Tears of the Sun (2003)

Och, met de Amerikaanse propaganda viel het allemaal wel mee, maar waar ik me nog het meest aan stoorde, waren de platte, onuitgewerkte personages. Je komt gedurende de hele film niets (maar dan ook niets) te weten over de achtergrond van eender wie, en het personage van Bruce Willis heeft volgens mij geeneens een naam. Ze spreken hem in elk geval de hele film door aan met "LT". Is het nou echt teveel gevraagd om die mensen wat karakter mee te geven?

Vreemd is ook dat Bruce Willis de hele film door niets anders doet dan militaire commandos blaffen. Blijkbaar vonden de scenaristen het niet nodig om hem ook maar één zinnig dingetje te laten zeggen. En erg stuitend vond ik dat de Nigeriaanse rebellen blijkbaar ook onderling Engels spreken. Weer een typisch voorbeeld van luie filmmakers die bang zijn om hun publiek een paar ondertitels te laten lezen.

Tears of the Sun zit ongetwijfeld vol goeie bedoelingen, maar gaat (zoals wel vaker in Hollywoods) niet dieper dan een theekopje. Een paar pakkende scènes, dat wel, maar verder vreselijk cliché en met een einde dat zowat letterlijk is gepikt uit Three Kings. Willis en Belluci hadden een betere film verdiend.

2 sterren

Mooie plaatjes en lekkere actie. That's it. Daar kom je voor, en dat krijg je ook.

Ik was dik tevreden.

Behoorlijk tegenvallende film, cliche verhaal en slechte acteerprestatie van dhr. Willis. Zelfs al zou ik deze film bekijken als pure actiefilm dan nog kan hij mij niet boeien maar erger nog de makers moesten er zonodig moraal instoppen waardoor het machtige amerikaanse leger zich weer eens flink op de borst kan kloppen. De helden. En ik had zoveel verwacht van Antoine Fequa naar Training day, jammer 2,5*

Voor de echte filmliefhebbers: zeer matige film.
Een film vol actie, zinderende spanning, en drama. Helaas wordt er geen balans gevonden, waardoor aandacht flink verslapt. De vele drama-scenes gaan gepaard met dikke tranen en religieus gezever [het christendom is o zo goed, de rest is o zo slecht]. Met als dieptepunten, Bruce Willis met de opmerking: "God already left Africa". en de moeder die snel nog haar ketting met een kruis om het hals van haar huilende kind doet die weggebracht wordt naar een safe haven. En nog veel meer.
Dan hebben we nog Monica Bellucci die een arts moet voorstellen. In Afrika is het wel erg warm, dus u kunt wel raden naar welke onderdelen van haar lichaam de aandacht toegaat. [om maar te zwijgen van haar zwoele mond]
Gelukkig was er genoeg stof (met name de spanning) om na wikken en wegen 2 sterren toe te kennen aan dit produkt.

Sterke film in de trant van Black Hawk Dawn.
De spanning in het oerwoud afgewisseld door zeer aangrijpende scènes ( de etnische zuiveringen ) en een prima score zorgen ervoor dat dit zeker 2 boeiende uren waren.

Wel wat onevenwichtig af en toe en wat doet Belucci er nou precies in? Overbodig maar blijft toch fijn om naar te kijken.


Dikke 3,5*

Verbaaste mij over een vele overeenkomstigheden met vooral de tweede uit de Rambo reeks. Alleen hier wordt nog veel meer geprobeerd de tranen uit je persen, wat ze al deden met verscheidene castleden, die door het wondermiddel natuurlijk 1-oog tranen laten zien. De actie kon ermee door. 3 sterren

Goede realistische film.

Bruce Willis speeld erg goed in zijn eerste oorlogsfilm. Het verteld wat over het leven in Afrika. Goede oorlog's scenes en soms ook schokkende:Die scene in dat dorpje bv, waarbij onschuldige Nigerianen gemarteld worden en bij die vrouw waarbij de tepels zijn afgesneden.

