgeschoteld gaat krijgen met een titel als Open Water 3. Het is namelijk een erg middelmatige reeks.

Broers Josh en Jeff, en diens vriendin Megan, gaan naar Adelaide om te cage diven. Aandachtshoer Jeff legt alles vast op zijn handycam, wat ons een tiental selfies bezorgd; op het strand, op een feestje, op de boot... En op het moment dat je toch enige sympathie krijgt, zie je Josh vreemdgaan met Megan. En dan heb je opeens veel zin om ze aan stukken gescheurd te zien worden. En weet je wat, doe Jeff ook maar.

Eenmaal in het water terecht gekomen blijven de heren zich vastklampen aan de camera, dus de gehele film zien we door een handycam. Aan de ene kant wordt de kijkervaring niet veel realistischer dan dit. Je bent er daadwerkelijk bij betrokken, onderwaterbeelden zijn wazig en warrig waardoor je sneller paniekerig wordt en bij elke golf schudt de camera als de neten. Aan de andere kant vraag je jezelf af of het nog wel leuk is om te kijken. Want soms hoop je dat ze alsjeblieft een keer de camera stil kunnen houden, zorgt het middenin de nacht voor vooral erg donkere (nightvision)beelden en er valt simpelweg niet veel te vertellen over drie personen op zee, behalve dat ze wat een kibbelen zijn.

Een groot pluspunt is nogmaals het realisme. Dat heeft dan vooral betrekking op de ervaring, maar zeker ook op de haaien zelf. Geen moment had ik het idee dat ik naar neppe dieren zat te kijken, ik vermoed ook dat ze (bijna) allemaal echt zijn. Jezelf inleven gaat daardoor prima. Je weet echter dat er niet veel doden gaan vallen, dus wordt de film behoorlijk gerekt door doelloos dobberen op zee. In zo'n geval had de film wel een paar dialogen a la Tarantino kunnen gebruiken om de boel luchtig te houden. Bovendien vond ik het vreemd dat wanneer ze 's nachts de helikopter hoorden niet een tweede flair hadden afgeschoten. Beter dan dat Megan de flair in de tent afschiet waardoor ze iedereen de dood in jaagt. Die had ik even een bloedneus geslagen en laten afdrijven.

Open Water 3 is in de lijn van de reeks: zeer middelmatig maar vanwege mijn guilty pleasure enigszins de moeite. Het vermaakt redelijk, maar er gebeurd uiteindelijk wederom weinig. De herkijkwaarde is daardoor nul.

Alweer het derde het derde deel in de "Open Water" reeks, en net zoals de twee voorgaande films, zal ook deze Drama / Thriller van mij geen voldoende krijgen.

In dit derde deel willen drie Amerikaanse vrienden uit Californië, te weten de broers Josh en Jeffrey Miller en diens vriendin Megan Murphy, een auditie-opname maken voor een extreme versie van een reality show, te weten "Guts & Glory" waarbij ze $100.000 kunnen winnen. Ze gaan daarbij in Australië (Port Lincoln bij Adelaide) filmen, waarbij ze zich in een kooi in het water laten zaken, welke omringd is door witte haaien. Maar het plan loopt in de mist en ze raken omringd door bloeddorstige witte haaien. Ze filmen alles wat ze meemaken.

Het verhaal weet niet echt te boeien en spannend wordt het eigenlijk nergens, dat komt vooral omdat tijdens de inleiding van het verhaal al min of meer wordt aangegeven dat de drie Amerikanen nog niet gevonden zijn en dat iets later in de tijd hun camera op de bodem van de zee wordt gevonden door een duiker. Dat laatste wordt overigens ook gelijk bij aanvang van het verhaal aangegeven middels de zin "In 2015 an underwater camera was found at the bottom of the ocean".

Bovendien is vrijwel alles in het verhaal flauw (en eigenlijk ook saai) en dan doel ik o.a. op de opening van het verhaal waarbij Megan stiekem in de badkamer wordt gefilmd en op het moment dat ze haar BH wilt afdoen is, is de accu van de camera leeg en zien we Megan dus niet bloot en dat is best jammer want Megan (Megan Peta Hill) mocht er best wezen.

