Space Jam (1996)

Vaak gekeken en ik moet zeggen (als een fan van zowel de sport als Jordan) dat dit al met al een zeer vermakelijke animatiefilm is. Leuk trouwens dat Bill Murray hier een klein rol in had.

3*

Van het acteerwerk kun je veel zeggen, behalve dat het goed is. Dat dit voor kinderen nog enigszins een onderhoudende zit blijkt, is een goed teken voor een jeugdfilm. Het is echter allemaal wel erg gemiddeld. Alle cameo's en PR destijds, ten spijt. De soundtrack is wel goed. Gemiddeld.

Ik zal hem inmiddels wel ontgroeid zijn, maar wat was dit toentertijd een ontzettend geestige film. Het bracht de wereld van de basketbal en de Looney Toons op redelijk geloofwaardige manier dichter bij elkaar.

Opzicht, vond ik dit zeker een leuke film. Beter dan ''Looney Tunes Back in Action''. Michael Jordan is erg leuk in zijn rol, Wayne Knight niet echt, deze was vaker irritant dan grappig. Bugs Bunny en de andere Looney Tunes blijven gewoon leuk, en vermakelijk om naar te kijken. De humor is best wel aardig en ook de wedstrijd was erg vermakelijk.

3,5*

Enkel een leuke Bill Murray in een verder walgelijke film. Laat de grootste NBA ster opdraven in een Looney Tunes film volgestouwd met makkelijke hints naar andere populistische zooi en je hebt een hit. Zelfs de normaal erg leuke Looney Tunes worden hier gepolijst tot glimmende, brave en vooral niet grappige imitaties van zichzelf. Vreselijk.

1* voor Murray.

Vroeger vond ik dit helemaal geweldig, gisteren grotendeels herzien (op tv) en ik moet zeggen dat ik het nog steeds een leuke kinderfilm vind. Al die verwijzingen in deze film vind ik juist erg leuk. Ik laat mijn punt staan, puur omdat het gewoon een zeer geslaagde kinderfilm is, wat natuurlijk ook de bedoeling is.

Leuk voor 1 maal kijk beurt meer niet.

Verhaal was best grappig en sommige scenes ook.

3 sterren

Michael Jordans populariteit werd midden jaren '90 extra opgepompt door samen met de Looney Tunes in Space Jam te figureren. Het is een behoorlijke ADHD-film geworden geheel in de trant van wat mogelijk is in de Looney Tunes-wereld. Na een tijdje gaat het wel irriteren al die lichaamsdelen die uit elkaar gestrekt worden, etc. Ook de humor is niet bepaald briljant te noemen. Het is echter de immer grappige Bill Murray, die twee keer in de film langskomt en de hele bende nog een beetje weet te redden.

Redelijke film, maar ook niet meer dan dat.

De film probeert een leuk slaatje te slaan uit het feit dat de Looney Tunes destijds erg populair waren evenals Michael Jordan. Het verhaal is wel geinig en de uitwerking is dat bij vlagen ook wel, al moet ik eerlijk bekennen, nooit zo gecharmeerd te zijn van films waarin echte mensen en animatiefiguren door elkaar heen lopen.

Het acteerwerk is daarnaast niet echt om over naar huis te schrijven en verder dan enkele geslaagde grappen weet de film ook niet komen. Toch kijkt het allemaal wel lekker weg en is de uiterst voorspelbare afloop op de een of andere manier toch best bevredigend.

2,5*

For good old times is het nog prima te pruimen. De looneys blijven grappig, maar de rest is niet om naar huis te schrijven. Zou het afraden om nu voor de eerste keer te bekijken, zonder nostalgie vrees ik dat er helemaal niks an is!

2,5*

Please! What kind of Mickey Mouse orginization would name their team The Ducks?

Een tijd geleden kwam ik op een afbeelding waarin Michael Jordan en het logo van de Looney Tunes stond met daaronder het opschrift: If you remember the relation between them, you're childhood was awesome. Ik kende de relatie natuurlijk (jaren '90 kid dus de childhood was sowieso awesome) en ik kreeg meteen een dikke smile op mijn gezicht wanneer ik aan Space Jam terug dacht. Ik wist dat ik de film nog ergens opgenomen op VHS moest liggen dus diezelfde avond gaan graven in de VHS kist en wonder boven wonder deze teruggevonden. Natuurlijk meteen opgezet.

