Tears of the Sun (2003)

Een irritante Monica Bellucci. Dat is al een prestatie op zich, maar verre van Fuqua's grootste in dit misbaksel. Dat is de bespottelijke wijze waarop hij het steeds maar weer aangrijpend probeert te maken. Film is binnen het uur al voor het grootste deel naar de knoppen door de manier waarop Waters draait. Ja, het gaat hem aan het hart en voor wie dat nog niet duidelijk is, zegt hij het ergens verderop nog eens hardop. Het is ook moeilijk voor hem. Gevoelens. Aldus Dr. Kendricks.

Na de wending staat zo'n beetje alles in het teken van zieltjes winnen. Meninkjes van de Seals, interactie met de vluchtelingen, Those Africans are my people too!, een speech van een rebellenleider; het blijft maar doordrammen. Vooral de gebeurtenissen in het dorpje voelen vals. Alsof dat soort verschrikkingen er bij zijn gesleept om nog wat meer indruk te maken. Met uiteraard ook nog een pathetisch einde is de film niet anders te betitelen als goedkoop en stuitend effectbejag.

Eens. Dit zou mijn recensie zijn bij The Thin Red Law, maar dat durfde ik niet aan

The Thin Red Line, neem ik aan?

Ja, waar was ik met mijn gedachten... uiteraard

Zo zie ik Bruce graag, beter dan al die shit die hij maakt na "RED"

Heeft ie geld nodig? OID?

Redelijk.

Tears Of The Sun blijft een uur lang zeer goed te pruimen, maar na een tijdje barst de bom en vliegt het opgeklopt drama je om de oren.
De wending van LT is al vrij leeg - maar dat weet je uiteraard op voorhand -, maar tegen het einde aan is er nog zo'n groepsgesprek waarin elke soldaat z'n zegje kan doen. Even later sneuvelt dan natuurlijk soldaat per soldaat, maar uiteraard niet zonder zo'n tenenkrommende doodspeech te geven.
Dergelijke dingen zijn enorm storend. Tussen deze draken van scènes in zitten er genoeg momenten die wel boeiend zijn; bv het dorpje dat "bevrijd" wordt.

Bruce Willis is zoals altijd in de rol van verweerde keikop: degelijk zonder meer. Veel weerwerk krijgt hij evenwel niet. Monica Bellucci (wederom onweerstaanbaar mooi) heeft weinig meer om handen dan wat geschreeuw en hoewel ze niet 's werelds beste actrice is vind ik haar tekort gedaan.

Hetgeen voor een positieve eindbalans zorgt is zonder twijfel de fotografie inclusief fraai kleurgebruik. Tears Of The Sun ziet er ontzettend goed uit. De natuur wordt ten volle benut - zonder te overdrijven -, en ook de actiescènes zijn geweldig geschoten: dynamisch doch overzichtelijk.
Muzikaal is het dan weer wat drekkerig, maar dat mag gezien het typische Hollywoodsentiment geen verrassing heten.

3

Nog eens opnieuw bekeken deze film, het is en blijft een indrukwekkende prent.

Heb hem dit maal gezien op blu-ray, en zoals verwacht prachtige beelden.

Alleen een beetje spijtig dat het niet de director's cut is.

Dramatische deken.

Alhoewel dik aangezet sentiment zo af en toe de ietwat patriottistische kop opsteekt, is Willis uitermate cool in deze rauwe oorlogsfilm. De spanning is in het begin vooral om te snijden, maar Fugua weet zoals vaker indruk te maken met choquerende zaken die enigszins onverwacht voorbij komen. "Cowboy the fuck up" schreeuwt Willis. Neen, dit is ondanks de misleidende dramatische deken vol stars en stripes niet veel meer dan Rambo in Nigeria. Maar het smaakt erg lekker.

Zeer goed.

