The Lone Ranger (2013)

Een vermakelijke film die voornamelijk gedragen wordt door de (bekende) humor van Depp. Dat is ook direct de kracht van deze film. Ondanks dat je bepaalde zaken of humor van mijlenver aan ziet komen schiet je toch steeds in de lach.

Wat ik persoonlijk wel jammer vind is dat Johnny Depp voor mij meer een gimmick dan een serieuze acteur is geworden. Ik kan hem niet of nauwelijks meer los zien van z'n rol als Jack Sparrow en nu Tonto. De manier waarop hij z'n rol in The Lone Ranger neerzet is alsof het een vervolg is op PoTC, alleen hebben we nu zand ipv water.

3* voor deze film, ook vanwege de te lange speelduur.

Depp speelt mss wel a la Sparrow, maar het werkt wel. Leuke film, geweldige effects en goede achtergrondmuziek... Goed geamuseerd, zelfs met de soms ietwat geforceerde grapjes.

Vanmiddag deze in Antwerpen gaan zien.

The Lone Ranger is voor mij geen onbekende. Ik keek hier als jongetje altijd naar in de jaren' 70, niet wetend dat dat waarschijnlijk een herhaling was (uit de jaren '50?). Als kind merkte je kennelijk toen minder snel dat iets gedateerd en oudbollig is, bovendien hadden wij tot dik in de jaren'80 nog een zwart-wit TV en viel het daardoor ook minder op, alles was immers voor mij in het zwart wit.

Na de vele negatieve reacties had ik er niet veel hoop op dat het een goede film ging worden, maar ik ben toch blij dat ik hem ben gaan zien, want hij viel voor de volle 100% mee!

Sterker nog: ik heb mij behoorlijk goed vermaakt.

Natuurlijk is de film weer veelte lang, maar echt vervelend of saai vond ik het nooit worden. Er zat behoorlijk veel actie en spanning in en het duo Depp-Hammer vond ik zeer goed werken.

Hammer in de titelrol is even wennen, maar doet het uiteindelijk ijzersterk. Zeker wanneer hij vlak voor de finale zijn paard Silver laat steigeren en je het begin van het Lone Ranger theme hoort. Kippenvel moment!

Ben het ook niet eens met sommige meningen dat Depp hier gewoon zijn Jack Sparrow rol herhaald. Die rol was gebaseerd op Keith Richards, zeker zoals die er in de jaren ' 70 vooral uitzag en praatte, maar daar heeft deze Tonto rol niets mee te maken in zowel manier van praten, motoriek en uiterlijk. Die twee rollen staan dan ook mijlenver van elkaar. De enige overeenkomst is dan ook dat het allebei meer typetjes zijn, dan echte karakters.

Verder was William Fichtner weer in een van zijn over the top rollen een goede schurk, Tom Wilkinson een bekwame hoofdschurk en bleek Helena Bonham Carter er feitelijk slechts een minuut of tien in totaal in voor te komen.

De film bevat mooie westernlandschapsbeelden, heeft coole actiemomenten en vele waaghalsmomenten.

De humor was ok, niet heel erg overheersend en alleen al de laatste scene -een knipoog naar HET trademark van de originele Lone Ranger- was briljant en hilarisch.

Kortom: ik vond het een erg leuke film en -om dan toch die vergelijking te maken- zeker leuker dan de laatste twee POTC films bij elkaar.

Een acht, ofwel vier sterren.

Erg slechte film!

Geluid en beeld waren erg goed maar daarmee is dan ook wel alles gezegd.

Voor de rest is de film saai en traag en over enige vorm van spanning moeten we al helemaal niet gaan praten.

Voor de rest vind ik , zoals hierboven reeds aangehaald, dat den Depp zijn rol nu wel is in een ander typetje mag gaan zoeken.

Na veel negatieve reacties op MM deze film vanavond maar zonder teveel verwachting in Imax gaan bekijken en het is me enorm meegevallen! Vond het niet het niveau van PoTC halen (om het hiermee even te vergelijken) maar heb me prima vermaakt... ondanks de wat lange speelduur.

Genoeg leuke momenten en aktiescènes en geen lange saaie stukken. Leuk voor het hele gezin dus.

Ben het totaal niet eens met uitspraken als: erg slechte film, saai, traag, geen spanning, geen aktie. Maar ieder zijn eigen mening. 3,5 ster, een 7 dus.

