Mud (2012)

Dus McConaughey sjokt eens niet de godganse tijd in z'n blote bassie rond?!

Heb je gelijk in. Kon geen betere term bedenken. Rechts, anti regering, zeer gelovig maar inderdaad geen redneck.

Bayouans? Boondocks? Hellup...

Mensen die na het zien van Take Shelter opnieuw een donkere film van Nichols verwachten komen bedrogen uit. Ik verwachtte eerlijk gezegd ook een rauwere film dan dit. Als Indie film is het te mainstream en moralistisch, al weet Nichols toch wel iets extra’s mee te geven in de vorm van sfeer en dromerige beelden.

Toch is het allemaal erg braafjes gebracht en de personages zijn wel erg naïef in hun doen en laten. McConaughey speelt wel zeer sympathiek, die twee jongens maken daar in tegen een beetje een kleurloze indruk en ik snap niet zo goed wat Shannon hier doet in een te kleine en betekenisloze rol. Nee, de ophef over deze film vind ik een beetje overdreven. Het verhaal voelt aan alsof je dit vaker hebt gezien en de film duurt met 130 minuten echt te lang.

2,5*

Goed genoeg.

Maar ik had toch op iets meer gehoopt. Over het algemeen heeft men het te gemakkelijk gehouden. Er zijn twee dingen die ik graag anders had gezien: Mud en zijn motief (had dat toch achterwege gelaten - hij zou zoveel interessanter geweest zijn) en de parallel met Ellis' parcours, dat op z'n zachts gezegd wat subtieler had gekund.

Die twee dingen hadden ook gemakkelijk gekund: Matthew McConaughey is de laatste tijd goed op dreef en bevestigt dat hier, terwijl Tye Sheridan stevig weerwerk biedt. Ook dat andere ventje is niet slecht - al doet zijn broske aan River Phoenix en Stand By Me denken.

Reese Witherspoon is een spijtige toevoeging - in tegenstelling tot McConaughey kan ik haar hier niet los zien van al de romcomrommel die zij gedaan heeft. Sam Shepard is zoals altijd uitstekend.

Jeff Nichols' regie is eveneens sterk: hij houdt strak de teugels in handen en weet perfect hoe en wat hij moet vertellen. Dat zorgt voor een heerlijk constant tempo. De muzikale ondersteuning is goed genoeg, al komt de sfeer vooral van de perfect "gecaste" locatie en de schitterende plaatjes die daarvan gemaakt worden.

3,5

Heel erg ongeloofwaardig, langdurig en het werd nooit benauwend waardoor de spanning opliep. Jammer want het verhaal is op zich wel interessant . Het is te simpel en te gemakkelijk hoe het verhaal verloopt. De politie staat weer voor aap en de gangsters staan erg vaag te doen.

Broeierige film.

Gisternacht gekeken terwijl het weer buiten lekker broeierig was, het paste goed bij deze warme film. Het is er eentje in de categorie gebeurt niet onwijs veel maar het kabbelt aangenaam voort.

Bepaalde elementen zitten bij mij meteen goed. Hou wel van jongens die op avontuur gaan, en de setting in de swamp vind ik een mooie. Nichols weet die sfeer wel goed weer te geven. De jongetjes acteren fantastisch. Verhaaltje is wat dubbel. Het ligt er net wat te dik bovenop. De liefde is wel erg toevallig bij elk karakter in de jongen zijn leven op een andere manier aanwezig. Vader heeft ruzie met moeder (liefde is weg), McConaughey is naïef verliefd, en het jongetje zelf heeft net zijn eerste liefde. Het valt het iets teveel op wat de film wil vertellen, wat voor mij minder nodig is, het mag best iets vager of gevoelsmatig zijn.

Niettemin kan ik het ook wel weer waarderen, want het maakt het wel iets minder elitair. Een Mallick had hier waarschijnlijk 2.5 uur poëzie van gemaakt zonder een duidelijk narratief, maar dat hoeven we ook weer niet altijd te zien. Dus echt erg vond ik het niet.

De film is nergens echt opzienbarend, maar heeft de hartslag op de juiste plek waardoor het een prima voortkabbelende film is. Die mits je het in een broeierige setting kijkt wellicht ook net dat beetje extra sfeer mee kan geven.

