Sightseers (2012)

Filmisch werk was juist uitstekend hier, droeg meer dan bij aan de beleving en de humor.

Ge-wel-dig. Lekker over de top, bizarre personages (de catapilar man!), bijzonder grappige persiflages op het campingleven (wie herkent het niet; de slechte plekjes op een camping, tegenover het toiletgebouw ), goede muziekkeuzes en mooie beelden. Helemaal mijn soort film.

Inktzwarte humor van de bovenste plank. Twee contactgestoorde mensen die elkaar hebben leren kennen tijdens een capoeirales(!) gaan op een rondreis door Engeland en zaaien dood en verderf.

Mooiste scene is als Tina met ‘the big scribbler’ een liefdesbrief schrijft aan Chris

Ik vond m zwaar tegenvallen. De grappen waren het niet en de moorden gewoon sadistisch.

De trailer vond ik grappig maar meer zat er helaas niet in.

Zwart ja humor nee

Het is niet zo sterk als The Kill List, maar het scheelt niet eens veel. Misschien toch met een halfje verhogen, want Wheatley is toch wel heel goed. Zijn vertrekpunt blijft Brits sociaal realisme, maar dit keer speelt hij met lollige scenes over de relatie tussen een bezitterige moeder en een dame die daar te lang aan is blijven hangen, met het heerlijk burgerlijke campingleven en met toeristische uitjes als het trammuseum en het potloodmuseum. En het is een slasherachtige-film waarbij de daders de hoofdpersonen zijn en niet de slachtoffers. Wheatley heeft gevoel voor timing en voor de maffe kant van de werkelijkheid en maakt gruwelijke scenes grappig. Weer een fijne film. Zijn debuut moet ik ook maar eens opzoeken.

Dik 3.5*

Ik ben benieuwd....morgen ff kieken

Hahaha geinig filmpje dit....de humor moet je liggen moet ik zeggen.

Lekkere engelse droge humor...niet zo goed als The Kill List maar ook niet veel minder

Leuk filmpje voor de liefhebber

Omdat er voor een comedy een vreselijke tristesse uitgaat van deze film, een sfeertje normaal voorbehouden voor van die loodzware Britse dramas. Geweldige film hoor, maar bioscoop-toegankelijk is het absoluut niet.

Mwoa, oneens. Sterk overdreven.

Volgens mij zit je iets teveel in een roes of herinner je je de film niet zo goed meer. Zou nog sneller iemand een Solondz aanraden.

Heerlijke bizarre film!

Of ik vind het gewoon overdreven wat je zegt? Erg mainstream is het niet, maar het is ook geen Tarkovski. Ook Solondz vind ik minder toegankelijk hoor. Mits een beetje open voor 'ietsje' specialer is dit wel voor meer dan een nichefilm.

Word je niet moe van je zelf montorsi??

'Speciaal' is niet zozeer het probleem, wel dat het mensen Britse sociale tristesse niet meteen met humor associëren en daarbij de soms bitse horrorstukjes al helemaal niet zullen kunnen plaatsen.

Ik zie echt niet in hoe je dit bij een groter mainstream publiek ziet slagen? Welke precedenten zijn hiervoor? Als ik kijk wat er voor aand comedies draait in de grotere bioscopen ...

Nou, het is een leuke film, past niet direct in een hokje. Maar vergelijk het niet met Solondz. Een grappige bizarre film, meer niet. Morgen weer vergeten.

Aangenaam verrast, ging van droge humor naar pikzwarte humor.

Wat doe ik verkeerd? Ik word aangesproken op een opmerking van me.. Als jij het nu bij aankondigingen van het kijken van een film houdt dan doe ik de inhoudelijke discussie oke?

Dat zullen ze misschien uit onwennigheid niet meteen met elkaar associeren, maar om dan te zeggen dat reguliere filmkijkers dit niet zullen trekken vind ik gewoon wat overdreven. Je kan ook gewoon verrast worden. Best kans dat iemand hier onverwacht tegenaan loopt die normaal alleen de blockbusters afgaat, en er erg kan van genieten. Ik baseer het vooral op een aantal reguliere filmkijkers waarmee ik in de zaal zat die het konden waarderen. Lijkt me zat bewijs.

Geweldig filmpje.

Niet onbelangrijk ook, aangezien de UK cinema tegenwoordig wel leuke genrefilms aflevert, maar weinig doet buiten de grenzen van het door genres toegelaten. Wheatley trekt zich daar weinig van aan en gaat lekker mixen.

Comedy, drama en horror vinden elkaar op originele wijze. De trieste Britse setting, de zwarte humor en redelijk crue moorden volgen elkaar vlotjes op, toch is het vooral de combinatie van elementen die deze film zo leuk maakt.

Ik blijf er bij dat deze film het niet echt in zich heeft om een groot publiek te bereiken, ik zie het eerder als een cult favorite die een positieve invloed zal hebben op films in de komende jaren. Aangeraden voor mensen die een beetje van het platbetreden paadje willen afwijken.

