Dial M for Murder (1954)

Heerlijke thriller van de master of suspence. Wie dit meesterwerk nog niet gezien heeft, kan hiervan met volle teugen genieten van de knappe regie en de uitstekende vertolkingen...

Een Hitchcock die me wel beviel. Nog steeds snap ik zijn legendarische status niet maar goed. Steeds zijn er dingen in zijn films die nogal amateuristisch overkomen. Zo zijn hier (net als bij Marnie) de buitenscenes gewoon te nep en ook is het acteerwerk soms veel te overdreven. Jammer, want buiten enkele scenes wordt er wel goed geacteerd.

Het script zit goed in elkaar maar echt spannend wil het nooit worden, vanaf het begin is eigenlijk al duidelijk dat het mis zal gaan voor de hoofdrolspeler. Ondanks het moordplan blijft de film redelijk luchtig en zit er zo af en toe wat humor in. De cameo van Hitchcock vond ik dit keer ook wel grappig en origineel.

3,5*

Waar North by Northwest een hele sloot aan James Bond-films opleverde lijkt dit een voorbeeld te zijn voor een hele sloot aan (met name TV-)krimi's (al zullen er wellicht nog genoeg films in die stijl hiervoor zijn gemaakt die ik nog niet zag). Erg prettige film, best spannend ook, maar het krimi-gehalte geeft meteen zijn beperking aan: in de tweede helft vind ik (net als gotti) dat het geheel wat al te veel drijft op de slimme inspecteur die door een detail te vinden de hele oplossing uit zijn hoed tovert. En dan wordt een vindingrijke scenario toch ook ineens wat gekunsteld.

Verder een vermakelijke film, met prima acteurs (al is Kelly stukken beter in Rear Window) en een boeiende eerste helft. Prima film, maar geen grote en ook zeker niet de beste van Hitchcock.

3.5*

Prachtig bij herziening! Wat opvalt is dat alle rollen perfect gecast zijn. Ten eerst Grace Kelly; een prachtige scène in het begin van de film met die rode jurk. Ze heeft wel een wat onderdanige rol in de film, maar speelt die wel met veel flair. Een andere memorabele scène is de rechtbankscène. Die is surrealistisch vormgegeven. Er zit een rode gloed op het angstige gezicht van Kelly. Daarna zie je de rechter voor een rode muur driftig spreken. Erg mooi gedaan. Overdreven, maar het werkt erg goed.
Het spel van de upperclass manipulator Ray Milland is subliem. In het begin van de film heeft hij een onaantastbare uitstraling. Prachtig om te zien hoe dat langzaamaan ontdooit. En dan toch die koele en humoristische kwinkslag op het einde, als 'ie iedereen een borrel aanbiedt.
Robert Cummings zet een berekenend en uitermate evenwichtig personage neer als detectiveschrijver. Dat komt goed van pas als hij de rechercheur gaat helpen.
John Williams is een van de overtuigendste 'inspectors' die ik tot dusver op het witte doek heb gezien. Veel humor en gezonde argwaan. Erg grappig ook als 'ie op het eind van de film met die kam door z'n snor gaat.
Anthony Dawson heeft een prachtige karakteristieke boevenkop. Hij lijkt de vleesgeworden Jan Klaassen.
De close-ups en montage in Dial M for Murder zijn altijd volledig in dienst van het verhaal. Je mist geen enkel belangrijk detail. Het moment dat Ray Milland op het eind van de film de deur opent van het appartement is een mooie ontknoping. Het laatste puzzelstukje van de puzzel lag nog naast de puzzel, maar moest er enkel nog even in geplaatst worden.

Goede film, die voor 80% leunt op het uitstekende script en voor de andere 20% op de geslaagde acteerprestaties. Zoals vaker met Hitch is het geheel zeker niet eng, maar wel spannend. De spanning zit hem vooral in dat je wil weten hoe het afloopt. Je kan niet stoppen met kijken, voordat je weet hoe het eindigt. Dat is wat voor mij Hitchcock de absolute meester van suspense maakt. 4 sterren voor wederom een geweldige Hitchcock.