Goed, vandaag Lone Ranger gezien. In 1 woord... What the fuck heb ik naar gekeken?

Het is misdaad, met veel dode mensen en een misdaadplot

Het is drama met weduwen en wezen

Het is actie

Het is slapstick

Echt, ik snap dat de Wilhelm Tell overture 70 jaar geleden bij Lone Ranger hoorde maar het werkte totaal niet. Heb je ineens 30 minuten Charly Chaplin. Verder dat paard, en Depp die gekke bekken trekt

Werd weinig gelachen in de bios. En een hele groep mensen verdween na 2 uur toen WIlhelm Tell begon.

Vermakelijke film!

Dit is typisch zo'n film waar je verstand op nul kan zetten en gewoon gaan genieten. Het verhaal is dus flinterdun en bied niks nieuws. Maar soms is dat ook lekker. Genieten van de actie, de prachtige locaties, en af en toe grappige Depp. Ik moet toegeven dat ik na 2 uur dacht, hmm wanneer komt nou het einde? De film duurde mij iets te lang. Maar al met al prima vermaakt met deze film!

De film in een notendop:

Vrijwel direct na een on-Disneyaans brute slachtpartij (die verder geen enkele nagalm krijgt) wordt ons gevraagd hard te lachen om een paard in een boom met een hoedje op...

Not kidding...

The Lone Ranger wil slapstick zijn, maar ruimt ook tijd in voor de gevoelige Indianenkwestie in de VS. Daarbij wordt plotseling geweld niet geschuwd. Voor me in de bioscoop kroop een jong meisje angstvallig op schoot van moeders. Een film voor de hele familie? Wie of wat is hier nou de doelgroep?

De vertelvorm waarin een oude Tonto (Depp) als museumattractie zijn verhaal vertelt aan een klein jochie, is verder een van de merkwaardigste plotstructuren die ik in lange tijd zag. Was het serieus bedoeld, of voor de lach? Hadden we ontroerd de zaal moeten verlaten?

Gelukkig gaan alle remmen los in een daverende finale dat in Jerry Bruckheimer-stijl Buster Keaton eert. Maar dat komt na dik twee uur wachten wel een beetje te laat...

www.movieinsiders.nl

Na dat ik op tv al hoorde dat het in de USA een dikke flop was toch gekeken...maar het is inderdaad een grote flop. Niks aan.. Hele saaie film, had er wel meer van verwacht.

Met recht wel een rollercoaster ride deze film. Natuurlijk gaan je gedachten meer dan eens afdwalen naar Pirates of the Caribbean, door zowel de stijl van Verbinski als natuurlijk het acteerwerk van Johnny Depp. Ik vond het persoonlijk weer heerlijk om Depp in zo'n rol te zien. Hij blijft me altijd fascineren, in wat voor rol dan ook.

De vele prachtige shots van de omgeving en het authentieke sausje wat de film over zich heeft bevielen me uitstekend. Helaas is de speelduur wel echt een tikkeltje te lang. Het kat & muis spel gaat op een gegeven moment vervelen omdat keer op keer de rollen omgedraait worden. Dat trucje is 1 keer leuk maar daarna verliest 't aan kracht. Hierdoor komt de film niet hoger dan een 7 bij mij (in potentie een 8 of 9) maar heb me prima vermaakt sowieso.

3,5*

7/10 (IMDB)

De zoveelste remake van "The Lone Ranger", maar de eerste die ik zie eigenlijk. Ik weet een aantal dingen en oneliners van "The Lone Ranger", maar daar houdt mijn kennis dan ook op. De film blijft netjes binnen de lijntjes zoals je van Disney verwacht, en dat is ook wel prettig. Het is een lange rollercoaster rit met veel spectakel en visuele hoogstandjes. De film verveeld geen seconde en de ene actie scéne is nog niet afgelopen of je word de andere al ingeslingerd.

De film is gewoon een "Pirates of the Carabean" film in het wilde westen. Johnny Depp vult weer een soort Jack Sparrow achtige rol in, en het avontuur word op identieke wijze verteld. 

Wat ik niet geslaagd vond aan de film was de humor. Die was gewoon niet leuk, of tenminste ik vond het niet leuk. Er zaten maar 2 geslaagde grappen in de film vond ik, en voor de rest was de film gewoon niet lollig in mijn ogen. Dat paard wat met een raar hoedje plots op een rots staat en meer van dat soort onzin moest dan de maatstaaf zijn. Beetje jammer.

