Yeopgijeogin Geunyeo (2001)

Een romantische komedie maar dan van het leuke soort! Heel leuk is dit . Uiteraard is hiervan een remake met Elisha Cuthbert, die naar ik aanneem nooit dit origineel kan evenaren. De sfeer is namelijk hier erg apart, maar erg oke .

Dit was op zich wel een fijne romantische film, een genre wat ik werkelijk niks aan vind als het allemaal zo klef is als een notebook of sentimenteel als een walk to remember. Wat dat betreft doen ze het in Azië vaak beter. Dan heb ik het over Wong Kar-Wai en Ki-duk natuurlijk.

Maar dit was ook wel te pruimen. Heel anders dan een Ki-duk, dat wel. Maar af en toe erg grappig. Het wordt tegen het midden wel veel te langdradig (heb de DC gezien), maar blijft grotendeels boeiend. Het grootste minpunt is de muziek, erg hollywoods en te weinig ingetogen. Er zaten wel een paar aardige tracks bij, maar in zijn geheel is de score gewoon ruk.

Anyway, 3.5*.

Als jongen heb je soms de onplezierige taak om het je vriendin altijd maar naar de zin te maken. In My Sassy Girl gaat het nog wat verder allemaal. Een luie student wordt gekoppeld aan een ondeugend, energiek en moeilijk te peilen meisje die er zo haar eigen gewoontes op na houdt.

De omgang tussen beiden is het beste wat de film te bieden heeft. Het meisje is lekker recht voor haar raap, waardoor de jongen zich soms de ogen uit de kop schaamt als 'madameke' weer eens acte de presence geeft. Kon er ook wel om lachen hoe zij zich overal tegenaan zat te bemoeien, daar waar men meestal gewoon zijn kaken op elkaar houdt. Verder een hoop melige onzin en slapstick maar wel grappig verpakt, vooral als de hoofdrolspeler 'baby' tegen de verkeerde vrouw zegt maar ook de openingsscene in de tram vond ik wel geinig.

Soms ook lekker lomp om te zien hoe de jongen gepijnigd werd in het openbaar. De vuile was wordt meestal buitengehangen binnenshuis of in de auto als men terugkomt van een feestje, maar niet vaak in het openbaar, waar iedereen mee kan genieten. Gezellig spelletjes spelen in de tram, kunnen we dus met een korreltje zout nemen. Daarnaast ook meerdere keren in een deuk gelegen hoe apathisch zij reageerde als hij haar omhelsde en tot op de koop toe ook nog eens een bitchslap in zijn gezicht moest incasseren.

Alleen dat stukje met die soldaat sloeg nergens op. Denk je dat je een chapter krijgt waar men allerlei ongein uit gaat halen in een pretpark en dan komt er zo `n dramatisch intervalletje tussendoor gewapperd, waarbij de film wel degelijk met een lesje op de proppen komt ''Als je niet doorgaat met je leven hoe kun je dan van de liefde leren''?! Overigens waren die filmimitaties tussendoor pijnlijk om aan te zien, moest overduidelijk het fantasiegehalte/eigenzinnigheid van de film versterken maar slaagde er geenszins in, omdat ik vooral in deze stukjes bezieling/enthousiasme danwel proffesionalisme miste.

Verder wat te puberaal soms, van die humor waarbij de hoofdrolspeler het schaamrood op zijn kaken heeft staan als zijn schoonvader zijn broekzakken inspecteert en een condoom vindt.....Samen met 'het gejoel van de vrienden van de hoofdrolspeler, als hij wegliep met zijn vriendin' kun je uit zulke zaken opmaken dat deze film zich vooral richt op een doelgroep van pakweg 12-20 jr.

Echter kleine aanmerkingen op een verder vlotte film waar tegen het einde van de film wat meer kruid in het vat blijkt te zitten. Vond de toon waarop de film afsloot wel passend. Als je zolang date met zo `n eigenzinnige vrouw kan ik mij voorstellen dat je jezelf er wat aan gaat hechten. 3,5*

Romantische komedies zijn absoluut niet mijn favoriete genre, maar deze vond ik toch zeer te pruimen. Binnen het genre wel een topper.