Heb nu 7 films van Hitchcock gezien waarvan er 5 niet hoger dan 3,5 komen, ik kan mezelf dus ook niet echt een fan van zijn werk noemen. Deze film uiteindelijk toch maar eens aangezet, mede omdat ik Rear window briljant vind en hoopte dat hij nog meer films van soortgelijk niveau geregisseerd had.

Ik moet zeggen dat ik er niet bedrogen uit kom, dit is een razend spannende film met subliem acteerwerk van met name Milland. Maar wat de film met name, ondanks het weinig wisselen van lokaties, staande houdt is het briljante script, alles steekt perfect in elkaar en ik werd telkens weer verbaasd.

Heerlijke film dus die me zeker 4,5* waard is.

Knappe film van Hitchcock, die later nagebootst zou worden door “A perfect murder”, ook een best wel goede film, maar het origineel van Hitchcock is echter net wat beter. Dial M for murder weet eigenlijk van begin tot eind te boeien en dat is best wel knap omdat de film zich eigenlijk maar op één plaats afspeelt. Hitchcock staat er ombekend zijn film erg spannend te kunnen maken en hier is dat eigenlijk niet anders. Doordat de acteurs allemaal erg goed spelen en vooral Milland ontzettend sympathiek overkomt in het begin, maar dat door een moordplan te bedenken natuurlijk niet kan zijn, loopt de spanning behoorlijk op. De dialogen zijn erg goed en ook het verhaal zit knap in elkaar met een aantal aardige plotwendingen, waardoor je geboeid blijft kijken. Misschien op sommige kleine punten lichtjes gedateerd, maar dat is eigenlijk te verwaarlozen. Prima thriller in elk geval!

4,0*

Dit in 3D opgenomen huis clos - met zonderlinge “cameo” - is meer dan een doorwrocht perfect murder-debacle (naar het toneelstuk van Frederick Knott) door het meta-niveau waarop de dilettant-detectiveromancier Halliday de klassieke ingrediënten van het moordplan becommentarieert.

Stond in het Parool niet al te lovend beschreven maar viel me 100 % mee.

Dat ligt niet aan de titel, die echt helemaal nergens op slaat. Wanneer Wendice vanuit het hotel zijn vrouw belt, juist voorafgaand aan de moordpoging, draait hij eerst de 6 (wat overeenkomt met de letters mno, denk maar aan je mobieltje). Oehoe!! Mooie reden om de film dusdanig te noemen.

Een echte Hitchcock, lekker ingewikkeld verhaal waar je regelmatig zit van: "Uh, nou snap ik 't effe niet meer hoor! You lost me Hitch!" Maar gelukkig vond hij me steeds met verve terug.
Kom daar maar eens om in het gros van de hedendaagse suspense-movies!

Het moment waarop Cpt. Lesgate zijn handen om de leuning van de stoel achter het bureau slaat en op die manier vingerafdrukken achterlaat, daarna nog afdrukken achterlaat op en rond de deurklink: Fantastisch! Wij dachten triomfantelijk: "Ha! daar gaat de film fout!" Maar nee hoor. Even later gaat Wendice perfect met zijn doekje langs deze plekken om de afdrukken weg te wissen. Good for you Hitch!

Grace Kelly speelt het tenenkrommend domme en afhankelijke vrouwtje. Dat personage schijnt een absolute vereiste te zijn in films van zo voor 1955. De bad guy speelt lekker slecht. Chief Inspector Hubbard is inderdaad zeer vermakelijk.

Ik merkte dat mijn gezelschap en ik op momenten ademloos zat te kijken. Het blijft leuk om mee te puzzelen. Eigenlijk vergelijkbaar met series als die van Jessica Fletcher, of om het willekeurig ieder andere detective (Morse doet het bij mij altijd wel goed) maar dan toch net even naar een hoger plan getild.