Aanrader voor de Oorlogs/Bruce Willis-fans.

4,5*

Overduidelijk een Amerikaanse film. Dat overdreven drama weer. En waarom haalt die helicopter hen niet meteen op waar die dokter was? genoeg ruimte. En er was nog een tweede helicopter, waar is die gebleven?. Een paar actiescenes waren wel in orde, en ook de omgeving was mooi. Bruce Willis deed zijn werk goed.

Lijkt inderdaad qua sfeer op Black hawk Down, ook met de muziek erbij.

2,5*

Hele mooie oorlogs/avonturenfilm met Bruce Willis in een glansrol. Het verhaal is heel erg mooi in elkaar gezet en de uitwerking is echt heel goed; vol met spannende en emotionele momenten. Misschien is het soms wel over gedramatiseerd maar het stoorde mij ieder geval niet.

Zoals gezegd zet Willis een hele sterke rol neer, maar dat geldt eigenlijk voor bijna iedereen. Zijn team komt ook overtuigend over. Het is verre van een standaard oorlogsfilm met doelloos geknal. Er zit een moraal in de film, men wilt een boodschap meegeven en dat komt best goed over. Uiteindelijk moet overkomen dat je niet je medemensen in nood in de steek laat. Misschien wat te Amerikaans, maar het is ook wel mooi natuurlijk.

Ik geef de film een verdiende 4*

Het is net alsof je rechtstreeks in een live nieuwsuitzending terecht komt.

Veel verdriet wat wil je met wat die mensen mee maken.

Sterk acteerwerk en mooie beelden.

4 sterren

Wel erg overdreven verhaal met een hoog Amerikaans drama gehalte. De Amerikanen zullen hier ongetwijfeld op geilen en waarschijnlijk ook een traantje gelaten hebben. Mij deed het echter niets omdat het gewoon te overdreven was.

Er zit best veel actie in maar echt geweldig wordt er niet in geacteerd. Bruce Willis probeert sentimenteel te spelen maar overtuigd niet echt. Monica Bellucci ziet er best weer aardig uit (ook haar wapens), hoewel ik haar beter heb gezien, maar haar acteer prestaties zijn belabberd.

Het is dat de actie veel vergoed en dat de beelden er regelmatig mooi uitzien want anders had hij een dikke onvoldoende gekregen.

Typische Amerikaanse oorlogsfilm waarin alle oorlogfilm clichés keurig aan de beurt komen en die op sommige momenten wel erg dramatisch is aangezet. Voor Bruce Willis is dit een rol die hij op de automatische piloot kan doen en dat doet hij ook. Dat is jammer want feitelijk mist hij daardoor de emotionele diepte die nodig is voor deze rol. Monica Belluci speelt haar rol degelijk en komt wel overtuigend over, al ligt bij haar de nadruk soms op andere elementen dan haar stem. Ook zijn de namen van de soldaten wel erg apart: Lake, Sea, Waters.. hoewel dat verder voor de film niet uitmaakt, maar opvallend is het wel. Toch is de cinematografie van de film best goed met mooie beelden van het Afrikaanse continent en daarnaast kan ik de muziek van Hans Zimmer ook altijd wel waarderen. Ook de actie is nog best aardig, maar in zijn geheel overschaduwen de negatieve elementen overduidelijk de positieve en komt de film niet in de buurt van een voldoende.

2,0*

Werkt als serieus drama eigenlijk geen moment. Karakters die veel te ver weg blijven (de soldaten worden nooit mens, maar blijven altijd soldaten, waardoor je de beweegredenen achter beslissingen niet weet) zijn daar naast verkeerde keuzes (verkeerde timing, sentimentele scenes die niet werken) de belangrijkste redenen voor.

Als je serieus een serieus drama wilt overbrengen, moet een film meer bevatten dan een aantal verschrikkingen in beeld gebracht. Alleen iets ergs laten zien, maakt het nog geen goed drama. Goed voorbeeld hoe dat mis kan gaan.