4.0* en een uitgebreide review

Deze film gaat inderdaad nooit een groot publiek bereiken zolang hij louter in de betere filmhuizen gedraaid wordt. Toch zou het mij wel benieuwen wat de film zou doen wanneer hij in de reguliere bioscopen te zien zou zijn. Volgens mij kan het nog best een bescheiden succes worden.

Dit is totaal een andere film dan het grimmige Kill List en ook een interessante mengelmoes van genres.

Ik kon eerlijk gezegd ook vrij weinig met deze film, al kende de film wel zo zijn momenten. Sowieso vormen Chris en Tina een erg opmerkelijk koppel dat in de meest rare situaties terecht komt, wat vrijwel altijd geconcludeerd wordt met een bloederige kill.

De zwarte humor moet je wel liggen en op zich ben ik daar niet vies van, maar dit is toch weer een heel ander soort. Misschien is het beter te begrijpen als je Brits bent. Voor mij was het dan ook in veel gevallen 'hit and miss', al zitten er wel een paar sterke scènes tussen die uitstekend in beeld worden gebracht. Met name hoe de fietser in zijn pod dood gaat en om het einde vooral niet te vergeten.

Al met al een film waar ik toch gemengde gevoelens over heb, maar waar ik me toch wel enigszins mee heb kunnen vermaken. En aangaande de discussie of deze film geschikt is voor het 'mainstream publiek', ik vind van niet. Daar is deze film me toch net iets te obscuur voor.

Kleine 3,0 sterren.

Het is wat tattoobob zegt : de humor moet je liggen, en dat zat er voor mij niet in. Twee psychopaten op moordreis, daar gaat het wat over, net als Bonnie & Clyde, maar dan absurdistisch en met Britse zwarte humor. De personages zijn zo bizar en abnormaal dat je ze gelijk wat kan doen zeggen en uitvoeren... het voelt allemaal geforceerd aan en met weirdo-figuren is het altijd makkelijk scoren. Met de inhoud kon ik niks, maar de regie van Wheatley was echt heel fraai.

breaking news, bizar. en zeer brits . toch bleef het mij intigreren. gemengde gevoelens zoals bij velen hier maar interessant genoeg voor een voldoende.

3*

ik vind dit een moeilijke film om te beoordelen, heb er een beetje dubbel gevoel bij.. Aan de ene kant voor ik hem wel apart aan de andere kant vond ik het een rare vage film.
De film heeft een zwarte humor die je echt moet liggen, het gaat over een stelletje die op een soort roadtrip gaat en iedereen die maar een beetje 'naar'' tegen hun doet brengen ze om, en daar maken ze ook een soort ''hobby'' van en daarnaast hebben ze ook samen nog een soort haat/liefde relatie...
De film is opzich wel vermakelijk en heb een aantal keren echt kunnen lachen, maar aan de andere kant is t ook een beetje rare bizarre film.
Dus als je van bizarre films en als deze humor je ligt is het opzich wel een aanrader, zo niet dan zou ik hem laten liggen..
Ik zit er ergens tussen in, en geef hem daarom 3*

Grimmige maar tegelijkertijd onderkoeld grappige zwarte komedie over een maf stel dat een nietszeggende roadtrip gaat maken door engeland per caravan, daarbij een spoor van lijken achterlatend. Steve Oram en Alice Lowe zijn beiden geweldig in de hoofdrollen. De haast documentaire-aanpak van regisseur Ben Wheatley werkt uitstekend en het getoonde milieu wordt overtuigend in beeld gebracht. Visueel vaak erg fraai, mede door de prachtige beelden van het landschap. Wheatley ontpopt zich na het eveneens sterke Kill List tot een regisseur om in de gaten te houden.

De film stelde mij vreselijk teleur:i k verwachtte verfrissing doch kreeg schraal briesje. En wellicht betreedt de cineast 'onbetreden paden' .. Dan vraag ik mij af of het wellicht terecht is dat niemand dat pad ooit heeft gekozen.. De film vond ik niet komisch, wel saai.

Vreemde film met een rare soort humor. Echt lachen was het niet op een paar momenten na. Soms is het zelfs een beetje saai. Ik twijfelde tussen 2,5 en 3 sterren maar ik heb het naar boven afgerond omdat het einde wel grappig is. 3 sterren dus

​Een caravan vakantie door Engeland langs campings vol ergernissen, oersaaie trekpleisters als het Potlood Museum en het weer is ook niet om over naar huis te schrijven. Troosteloosheid van typisch Britse makelij waar je uiteraard niet vrolijk van wordt, maar voor Wheatley het ideale fundament om eens flink wat pikzwarte humor op te laten landen.

En dat gaat op absurde, gortdroge, en ook brute, bloederige wijze. De moeder is goed voor de eerste rake grappen, daarna schitteren Oram en Lowe met hun deadpan delivery, naturelle interactie en, zoals Soft Cell en Gloria Jones dat zo fraai noemen, tainted love. Het hondje doet ook nog een duit in het zakje. Een bonte mix, maar gevuld met lekkers.

Twee psycho-losers op reis met een caravan. Gortdroge Engelse zwarte humor. Aparte film, waarin goed geacteerd wordt. De moeite van het kijken meer dan waard!