Ook de relatie tussen de drie vrienden was zeer flauw, waarbij Megan buiten haar vriend Josh (die met haar wil gaan trouwen en haar tijdens de opnames ook ten huwelijk wil vragen middels een ring) ook een affaire heeft met diens broer Jeffrey en uiteraard komt Josh daar naderhand achter en ontstaat er een flinke ruzie, die Josh uiteindelijk noodlottig wordt. Ook was het zeer flauw en belachelijk als ze inmiddels in een gevonden reddingsvlot zitten en daarbij een andere vrouw uit het water redden en daarna vanwege een ongeluk/ruzie het reddingsvlot in brand zetten door het ontsteken van een vuurwerk fakkel (zo'n fakkel die je in de lucht schiet om aandacht te trekken als je nood verkeerd), waarbij de zonet geredde vrouw dodelijk verbrandt.

Uiteraard komen ook de nodige clichés voorbij zoals boten en vliegtuigen die hun niet opmerken in het water en natuurlijk ook het einde waarbij ze één voor één omkomen en dat o.a. door haaien (Megan en Jeffrey en de laatste wordt daarbij bijna gered door een reddingshelikopter) en zelfs een hartaanval (Josh, die lijdt aan een hartkwaal). Hier en daar gaat het er berst hard aan toe (als iemand gepakt wordt door een haai), maar dat heeft vooral betrekking op omstanders, die door het kapseizen van de boot door de vreemde golf ook in de zee belanden.

De cast weet ook nergens te overtuigen en ik vond ze vooral ook irritant en met name de drie hoofdrolspelers Joel Hogan (als Jeffrey Miller), Josh Potthoff (als Josh Miller) en Megan Peta Hill (als Megan Murphy). De laatste compenseert dat overigens wel door haar fraaie uiterlijk. Buiten deze drie hoofdrolspelers, zien we verder ook nog Pete Valley regelmatig in beeld als Greg, die de neef is van Jeffrey en Josh en woont in Australië.

Ondanks dat deze Drama / Thriller maar circa 75 minuten duurt, heb ik me er nauwelijks mee vermaakt en heb ik me vooral gestoord aan de onnozelheid tussen de drie hoofdrolspelers.

Cage Dive is verreweg de minste uit de reeks. Niet dat de anderen nu hoogvliegers zijn, maar ik kon me er nog mee vermaken. In dit derde deel worden er zulke stompzinnige dingen gedaan dat je niet eens sympathie voor de personages kunt opbrengen. Het camerawerk is vreselijk hysterisch: je zou er bijna een epileptische aanval van krijgen. Found footage, oké, maar amper een steady shot is gewoon te veel van het goede. Ik hield er een knallende migraine aan over. Mijn hoognodige aspirines in een glas water achteraf waren stukken spannender en losten even snel op als deze nietszeggende film.

Cage Dive werd na productie nog snel Open Water 3: Cage Dive genoemd, want iemand in Hollywood was ervan overtuigd dat de Open Water Franchise nog geld kan opbrengen.

Ik ben altijd wel te vinden voor een haaienfilm, zij het schlocky of kwalitatief. Mijn panische angst is groot genoeg om mijn hartslag te verhogen iedere keer er een onderwatershot met haaien tevoorschijn komt. Het zijn prachtige beesten, he. Maar ze hebben ook tanden... Heel veel tanden.

Cage Dive begint met een typische found footage-intro die te lang duurt en met personages die onuitstaanbaar zijn. Als haaien nog niet eng genoeg waren, moeten de personages de echte horror des levens doorstaan: relatiedrama rechtstreeks uit Sturm Der Liebe. Het zorgt alleen maar voor eye rolls en frustratie bij de kijker. Gelukkig zijn er hongerige haaitjes die even hard afzien van het drama dus daar zo snel mogelijk een eind aan willen maken.

Elke scène met de haaien is wel zeer overtuigend uitgevoerd. Ze zien er goed uit en de wel erg harde shaky cam helpt bij het opdrijven van de spanning. Er zit een verrassende hoeveelheid gore en bizar efficiënte jump scares in de film. Jammer dat het dan wordt verpest door te lang gebrabbel tussen een hoop onuitstaanbare personages met het IQ van een krop verlepte sla.

2,5*