Stalingrad (2013)

De film maakt de grootse ophef in Rusland niet waar. Visueel ziet de film er best aardig uit, maar het verhaal is vrij vlak en wordt wat rommelig neergezet. De actie scenes zijn erg over the top, als of het uit een computergame komt. Door de rommelige opbouw lukt het niet om echt in de film te komen. Daardoor mist de film ook spanning.

Matige oorlogsfilm. 2.0/2.5

afgezet na 15 min. Wat een slechte bende zeg, Visueel gewoon niet om aan te kijken zo over de top. 1 ster

De film mist emotie en binding met de karakters uit de film daarbij zijn de special effects ver beneden pijl en die er dan ook voor zorgen dat de film letterlijk ten onder door de vele explosies. Ook de voice over die ging praten als de Duitsers aan het woord waren was vreselijk irritant. Ze hadden eerst de karakters moeten uitdiepen om zo het verhaal meer emotie en binding te geven.

Valt al bij al nog mee,had er meer van verwacht.

Mooie film! En mooie actie!

Ik kon er niet beters van maken dan een 3,5 want de heletijd die 2 talen door mekaar maakte me gek.

Dat was dan als er een Duitser praten , ging der een Russische stem door heen. Heel hinderlijk had er dan maak ondertiteling van gemaakt!

In eerste instantie dacht ik "Mwoah...een Russische film".

Dacht van ga hem toch kijken omdat het thema mij aanspreekt en als het niets is heb ik hem snel genoeg af gezet.

Maar....wat ben ik meer dan aangenaam verrast door deze film ! De beelden, het camerawerk, de muziek, de achtergronden, aan alles is aandacht besteed om het zo realistisch mogelijk over te brengen.

En dat voor werkelijk iedere scene, tot in detail.

Het enige wat jammer was in de versie die ik gezien heb is dat het Duits door een voice over naar het Russisch werd vertaald.

Maar ondanks dat weerhoud mij dat niet het volle aantal sterren te geven voor deze film.

Eindelijk dan een fatsoenlijke versie gezien (zonder de irritante Russische voice-over) waarbij de Duitsers gewoon Duits praten en de Russen gewoon Engels praten Dat laatste vond ik opzicht wel geinig, maar eigenlijk niet storend omdat ik Russisch toch totaal niet versta.

Visueel zag het er best wel allemaal schitterend en realistisch uit, maar helaas is het verhaal vrij povertjes en draait het ook nog eens om twee vrouwen waarop ik helemaal niet zit te wachten bij een film die draait om de slag om Stalingrad (keerpunt in de oorlog). Bij een dergelijke historische gebeurtenis wil ik gewoon drama en oorlog zien zoals bij de imponerende film "Stalingrad (1993)". Wat ik eigenlijk ook wel jammer vindt is dat het verhaal zich hoofdzakelijk afspeelt op één locatie waardoor je eigenlijk weinig meekrijgt van de slag om Stalingrad.

Er zit overigens wel redelijk wat actie in en soms is het ook best heftig, maar ook dat had ik veel meer willen zien en eigenlijk ook heftiger en aangrijpender. Van de cast m.u.v. Thomas Kretschmann (oftewel Hermann Fegelein uit de film "Der Untergang") had ik eerlijk gezegd nooit van gehoord, maar slecht deden ze het niet. Yanina Studilina (als Masha) vond ik eigenlijk best een fraaie verschijning en ik vond het wel jammer dat ze in een bepaalde scene (waarbij het mogelijk was) niet topless te zien was.

Al met al kijkt de film zich nog wel lekker weg, maar eerlijk gezegd had ik wel een betere en boeiendere film verwacht.

Geen slechte film alhoewel ik me af en toe wel behoorlijk stoorde aan de voice-over en de muziek.Verder zag het er allemaal wel goed en fraai uit al vond ik dat regisseur Bondarchuk zich in de actie scenes iets te veel schuldig maakte aan mooifilmerij (met die overdreven vertraagde beelden) waardoor Stalingrad zo nu en dan een bepaalde grimmigheid miste.

Ik heb deze film eergisteren gezien op de Russische televisie. Ik vond het een geweldige film. Eng, spannend, onheilspellend en in het begin zelfs humoristisch.

Het enige minpunt vind ik dat zij één Duitse man probeerden af te beelden als een redelijke kerel. Dit is historisch incorrect, want in Stalingrad waren geen goede Duitse mannen. Alle Duitsers in Stalingrad waren hufters, moordenaars, martelaars, genocideplegers enzovoort. Dit minpuntje vond ik echter zo klein dat ik het niet meegenomen heb in de uiteindelijke beoordeling, dus het blijft een 5,0.

In Stalingrad waren er ook veel burgervrouwen die sluipschutter werden en gewapende burgermannen die zich aansloten bij het Rode Leger toen de Russische tanks Stalingrad binnenreden. Dit kwam niet in de film naar voren, maar dat vind ik verder niet erg, want zij konden in de film natuurlijk niet alles laten zien wat er gebeurd is. Zij focusten zich op een klein fragmentje van de slag, dus ik vergeef het de filmmakers.