3.5 sterren

Het is bekend dat in de kindertijd je geloof in zaken rotsvast is, hetzelfde geldt voor items als ware liefde en vriendschap voor eeuwig. Jeff Nichols gaat, in zijn nieuwste productie (conform het 'Stand By Me-genre, waaraan hij negen jaar gewerkt heeft) bedreven op deze materie in. Een soort mix van 'n coming-of-age/familiedrama, avonturenfilm en wraakverhaal met drie verweven verhalen over liefde/vriendschap, (des)illusies, teleurstelling en hoop en met als onderliggende thema "om goede vaders en goede zonen" te worden. Conventioneel, maar hartstikke onderhoudend. Als toeschouwer kijk je door een venster naar een andere wereld en de plaatjes zijn prachtig geschoten. De cast is uitstekend en dat mag ook wel omdat de regisseur mede op karakterontwikkeling focust.

Begint prima, met fraaie sfeertekening en mooi naturel akteerwerk van de twee jonge hoofdrolspelers, maar uiteindelijk zit de plot te zoetsappig en gekunsteld in elkaar. Jammer, want de film heeft veel sterke scenes en ook ditmaal is Matthew McConaughey op dreef. Hij kiest zijn rollen de laatste jaren slim uit. De film is helaas veel te lang en ontspoort flink tegen het einde, waardoor de mooie opbouw enigzins teniet wordt gedaan. Leuk bijrolletje overigens van Michael Shannon, de hoofdrolspeler van de eerste twee films van regisseur Jeff Nichols.

Lessons in love voor fans van Stand By Me, al pakt deze wellicht iets steviger uit. In het slot zitten enkele zaken die Nichols had kunnen matigen of op z'n beloop had mogen laten. Erg bezwaarlijk is het niet, maar toch. Een langzame film die ook als zodanig aanvoelt, maar dat is tegelijkertijd z'n kracht. Iets compacter had het ongetwijfeld doorzichtiger gemaakt met dit strategische narratief.

Nichols neemt z'n tijd voor karakters en omgeving en heeft zo een meanderend tempo en zwoel sfeertje te pakken waar de delta en z'n bewoners prima tot hun recht komen. Niets ten nadele van McConaughey, die wéér een uitstekende rol te pakken heeft, maar wat mij betreft hadden beide jongens de poster gehaald. Het is toch vooral hún film en de twee spelen spelen het kalm en naturel.

Zeker Sheridan is aangenaam als Ellis wiens naïviteit gaandeweg wordt ingehaald door de realiteit. Een ontdekkingstocht dus, zoals een coming-of-age drama betaamt, terwijl er ondertussen een misdaadplotje op de deur klopt. Een zeer sympathieke, veelal beheerste film van een regisseur wiens genegenheid ten aanzien van hetgeen hij op beeld laat blinken, in alle vezels voelbaar is.

Jeetje dit verwoord je echt heel erg goed, precies zoals ik er ook over denk. Kon ik dit maar zo formuleren als jij hierboven doet! Chapeau!

Op zich niet verkeerd maar ik vind het verhaal nét niet sterk genoeg voor een 3,5 ster. Wel prima acteerwerk. 3 dikke sterren

Ik wist niet wat te verwachten. De film trekt wat traag op gang. Maar die bleef boeien ondanks er in feite niet zo veel gebeurd, slagen ze er in om het te laten blijven boeien.

Mss niet meteen mijn genre maar ik vond deze goed, het moet niet altijd blindelings kloppen en smijten zijn.

Alle acteurs vond ik ook heel goed, ze brengen het ook geloofwaardig.

Een hele leuke vrijdag avond/nacht gehad.

Aanrader, onthoud wel, het is een drama.

Zeer treffende broeierige sfeertekening en de setting is een hele fijne. Subtiliteit wil er nog wel eens ontbreken (zoals de raakvlakken tussen Ellis en Mud) maar de film heeft een hart. Een warm hart. Aan de andere kant maakt dat Mud wel minder pretentieus. Het voortkabbelende tempo is heerlijk en met een leidraad die niet overladen is.

De film kleurt behoorlijk tussen de lijntjes maar Nichols weet dan op momenten juist dat beetje af te wijken van een traditionele uitwerking. Ik werd er op momenten best nostalgisch van en dat is misschien wel de grootste prestatie. Film neigt naar solide middelmaat, maar de film is toch wel zo oprecht en warmbloedig dat ik 'm toch wat meer de bovengemiddelde kant op duwen. Mud bij de middelmaat voegen zou de film tekort doen.