De soundtrack daarintegen vond ik echt helemaal geweldig. Lekkere zware filmmuziek ala (hoe kon het ook anders) "Pirates of the Carabean". Het effect van de film versterkt dan ook alleen maar en je weet mede door de muziek dat je naar een echte avonturenfilm zit te kijken. Op dit niveau worden ze niet veel meer gemaakt.

3,5 * voor een prima avondje popcorn vermaak. Zeker de moeite waard om hem op het grote doek te zien. AANRADER!

Zonder verwachtingen deze film gaan zien.

En ik moet zeggen dat ik heb genoten van deze film.

In het begin is het verhaal niet echt te volgen maar daarna komt dat wel.

Zeker een aanrader voor een leuk avondje film.

3,5/5,0 - 8,0/10

Er is hier al een hele discussie geweest over waarom The Lone Ranger zo'n commerciële flop geworden is. Johnny Depp, Armie Hammer en Jerry Bruckheimer geven de schuld aan de critici, die de film bij voorbaat al hadden afgeschreven. Dat klonk mij als onzin in de oren, alsof ze de schuld bij iemand anders wilde leggen. Daarbij zijn critici nou ook weer niet invloedrijk. Zij hebben immers ook niet kunnen voorkomen dat een serie als Transformers een megasucces geworden is. Niettemin hebben Depp, Hammer en Bruckheimer ergens een punt. Deze film werd namelijk al vooraf door iedereen afgeschreven. Niet alleen de critici, maar iedereen. Al maanden voor The Lone Ranger uitkwam was de buzz enorm slecht. Het leek maar niet te lukken om iemand geïnteresseerd te krijgen. Het gebeurde ook bij mij; het kwam op me over als een enorm doorzichtige poging om een "tweede Pirates of the Caribean" the creëren. Maar wat wil je ook met de combinatie Disney, Bruckheimer, Verbinski en Depp.

Terugkomend op die critici: hadden ze hun recensies al klaarliggen? Gingen ze met zoveel tegenzin kijken dat The Lone Ranger alleen maar slecht kon vallen? Dat is speculatie. Niettemin, ik ging met de laagst mogelijke verwachtingen naar de bioscoop (en het had net zo gemakkelijk kunnen zijn dat ik niet gegaan was) en werd zeer aangenaam verrast. Waarom uitgerekend deze film zo gekraakt is door iedereen was me een raadsel, zeker in wat nu toch wel sterk lijkt op de slechtste zomer voor blockbusters ooit? Waarom The Lone Ranger kraken en het levenloze Man of Steel niet? Ik weet het niet, maar ik zeg dit: het zou mij niet verbazen als The Lone Ranger in de toekomst herontdekt wordt. Het zal waarschijnlijk geen enorme klassieker worden, maar hij zou een soort kleine revival kunnen krijgen als Ishtar nu heeft. Dat was ook een kostbare blockbuster die vooraf een negatieve hype kreeg en daarna bij voorbaat niemand meer leek te kunnen plezieren. Maar Ishtar heeft een soort van comeback gemaakt. Dit kan The Lone Ranger zomaar ook overkomen. Hij verdient het.

Want ja, The Lone Ranger is een bovengemiddeld goede film. Hij neigt zelfs naar een geweldige film, maar daarvoor is het geheel toch te imperfect. Ik ga dan ook niet meteen beweren dat dit een miskent meesterwerk is. De meest gehoorde kritieken zijn dat de speelduur te lang is en dat de toon inconsistent is. Twee kritieken waar ik niets tegen in te brengen heb, al moet ik zeggen dat de overdreven lengte bij mij nooit in verveling resulteerde. Daarvoor gebeurt er altijd wel genoeg. Het was meer het gevoel dat het op een bepaald moment wel erg kunstmatig langgerekt wordt, waardoor het verhaal even nergens meer heen lijkt te gaan en waardoor de climax niet de climax blijkt te zijn.