Als actiefilm is de film meer de moeite waard (jammer dat de film zichzelf zo serieus neemt), zeker tegen het eind. Aantal vermakelijke scenes (wat dus eigenlijk niet goed smaakt, omdat men je wat anders wilde voorschotelen) en technisch benadert ie een niveau van een Black Hawk Down. Daarom toch nog 2,5 sterren.

Oorlogsfilms zijn niet helemaal me ding, maar deze mag er zeker wezen. Bruce Willis is lekker op dreef en Monica Belluci spat van het scherm af.

Redelijke film, maar niet bijzonder in het oorlogsgenre. Er wordt nauwelijks tot niet gevochten en het enige wat er speelt is om te overleven en om de mensen in veiligheid brengen.

Over het algemeen blijft het tempo erin, maar het is dus af en toe wat langdradig.

- 3,5 -

Hup! De clichés vliegen je om de oren. Huilende mensen in de jungle. Vieze gezichte van stoere mannen met stoppelbaarden. Rimboevrouwen met gebleekte tanden. Maar eigenlijk vond ik het een prima film voor tussendoor. Wat zeg ik, ik moest gewoon een traantje wegpinken, dag ego. Dus ja, voorspelbaar, clichématig, Amerikaans, maar wel met prachtige beelden, en interessant (? niet echt, maar ik typte eerst leuk, en dat kan echt niet). Alleen jammer van de moraal die er bovenop lag als dikke vette saus. 3,5*

Kan iemand mij vertellen of er nog meer van dit soort gelijke films zijn? Ik vind het een geweldige film en heb samen met mijn man met tranen in onze ogen gelegen.

Ik verwachtte een vette oorlogsfilm met Bruce Willis waarin de actie van het scherm spat.

Ik kreeg een inspiratieloos, halfbakken, cliché filmpje waarin zeer ondermaats werd geacteerd.

De mooie omgevingen doen mij besluiten er toch nog één ster van te maken.

1*

Toen ik tot de verschrikkelijke conclusie kwam nog nooit een recensie bij mijn all-time favorite had gezet schaamde ik mij toch wel een beetje. Wilde het echter wel pas doen bij een herziening en van het weekend was het eindelijk zover.

En nog steeds grijpt de film je keihard bij de strot. Dat het redelijk dik is aangezet kan ik niet ontkennen, maar nog steeds stoorde mij dat helemaal niet. Sterker nog, misschien ben ik er wel een beetje gevoelig voor. Als de Navy's aan het einde al strompelend en elkaar vast houdend richting de grens van Kameroen lopen, begeleid onder die schitterende soundtrack van Hans Zimmer, wat overigens sowieso een meester op zich is en hier misschien wel zijn beste stuk ooit componeert, loopt het kippenvel over mijn rug. De scene waarin ze de vrouw met de afgesneden borsten vinden, vind ik toch wel één van de meest emotionele scene's die hem mogen aanschouwen. Vreselijk.

Bruce Willis is in zijn element LT van de Navy's. Sowieso zit het met het acteerwerk wel in orde. Vooral Paul Francis (Doc) speelt zijn rol geslaagd. Ook de regie is subliem. Vooral het camerawerk tijden de actiescenes is erg goed. Zo'n 'volgend' vind ik altijd erg lekker kijken.

Ondanks alle lovende woorden zakt de film een half puntje in mijn beoordeling en zakt dus ook een aantal plaatsen in mijn top10. Het leek allemaal net wat minder dan alle voorgaande keren. Vreemd, want ik kijk de film misschien wel voor de zesde keer..