Het einde en dan bedoel ik dus echt de laatste paar seconden vond ik een grote misser. Grace Kelly accepteert een borrel van haar echtgenoot, over wie ze net heeft gehoord dat die haar wilde vermoorden. Hoe bedoel je weinig zelfrespect...

Mijn geliefkoosde Hitchcock-film.

Naast de goede story en de knappe opbouw van deze film, een dikke pluim ook voor de acteurs en ik zou zeggen Ray Milland op de eerste plaats.

Maandag 29/12 zendt BBC 2 nog 2 oudere Hitchcockers uit : "Suspicion" en "Notorious". Voor de liefhebbers.

Hitchcock op zen best !

Dat de film zich op 1 locatie afspeelt vind ik meteen ook de sterkte. De suspence wordt zo stukken groter mede gepaard door de soundtrack. De plotwendingen zijn altijd zeer te smaken en de finale ontknoping is er één om U tegen te zeggen. Goed geacteerd overigens.

Voor alle Hitchcock fans een dikke aanrader.

****

Weer zo'n knaller van Hitchcock hoor met zijn typische stijlkenmerken, waaronder het filmen in één ruimte. Dial M for Murder heeft een intelligent leuk complot, waar je als kijker mee betrokken raakt. Niet te simpel, niet te overgecompliceerd, gewoon goed . Enige minpunt is dat er wel heel veel dialoog is in het script. Het houdt de film in die gevallen onnodig op.

Grace Kelly

Wat een prachtige vrouw toch ook. Elke keer spat ze weer van het scherm, zo ook in deze Dial M for Murder. Dankzij mede-user Zinema deze film kunnen bewonderen. Was al een tijdje benieuwd, vooral na het zien van remake A Perfect Murder. Beide zijn erg goed, maar deze vind ik toch net wat beter. Wederom een uitstekende film van Hitchcock dus.

Grace Kelly - in rode jurk - is de mooiste (sowieso één van de mooiste actrices ooit wat mij betreft), maar ''de mannen'' stelen de show wat het acteren betreft. Kelly doet het aardig goed (was beter in Rear Window), maar haar rol is ietwat onderdanig aan die van Ray Milland en Robert Cummings. Vond vooral Milland fantastisch, maar ook de slimme detective was erg goed. Ja, eigenlijk waren de acteurs perfect. Net als de vele dialogen, die erg scherp en boeiend waren. En dan... die cameo van Hitchcock zelf, erg leuk en grappig De eerste helft van de film vond ik het sterkste, in de tweede helft zwakte het een beetje af.

Ik vond de film toch ook aardig onvoorspelbaar. Ik zag bijv. niet aankomen dat Ray Milland gepakt zou worden, omdat hij zich met zijn scherpe praatjes steeds weer overal goed wist uit te praten. Alles leek mogelijk dus. De commisaris leek daarom ietwat té slim. Hij zuigt op een gegeven moment zo de hele zaak uit zijn duim, waardoor Milland toch gepakt wordt. Het laatste gedeelte oogde daarom wat te gewoon en een beetje makkelijk. Maar... het plot is bijzonder ingenieus, is van het begin tot het eind erg boeiend en toch ook redelijk spannend. Dikke voldoende dus ook.

Zeer pover.

Hitchcock toont niks maar vertelt alles. Oeverloos gezwam over wat er gaat gebeuren, hoe het gaat gebeuren en hoe het zal uitdraaien. Daarna weer oeverloos gezwam over wat er is misgelopen, wat de aanpassingen aan het plan zijn en hoe die zullen uitdraaien.

Het is 105 minuten kijken naar pratende, starre gezichten. Milland lijkt teveel op een Stewart cloon en Kelly acteert als een slappe vod. Wat een dooie actrice.

Plot zelf heeft een hoog Matlock-gehalte. Die kon ook steeds moorden oplossen door naar de verkleuring van zitstoelen te kijken. Zwak plot dat ook erg uitvoerig uit de doeken gedaan wordt, zodat enige verrassingselementen nooit uit de verf kunnen komen.

En verder is er niks. Helemaal niks. Visueel lelijk en saai, de soundtrack is me niet eens opgevallen. Vast overstemd door al het gepraat en gebabbel.