En oh, wat heb ik me hier weer terug mee geamuseerd. Mijn herinnering van de film was al erg goed (al stond die hier maar op een 3* genoteerd, waarom weet ik ook niet meer) maar dit overtrof nog echt alle verwachtingen. Ik ben sowieso al een enorme fan van The Looney Tunes (had ook heel dat voetbalveld 2x compleet dat je met de zakken Lays moest verzamelen. Mooie tijden, mooie tijden...) en in dat opzicht is dit dan ook heerlijk om naar te kijken. Van de eerste cartoon ster van Warner Brothers (Bosko, te zien in een foto ergens tegen de muur) tot aan de oude getrouwen zoals Bugs Bunny en Tazmanian Devil. Het is een blij weerzien geworden met talloze cartoonfiguren van toen ik net mijn eerste game-boy had of toen ik 's morgens televisie zat te kijken als klein manneke. De nostalgie spat van de film af en wordt dan ook in mijn opzicht mooi in ere gehouden. De animatie ziet er hier en daar iets te digitaal uit om echt de sfeer van weleer te doen herleven maar over het algemeen is dit erg netjes. De combinatie tussen animatie en live-action beelden lukt over het algemeen vrij goed en de basketbalwedstrijd is dan ook fantastisch om te zien. Die love-interest met Lola Bunny is ook wel leuk trouwens.

Qua verhaal viel dit me beter mee dan ik had verwacht. Dit soort jeugdfilms zijn vaak doordrongen met een enorm dik moraliteitssausje waar je als klein kind niets van merkt maar waar je als volwassene enorm aan stoort. Ik ga niet zeggen dat dat hier niet het geval is (de openingsscène alleen al glibbert van het scherm) maar storen deed het me helemaal niet. Misschien ook omdat het plot erg vlot is in al zijn eenvoud. Heel het plot is dan ook een kapstok om zoveel mogelijk fratsen van de Looney Tunes in te stoppen en die zijn vaak volwassener dan ik had gedacht (de Pulp Fiction parodie met Yosemite Sam en Elmer Fudd is heerlijk) waardoor de film niet verveelt. De stemmen zijn ook van een hoog niveau. Normaal gezien was het het plan dat Noel Blanc, de zoon van Mel Blanc (degene die zowat alle stemmen van elk belangrijk Looney Tunes personage deed!), de stemmen ging doen maar wegens contractredenen is dit er niet van gekomen. Langs de ene kant is dat jammer want Noel heeft de fakkel met verve van zijn vader overgenomen maar langs de andere kant doen de 4 andere stemacteurs het meer dan oké. Michael Jorden doet het eerlijk gezegd ook beter dan verwacht. Nu ben ik nooit zo een enorme fan van basketbal geweest (de andere spelers zeiden me dan ook niets) maar ik had verwacht dat het meer een houten plank ging zijn dan wat anders. Hoewel dit in sommige scènes vrij duidelijk is, doet hij het over het algemeen degelijk. Het zijn echter de geniale bijrollen die dit nog naar een net-iets hoger niveau tillen. De belangrijkste bijrol is natuurlijk de immer geweldige Bill Murray. Fantastische bijrol die heerlijk wordt vertolkt vanwege Murray's sublieme kop. Ook leuk om Dan Castellaneta (nog zo'n bekende in het animatievak) even in een kleine bijrol te zien.

Ik zou hier over kunnen blijven doorgaan maar ik teer volgens mij nu al iets teveel op nostalgie. De film is echter op dit gebied erg sterk en de combinatie van al die bekende animatie figuren en de live-action valt erg goed mee. Jordan deed dit natuurlijk voor reclame (er is zelfs een zin waarin zo'n 5 van zijn sponserproducten in één adem wordt genoemd) maar hij doet het verrassend goed. Bill Murray is natuurlijk ook mooi meegenomen.

Verdiende 4*

Heerlijke Looney film.

Ik, als Looney fanaat, vind dit wel wel een van de beste Looney films.

Michael Jordan speelt dit perfect.

Goed verhaal ook, kei veel Looney-humor zoals je het kent.

4*

Iegh.

Toegegeven, ik heb de film vroeger nooit gezien, dus op dat gebied viel er al niet veel te rapen. Punt blijft wel dat wat er overblijft de tijd abominabel slecht doorstaan heft. Space Jam is niks meer dan één of ander populistisch verhikel dat draait rond merkbekendheid.