Weer zo'n kleine film die het prima gaat doen bij het grote publiek, de Intouchables van dit jaar. Als een willekeurig iemand mij vraagt of ik nog een aanrader voor ze heb zal dat waarschijnlijk Mud gaan worden.

En Spring Breakers niet ?

Dit lijkt mij vooralsnog een veiligere keus .

Wat een meer dan fijne film!

Het rustige tempo belemmert het verhaal totaal niet en laat het heel mooi vooruit krabbelen, de film is prachtig gemaakt en laat het leven aan de rivier prachtig zien (of in ieder geval een gedeelte daarvan). De film op zichzelf maakt deze film niet geweldig (ruim voldoende dat zeker! ) maar het acteerwerk is echt geweldig om te aanschouwen aangezien iedereen een geweldige rol speelt.

Gewoon kijken.

4.0*

"Mud" is een film die vooral van het vooral moet hebben van verhaal en sfeer.

Het is een beetje een spannend jongensboek.

Beelden en soundtrack geven een apart sfeertje.

Kijk de film niet met de verwachting van een actierijke dikke 2 uur.

Behalve de laatste 15 minuten kom je dan bedrogen uit.

Toch is "Mud" het moeite van het kijken zeker waard.

3.5*/3.5*

MUD is een meeslepend drama dat subtiel verteld wordt. Het coming-of-age verhaal van de tieners die niet de gemakkelijkste jeugd hebben, weet je te raken en slaat op geen enkel moment door. De film is misschien net iets te lang, maar ondanks de aandacht die de verschillende personages krijgen, zwakt het verhaal niet af en blijft de spanning stijgen. Daarnaast zijn de mooie beelden van het Amerikaanse zuiden een genot voor het oog. Genoeg reden dus om je mee te laten voeren de Mississippi op.

Dit kijkt nou gewoon lekker weg. Mooie plaatjes uit het zuiden van Amerika met bijbehorende muziek. Prima acteerwerk van die twee jongens. Ik heb me geen moment verveeld.

Kon hier opvallend weinig mee. Mud houdt het midden tussen sfeerschets en misdaadfilm en dat maakt het een wat saaie film. Want die southern accenten had ik na een tijdje wel door, met de omgeving wordt (visueel) weinig gedaan, en het coming-of-age verhaal voelde er iets teveel met de haren bijgesleepd (ongeloofwaardig).

Spannend, sfeervol, schitterende omgeving en een supercast. Tikkie braafjes, maar niet hinderlijk. Volop genieten.

Hoe langer ik over Mud nadenk, hoe rijker hij wordt. Een jeugdfilm voor volwassenen vol herkenbare thema's die nooit aan de oppervlakte blijven hangen. Mijn filmmaat en ik recenseren deze titel plus het eveneens mooie Le Passé in onze nieuwe filmpodcast, te downloaden op:

www.movieinsiders.nl

Absoluut een van de betere films van dit jaar

Ik ben een beetje verbaasd over de hoge waardering.

Prima film, daar niet van, maar waardoor de hoge waardering?

Vind dat de film langzaam op gang komt, wel erg sfeervol is, maar vooral in mijn beleving een verfilming van een spannend jongensboek is.

Ik denk dat de jeugd over 10 jaar hiernaar kijkt in de middaguren.

Wel mooie karakters en complimenten voor de acteerprestaties van de jongens.

Oké, dat kan, maar wat mij dan enigszins verbaast is waarom zoiets geen hoge waardering kan opleveren.

Een prachtige film! Er zit drama in, avontuur en spanning.

Ik vind het meer dan een spannend jongensboek. Zeer zeker!

Dat de wereld wordt bekeken uit de ogen van Eliis, meesterlijk gespeeld door Tye Sheridan, maakt het nog geen jongensboek. Ben het overigens met Insignificance eens dat een spannend jongensboek niets negatiefs inhoudt en zeker een hoge waardering kan opleveren.

Liefde en vriendschap is imo de spil van deze film. Dat vind ik een tikje braaf, maar hinderde me niet.

Mud ... 't is de processie van Echternach, maar dan met 5 stappen naar voor m.a.w. traag maar ook niet tergend traag. Ondanks dat het beperkt is tot 10 minuten "meer beweging" op het einde, kan de film toch blijven boeien door zijn soms boeiende conversaties en zijn magnifieke beelden van de Mississippi.