Doet z'n tijd uit om één keertje te zien, herziening lijkt me hels. Vind Hitchcock maar een saaie pee.

1.0*

Een over het algemeen sterk ondergewaardeerde film van Hitchcock. De film is echter briljant van camerawerk, wat nog beter uit zou komen in de (oorspronkelijke) 3D-versie. Dat de film zo goed gemaakt is blijkt onder meer uit het feit dat (vrijwel) de hele film zich in één kamer afspeelt, maar je dat pas achteraf realiseert.

Ook het spel is goed, vooral van Grace Kelly (toen nog vrij onbekend) en Ray Milland, die er speciaal op gecast is om de sympathie van de kijker te winnen. Daardoor gaat de kijker zich (onbewust) met hem identificeren, waardoor de schok des te groter wordt, wanneer de kijkerj zich realiseert hoe kwalijk de plannen van het karakter dat Milland uitbeeldt zijn.

Dit is het verfilmde toneelstuk waarop veel later "A Perfect Murder" gebaseerd werd. Daarin wordt het verhaal overigens op veel punten angepast. Hitchcock heeft zich aan de (oorspronkelijke) essentie gehouden, en blijkt daar genoeg aan te hebben voor een uitstekende thriller.

Dial M for Murder

Mijn vierde Hitchcock en ik moet zeggen wat een heerlijke film is dit!!.De film speelt zich bijna is een ruimte af namelijk het appartement van Tony Wendice ( die retegoed wordt neergezet door Ray Millard ) en Margor Wendice ( die wordt gespeeld door de mooie Grace Kelly ).

De film heeft een slim plot, is superspannend en de dialogen zijn van hoog niveau. Leuke vent ook die inspecteur met zijn snorretje .

Weer een heerlijke film. Dikke 4*

PS. Ook weer leuk dat Hitchcock ook nog even zich laat zien in de film. Als je goed kijkt pakt Tony een foto van een oude reunie en daar staat linksonderin Hitchcock op.

Hitchcock was toch wel een kanjer van een filmmaker.

Destijds maar nu nog steeds. Geweldige film met een wonderschone Grace Kelly die zo'n vrouw toch erg goed neerzet.

Hitchcock die met zijn lelijke tronie als tegenhanger van Kelly toch zich nog even laat zien in de film voor de olijke noot en zijn persoonlijke stempel. een 4.5 voor deze super klassieker van de master of suspence.

Een geweldige avond was het! Dit is overigens mijn 10e Hitchcock en ik had geen betere kunnen kiezen. De film steeg boven al mijn verwachtingen uit.

De toon wordt al gelijk gezet. Na ongeveer 10 minuten begint de legendarische monoloog Wendice, welke overigens perfect gespeeld wordt door Milland. Ademloos heb ik lopen kijken en het was één van die scènes waar je een ongelofelijk goed hebt na het kijken. Wat volgt is 1,5 uur lang volop genieten waarin de suspense enorm groot is. De ene scène was nog spannender dan de andere.

Een paar leuke twist zorgden nog voor een enorm spannend einde. Af en toe wel wat voorspelbaar, maar wie geeft daar nou om als het retespannend is?

Wat overigens ook nog opviel was de muziek, Tiomkin heeft prachtig werk afgeleverd. Mijn moeder zei het al toen ze langsliep. De muziek bij een onvervalste Hitchcock oogt altijd zo simpel. Maar het effect is ronduit geniaal.

Deze film deed me overigens denken aan 12 Angry Men. Niet zo gek als je je bedenkt dat sommige elementen toch redelijk gelijk zijn.

Ik kan niks slechts over deze film zeggen. Dit moet ook gewoon de beste score worden én een plaats in mijn top 10.

5,0*

P.S. Ik heb nu een leuk trappetje met mijn laatste 5 stemmen

In het begin moest ik even in de film komen. De muziek leek namelijk afkomstig te zijn uit een Disney film, zo vrólijk namelijk en de personages acteerden nogal houterig, met als klap op de vuurpijl Ray Milland. Naarmate de film onderweg was, raakte ik echter meer geboeid door het moordmysterie en bleken de acteerprestaties stukken beter te verteren.