Jordan is geen best acteur, Pytka een onzichtbaar regisseur en de Toons komen er zeer bekaaid vanaf. Visueel zal dit allicht redelijk hoogstaand zijn geweest, maar ondertussen is het flink achterhaald en is de CG verblindend lelijk. Ook de perspectieven schieten echt alle kanten uit.

Verhaaltje is prut (natuurlijk zou ik zeggen) en de moraaltjes worden ook dik op elkaar gestapeld. Rest 90 minuten lichtelijke irritatie en welgeteld één geslaagde grap. Kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat ik dit vroeger wél geweldig zou gevonden hebben, maar ben dan ook nooit een basketball liefhebber geweest.

0.5*

Gefeliciteerd Space Jam 20 jaar

En deze film heeft de tand des tijds goed doorstaan,zo heerlijk kleurrijk allemaal.

Ik had NBA Jam voor de xbox 360 gehaald.Vandaar dat ik ineens aan Space Jam moest denken.

Gelijk besteld natuurlijk en na 20 jaar eindelijk herzien.

Geen seconde spijt van de film,en die game ook niet trouwens.

Voor mij een van de leukste tekenfilm/feel good movies ooit

Dit vooral dankzij een mooi verhaal,schattige Looney tunes,en verder leuke cast

Space Jam is toch wel een absolute bekende klassieker uit de 90´s, waar ik als kind regelmatig naar heb gekeken. De Looney Tunes waren met hun drukke ADHD gedrag best grappig en het plotje over basketbal was niks bijzonders, maar viel te pruimen. Maar waar ik Disney en dan vooral de wereld van Donald Duck altijd leuk ben blijven vinden, daar verdwenen de Looney Tunes bij mij ver naar de achtergrond en daarmee heb ik ook Space Jam nooit meer opnieuw gekeken sinds die tijd. En dat terwijl ik de film al wel een jaar of 10 in mijn DVD kast had staan.

Nu toch eens die herziening gedaan en ik heb er mixed feelings aan over gehouden. Op zich staat de film nog wel redelijk overeind met een kort maar krachtig tempo waarin binnen een minuut of 80 wel erg veel gebeurd. Het basketbalsfeertje is nog prima, maar de overdreven verering van Michael Jordan is wel een tikje lachwekkend. De film voelt wel ontzettend commercieel en gehyped met alles rondom Jordan en het NBA wereldje. De Looney Tunes hebben toch wel tot de grote wedstrijd een beetje een bijrol, al geeft dat ook weer niet want Jordan is weer best likable als personage en de onderlinge chemie tussen hem en de Looney Tunes is best vermakelijk. Maar echt hele opvallende scenes kent de film weer niet en de film is voorspelbaar tot het laatste moment toe.

En wat ook 21 jaar na dato wel op valt is dat de grafische kwaliteiten van Space Jam niet echt briljant meer zijn. De tand des tijds heeft wel redelijk toegeslagen en zo voelt de gehele film eigenlijk. Best vermakelijk, maar de charme van destijds is verdwenen. En dat hoeft niet altijd, want tig Disney en Pixar films die het tegendeel bewijzen. Maar toch geef ik nog wel een kleine voldoende.

3* (was 3,5*)

“You ever heard of the Dream Team? Well, we're the Mean Team, wussy man.”

Aardige film die natuurlijk vooral door Michael Jordan en de Looney Tunes boeiend blijft om naar te kijken. Space Jam is geen meesterwerk, maar het is een vermakelijke film met soms wat sterke en humoristische momenten. Vooral de basketbalwedstrijd op het laatst heeft zijn leuke momenten, en de combinatie Michael Jordan, Bill Murray en de Looney Tunes werkt goed.

Geen hoogvlieger, maar wel aardig.

Geen jeugdsentiment voor mij. Had er weinig verwachtingen van en het viel nog niet zo heel erg tegen. Een flinterdun verhaaltje en de film teert bijna volledig op de populariteit van Michael Jordan en de Looney Tunes. Het stelt weinig voor, maar kan ook nog stukken minder.

Gezien naar aanleiding van het bekijken van de Last Dance documentaire. Ik heb dit wel in mijn jeugd gezien en doorgaans zorgt het sentiment wat daarmee gepaard gaat voor een kleine bonus als ik sterren ga uitdelen, maar daar is hier geen sprake van. Deze film is gewoon te slecht. Het plot is te zwak, de uitwerking te stompzinnig (alleen al zo'n moment waar drie basketballers tegelijk hun hoofd stoten bij het door de deuropening willen lopen en theatraal vallen), een aantal zeer irritante bijfiguren (Stan, Bill Murray), de Looney Tunes komen maar matigjes uit de verf en R. Kelly's I Believe I Can Fly kan ik al helemaal niet meer aanhoren (enkel Hit 'Em High vind ik nog wel aardig). Helaas dus niet hoger dan 0,5*.