De constant wisselende toon is een groter probleem. De manier waarop met name de uitroeiing van complete indianenstammen wordt gevolgd door de flauwste grapjes werkt niet. Ik ben er ook nog niet over uit of die indianen holocaust nou wel of niet in het geheel past. Het maakt Tonto een stuk effectiever personages en het was ook alweer een tijdje geleden dat ik de schurken in een blockbuster zo haatte, wat de confrontatie alleen maar boeiender maakt. Sterker nog, toen de Ranger aan het begin van de climax met zijn steigerende paard verscheen en de William Tell Overture ingezet werd kreeg ik een beetje kippenvel. Ik kan me niet herinneren dat de afgelopen jaren nog eens bij een heroïsch moment in een Hollywoodfilm dat gehad heb. Dat kan er alleen aan te danken zijn dat je de schurken gestraft wilt zien worden. Daar komt bij dat de boodschap hier op een oprechte manier gebracht werd. Het waren niet de films meest originele momenten, maar de serieuze scènes rond de Comanches voelden nooit geforceerd aan, zelfs al blijft het iets te veel een plot dat erbij hangt. Het is alleen zo jammer dat zo'n massaslachting afgewisseld wordt met de meest infantiele grapjes, die onverwacht de hoek om komen.

Nog een manier waarop de toon wat merkwaardig is, is in het gebruik van geweld. Ik ben niet de eerste die gemerkt heeft dat dit voor Disney vrij excessief is. Niet het wordt nergens À l'Intérieur op gebied van gore of zo, maar neem bijvoorbeeld het moment waarop al die Rangers neergeschoten worden. Je hoort de kogels gewoon door het vlees gaan. De impact is voelbaar. En als die schurk dan ook nog eens het hart van de broer van onze held verwijdert zienw e misschien niets, maar het geluid laat weinig (of teveel) aan de verbeelding over. The Lone Ranger heeft vermoedelijk ook de hoogste body count van alle Disney films. En dat wordt dus gemixt met grapjes als Depp die zijn hoofd in een lege vogelkooi stopt, ter bescherming van tegen een mogelijke kat.

Dus ja, The Lone Ranger heeft problemen. Maar zelfs bij het beschrijven van deze minpunten kwam ik al enkele pluspunten tegen en er is meer. Het belangrijkste om te zeggen is dat The Lone Ranger vooral barst van de ideeën. Het verhaal volgt een bekend stramien, maar Verbinski lijkt iedere scène zo fris mogelijk te willen brengen en lijkt nooit verlegen te zijn voor een origineel shot, een leuke one-liner, een visuele grap of gewoon een andere manier om iets volstrekt bekends te tonen. Het is me al eerder opgevallen dat Verbinski een regisseur is die stiekem niet zo past bij de blockbuster, omdat die hem te veel in een vast patroon plaatsen, terwijl hij mij meer iemand lijkt van briljante losse ideeën (wellicht dat dit de reden is dat zijn beste film tot nu toe zijn enige animatiefilm is). In The Lone Ranger lijkt het rustelozer dan ooit. De lengte lijkt dan ook uit de eerste plaats voort te komen uit de noodzaak om ieder idee van Verbinski op het scherm te krijgen. Dat is wellicht niet bepaald een goede formule om een complete film omheen te bouwen, maar in een jaar waarin Hollywood bewijst hoe stoffig hun formule geworden is, is dit een verademing. Daarbij sluit Verbinski's kennelijk niet in te tomen fantasie goed aan bij Bruckheimers grootheidsdrang.

Het resultaat is een film die gewoon leeft en daarnaast ook eigenlijk altijd wel vermaakt, op enkele flauwe grapjes na. Het mag met recht een achtbaanrit genoemd worden, maar waar je bij een achtbaan na twee-en-een-half uur er waarschijnlijk al vijftig keer klaar mee was blijft The Lone Ranger gewoon steeds fris. De twee actiescènes op een trein zijn de grote uitschieters. Daarin maakt Verbinski af en toe zo gebruik van knappe shots voor humor en avontuur dat ik aan Buster Keaton moest denken. Het hoogtepunt daarin was Tonto die met zijn ladder verschijnt. Geweldig gedaan. Ook kudos voor het gebruik van de Willem Tell Overture tijdens de climax. Het was even wennen, eens te meer omdat ik dat nummer vooral ken uit het veelvuldig gebruik ervan in cartoons (vooral bij de Looney Tunes geregeld gebruikt; de tv-serie rond The Lone Ranger zag ik nooit), maar toen ik er eenmaal in zat leverde het vooral een meeslepend stukje avonturenmuziek op. Daarnaast een pluim voor de casting. Depp lijkt net niet te veel op Jack Sparrow en Armie Hammer weet een rechtlijnige heldenrol met zichtbaar plezier leuk te maken.