Spanningsopbouw is een welkom gegeven dat ik toejuich, maar waarom zijn er zoveel woorden voor nodig en kan Hitchcock niet wat vlotter voor de dag komen? Enerzijds vind ik het knap hoe Hitchcock een film maakt die zich zo `n 80% van zijn tijd afspeelt in een bepaalde ruimte en toch weet te boeien, anderzijds bewijst Hitchcock maar weer eens dat hij geen echte sfeerregisseur is, door zich louter met een voorspelbaar moordscript bezig te houden en waarschijnlijk zelf te denken dat het allemaal heel geraffineerd in elkaar steekt.

De film geeft weinig karakteruitdieping en als hij het wel doet verpest Hitchcock gelijk een karrenvracht aan spanning. Dat een moordplan helemaal uitgedokterd wordt ala, maar als vervolgens ook wordt prijsgegeven dat Mark een schrijver is, die vlak voor de beraamde moord vaststelt dat hij wel de perfecte moorden kan schrijven, maar niet kan uitvoeren omdat er altijd wel iets onverwachts gebeurt, zie je de bui al hangen......

Gelukkig kon ik mij er niet tot vervelends toe aan storen, omdat ik op zich wel genoot van de manier waarop Hitchcock zijn hoofdpersonage met satanisch genoegen tot het uiterste wist te drijven. Ik vond het wel jammer dat de hele afwikkeling van de film gebaseerd was op enkele toevalligheden. De manier van doen stond mij wederom niet helemaal aan, Opa Hitch zou ons wel even een verhaal dat van a t/m z verloopt vertellen. Het was ook jammer dat de hoofdrolspeler uiteindelijk tegen de lamp liep.

Een boeiend moordmysterie, al dekt het woord mysterie niet helemaal de lading aangezien Hitchcock een manische drang heeft om zijn kijker te voorzien van stromen informatie, waardoor echte verrassingen uitblijven. Desondanks vind ik deze film wel een bovengemiddelde thriller, omdat hij vermakelijk is en daar wringt hem dan ook gelijk de schoen. Een 3,5*

Een sterk verhaal, dat het in boekvorm erg goed zou doen. De film speelt zich bijna geheel af in het appartement, aan het lezen van het script zou je net zoveel plezier beleven als naar het kijken van de film. Het in beeld brengen van de vele dialogen voegen geen bijdrage toe aan het verhaal.

Dial M for Murder voelt zelfs vandaag de dag nog aan als vernieuwend en wordt na een vrij rustige opbouw goed spannend gehouden.
De Detective die beetje bij beetje de puzzelstukjes bij elkaar legt zorgde voor extra spanning en meerwaarde, 1 van de betere detectives die ik tot nu toe heb gezien.

De film werkt zoals gewoonlijk bij Hitchcock op een opbouwende manier naar het einde toe en blijft de voorspelbaarheid een stapje voor.
Toch vond ik Dial M for Murder niet alleen maar pluspunten hebben, het einde paste wel bij het geheel maar de reactie van Ray Milland viel me een beetje tegen, hij kwam er achter dat zijn plan niet gelukt was en dat hij dus door de mand gevallen was door 1 stom klein detailtje.
Zijn reactie en gezichtsuitdrukking vond ik net iets te rustig en zelfverzekerd overkomen en in plaats van in paniek te raken of toch nog iets te proberen geeft hij zich wel heel gemakkelijk over.

Kortom: Weer een sterke film van Hitchcock met een niet voorspelbaar plot, toch vond ik het einde iets minder geslaagd.

4*

Dial M For Murder is te vergelijken met Rear Window, in de zin dat beide films zich voornamelijk afspelen in één kamer. Deze film zit vol met dialogen en je moet goed opletten om alles te kunnen volgen. Ondanks dat heb ik geboeid naar alles zitten luisteren en de film heeft mij geen moment verveeld. Er zitten ook aardig wat momenten in waarbij ik op het puntje van mijn stoel zat, zo spannend werd het. Verder is het verhaal goed uitgewerkt en wordt er prima geacteerd. Een hele goede film!