4,5*

Een irritante Monica Bellucci. Dat is al een prestatie op zich, maar verre van Fuqua's grootste in dit misbaksel. Dat is de bespottelijke wijze waarop hij het steeds maar weer aangrijpend probeert te maken. Film is binnen het uur al voor het grootste deel naar de knoppen door de manier waarop Waters draait. Ja, het gaat hem aan het hart en voor wie dat nog niet duidelijk is, zegt hij het ergens verderop nog eens hardop. Het is ook moeilijk voor hem. Gevoelens. Aldus Dr. Kendricks.

Na de wending staat zo'n beetje alles in het teken van zieltjes winnen. Meninkjes van de Seals, interactie met de vluchtelingen, Those Africans are my people too!, een speech van een rebellenleider; het blijft maar doordrammen. Vooral de gebeurtenissen in het dorpje voelen vals. Alsof dat soort verschrikkingen er bij zijn gesleept om nog wat meer indruk te maken. Met uiteraard ook nog een pathetisch einde is de film niet anders te betitelen als goedkoop en stuitend effectbejag.

Redelijk.

Tears Of The Sun blijft een uur lang zeer goed te pruimen, maar na een tijdje barst de bom en vliegt het opgeklopt drama je om de oren.
De wending van LT is al vrij leeg - maar dat weet je uiteraard op voorhand -, maar tegen het einde aan is er nog zo'n groepsgesprek waarin elke soldaat z'n zegje kan doen. Even later sneuvelt dan natuurlijk soldaat per soldaat, maar uiteraard niet zonder zo'n tenenkrommende doodspeech te geven.
Dergelijke dingen zijn enorm storend. Tussen deze draken van scènes in zitten er genoeg momenten die wel boeiend zijn; bv het dorpje dat "bevrijd" wordt.

Bruce Willis is zoals altijd in de rol van verweerde keikop: degelijk zonder meer. Veel weerwerk krijgt hij evenwel niet. Monica Bellucci (wederom onweerstaanbaar mooi) heeft weinig meer om handen dan wat geschreeuw en hoewel ze niet 's werelds beste actrice is vind ik haar tekort gedaan.

Hetgeen voor een positieve eindbalans zorgt is zonder twijfel de fotografie inclusief fraai kleurgebruik. Tears Of The Sun ziet er ontzettend goed uit. De natuur wordt ten volle benut - zonder te overdrijven -, en ook de actiescènes zijn geweldig geschoten: dynamisch doch overzichtelijk.
Muzikaal is het dan weer wat drekkerig, maar dat mag gezien het typische Hollywoodsentiment geen verrassing heten.

3

Dramatische deken.

Alhoewel dik aangezet sentiment zo af en toe de ietwat patriottistische kop opsteekt, is Willis uitermate cool in deze rauwe oorlogsfilm. De spanning is in het begin vooral om te snijden, maar Fugua weet zoals vaker indruk te maken met choquerende zaken die enigszins onverwacht voorbij komen. "Cowboy the fuck up" schreeuwt Willis. Neen, dit is ondanks de misleidende dramatische deken vol stars en stripes niet veel meer dan Rambo in Nigeria. Maar het smaakt erg lekker.

Zeer goed.

Tears of the Sun is een effectieve oorlogsfilm, waarin de (altijd) stoere Willis een zooi Nigerianen onder leiding van Belucci naar de grens moet begeleiden. Op de voet gevolgd door de doodseskaders van de rebellen levert dit enkele spannende scènes op en zijn vooral de gruwelijkheden die deze burgeroorlogen kenmerken imponerend.

Na een uur verliest de film helaas wat vaart en verdwijnt de spanning enigszins. De actie laat wat te lang op zich wachten en op het gebied van oorlogfilms heb ik qua spektakel ook wel betere films gezien. Het "eindgevecht" laat dan niet zo'n gigantische indruk achter.

Tears of the Sun is leuk, maar meer ook niet.

3,0*

Heroïsche gevechten volgen de beslissing om humanitair medeleven te verkiezen boven militaire missie.

Erg overtuigend is het allemaal wel niet maar Amerikanen laten doorgaans dergelijke gevoelens primeren ook al komt het bij nader toezien niet altijd echt over.

