Seeking a Friend for the End of the World (2012)

Dat is dan waarschijnlijk ook het risico van het genre Komedie. Ik heb er gewoon totaal niet om kunnen lachen.

Leuke film, waarin vooral Carrel zijn kwaliteiten naar voren komen. Aangezien het script nogal voorzichtig is, heb ik het idee gekregen dat er veel meer uit te halen valt.

Een luchtige behandeling van het thema "wat zou je doen als je nog maar een paar weken te leven hebt".

Ik vond het verrassend grappig (verrassend omdat Amerikaanse komedies vaak zo flauw zijn).

Zou dat eerder interpreteren als dat de mens "hope carriers" zijn (om het in Woody Allens woorden te zeggen) die zelfs met het absolute einde in zicht is nog perspectief nodig hebben.

Viel toch enigzins tegen. En Keira Knightley was soms erg overdreven in haar gezichtsuitdrukkingen. Alsof het hele repetoire van haar opleiding voorbij kwam. Even leek het zelfs op Vyvyan Basterd van de young ones. Haha

Nee, helaas

2.5*

De film was een zware tegenvaller. Niet grappig, niet filosofisch, gewoon een aaneenschakeling van verder niet boeiende gebeurtenissen. Boring dus.

Keira was inderdaad af en toe een beetje geforceerd maar ik vond het een hele lieve en oorspronkelijke film. Het is geen lach film maar een film die je laat glimlachen en nadenken.

Aardig.

Aparte opzet en een nogal vreemde mix van humor, drama en romantiek. Het geheel boeit vooral omdat het toch wel een apart gegeven is waarbij het einde eigenlijk zowat alle kanten opgekund had, maar ergens verliest de film toch ook wat aan kracht.

Het kabbelt maar een beetje voort. Af en toe worden er wat nieuwe personages aangekondigd om de film weer wat niet leven in te blazen, maar hun inbreng is klein en niet altijd even grappig. Zo is het stukje bij de ex van Penny (in de bunker) waardeloos.

Relatie tussen Knightley en Carell is ook op z'n minst apart te noemen, maar hoe unlikely ook, het werkt wel. Verder is de film schaars grappig, de grappendichtheid lag verder ook niet erg hoog al waren de komische momenten dan wel weer dik aangezet.

Boeiende opzet, aparte sfeer maar het valt geregeld wat dood. Echt geweldig is het niet en memorabel, ondanks het toch wel leuke uitgangspunt ook niet echt. Had toch iets meer mee gedaan mogen worden denk ik.

3.0*

Op zich vrij voorspelbare film, maar wel erg leuk gedaan!

De film laat je niet rollen van het lachen, maar laat je de hele tijd met een lach en een goed gevoel kijken en verveeld geen moment. Word ook leuk geacteerd en is zeker een grappige kijk op wat je zou doen als je leven binnen X tijd eindigd

heb me er erg mee vermaakt en vind het beter dan de gemiddelde feel good film en geef hem daarom 3.5*

Steve Carrel verraste mij in deze film, al vind ik Keira Knightley maar een actrice van niets. Verhaal is leuk, maar er had meer in kunnen zitten.

Aangenaam filmpje, met een frisse en haast positieve benadering van het thema 'het eind van de wereld'. De komische elementen werken niet altijd even goed, maar de romantische en dramatische momenten zijn eersteklas en sporadisch subtiel aangrijpend. Carell en Knightley vormen een leuk duo, in ieder geval, al hoeven beiden weinig moeite te doen om hun personages gestalte te geven en blijven beiden veilig binnen hun comfort zone. Alles werkt toe naar een bevredigend, mooi einde.

Leuk feel good filmpje,er zitten aardig wat leuke stukjes in.

Hiermee bewijst Carell dat hij zeker ook de wat serieuse rollen kan spelen.

Geen film waar je bij van de bank rolt van het lachen!!!!

Ik ben tevreden

Zat te twijfelen tussen een 2,5 en 3. Romantische gedeelte zat wel goed, humor was misschien zwart en aanwezig maar niet helemaal mijn cup of tea en te weinig aanwezig.