Je hebt films uit je jeugd die je op latere leeftijd terugkijkt en de tand des tijds prima hebben doorstaan. Aan de andere kant van dat spectrum heb je Space Jam. In mijn herinnering was de film kwalitatief niet veel anders dan de korte filmpjes van Looney Tunes, maar terugkijkend is het verschil in kwaliteit enorm. Maar goed, als kind heb je ook niet door dat Space Jam eigenlijk niet veel meer is dan één grote commercial, uitgerekt tot anderhalf uur. Het script is een mager ding, in een gemiddelde Looney Tunes aflevering zit meer tijd en aandacht. De grappen slaan ook grotendeels niet aan, de film weet zelfs Bill Murray niet-grappig te krijgen. Het enige hilarische is het beeld van Michael Jordan die de helft van de shoot voor een green screen tegen niemand moet acteren. Ik had overigens verwacht dat Jordans acteerwerk enorm ruk zou zijn, maar dat viel dan weer honderd procent mee. Ruimte voor een acteerprijs hoeft de man in zijn overvolle prijzenkast niet te reserveren, maar hij doet het niet onaardig.

2,5 sterren.

Goh ja.

Van enige nostalgie is hier bij mij geen sprake. Ik had eigenlijk ook nog nooit van de film gehoord. Dat terzijde vreesde ik na een half uurtje het ergste. Maar dan komt er vanuit het niets toch wat schwung en animo in. Het over-the-topgehalte redt de film.

Michael Jordan slaat zich uit de slag, in een wat dom rolletje waarin hij overduidelijk in een studio vol green screens z'n dialogen tegen lucht houdt. In het eindproduct zijn de green screens omgetoverd tot Looney Tunes in een matige CGI-uitvoering. Sowieso is de film best lelijk om naar te kijken.

Niettemin nog net behapbaar. Zo'n Bill Murray die er bij de haren bijgetrokken een klein rolletje vertolkt, kan geen kwaad. Het flauwe Dan Aykroyd-mopje doet nog wel lachen, maar maakt ook weer duidelijk dat het maken van een meesterwerk er nooit heeft ingezeten.

Kleine 2,5

Mwa.

Space Jam is een film die ik heel vroeger ook al eens gezien had, maar veel kan ik me er niet van herinneren. Ik weet dat een bekende basketballer erin mee speelde, Michael Jordan natuurlijk, en verder was ik de film compleet vergeten. Daarom wilde ik er ook nog niet op stemmen, maar onlangs heb ik de film eindelijk herzien.

Wat deze film voor me redt voor een groot deel is de slapstick, die ik binnen de Looney Tunes-wereld altijd erg heb kunnen smaken. Lekker idioot en random, ik mag het wel. Niet iedereen is er fan van, maar als kind heb ik er altijd van kunnen genieten en het is fijn om te zien dat ik er op oudere leeftijd niet echt minder van kan genieten.

Inhoudelijk is de film best ruk te noemen en zelfs al voor de helft van de film beginnen ze al met de basketbalwedstrijd, wat aangeeft dat ze het zelf ook allemaal maar zwakke koek vonden. Het verhaal is dan ook zo normaal als maar kan, en de film kent weinig verrassingen. Het is vooral de soms kleurrijke en energieke invulling die het hem doet.

Jordan kan overigens echt niet acteren, ondanks dat hij ergens nog wel charme heeft. De stemacteurs zijn wel aardig te noemen, maar ze lijken zich dan ook in redelijk bekend vaarwater te bevinden. Soucie vond ik van de boel veruit de beste, jammer dat ze werd vervangen in het tweede deel. Spreekt wel de leukste stem in naar mijn mening.

Space Jam is een vermakelijke maar redelijk lege film. De effecten zijn uiteraard barslecht maar bij dit soort films wil ik daarvoor nog wel een oogje dichtknijpen soms. De grapjes zijn best aardig, maar je kan er niet omheen dat het verhaal gewoon wat inspanning mist. Ik kan het daarom ook geen toegang geven tot een voldoende, maar ik ben blij dat ik hem een keertje gezien heb.