Tears of the Sun is een effectieve oorlogsfilm, waarin de (altijd) stoere Willis een zooi Nigerianen onder leiding van Belucci naar de grens moet begeleiden. Op de voet gevolgd door de doodseskaders van de rebellen levert dit enkele spannende scènes op en zijn vooral de gruwelijkheden die deze burgeroorlogen kenmerken imponerend.

Na een uur verliest de film helaas wat vaart en verdwijnt de spanning enigszins. De actie laat wat te lang op zich wachten en op het gebied van oorlogfilms heb ik qua spektakel ook wel betere films gezien. Het "eindgevecht" laat dan niet zo'n gigantische indruk achter.

Tears of the Sun is leuk, maar meer ook niet.

3,0*

Indrukwekkende film met zeer mooie beelden

Heroïsche gevechten volgen de beslissing om humanitair medeleven te verkiezen boven militaire missie.

Erg overtuigend is het allemaal wel niet maar Amerikanen laten doorgaans dergelijke gevoelens primeren ook al komt het bij nader toezien niet altijd echt over.

Wat en wie me echter wel stoorde was Monica Bellucci, absoluut geen actrice om een rol te spelen van een dokteres die zich in de gevarenzone van een burgeroorlog begeeft om haar beroep in keiharde omstandigheden uit te voeren. De manier waarop het wicht soms doorheen het beeld croste of huppelde was zelfs af en toe potsierlijk.

Maar goed, de film heeft uiteindelijk toch de verdienste de onmenselijke oorlogen die bijna onafgebroken Afrika teisteren te schetsen.

Daarom toch een behoorlijke score

''Do you speak English?''

Ja, zoals iedereen dat doet in Nigeria, als we Antoine moeten geloven althans. Dit is toch wel een klotefilm eersteklas, ben het eens met Insignificance, alleen geef ik dan wel 2 puntjes voor het beeld en geluid. Bruce is gewoon Bruce en lijkt niet te acteren, hij kijkt wat om zich heen en mompelt hier en daar wat, de rest van de cast is eveneens niet noemenswaardig. Ben enorm blij dat ik de korte versie heb gepindakaasd want nog 20 min extra van deze onzin werd me misschien wel te veel. Troep dus, verpakt in een duur en glimmend papiertje.

Komende vrijdag op de televisie.....jummie!

Heb 'm nu een aantal keer gezien, waarvan de laatste keer een aantal jaar geleden is.

Indrukwekkend, van begin tot eind. En dat smaken verschillen blijkt alhier van den overduidelijke: zag ik het goed dat iemand echt een 0,5 gaf voor deze prent?

Oké, het zal wel. Mijn pret zal het niet drukken. A.s. vrijdag wordt míjn avond!

4*

Gisteren weer eens gezien. Vind het een mooie film met een wat slap einde. Ben het niet eens met sommige van de azijnpissers hier. Ik vind de opbouw van het verhaal wel degelijk logisch. Harde seals die een missie moeten uitvoeren en zich niet mogen mengen in de lokale politiek. De film laat prima de spagaat zien tussen de (veelal amerikaanse) politieke insteek en een gezonde dosis menselijkheid. Dit komt vooral tot uiting in het telefoongesprek wat Willis uiteindelijk met zijn commandant voert waarin hij aangeeft met de mensen op weg naar de grens te gaan.

Dat het eerste verwoeste en beestachtig behandelde dorp een turning point is vind ik ook logisch. Menselijkheid overwint politieke opdracht. Het tweede dorp legt daar een schepje bovenop als de beestigachtige wreedheden (die helaas maar al te reëel is in de praktijk) aan het licht komen. Dat de seals, gehard als ze zijn, daar toch van onder de indruk komen vind ik ook geen misser.