Weer zo'n gezellig filmpje van vroeger.

Weinig mis mee. Leuke aankleding, en er zit prima rust in.

Cast is goed.

Spanning was zeker aanwezig.

Wel moet je goed opletten om alles te snappen. Ik had 'm diverse keren teruggespoeld om te horen wat er nu precies gezegd werd.
Het lijkt erop dat Tony alles perfect uitgedacht heeft. Dan wordt het link, daarna lijkt het weer goed te komen maar uiteindelijk valt 'ie toch door de mand.


Goed.

Onderhoudend, wisselvallig en uiteindelijk toch wel lichtjes teleurstellend. Ik vermaak me altijd wel met dit soort zaakjes. maar deze heeft uiteindelijk toch wel wat te lijden onder z'n beperkingen. De beste momenten zitten duidelijk in het, pak 'm beet, eerste uur, waar ook de praatsessies nog voldoende munitie hebben om te boeien.

Daarna weet Hitchcock niet zoveel effect meer uit z'n locatie te trekken en ook de cast, vooral geënt op het voortduwen van de plot, blijft tamelijk vlak en star. Er valt eigenlijk niet veel meer te beleven dan de ontrafeling van Tony's plan en ook dat wordt nog eens uitgebreid opgelepeld. Zijn valkuil stelt dan ook niet zoveel meer voor, zijn twijfel is zelfs een beetje mal.

In Dial M for Murder komt wederom Hitchcock's fascinatie met de perfecte moord naar boven. De film is zowel qua opzet als setting (toneel-geïnspireerd) zeer te vergelijken met Rope. Wat deze film iets sterker maakt, is het ongelofelijke oog voor detail rondom de moordzaak. De manier waarop Tony eerst een vroegere kennis chanteert om zijn vrouw te vermoorden en daarna haar er zelf in luist, wanneer het mislukt, is van ongekende klasse. De Hitchcock-spanning is tijdens de twee eerste aktes te snijden en het 'object der fascinatie' is ditmaal een rode handtas. Het viel me ook op hoe dat voorwerp vaak bewust op de voorgrond geplaatst wordt (net als de telefoon eigenlijk).

Helaas escaleert de film volledig tijdens de derde akte: de intrige wordt net een beetje té en ook het oeverloze geratel van de detective begon te tegen te stekken. De uiteindelijke ontknoping is zelfs nogal flauwtjes.

Met een van de meest legendarische titels verworden tot een van de grootste tegenvallers. Dial M For Murder is een moordmysterie omtrent een echtpaar wiens man de vrouw wil laten vermoorden in verband met een (niet nader vertoonde) affaire met een bevriende misdaadschrijver.

De Hitch hield wel van beperkte contexten in zijn films zoals Lifeboat (drenkelingen op een boot), Rope en Rear Window die zich vrijwel afspelen in een appartement. Waarbij Hitchcock bij die films er nog mee wegkomt, zo vreet de beperkende ruimte aan Dial M For Murder dat meer het karakter van een toneelspel krijgt. Aangezien zich alles in een appartement wordt vertoond wordt het hele plot, de opbouw en gebeurtenissen van buitenaf (zoals de affaire) verteld door praten. Vééél praten. Ray Milland verteld hele monologen over het tot stand komen voor de moord, en de moordberaming op zichzelf. Enerzijds zorgt dat voor een trigger en zelfs verkrijgt Milland sympathie voor zijn karakter, notabene de slechterik, vanwege alleen al het feit dat hij voor de totstandkoming van het hele verhaal zorgt.