Wat en wie me echter wel stoorde was Monica Bellucci, absoluut geen actrice om een rol te spelen van een dokteres die zich in de gevarenzone van een burgeroorlog begeeft om haar beroep in keiharde omstandigheden uit te voeren. De manier waarop het wicht soms doorheen het beeld croste of huppelde was zelfs af en toe potsierlijk.

Maar goed, de film heeft uiteindelijk toch de verdienste de onmenselijke oorlogen die bijna onafgebroken Afrika teisteren te schetsen.

Daarom toch een behoorlijke score

Mijn vorige recensie was blijkbaar al bijna 10 jaar oud. Toch deels wat bijsturen...

Tears of the sun is het verhaal van de Amerikanen die zich lichtjes moeien (of net niet) in Afrikaanse strijden. Amerika (en de UN) zal eerder in het Midden-Oosten vechten dan in Afrika. Denk aan Black Hawk Down (Somalië), Hotel Rwanda (Rwanda), Blood Diamond (Sierra Leone) en nog veel meer. Ook hier zullen de Amerikanen enkel hun eigen burgers redden en zich niet moeien met de lokale burgeroorlogen. Ook al gaat het daar over 1.000'en slachtoffers.

Maar ik wil het vooral over de film hebben natuurlijk. Ik had pas genoten van de film The Equalizer van regisseur Antoine Fuqua. Ook Olympus has fallen was de moeite en daarmee deed hij beter dan z'n vorige films. Het gaat de goeie kant op. Begin 21e eeuw hadden we niet alleen Training Day, maar ook deze Tears of the sun. Bruce Willis is niet slecht in dit soort rollen van harde luitenant. Langs de andere kant duurt het toch een uur voor er wat beweging in de film komt. En dat komt dan vooral van de verschrikkelijke gebeurtenissen van de burgeroorlog. De aanloop is nogal lang en Monica Belucci zit wat op de achtergrond zodat de aandacht op Willis gevestigd is. En die kan dat met zijn droge emotieloze karakter (en eigenlijk ook acteerwerk) niet echt opvangen.

Later wordt het toch wat spannend en je merkt wel dat dit meer het ding is van Willis. En duidelijk ook van Fuqua. Daarom dat die latere films ook beter werken. Het lukt hem daar beter om spanning op te bouwen en gaandeweg de actie te laten losbarsten.

Tears of the sun is eigenlijk een soort Vietnamfilm geworden, duidelijk een gevolg van de afstandelijkheid van de Amerikanen bij de Afrikaanse burgeroorlogen. Sommige feiten zijn wel correct, maar de stijl is gemikt op de oorlogen in Vietnam en Korea. En uiteraard zit ook ik met de grote vraag waarom die helikopter na z'n eerste vracht niet teruggevlogen is. Niet bepaald snuggere kerels denk ik dan...

Tears of the Sun

Een toch sluwe drama film. De film raakt je op een 1 of andere manier heel goed, vooral bij het begin van de film zat ik al te slikken. Toen die man koelbloedig gewoon, op straat, neer werd gemaaid. Bah! Nou goed, vanaf begin af aan krijg je af en toe ook van de erge momenten te zien. Tja, dan zit je wel even met een brok hoor. Films als Tears of the Sun doen mij altijd op het puntje van de bank zitten, vooral het genre oorlog spreekt me vaak aan. Ja, ik heb er iets mee. Vooral WO II films.. De meeste dan.

Toch word Bruce Willis van begin tot eind het meest in het zonnetje gezet. Toch had ik wat meer willen zien van zijn crew. Natuurlijk is hij wel de hoofdpersoon, maar goed. Je doet het wel met z'n allen, vooral in z'n oorlog. Monica Bellucci moesten ze redden, knappe meid haha!