Wat wél een misser is en een typische hollowood verkrachting van een verder goede film is het einde. 2 jets die net op tijd aankomen en de vijand (troepen van het actuele regime) met een gerichte aanval in de as leggen, een amerikaan die de grenswachten sommeert met een onduidlijk papiertje in zijn hand en enkele seals die zwaar gewond toch het einde halen, ondanks de tientallee vijanden met geavanceerde raktewerpers, e.d. Ook knap trouwens dat die 3 heli's zich kennelijk met dezelfde snelheid als die jets naar de grens hadden begeven, ze waren er allemaal. Volkomen ongeloofwaardig. En dan vooral het feit dat meneer de commandant zélf bij die grens aanwezig is om zijn medewerkertjes op te vangen en te knuffelen. Gezien het feit dat meneer de luitenant moedwillig de opdracht had geneerd om zich niet te mengen in lokale aangelegenheden zou je eerder een set mp's verwachten om hem na het ziekenhuis te begeleiden naarde krijgsraad. Typisch geval van jammer, maar gelukkig onvoldoende om de algehele indruk van de film op onvoldoende te zetten. Vandaar de 3 sterren.

no way never. volslagen klets.

Vervolgens heel veel geforceerde emotroep voor giro 555.

Het voortdurende gejank dat ze moe zijn en moeten rusten. Wat denk je zelf als je bijna vermoord wordt dat je je dan daar druk om maakt?

Dat schermpje met de bliebjes van de achtervolgers is ook hilarisch

en dan die mooie plaatjes van die admiraal aan de telefoon op dat vliegdekschip. Lekker handig met al dat lawaai. Doe dat gewoon vanaf de brug

Eenmaal voorbij dit feit blijft t een reddingsactie waar meer redders kapot gaan dan dat er gered worden. De actie is dan ook echt het enige goede van deze vreselijke heroische film die 100% is gemaakt voor t Amerikaanse publiek. Drie dansende afrikaantjes vergoeden natuurlijk een shitload aan lijken.

Nog steeds een heerlijke film om naar te kijken. De geloofwaardigheid wordt wel aangetast op het moment dat de missie feitelijk eindigt, maar toch wordt voortgezet. Dat maakt de film zeker niet slechter. De film moet het vooral hebben van het lange middengedeelte. Het begin is wat cliché matig en het eind is zoals Hollywood graag wil zien. Desalniettemin is dit gewoon een prima film voor de vrijdagavond. Leuk is om de details erbij te zetten mits je een blu ray schijfje hebt. Zeker een keer de moeite waard om te zien.

Mijn vorige recensie was blijkbaar al bijna 10 jaar oud. Toch deels wat bijsturen...

Tears of the sun is het verhaal van de Amerikanen die zich lichtjes moeien (of net niet) in Afrikaanse strijden. Amerika (en de UN) zal eerder in het Midden-Oosten vechten dan in Afrika. Denk aan Black Hawk Down (Somalië), Hotel Rwanda (Rwanda), Blood Diamond (Sierra Leone) en nog veel meer. Ook hier zullen de Amerikanen enkel hun eigen burgers redden en zich niet moeien met de lokale burgeroorlogen. Ook al gaat het daar over 1.000'en slachtoffers.

Maar ik wil het vooral over de film hebben natuurlijk. Ik had pas genoten van de film The Equalizer van regisseur Antoine Fuqua. Ook Olympus has fallen was de moeite en daarmee deed hij beter dan z'n vorige films. Het gaat de goeie kant op. Begin 21e eeuw hadden we niet alleen Training Day, maar ook deze Tears of the sun. Bruce Willis is niet slecht in dit soort rollen van harde luitenant. Langs de andere kant duurt het toch een uur voor er wat beweging in de film komt. En dat komt dan vooral van de verschrikkelijke gebeurtenissen van de burgeroorlog. De aanloop is nogal lang en Monica Belucci zit wat op de achtergrond zodat de aandacht op Willis gevestigd is. En die kan dat met zijn droge emotieloze karakter (en eigenlijk ook acteerwerk) niet echt opvangen.