De complete film heeft als rode draad het vertrouwen dat Ellis , een knaap die op het snijpunt in zijn leven staat naar volwassenheid , krijgt in Mud, een voortvluchtige die schijnbaar iemand heeft omgebracht die het leven van zijn jeugdliefde , Juniper , redelijk verziekt heeft. Mud verblijft in een motorboot, hoog in de bomen, die de jongens ontdekken op een verlaten eiland. Ze helpen mud door onderdelen, ja zelfs een complete motor , te verzamelen. En dat is dan spijtig genoeg het hoofddeel van de totale film nl. het af en aanmeren van de bengels op het eiland.

Het vertrouwen dat Ellis heeft in Mud , komt door het feit dat deze blijk geeft van een eerlijke liefde voor Juniper (beperkte rol door Reese Witherspoon. Nog altijd een engelachtige verschijning). Iets wat Ellis thuis ziet vervagen door de nakende echtscheiding van zijn ouders, met als gevolg het verlies van de woonboot. Dit vertrouwen verdwijnt dan weer op het moment dat Mud te laf is om in eigen persoon Juniper de bons te geven en dit karwei laat opknappen door Ellis d.m.v. een briefje.

Een ander verhaallijntje is de opbloeiende ,maar niet beantwoorde liefde van Ellis voor de oudere May Pearl. En uiteindelijk dan ook nog de bounty-hunters die komen opdagen in het stadje om Mud op te jagen.

Grotendeels is het dat in een notedop, met een redelijk actierijk en voorspelbaar einde.

Wat boeide mij dan ? Het karakterspel van de 2 jongens, de inspanningen die de ouders van Ellis en de oom van Neckbone doen, om hun toch een minimum aan bestaansmiddelen te voorzien. En de rust die deze film uitstraalt mede dankzij de veelvuldige beelden van de rustig voortkabbelende Mississippi. Meermaals vond ik de droge conversaties, met een totaal gebrek aan emotie, tussen de 2 pubers hilarisch om dan weer over te gaan in een volwassen toon t.o.v. de oudere personen. Ik vind het dan ook een glans prestatie van Tye Sheridan en Jacob Lofland. Matthew McConaughey vond ik een kleurloos figuur. En 2 dingen die me opvielen was: een totaal gebrek aan eten , maar sigaretten had hij blijkbaar wel voldoende in voorraad. En zelf ziet hij er ongewassen uit met zijn smerig haar, stoppelbaard en stoffig uiterlijk ... maar dat hemd blijft toch maar oogberblindend wit gedurende de hele film

3*

Eeven geaarzeld omdeze film 4 sterren te geven. Als ik bedenk wat hij teweegbracht en welke gevoelns hij weer bovenbracht, wuif ik iedere aarzeling weg.

Wie jong is, wil wat. Ellis gelooft dat wanner je ziet dat mensen van elkaar houden, je ze moet helpen. De mensen leven daar (Arkansas) dicht bij de natuur.

Fijne film.

Mud is vooral een erg aangename film. Lekker warm gefilmd, met mooie landschappen, interessante, sympathieke personages en een goed uitgewerkt verhaal dat goed verteld wordt. Ik mag deze film wel, zonder dat het me ook maar een moment echt omver blies. Daarvoor is het misschien inderdaad wat te veel binnen de lijntjes allemaal en echt diep meeleven met iemand deed ik ook niet. Ik heb ook niet zoveel met plotelementen zoals dat Ellis door een slang gebeten wordt net nadat hij Mud ervan beschuldigt heeft nooit iets voor iemand te doen. Sowieso werkte de film voor mij het best in de eerste helft, toen het drama nog vooral klein was. Zodra het meer de overhand neemt wordt het allemaal toch wat simpel. Dat subplot met May Pearl was er ook één te veel. Ik snap dat ze Ellis ook het slachtoffer wilde laten worden van de liefde (de film balanceert echt op het randje van vrouwenhaat overigens, maar slaat er net niet naar door), maar dit thema lag er al lang dik bovenop. Ook dat ze weer laten zien dat Mud nog leeft was niet nodig.


Maar ach, het is allemaal wel vermakelijk en goed gedaan. Vooral de sfeer leek me een erg goede filmische update van het werk van Mark Twain. Ik las dan ook naderhand dat Nichols door die schrijver geïnspireerd was. De volgende keer The Adventures of Huckleberry Finn?
3*

Wel gek eigenlijk dat de studio's deze film niet echt pushen. Deze heeft echt alles in zich om een grote hit te worden.