Grappig en een prima uitgewerkt plot, wat mij betreft. In tegenstelling tot vele anderen hier vond ik de mannelijke hoofdrolspeler totaal niet irritant of slecht. Hij heeft hoogop een irritante kop, maar past prima in deze rol in deze film!

Ik heb erg moeten lachen om het squashen!

Een wat onevenwichtige film dit, maar op sommige momenten zeker wel grappig. Ik vond de hoofdrolspeler wel aardig. Een soort van luie, sullige goedzak, die niet altijd door eigen schuld soms in vreemde situaties belandt.

De muziek vond ik wel wat minder. Ietwat te overdreven aanwezig en niet altijd passend bij elke scene en daarnaast vond ik het gewoon ook niet altijd even goede muziek.

Het romantische verhaal komt best goed over en daarnaast zitten er ook best wel wat originele zaken door deze film heen verweven. Dat martial arts gedoe bijvoorbeeld. De twee hoofdrolspelers hebben een leuke chemie met elkaar en dat is toch vaak een van de belangrijkste punten om films in dit genre te laten werken.

Ja uiteindelijk best een leuk filmpje, al is het voor een verhaaltje als deze nogal aan de lange kant. Toch kijkt het allemaal lekker weg en kwam de film toch best redelijk verfrissend over en kent een fijn sfeertje.

dikke 3,0*

Prachtige, fascinerende komedie met fraai camerawerk en superieur acteerwerk van de twee hoofdrolspelers. De bevallige, vaak hilarische Ji-hyun Jun is fenomenaal.

Een van de allerbeste komedies, die ik de laatste jaren gezien heb, en bovendien erg romantisch. Een waar genot om naar te kijken en... nog talrijke malen te herzien.

In vergelijking met dit orgineel is de schaamteloze en smaakloze Amerikaanse remake uit 2008 een regelrechte afknapper.

Leuke en luchtige komedie die heel sterk begint en op het juiste moment de deur opent voor iets meer drama. Het geeft een leuke en originele draai aan de typische romantische komedie, en zonder de sentimentele clichés uit Hollywood, maar eerlijk gezegd had ik ook niet anders verwacht van de Zuid-Koreaanse cinema. Wel had ik graag wat meer diepgang gezien in de personages, ik werd niet in de film gezogen en kon ook helaas niet meeleven met hen, daarvoor wordt het allemaal te oppervlakkig gebracht. Het is vooral de personage van het meisje die de film doet scoren. 3,5*

Eigenlijk gewoon een matige productie met veel clichés. Komt er enigszins mee weg doordat het geen Hollywood is, het hart op de juiste plaats heeft en een paar leuke scènes kent.

Yeopgijeogin Geunyeo

Kijk, zo moeten romantische komedies zijn. Scherp, humorvol, een beetje absurd, emotioneel en met twee hoofdrolspelers die van het scherm spetteren. En deze Zuid-Koreaanse film is ook origineel met veel grappige en ontroerende scènes tot gevolg.

De film bestaat uit drie delen. In het eerste deel leren we de personages kennen en is op een leuke manier absurd en wat apart. Tae-hyun Cha is leuk als de wat suffe Kyun-woo, maar het is Ji-hyun Jun die de meeste indruk maakt. Ze drinkt, schreeuwt en slaat zich door de dag heen, maar wel met een reden leren we naarmate de film vordert. Prachtige actrice. Het tweede en derde deel zijn wat sentimenteler en dramatischer, en ook hier overtuigt de film. De roos en piano scene is prachtig en zelfs de grootste cynicus zal met een glimlach naar de slotscène kijken. Schitterende en sfeervolle muziek ook. Mooi, heel mooi.

Het eerste gedeelte is een teleurstelling : absurd, gek met plompe humor als in een doldwaze Amerikaanse komedie en met onechte personages.

Dit had volgens mij veel evenwichtiger en minder extreem gekund, want het tweede gedeelte is een verademing, verduidelijkt en verklaart, wordt veel inhoudelijker en snijdt het thema aan van liefde, de volhardendheid erin en de charme en de subtiliteit ervan.

Naar het einde toe wordt het zelfs echt mooi en emotioneel en met de scène bij die boom dacht ik onwillekeurig aan de slotscène uit "Love is a many splendoured thing".

Geen meesterweerk, vind ik, maar toch lief en het kon nog beter.