Later wordt het toch wat spannend en je merkt wel dat dit meer het ding is van Willis. En duidelijk ook van Fuqua. Daarom dat die latere films ook beter werken. Het lukt hem daar beter om spanning op te bouwen en gaandeweg de actie te laten losbarsten.

Tears of the sun is eigenlijk een soort Vietnamfilm geworden, duidelijk een gevolg van de afstandelijkheid van de Amerikanen bij de Afrikaanse burgeroorlogen. Sommige feiten zijn wel correct, maar de stijl is gemikt op de oorlogen in Vietnam en Korea. En uiteraard zit ook ik met de grote vraag waarom die helikopter na z'n eerste vracht niet teruggevlogen is. Niet bepaald snuggere kerels denk ik dan...

Tears of the Sun

Een toch sluwe drama film. De film raakt je op een 1 of andere manier heel goed, vooral bij het begin van de film zat ik al te slikken. Toen die man koelbloedig gewoon, op straat, neer werd gemaaid. Bah! Nou goed, vanaf begin af aan krijg je af en toe ook van de erge momenten te zien. Tja, dan zit je wel even met een brok hoor. Films als Tears of the Sun doen mij altijd op het puntje van de bank zitten, vooral het genre oorlog spreekt me vaak aan. Ja, ik heb er iets mee. Vooral WO II films.. De meeste dan.

Toch word Bruce Willis van begin tot eind het meest in het zonnetje gezet. Toch had ik wat meer willen zien van zijn crew. Natuurlijk is hij wel de hoofdpersoon, maar goed. Je doet het wel met z'n allen, vooral in z'n oorlog. Monica Bellucci moesten ze redden, knappe meid haha!

Het verhaal was treurig en vaak op feiten gedrukt. Al weet ik niet, was dit de Biafra-oorlog? Volgens mij een oorlog in Nigeria, als ik het even goed volgde. Het concept was daarom, ja niet echt leuk. Maar wel goed uitgepakt opzich. Kwa actie niks te missen, gezien op Netflix Nederland.

3.5*

Matig.

Weet niet juist hoe realistisch de film wilde overkomen, maar vond het voor een toch wel serieus aandoende film op dat gebied niet echt werken. Zeker het laatste vuurgevecht leek mij vaak veel te dicht tegen elkaar uitgevochten te worden, zonder dat er al te veel figuranten neervielen in het onophoudelijke vuurgeweld. Rare scenes waren dat.

Verder Amerika die z'n eigen volk, maar dan uiteindelijk ook toch wel wat andere mensen gaat redden in het verre Afrika. Ook de Christenen zijn des Gods, samen vormen ze de reddingsmacht van deze Aarde blijkbaar. Vervelende scenes, gelukkig richt Fuqua zich toch vooral op de actie, waardoor het nooit echt zwaar de drama toer opgaat. Daar is het ook duidelijk niet de film voor, aangezien de personages erg vlak blijven. Goede keuze in dat opzicht.

Maar ook qua actie valt het allemaal wat tegen. Typische oorlogsperikelen, alleen redelijk flauw en zoutloos in beeld gebracht. Mooie explosie op het einde, dat nog wel, maar iets te weinig, iets te laat. Fuqua kan ze beter maken.

2.0*

Toch wel een zeer vermakelijke oorlogs/drama film van Fuqua. Geeft zeker en vast betere films op zijn naam staan maar is zeker en vast niet slecht. Cast was goed.Willis vind ik dan ook bijna altijd wel goed. Actiescenes waren goed en dit is dan ook het beste wat de film geeft vind ik de actiescenes. Verhaal stelt niet zoveel voor vind ik persoonlijk. De amerikanen worden hier weer een beetje te veel geprezen als helden. En is soms wel allemaal een beetje overdreven. ook ze zitten in afrika en iedereen kan daar engels praten een film die zeker wel boeit van begin tot einde. Waar ik mij geen seconde mee verveelt heb maar geeft wel wat minpunten krijgt van mij een 7/10

Dit traag oorlogsdrama is mij veel te overdreven sentimenteel, een saaie Willis maar gelukkig blijft Bellucci er mooi verzorgd uitzien in die rimboe.