Dus ja, The Lone Ranger mag er meer dan zijn. Jammer dat hij flopte, want dat betekend in de toekomst waarschijnlijk nog meer zielloze superheldenfilms en minder van dit soort komische avonturenfilms. Geloof de slechte word-of-mouth niet: The Lone Ranger mag er zijn!
3,5*

The One Ring Bij wie heeft Ishtar nu een rivival? Nog nooit gehoord van die film.

Toch maar eens bekijken deze film dan. Speed Racer was ook een flop maar is een geniale film!

Ishtar is een vrij beruchte flop, zo'n titel die net als Heaven's Gate, John Carter en waarschijnlijk vanaf nu The Lone Ranger genoemd wordt als het gaat over commerciële mislukkingen uit Hollywood. Werd toen ook compleet verwoest door de critici, maar ik hoor de laatste jaren vooral goede dingen. Hij was geloof ik nooit verkrijgbaar op dvd, maar is nu op Blur-Ray en dat heeft wat recensies opgeleverd die positief tot compleet euforisch zijn. Het is misschien geen grote revival, maar ik sprak dan ook van een 'soort van comeback'. Dit artikel gaat er nog even op in. Deze recensie van Ishtar deed me ook wat denken aan mijn ervaring bij The Lone Ranger.

Ik wist niet dat Ishtar overigens zo'n lage score had hier op MovieMeter. Ben zelf wel benieuwd geworden naar de film.

Geloof de slechte word of mouth wel! In het kielzog van the One Ring ook maar eens proberen te ontleden waarom dit zo'n flop is geworden en wat er mis mee is. Dat is wat mij betreft best een hoop. Ben dan ook een stuk minder enthousiast.

Formulefilms zijn al zo oud als Hollywood zelf. Op zich hoeft dat geen groot probleem te zijn als het maar aan een paar voorwaarden voldoet. In de eerste plaats moet het goed gemaakt zijn en het moet er niet in doorslaan (en/of iets fris toevoegen). Dat eerste voldoet het best aan, dat tweede in zijn geheel niet. Daar gaat het w.m.b. met name mis. Alles is zo intens voorspelbaar, dat ik geen zier meer gaf om het verhaal. De spanning in zo’n film zit hem absoluut niet in de uitkomst. Je weet toch wel dat het goed komt. De spanning zit hem erin hoe ze daar komen. En precies dat wordt de nek omgedraaid. Van elke situatie zie je van mijlenver aankomen hoe ze daar uit gaan komen en welke grapjes daar ten grondslag aan liggen. Het maakt ook geen klap uit of dit een piratenfilm, western, sci fi of wat dan ook is. Het hele the Lone Ranger is dan ook volstrekt inwisselbaar.

Ik riep bij het zien van de aankondiging van de film al dat dit wel erg opzichtig voortborduurt op Pirates of the Caribbean. Ik vind het niet erg dat hetzelfde team in hetzelfde genre voortborduurt op een nieuw concept. Ik vind het wel erg dat dat concept niet nieuw is en de toon heel geforceerd hetzelfde is en grapjes exact dezelfde gimmick hebben. Het is geen formulefilm die binnen de formule lekker aan het variëren is, iets wat Spielberg heel goed kon in zijn hoogtijdagen. Er is gewoon gekeken wat er goed werkte in the Pirates films en daar zijn ze mee verder gegaan. Depp is het meest duidelijke voorbeeld. We kleden hem weer lekker gek aan en laten hem lekker maf doen. How’s that for a slice of fried gold, hoor ik de makers al handenschuddend tegen elkaar zeggen.

Zo'n scene als 'at least it can't get any worse' is een goed voorbeeld. Hoe ontzettend vaak is dat wel niet gedaan zeg. Mijn hemel, hoe durf je zoiets erin te stoppen en dan het lef hebben om de critici de schuld te gaan geven van het floppen van de film. Veel humor is dan ook te kinderachtig voor woorden. Dat gedoe met dat paard vond ik erg flauw bijvoorbeeld.Vond sowieso de dialogen erg matig geschreven. Het loopt gewoonweg niet. Ook de slapstick tijdens de grotere actiescènes wanneer ze samen geketend moeten vechten vond ik erg flauw worden. Dit komt echt letterlijk uit genoemde film(s).