Grace Kelly heeft een kleine rol in het geheel; in het eerste deel is ze nog wat opgewekt, het tweede deel vervalt ze in een teneurige stemming omtrent de inspectiezaak die in haar nadeel uitvalt. Opvallend is dat ze in het eerste deel uitbundig gekleed is (extravragante rode jurk) en in het tweede heel sober, een visuele kenschets voor het verval van haar emotietoestand. Dial M kent nauwelijks memorabele scenes, uitgezonderd een mini-clipje van Grace Kelly’s gezicht waarin haar procesprocedé wordt geanimeerd met vervaagde kleurnuances op de achtergrond. En ja, ook de cameo van Hitchcock zelf (pontificaal op de reüniefoto) was grappig verzonnen.

Wederom een Hitchcock-film die zeer de moeite waard is. Het eerste deel van de film is wel sterker dan het eind. Tot aan de dood van Swan. was het allemaal erg interessant. Daarna zakt het toch ietjes in. Het plot zit prima in elkaar, maar het wordt allemaal wel erg uitgebreid uit de doeken gedaan. Echt spannend wordt het ook nooit. Wel knap hoe een film die zich (net als bijv. Rear Window) wederom nagenoeg geheel in dezelfde ruimte afspeelt, toch interessant blijft.

3,5*

Op de dvd extra's lieten ze zien wat er zo goed was aan de dieptevorming van de 3D elementen die Hitchcock in de sets tentoon spreidde. Hitchcock was zijn tijd denk ik ver vooruit, want er zaten denk ik wel vernuftigheden in.

Wat mij betreft is dit ook een van de sterkere Hitchcock films. De spanning is goed voelbaar en ondanks dat de film zich veelal op dezelfde plek afspeelt zorgt het uitstekende acteerwerk en de zeer sterke dialogen ervoor dat je de beperkte setting vergeet. Dat is dan ook de grootste kracht van de film. Daarnaast vind ik het plot ook nog is leuk, die is wel is minder geweest in de films die ik de afgelopen week van Hitchcock heb gezien. Het einde is leuk en goed gevonden.

Een van de betere Hitchcocks.

4*

Meester.

Een Hitchcock op zijn tijd is altijd goed. Nog nooit heeft deze man me met een leeg gevoel achter gelaten. Altijd op het moment dat de film net is begonnen weet je dat het goed zit. Dat het goed komt, en krijg je al sympathie voor het geniale. Want dat zit in tot nu toe al zijn werk.

Wat ook opvalt is dat je deze grote namen altijd vanuit regie punt bekijkt, cast doet het natuurlijk ook geweldig, maar het is het geheel wat de aandacht trekt. Dat spreekt niet altijd voor zich bij een film, soms word je overrompelt door acteerprestaties, mooie shots of een bepaald verhaal. Als dan werkelijk alles klopt, weet je dat het een meesterwerk is.

De film is geniaal in beeld gebracht en weet lekker alles anders te laten verlopen zoals je verwacht. Complimenten dat bijna de hele film in dezelfde kamer word opgenomen, en dan nog zoveel variatie in beeld en geluid. De lange shots en dialogen doen het ook goed, en werken mee met het verhaal en de opbouw. Maar als ik het goed heb zit dit allemaal wel in Hitchcock's werk.

Ik heb hem dan helaas niet in 3D gezien, Dial M For Murder kwam aan en maakte me weer enthousiast. Liefst ga ik gelijk achter al zijn andere werk (weer) aan, maar dan weet ik dat ik spijt heb als ik over een week klaar ben met zijn werk. Ik doe het rustig aan, met respect.

Hitchcock weet nog steeds origineel te zijn, gewoon heel sterk. 4 sterren

Fijne geraffineerde Hitchcock.

Een gedetailleerde detective eigenlijk, die heel simpel van opzet is. Dialogen in een huiskamer. Des te knapper dat het geen moment weten te vervelen.

Meer dan dat en een stel goeie charismatische acteurs heb je soms niet nodig. Oke het is misschien wat te statisch door de enkele lokatie, en ook het camerawerk is een beetje saai. Ook de sfeer komt wat te kunstmatig over op de een of andere manier. Maar voor de rest een slim en uitstekend uitgewerkt verhaal.

3.5*