Het verhaal was treurig en vaak op feiten gedrukt. Al weet ik niet, was dit de Biafra-oorlog? Volgens mij een oorlog in Nigeria, als ik het even goed volgde. Het concept was daarom, ja niet echt leuk. Maar wel goed uitgepakt opzich. Kwa actie niks te missen, gezien op Netflix Nederland.

3.5*

Matig.

Weet niet juist hoe realistisch de film wilde overkomen, maar vond het voor een toch wel serieus aandoende film op dat gebied niet echt werken. Zeker het laatste vuurgevecht leek mij vaak veel te dicht tegen elkaar uitgevochten te worden, zonder dat er al te veel figuranten neervielen in het onophoudelijke vuurgeweld. Rare scenes waren dat.

Verder Amerika die z'n eigen volk, maar dan uiteindelijk ook toch wel wat andere mensen gaat redden in het verre Afrika. Ook de Christenen zijn des Gods, samen vormen ze de reddingsmacht van deze Aarde blijkbaar. Vervelende scenes, gelukkig richt Fuqua zich toch vooral op de actie, waardoor het nooit echt zwaar de drama toer opgaat. Daar is het ook duidelijk niet de film voor, aangezien de personages erg vlak blijven. Goede keuze in dat opzicht.

Maar ook qua actie valt het allemaal wat tegen. Typische oorlogsperikelen, alleen redelijk flauw en zoutloos in beeld gebracht. Mooie explosie op het einde, dat nog wel, maar iets te weinig, iets te laat. Fuqua kan ze beter maken.

2.0*

Ik begin steeds meer waardering te krijgen voor Antoine Fuqua, zonder meer een van de beste regisseurs van de nieuwe generatie die begonnen is in het videoclip segment. Hij komt steeds dichter in de buurt van de grote namen als Ridley Scott, James Cameron, Steven Spielberg en Quentin Tarantino. Ook laat ie een grote veelzijdigheid zien met aktieflims, drama en politiek beladen films. Denk aan Training Day (2001), Shooter (2007), The Equaliser (2014) maar ook de boksfilm Southpaw (2015).

Deze Tears of the Sun (2003) is zeker zo'n pareltje. Geinspireerd op de talloze burgeroorlogen in Afrika wordt de grafische barbaarsheid niet geschuwd in deze film. Hoewel ik geen fan ben van Bruce Willis doet hij het best wel aardig in deze film, als de stoiicijnse special forces luitenant die besluit het verschil te maken en tegen zijn orders in te gaan. En god, wat blijft die Monica Bellucci een bloedmooie vrouw die ook hier weer een glansrol neer zet als tegenspeelster.

Er wordt in eerdere reviews vaak de vergelijking gemaakt met Black Hawk Down, wat ik niet terecht vind. BHD is een stuk beter als oorlogsfilm met een boodschap die erin hakt. Maar de emotionele impact van deze Tears of the Sun vind ik ook zeker een paar pluspunten waard, het einde is mooi opgebouwd zonder teveel overdrama.

Mooie goed opgebouwde film met feel good einde.

...Zelden zoiets slechts gezien, super langdradig, komt nooit op gang....na half uurtje of eerder zapp je gewoon weg.....Wat bezielde deze regisseur??!!!

Film die slechter en slechter wordt. Fuqua vind ik een beetje een kitsch-maker, maar in de basis zijn zijn films nog wel plezierig. Ook deze begint wat dat betreft prima. Lekker tempo, vooral het eerste kwartier slaat over waar sommige films volledig om draaien en dan pas begint de film eigenlijk. De sfeer is prima en eigenlijk is dit best een goede film. Soms spannend, vrij origineel qua toon ook. Maar dan langzaamaan verdwijnt dat. Dan blijkt Willis weinig bijzonders te doen als acteur, enorm kleffe clichés komen langs, Bellucci gaat storen en dan vliegt het laatste halfuur helemaal uit de bocht. Zo toch aan nare nasmaak aan zeker een uur lang goed vermaak. 2,5*