Jammer, want de film scoort wel zijn punten in die grootse actiescènes, die best de moeite waard zijn. Maar ook hier gaat dus wel e.e.a. mis zoals gezegd. De humor moet zo’n scene op weg helpen en niet andersom; zo’n in potentie prachtige scene moet geen kapstok zijn voor een hoop flauwigheid. Die treinscène aan het eind is een perfect voorbeeld; Je hebt een in potentie schitterende scene en het wordt nogal de nek om gedraaid door een hoop flauwigheid. Ik moest denken aan Buster Keaton van 90(!) jaar eerder en wanneer ik de balans opmaak is zijn de stunts gewoonweg beter uitgevoerd en ziet het er allemaal beter uit. Keaton gebruikte het spektakel ook als kapstok, maar dat is zo oneindig veel grappiger dat het daar wel werkt. Ook die Willem Tell Overture is compleet misplaatst. De hele toon en feel van die scene wordt er door bepaald. Wie verzint zoiets en is er niemand die dan bezwaar durft te maken?

Ik heb er veel op aan te merken, maar heb er toch nog een gemiddelde waardering voor over. Dat komt omdat ik eigenlijk gek ben op dit soort films. Het ziet er op momenten fraai uit en de film is als geheel natuurlijk lekker avontuurlijk. Verbinski is dan ook te veel vakman om echt een immens slechte film te maken. Het is dan ook in eerste instantie de schrijvers kwalijk te nemen dat dit niet of nauwelijks werkt. Dat krijg je met een opdrachtfilm. Het is natuurlijk een groot verschil wanneer je een opdracht meekrijgt binnen bepaalde kaders en daar iets heel leuk van moet gaan maken of dat je echt een leuk idee al had en daar mee verder gaat.

Het lijkt erop dat mensen dit wel gezien hebben. Been there done that. En dat is het ook heel nadrukkelijk. Ik vind het ook een goed teken dat het publiek nu eigenlijk gewoon tegen Bruckheimer zegt; ‘kom eens met wat nieuws’! Jammer dat ie zich dat niet eerder kon bedenken.

Met een groep in de leeftijd van 50 t/m 12 in de bioscoop gezien. Iedereen heeft zich vermaakt en vond het een erg leuke film. Helemaal goed dus.

Erg leuke film met zeer mooie omgevingen. Precies wat je verwacht van de film. De sfeer is uitstekend en uitermate genoten van deze "jongensfilm". Johnny Depp zet gewoon een leuke Tonto neer en heb diverse keren erg gelachen (net als de rest van de zaal). Deze film is wat mij betreft dik ondergewaardeerd. De meeste de negatief zijn, zijn vooral de mensen die een film tot op het bot gaan analyseren over lokaties, kleding, authenticiteit, accenten, realiteitszin, etc, maar ondertussen vergeten te genieten. Bij ons liep in Pathe de Kuip in ieder geval niemand eerder de (grote) zaal uit dan voor de aftiteling.

Sorry, maar je zou toch op zijn minst moeten weten dat die muziek altijd bij de Lone Ranger gebruikt wordt, het is zijn muzikale trademark en het hoort dus net zo bij hem als bv zijn paard Silver...... Ik vrees dat je dan van deze westernheld niet zo veel kaas hebt gegeten?

Voor mij was het echt kicken om dit keihard in de bioscoop te horen. Grandioos toen hij met steigerend paard hiermee de finale inluidde.

Nee, wist ik niet. Ik weet sowieso vrij weinig van het hele Lone Ranger gebeuren. Hoewel je je kunt afvragen of het ook daar misplaatst was (wat ik nu niet kan beoordelen), verandert dit de boel natuurlijk wel. Bedankt voor de toelichting, dat rechtvaardigt het natuurlijk al een stuk beter (hoewel ik het nog steeds niet helemaal vond werken in de betreffende scene). Ik trek mijn bezwaar bij deze in.

Het is grappig dat je dit zo stelt, tenminste voor mijzelf.

Ik ben namelijk al héél lang (en dan heb ik het niet over enkele tientallen jaren)een grote Lone Ranger fan, en verzamelaar.

Toch had ik zelf in de beginjaren van mijn LR fan-zijn ook moeite met die muziek.

Daar heb ik echt aan moeten wennen, en het is nog steeds niet helemaal mijn ding.