De twee uurs versie bevat wat trage momenten en wat sentimenteel gedoe (wat op een of andere manier niet goed overkomt). Toch een spannende film en de moeite waard.

Jammer dat jij geen verklaring geeft waarom jij deze film zo slecht vindt, want dan hebben de bezoekers er op moviemeter er tenminste nog wat aan, wat je nu doet is gewoon een film afkraken zonder enige onderbouwing!!

Prima oorlogsfilm waarbij goed geacteerd wordt, en een spannend verhaal, bovendien goede actiescènes en Bruce speelt erg goed in deze film!!

Ik heb meer over deze film gezegd dan jij. Als je meer dan die twee alinea's wilt weten, heb je pech, want gelukkig ben ik dit onding grotendeels allang vergeten.

!!

Ik begin steeds meer waardering te krijgen voor Antoine Fuqua, zonder meer een van de beste regisseurs van de nieuwe generatie die begonnen is in het videoclip segment. Hij komt steeds dichter in de buurt van de grote namen als Ridley Scott, James Cameron, Steven Spielberg en Quentin Tarantino. Ook laat ie een grote veelzijdigheid zien met aktieflims, drama en politiek beladen films. Denk aan Training Day (2001), Shooter (2007), The Equaliser (2014) maar ook de boksfilm Southpaw (2015).

Deze Tears of the Sun (2003) is zeker zo'n pareltje. Geinspireerd op de talloze burgeroorlogen in Afrika wordt de grafische barbaarsheid niet geschuwd in deze film. Hoewel ik geen fan ben van Bruce Willis doet hij het best wel aardig in deze film, als de stoiicijnse special forces luitenant die besluit het verschil te maken en tegen zijn orders in te gaan. En god, wat blijft die Monica Bellucci een bloedmooie vrouw die ook hier weer een glansrol neer zet als tegenspeelster.

Er wordt in eerdere reviews vaak de vergelijking gemaakt met Black Hawk Down, wat ik niet terecht vind. BHD is een stuk beter als oorlogsfilm met een boodschap die erin hakt. Maar de emotionele impact van deze Tears of the Sun vind ik ook zeker een paar pluspunten waard, het einde is mooi opgebouwd zonder teveel overdrama.

Mooie goed opgebouwde film met feel good einde.

...Zelden zoiets slechts gezien, super langdradig, komt nooit op gang....na half uurtje of eerder zapp je gewoon weg.....Wat bezielde deze regisseur??!!!

Qua vormgeving een prima film. Mooi geschoten, goed camerawerk en mooie omgevingen. De intro met echte beelden was ook redelijk indrukwekkend. Inhoudelijk een stuk minder, vooral de overdosis aan sentiment naar het einde toe was mijns inziens toch teveel van het goede. Prima om eens in de zoveel jaar te kijken als hij toevallig op televisie komt.

Toch eerder aan de zwakke kant, met vrij veel clichès die aan bod komen. Film wordt nog enigszins gered door de aanwezigheid van Bruce Willis en de knappe camerabeelden.

Film die slechter en slechter wordt. Fuqua vind ik een beetje een kitsch-maker, maar in de basis zijn zijn films nog wel plezierig. Ook deze begint wat dat betreft prima. Lekker tempo, vooral het eerste kwartier slaat over waar sommige films volledig om draaien en dan pas begint de film eigenlijk. De sfeer is prima en eigenlijk is dit best een goede film. Soms spannend, vrij origineel qua toon ook. Maar dan langzaamaan verdwijnt dat. Dan blijkt Willis weinig bijzonders te doen als acteur, enorm kleffe clichés komen langs, Bellucci gaat storen en dan vliegt het laatste halfuur helemaal uit de bocht. Zo toch aan nare nasmaak aan zeker een uur lang goed vermaak. 2,5*