Eerder drama , dan komedie. Was het een komedie dan een absurde komedie.

Wel luek om Steve Carell in een diepergaande rol te zien, dat kan hij echt wel en zou hij eens moeten proberen in een volwaardig drama. (voor zover hij dat al niet gedaan heeft).

Mooie Film, hopelijk gebeurd dit niet op 21 december 2012

Beetje afgeraffelde film. Vooral de liefde die ontstaat tussen Dodge en Penny ging wat te snel. Nou was daar natuurlijk ook alle reden toe, maar het kwam wat te simpel en goedkoop over.

Een aantal leuke elementen die laten laten zien wat het met de mens doet als het einde van de wereld nadert, maar wederom overheerst het gevoel dat er voor de kijker zoveel mogelijk leuks in korte tijd te zien moet zijn.

Film was daardoor niet helemaal af!

Film heeft wel de acteurs maar slaat verder op alle fronten de plank mis soms neigt de film naar drama zonder dat je het serieus kunt nemen dan slaat de film weer door naar geforceerde humor. En inderdaad de film is verder erg slordig gemaakt , ik geef voor de film 2 * en voor de heerlijke soundtrack nog een halve ster. Wel leuk was het om good-old Martin Sheen weer eens in actie te zien.

Bleeh, wat een zeurfilm. Steve Carrell en Keira Knightley als romantisch koppel zijn volstrekt ongeloofwaardig, miscast, niet grappig en ik kan er geen enkele chemie in bespeuren. Wel veel oversentimenteel gezeur en een soundtrack waar ik echt m'n depressiepillen bij nodig heb.

Voor de diepgang hoef je in dit verhaal niet te zijn. Voortkabbelen naar het einde, zo makkelijk kan je het samenvatten. Doe me dan Melancholia maar. Humor? zoek een andere film, ik heb geen enkel zelfs maar in de verte grappig moment gezien. Drama? Ja, voor je zitvlees. En nee, het is niet dat ik teleurgesteld ben omdat ik bij de naam Steve Carrell aan een feel-good film dacht, of dat ik iets romantisch verwacht had van Keira Knightley. Ik vind het gewoon een heel slechte film. Bah.

Op zich een goed verhaal.

Helaas komt dat in de film er niet helemaal uit. De film heeft mij daarentegen wel kunnen boeien. Het accent van Keira Knightley was daarentegen iets te "English" wat ik wel jammer vond.

Steve Carell speelde een perfecte rol, met veel drama.

Het komische heb ik niet helemaal kunnen ontdekken, misschien was daar het onderwerp iets te beladen voor.

Al met al een redelijk tot goede film, die je helaas niet voor een tweede keer moet gaan zien.

Het einde is een mooi einde, waar niet alles wordt voorgekauwd, maar subtiel wordt weergegeven.

Een beetje goedkoop willen scoren zo eind 2012. Leuk geprobeerd maar ik mis zowel de drama als de humor. Niet boeiend dus

The Air That I Breathe van The Hollies is 2 sterren waard. De film eromheen doet me helemaal niets. Of het moet het feit zijn dat de regisseur miss Knightley bijzonder lelijk in beeld brengt.

Ik ben het weer volledig met je eens Stinissen.

Exact gevoel had ik na afloop eveneens.

Resultaat werd een langdradig vervelend verhaal die nergens wist te boeien.

2*

Ik vond 'm beter dan verwacht. Gewoon niet aan denken dat het een komedie genoemd wordt. Normaal zou ik nooit naar een film van Steve Carrell gaan, maar was erg goed te pruimen.

Ik kreeg echt het gevoel dat deze film zelf eigenlijk ook niet weet welke kant 'ie nou op wil. Komedie? Drama? De ene keer vond ik het best geestig terwijl ik me de scene daarna echt dood zat te vervelen. Heb een redelijk grote afkeer tegen Knightley en dat werd ook nu weer bevestigd. Vind het een tergend vervelende actrice. In tegenstelling tot Carrell die ik altijd wel kan pruimen. Al met al een film met een 'mooi' thema waar echt meer uit te halen was/is dan deze film gedaan heeft.

