The People against O'Hara (1951)

Begint als drama film en schakelt tegen het einde aan over in film-noir. Jammer dat de film niet altijd even boeiend is. Tracy is weer goed, ben ook niet anders gewend van hem. 3 sterren

Hier de supergrote poster (zonder rouwrand).

Met witte rand....

Spencer Tracy als advocaat in de rechtzaal om een onschuldige vrij te pleiten ! Dat belooft.

Helaas, deze keer komt het er niet uit. De pleidooien in de rechtzaal zijn niet veel soeps, gaan zelfs vervelen en heel het verhaal, trouwens, wordt op een warrige manier gebracht. Ook heel veel personages waarvan de functie niet altijd duidelijk is en die nu eens met de voornaam dan met de achternaam worden geciteerd, wat de verhaallijn nogal bemoeilijkt.

Spencer Tracy is altijd het bekijken waard, maar dit behoort niet tot de hoogtepunten uit zijn imposante oeuvre. Hij speelt Jim Curtayne, een advocaat wiens carrière in het slop is gekomen door zijn verslaving aan alcohol. Hij drinkt weliswaar niet meer, maar neemt geen grote strafzaken meer aan omdat hij bang is dat hij door de druk die dat met zich meebrengt opnieuw aan de drank raakt. Wanneer John O'Hara [James Arness] voor het gerecht moet verschijnen op verdenking van moord weten zijn ouders [Arthur Shields, Louise Lorimer], die geen andere advocaat kunnen betalen, Jim - een goede kennis - toch over te halen om de zaak op zich te nemen. Tegen beter weten - en het advies van zijn zorgzame dochter [Diana Lynn] - in werpt Jim zich op de rechtszaak, maar komt daarbij voor onaangename verrassingen te staan.

Het verloop van de rechtszaak is niet geheel geloofwaardig en de ondersteunende cast is te zwak om deze film boven het gemiddelde te doen uitsteken.