A Boy and His Dog (1975)

De film is wel oke, op die ondergrondse beschaving na. De gewoontes daar gingen me net te ver en de make-up leek echt nergens naar. Verder wel een interessante kijk op de toekomst.

Door de Fallout reeks ben ik geïnteresseerd geraakt in post-apocalyptische films en deze film in het bijzonder want hier komt de naam Dogmeat namelijk vandaan. Het wordt in A Boy and His Dog precies één keer gezegd als scheldnaam voor de hond van de jongen.

Een aardige film die helaas nogal instort als Vic bij de ondergrondse debielen aankomt. Tot dat moment is het een redelijk realistische film met aardig wat humor. Daarna verzand het echter in bizarre onzin en wordt de realiteit compleet overboord gegooid. Het idiote uiterlijk en handelen van de ondergrondse "beschaving" maakt het er niet beter op.

3*

Een bizarre post-apocalyptische vertelling over een jongen en zijn hond die in staat zijn met elkaar te communiceren. Ze zwerven door een woestijnlandschap en zijn op zoek naar voedsel. De jongen wil daarnaast ook nog een vrouw vinden voor de seks en dat zet zijn vriendschap met de hond op het spel. A Boy and His Dog is zo’n typische jaren 70-film. Vooral de interactie tussen de jongen en het dier is leuk. De film is voornamelijk erg bizar en zeker naar het einde toe, waar de hoofdpersoon in een nog vreemdere wereld terecht komt. Ik moet hem zeker nog een kijkbeurt gunnen.

Post apocalyptische cultfilm met een nog jonge Don Johnson. De toon sloeg bij mij niet goed aan en bijster veel gebeurt er niet in de film. Vond het wat te bizar, eerst met die conversaties tussen de Boy en zijn telepatische hond, dan die onderwereld waar een leidinggevend comité een gedwongen orde handhaaft en de Boy die als spermadonor gebruikt wordt. De zwarte humor valt niet te ontkennen maar het is meteen ook een film die eigenlijk niet zoveel te vertellen heeft. Je kan toch amper spreken van grote visionaire ideeën. Alles moet komen van de interactie mens-hond en de vreemde situaties. Niet echt mijn ding.

Redelijke film waarin een jongeman samen met zijn hond rondwaart in een postapocalyptische wereld. De titel doet wellicht vermoeden dat het hier om een kinderfilm gaat, maar dat is allermins het geval. Eigenzinnig en origineel (zowel inhoudelijk als de hele aankleding). Qua verhaal valt het wat tegen en het is vaak wat eentonig. Het commentaar van de hond is wel vermakelijk, maar de stem is vrij irritant. Een nipte 3.0 sterren.

In de jaren 70 werden nogal wat maffe low-budget SF films gemaakt. Deze past ook wel in het rijtje Rollerball, Silent Running, Dark Star en Zardoz. Er valt best veel aan te merken op A Boy and His Dog, zo vond ik die gesprekjes met de hond knullig uitgevoerd, is het verhaal ondanks de korte speelduur af en toe aan de saaie kant en visueel is het ook al niet erg bijzonder (die ondergrondse gemeenschap zag er echt niet uit). Toch bleef dat vage dystopische gedoe me wel boeien, Don Johnson is best grappig als opportunistische schooier en het onverwacht zwartgallige einde vond ik geslaagd.

Een onderhoudende zwarte komedie, die volgens "Cult Movies 2" aanvankelijk nog een vervolg zou krijgen. Dit onder de titel "A Girl And His Dog." Deze plannen gingen niet door, omdat de hond kort na de release van de film overleed. De film speelt zich af in 2024. De opnames namen vijf jaar tijd in beslag. Het scenario werd gestart door Harlan Ellison, en schreef de novelle waarop de film is gebaseerd. Ellison stuitte op een writer's block, en producent Alvy Moore en regisseur L.Q. Jones namen het over en voltooiden het script. Ellison prees de film na de première. Dit tot grote opluchting van Moore, maar de geruchten doen de ronde dat hij later het resultaat verafschuwde. Ellison botste in het algemeen vaker met regisseurs en producenten die zijn werk aanpasten. Dit is een van de vele post-apocalyptische films, die grote invloed heeft gehad op de veelgeprezen videogameserie "Fallout." Het begon met "Fallout: A Post-Nuclear Role-Playing Game" uit 1997. Een terugkerend evenement in de serie, is het hebben van een hondengenoot genaamd Dogmeat. Ook bestaan er ondergrondse beschavingen in de Fallout-serie in de vorm van wat ze "Vaults" noemen. Vaults zijn sindsdien een belangrijk verkoopargument van de Fallout-serie geworden. De muziek van de film wordt gebruikt in het computerspel "Transport Giant 2." Tijdens een sciencefictionconventie was er een pre-release vertoning van deze film. Richting het einde kwam schrijver Harlan Ellison het podium op, en kreeg hij commentaar dat "The Underground"-scène langzaam verliep. Ellison was erg defensief, en zei dat "The Underground" een saaie en afstompende plek was. De film moest dit richting het publiek overbrengen. Desondanks vonden ze dit geen bevredigend antwoord. Een van de redenen waarom deze film inmiddels een cultstatus geniet, is vanwege de zwart-komische laatste regel. Ironisch genoeg haatte Ellison dit, en voerde actief campagne om het te laten verwijderen. De film vormt de inspiratie achter de Australische actiefilmfranchise Mad Max. Toetsenist Ray Manzarec van The Doors was actief als muzikant in deze film. Tim McIntire sprak de stem van Blood in, en zong eveneens het titelnummer "A Boy and His Dog." James Cagney werd overwogen voor de stem van Blood, maar zijn roem zou een afleiding van het personage zijn geweest. In totaal deden 600 personen audities voor de stem van de hond. Robert Ryan zou oorspronkelijk de rol van Lou Craddock vertolken. Dit was de laatste film voor Dickie Jones. Don Siegel werd eveneens overwogen voor de regie. De figuranten in de openluchtbioscoopreeks waren soldaten van een legerbasis. De trailer werd gemaakt in dezelfde stijl als de trailer voor A Clockwork Orange. Nadat de film een Hugo Award voor Beste Dramatische Presentatie won, ging de prijs naar regisseur L.Q. Jones. Ellison maakte echter zo'n ophef over het feit dat hij werd buitengesloten, dat de Hugo-commissie besloot om hem op te nemen. Helaas waren er geen iconische Hugo Award-raketbeelden meer, en gaf de commissie hem een extra voetstuk. Nadat hij twee Hugo's had gewonnen, beweerde Ellison in totaal acht en een halve Hugo te hebben gewonnen.

Een extreme low budget-film, maar zeker niet slecht. De dialogen tussen Vic en Blood zijn onderhoudend. Geen perfecte film, maar zeker de moeite waard.

3,0 *