2,5*

Toch wel een mooie film dit. De laatste films die ik van Steve Carell bekeken heb vielen wat tegen maar deze bleef me boeien. Geen hylarische grappen of onderbroekenhumor maar wat meer drama met een interessant verhaal. Als alles erg eigenlijk niet meer toe doet, wat zou jij dan nog doen als je alleen bent en je nog maar heel even hebt. In ieder geval niet rellend de straat op. Een dikke 7

Een mierzoete kijk op het einde van de wereld. Een keer wat anders, maar toch niet geheel geslaagd te noemen. Dit komt vooral omdat de verhoudingen tussen comedy, drama & romantiek nogal ver zoek zijn. Knightley bij vlagen ook behoorlijk irritant als over-emotioneel karakter.

Een aardige film die goed/leuk begon, maar naderhand toch behoorlijk inkakte. 3.0*

Als je weet dat de Aarde nog drie weken heeft, wat dan? Daar kan je een duizend pagina’s dikke ideeënroman over schrijven vol filosofische uitweidingen, of je gaat zoals deze film de wat luchtigere komische tour op. Dat bevalt tegen het einde aan heel aardig.

Zeker, het eerste deel is nogal saai. Er gebeurt niet heel veel, van de dreigende Apocalyps is weinig te merken, af en toe is er een leuk moment. Pas als de road-movie begint krijgt de film vaart en een hart. Dat was ook nodig ook. Want Carell is prima gecast als dooie, maar kijk daar eens een hele film naar. Hou je niet vol. Als zijn levendige buurmeisje Penny (een sprankelende Knightley) haar entree doet dan gaat de film zelf ook leven. De episoden die komen zijn van matig (in de bunker) tot heel geestig (de zelfmoord door de assassin, gelijk de link naar dat papiertje aan het begin van de film), maar vooral het samenspel tussen de twee en de oprechtheid van hun gevoelens doen veel goed. Het einde is tamelijk voorspelbaar, maar dat maakt zowaar niets uit.

De film ziet er goed gefotografeerd uit. Niets bijzonders, maar wel warm en mooie shots. De muziek is heel aardig, wat mooie melancholische klanken. Alleen de Talking Heads uit de trailer heb ik klaarblijkelijk gemist. De ideeën die voorbij komen wat te doen met je laatste dagen zijn heel verschillend, de één wat geloofwaardiger dan de ander. Maar er is overduidelijk voor een positieve nooit gekozen en dat is ook wel leuk. Wat anders dan pakweg Melancholia van Von Trier.

Zeker het begin was zwak, vervelend zelfs, later werd het beter en kwam de film echt wel aan. Derhalve een ruime voldoende: 3*.

Bweh... deze toch al niet zo enerverende film werd echt helemaal irritant toen die afschuwelijke Keira Knightley ten tonele kwam. Wat een onuitstaanbare actrice is dat toch.. brrr.

Steve Carrell doet zn best maar kan dit matige verhaaltje ook niet meer redden.

Mweh, eigenlijk bij alles in deze film had ik het gevoel dat er veel meer in had gezeten als het script wat slimmer was geschreven met meer bizarre situaties (die ex-vriend van Knightley die in een bunker voorbereidingen aan het treffen was, was een goed voorbeeld) en dialogen. Nu beklijft vrijwel niets. Ook de soundtrack viel mij in negatieve zin op. Inwisselbare nummers. Waarom geen Wilco (waar Knightley haar rol blijkbaar fan van bleek te zijn) of iets dergelijke? Jammer. Toch geef ik nog 2,5 ster voor het concept.

Aardige film.

Genre aanduiding klopt niet helemaal, naar mijn mening. Het gaat hier niet bepaald om een komedie, maar meer om een drama.

Er zitten wel enkele komische scènes in, maar écht grappig is het nergens.

Carell speelt ingetogen en dat siert hem een stuk beter dan als schreeuwende komiek.

Knightley's personage is een typerende Manic Pixie Dream Girl, maar weet dit aardig neer te zetten.

Voor een groot deel wandeld deze film een veilig en voorspelbaar pad, maar wist toch hier en daar een snaar bij mij te raken.