Ik zou de opzwepende muziek die William Lava (what's in a name) vroeger componeerde voor de B-westerns van Republic absoluut afdoende hebben gevonden.

Maar hoe vreemd het ook mag klinken in deze samenhang, toch herken ik dat kippenvel moment, waarover thunderball het heeft, ook wel.

Een van de leukere momenten van de film voor mij.

Ik moet er wel eerlijk bijvertellen dat ik in gedachten Clayton Moore op Silver zag aankomen, en zeker niet Armie Hammer

De nostalgie speelde a.h.w. ook een rol.

In tegenstelling tot jou zat ik eerlijk gezegd eigenlijk de hele film te wachten en te hopen tot dit zou komen en toen het zover was had ik echt een "YES! Nu gaat het pas echt beginnen!"-gevoel! Dus compleet tegenovergesteld zoals jij dit kennelijk hebt ervaren.

Het heeft natuurlijk ook veel met nostalgie te maken voor mij. Als kind vraag je je niet af of iets wel toepasselijk is, of niet. Het was gewoon een gegeven dat die muziek bij deze westernheld hoorde. Veertig jaar later ervaar ik dat feitelijk nog steeds zo.

Totaal geen hoge verwachtingen van deze film, maar
wat was deze geweldig!!! Lekker sfeertje, zeer goed acteerwerk van
iedere acteur!! Johnny Depp was weer heerlijk op dreef, zoals ik
hem graag zie.

Ook geweldig hoe ze die bizarre situaties gewoon helemaal niet uitleggen
echt heerlijk zie: hoe hij uiteindelijk uit de gevangenis is ontsnapt, hoe die
sherrif van die hoge stellage op de berg afkomt etc. Super gedaan!!

Maar het aller beste vond ik het laatste gedeelte met de trein WAUW en die
muziek!!!! Heb ik de hele avond nog in mn hoofd gehad...... Ze hadden geen
betere muziek uit kunnen zoeken voor de eind strijd!!!!

Het rennen van het paard op de trein was echt geweldig gedaan! Je weet dat het
niet echt is maar toch zag het er gelikt uit!

Zeer verrassend goeie film
4*

Inspiratie opgedaan bij The Legend of Zorro (2005) ?

Weinig waardering van Brix , voor dit spektakel

Deze remake .is voor de echte fans te modern ,er zijn te weinig herkennings punten .

Draait op het ogenblik in Maastricht met volle zaal met veel jong plubliek die zich uitmuntend amuseren ,zodoende staat de Lone Ranger na lange jaren enigszins in de belangstelling,ik merk

het hier thuis want de stripverhalen begint ook aan te slaan ,maar ja bij de jeugd is alles snel over

Zeer matige film die slechts zelden vermaakt. 120 minuten is véél te lang voor deze film die maar duurt en duurt en duurt en duurt.... Het acteerwerk is zeer matig te noemen, net als het ongelofelijk kinderachtige plot. De enige reden om deze geen 0,5 ster te geven zijn de scenarios. Daarom maar 1*. Desalniettemin een blamage.

Topvermaak. Eén van de zeer weinige geslaagde blockbusters van deze zomer, met dank aan de fantastische actiescènes en de vaak surrealistische humor.
De momentjes van magisch realisme (het tijdreizende pindazakje) maken het af.

Duidelijk gemaakt met liefde en met de wil om sommige zaken net iets anders te doen. De film is bijvoorbeeld wat bloediger en harder dan vooraf verwacht, en op een paar momenten (de slachting van de Comanche) zelfs... uh, ik moet poignant zeggen, want er schiet me even geen passend Nederlands woord voor te binnen.

Wat mij betreft komt er een vervolg. Of twee.

Minpuntje is die Ruth Wilson, die het liefje van de Lone Ranger speelt. Sowieso niet moeders mooiste en dan trekt ze er ook nog eens voortdurend een gezicht bij alsof er een paard in haar bh heeft gescheten.

'Lone Ranger' Oater in Name Only, Lacked Grit, Old-Fashioned Values - breitbart.com

Ik vond het tempo de eerste 2 uur net voldoende, maar de actiescènes aan het eind vond ik (vooral door de muziek) magistraal en de opwindendste die ik in lange tijd gezien heb, daardoor toch 3,5.

Hoe wereldvreemd ben je als je een klassieke western verwacht van het team achter Pirates Of The Carribean?