Elvis: That's the Way It Is (1970)

M'n vriendin is wild van Elvis, en ik besloot deze maar eens mee te kijken. Eerst krijgen we een kijkje bij repetities, en het laatste uur bestaat uit footage van 6 van zijn Vegas shows. Aardige momenten zijn Love me Tender (waarin Elvis de hele zaal eens langs gaat om zijn lippen eens ergens te planten) en het mooie In the Ghetto.

Verder is het gewoon niet mijn artiest; 2*.

Aangezien enige Elvis-fans niet begrijpen dat we hier op moviemeter zitten, zal ik maar eens een tegengeluid leveren.

25% repetities, 75% pure concert-registratie van de hoogtij-dagen van Elvis in Las Vegas. Leuk, maar meer ook zeker niet.

Wat de 'documentaire' wel laat zien is de vakmanschap van de Pelvis en zijn verdiende 'goden'status.

Maar inhoudelijk is het noppes. Elvis maakt wat grapjes. Repeteren (waaronder een walgelijke versie van Bridge over Troubled Water, blijf daar toch van af). En natuurlijk de show die groot vermaak uitstraalt, met enige zelfspot door meneer zelf.

Elvis: That's the Way It Is is een grote reclamespot voor z'n shows in Viva Las Vegas. Drie sterren is wel voldoende (ook omdat Elvis ook al niet van zijn tengels kon afblijven van You've Lost That Lovin' Feeling, jeuk jeuk).

Erg mooie beelden van de echte Elvis.

Hele mooie muziek en vooral goed live gezongen.

Die Elvis had ook een goed gevoel voor humor.

4 sterren

Prima Documentaire / Muziek-film over de legendarische Elvis Presley. Deze documentaire laat eens te meer zien dat Elvis buiten zijn muzikaal talent hij ook een perfecte entertainer was en waarom veel vrouwen op hem vielen. De documentaire is fraai in beeld gebracht en er valt ook geregeld te (glim)lachen om Elvis en zijn fratsen. Qua muziek was het natuurlijk ook genieten voor de liefhebbers waar ik overigens geen van ben (ik vind zijn muziek wel leuk). Deze Documentaire / Muziek-film wordt overigens nog geregeld uitgezonden op TCM en daar heb ik hem dan ook op gezien.

Inderdaad

Overduidelijk een comment van iemand met 0 verstand van elvis en alles waar deze fantastische artiest voor stond!

Van deze docu zijn verschillende versies in omloop. Er is de originele film uit 1970 en dan is er ook de ‘update’ van 2001 onder impuls van Turner Classic Movies. In deze laatste versie werden een aantal talking heads geëlimineerd t.v.v. meer footage van Elvis & band waarin we hem zien repeteren of concerteren. De 2001 versie bevat 12 minuten minder speeltijd maar toch meer performances van Elvis. Het is deze versie die ik bekeken heb. De ‘tussenstukjes zonder muziek’ zijn hier effectief tot een minimum beperkt en in de plaats krijgen we leuke momenten in de studio met de TCB band en natuurlijk heel veel muziek on stage in Las Vegas. Onze man heeft verder een enorme uitstraling als je hem zo bezig ziet. De wereld ligt (opnieuw) aan zijn voeten en op het moment van deze docu voelen de Vegas optredens nog fris aan. Omwille van het succes zou de manager van Elvis aan de live formule blijven vasthouden tot het voor Elvis doodvervelend werd, zoals dat ook al het geval was geweest met zijn filmcontract. Maar hier zien we hem dus nog redelijk fris en monter bezig, en fysiek in heel goede vorm. Zoals de titel aangeeft, is het een breuk met zijn vorige films. Geen scripts meer maar Elvis zoals hij is. En dat is naast de muziek een hoop grappen die we te zien krijgen. Over zijn persoonlijke kant komen we niets te weten. Hier gaat het over Elvis de performer. Voor mij volstaat dat wel.