The Fourth Dimension (2012)

Drie regisseurs werpen hun licht op religieuze zingeving in de tegenwoordige tijd. Schijnbaar zijn zij door iemand van Vice geïnstrueerd om iets te maken binnen het theoretische concept van de 'vierde dimensie'. Iets wat zou wijzen op een filmtaal die voorbij tijd en ruimte zou gaan. Eerlijk gezegd vind ik de filmpjes vooral veilig binnen de lijntjes van reguliere cinema kleuren. Pretentieuze claims gaan niet veel verder dan zichzelf op de borst kloppende tussentitels en het artsy fartsy-gehalte van het project.

The Lotus Community Workshop- 3.5*

Absoluut het sterkste segment. Acteur Val Kilmer blijkt opeens zijn status als acteur in te zetten voor motivatiespeeches. Combinatie acteur/regisseur levert een aardig samenspel op van felle kleurtjes, hol grijnzende lachjes, ritmische montage. Mooi contrast tussen de opzwepende groepsbijeenkomsten en de eenzaam dolende goeroe.

Chronoeye - 3.0*

Fedorchenko komt met een alleraardigst grauw sociaal realisme met SF-tintje. Russische wetenschapper heeft een systeem ontwikkeld om subjectieve waarnemingen uit heden, verleden en toekomst te kunnen tonen. Dat concept van persoonlijke ervaringen verzamelen wordt visueel gemaakt met POV-shots en home video materiaal. Iets te geforceerd absurdistisch, op het flauwe af.

Fawns - 2.5*

Minste is de Pool Kwiecinski met een soort maatschappijkritische SF. Decadente jongeren rollebollen en vozen met elkaar, terwijl zij ontkennen dat er zich een ecologische ramp aan het voltrekken is. Het is de soort apocalyptische verhaallijn die bioscoopzalen/televisie plaagden rond de hype van de Mayakalender en het vergaan van de wereld. De moralistische, ecologische boodschap ligt er zo dik bovenop dat het weinig meer aan de verbeelding overlaat.

Opvallend hoe de drie mannelijke regisseurs aardig geilen op hun vrouwelijke personages. Alle drie de filmpjes hebben namelijk continu een schaars geklede schoonheid voor de lens. Steeds moet benadrukt worden hoe lekker kontje/buikje en stoer stijltje eigenlijk zijn. Niet dat je mij verder hoort klagen, maar het geeft wel aan dat de 'vierde dimensie' niet voorbij gender bevestigende stereotypen gaat.