Verder geeft deze film een goede indruk van hoe de slag verliep en hoe vastberaden de Russische soldaten warin in het bevrijden van Stalingrad. Wat ik het meest positieve vond, is dat er zowel doden vielen aan de Russische kant als aan de Duitse kant. Ik heb namelijk ook films gezien waarbij jij één heldenleger hebt en één schurkenleger, waarbij het kleine heldenlegertje het hele schurkenleger afmaakt zonder dat er doden vallen aan de kant van het heldenleger. Ik ben blij dat deze film niet tot die categorie filmen behoort.

Ik vind sommige recensies hier wel erg negatief. Dat anderen er nog in slagen om het camerawerk, beeld, muziek, acteerwerk, verhaallijn enzovoort de grond in te praten... Dat waren in mijn optiek juist de sterke punten van deze film. Sowieso is dit één van de beste oorlogsfilms die ik ooit gezien heb.

Er verschijnen niet vaak Russische films op Netflix dus bij deze mijn kans gepakt met Stalingrad. Enemy at the Gates (2001) is één van mijn favoriete oorlogfilms en was erg benieuwd wat de Russen er van zouden maken. Het niveau van Enemy at the gates haalt de film helaas niet maar een sterke film is het zonder twijfel.

De afwisseling tussen de gevecht scenes en de scenes in het 'huis/kamp' van de soldaten is prettig, beiden duren niet te lang en hebben steeds wat nieuws te bieden. De sfeer in het kamp is hier en daar iets te aangedikt maar echt vervelend wordt dit niet.

De gevecht scenes is waar het om draait in deze film, de gevechten zijn fantastisch in beeld gebracht. De liefde die de Russen voor hun land tonen en de melodramatische afloop maken het compleet. Vier sterren!

Oei, hoe is het mogelijk? Hoe kan je een film over de Tweede Wereldoorlog die draait om de Slag om Stalingrad, één van de bloedigste militaire campagnes van die tijd, nog zo verprutsen? De film begint meteen al raadselachtig; een Russische reddingswerker gaat tijdens reddingswerkzaamheden bij de Tohoku-aardbeving in Japan in 2011 zijn verhaal zitten vertellen? We worden vervolgens vervoerd naar het Stalingrad van 1942, waar je de vijf soldaten "vaders" en een dapper meisje ontmoet. Wel anders is dat de film zich méér aan het begin van het beleg van Stalingrad zich afspeelt (dit is toch vaak er middenin) De film vuurt verder genoeg visuele CGI-kitsch op je af! Oorlog als een verpletterend spektakel in IMAX 3-D. Van de oversteek van de Wolga tot noodlandingen van Heinkel-bommenwerpers. Alles getoond in bombastische scènes en uiteraard afgewisseld met kleffe, over-sentimentele scènes. Dat het qua concept niet geheel origineel was, was verder prima, kan ik meeleven. Ook de zwakke oppervlakkige karakterontwikkeling was nog te overzien maar de verschrikkelijke emotionele dramatiek die letterlijk versterkt werd door een sentimentele muziekscore was uiteindelijk waar de film het voor mij liet afweten

Ooit als eens eerder gezien en beoordeeld als verhaalloze en opgepompte shit. Een beeld waar 2020 nog weinig aan verandert is, toch wordt de film met een dergelijk hokje net wat te kort gedaan.

Overweldigend is het begin en de nachtaanval op de stad. Sfeervol en visueel verbluffend. In de puinhopen en uitzichtloze situatie ontstaat in die zin het verhaal rond de achterblijvers, de dame en romance. Het kan, Stalin verbood namelijk iedere evacuatie van belegerde steden zodat de Russische soldaat een extra reden had te vechten. Toch voelt het allemaal meer aan als de gemiddelde Konsalik roman dan dat het overtuigd. Een redelijk beeld van de willekeur hoe men vocht om huizen, soms zelfs etages en sporadisch huizen bezette, is dan wel weer redelijk, net als de strijd en settings die er spectaculair uit zien.

Wat gaat er dan mis met deze film? Sowieso zijn de karakters te plat, niemand van al de aanwezigen heeft iets boeiends, zelfs Kretchmann komt er maar flets af. Dan de gebracht strijd en het stereotype beeld van vriend en vijand dat op de Duitsers toch wel vaak op het randje is en wat de Russen betreft ongeloofwaardig. Niemand is zonder schuld in oorlog, maar het beeld van de zogenaamde wrede bezetter zit wel op de randje. Daartegenover staat en wel heel erg heroïsch en patriottisch beeld van de dappere Russische strijders die weinig misstappen begaan. Net als dat de politiek commissarissen en de dreigementen met wapens in de rug, om vooral niet terug te trekken, blijft goed verborgen. De lelijke en grove keerzijde van het Russische leger wordt volledig negeert, en het is de vraag hoe een regisseur die in 9 Rota grofheid en eerlijkheid niet schuwde, hier toe komt en of er bemoeienis vanuit de politiek geweest is.

Stalingrad is vooral visueel een must see, verder blijft de film erg veilig betreffende het Sovjetbeeld van die tijd en laat het niet echt de waarheid rondom het Stalin regime zien. Daar komt bij dat je qua taal en symboliek als westerling waarschijnlijk veel mist. Stalingrad is eigenlijk niet ze best, maar alle matige tot slechte dingen buiten beschouwing gelaten is Stalingrad best te doen als visueel spektakel.