When Harry Met Sally... (1989)

In het begin was ik redelijk blij deze een kans gegeven te hebben, vooral dankzij de leuke dialogen. Toch knaagt en kraakt ook deze romantische komedie en het 'blije' gevoel ebde langzaam weg.

De stoïcijnse Harry, maar vooral de naïeve Sally maken de film nog enigszins de moeite waard. Bijna alle randpersonages werken eerder vervelend (Marie, Jess) dan bevorderend aan het kijkplezier. De ramp van de film waren die vervelende (oude) koppeltjes tussendoor..

Toch komt ook deze film weer met zo'n cliché einde, waarschijnlijk de reden dat ik dit genre maar niks vind. Echt vervelend wordt het gelukkig niet.

2.0*

Leuke komedie, een topper vooral omdat ik niet van vele komedie films hou. Deze was een leuke wegkijker. 3*.

Klassieker onder de romantische komedies.

Meg Ryan als Sally en Billy Crystal als Harry zijn een goed duo in deze leuke romkom. Erg scherpe dialogen en leuke humor houden deze film onderhoudend. Aantal leuke scenes waren de oudjes tussendoor en natuurlijk de restaurantscene. Zeer geslaagde komedie.

3,5*

Bij de deleted scenes (op de DVD) zit trouwens een geweldige Godfather imitatie van Billy Crystal!

Leuk romantische film en echt wel een klassieker. De film onderscheidt zich van soortgenoten door zijn erg grappige en doordachte dialogen; Heel leuk om te volgen, niet zo zeer immens grappig, maar het gaf me wel allemaal een ontspannen gevoel. Hier en daar werd dan wat meer moeite gedaan om de komische noot staande te houden zoals bijvoorbeeld het orgasme faken in de dinnerroom .

Voor de rest een vertrouwde weergave van het gekende romantische verhaal met een voorspelbaar,maar toch mierzoet einde. Ik heb er van genoten.

nouu ik vind dit juist wel een klassieker

ben het eens met Friday

De dialogen zijn heel eerlijk, grappig en realistisch

de scenes waren leuk, lief en grappig

En wat zit meg ryan er dan goed uit zeg

Beiden zetten ze erg goede rollen neer

een unieke romantische komedy vind ik... en dat maakt het bijzonder!

4 sterren van mij

komt wel in me rijtje van leukste romantische komedies samen met Pretty woman, Notting hill, Imagine me and you && Love Actually

Leuke tussendoor/wegkijk film. Vooral Billy Crystal en Meg Ryan doen het hier goed. Ook het verhaaltje is helemaal niet slecht. Voor de rest een leuke romantische/komedie filmpje.. Krijgt een 3,0

Na herziening toch maar verhoogd naar 4 sterren. De reden? De kurkdroge humor. Terwijl de humor in andere romantische komedies hoofdzakelijk klef en flauw is, is hij hier gortdroog. Heerlijke dialogen (Did you really make a woman meow?), rake uitspraken ('vriendschap tussen man en vrouw is onmogelijk, daar zit altijd seks in de weg', maar ook Harry's uitbarsting over scheiden), uitstekende acteerprestaties en onvergetelijke scènes (niet alleen de legendarische orgasmescène) maken hier een geweldige film van. Geen zoetsappige wijvenfilm, maar een kurkdroge en hilarische komedie.

Dit is altijd mijn favoriete Romantische Komedie geweest, ook al ben ik in dat genre niet erg thuis. Het unieke samenspel tussen twee charismatische acteurs, de luchtige humor onder zomerse pianomuziek, de sfeervolle stad New York die ontzettend goed wordt weergegeven en een heleboel momenten die je bijblijven.

Het huppelen doorheen tijdlijnen en zelfs de enorm toevallige ontmoetingen tussen beide personages stoorden me totaal niet. Iets waar ik doorgaans nochtans vrij streng op toekijk. Ik weet niet wat er met deze film aan de hand is, hij lijkt met alles weg te komen. Eens per jaar vliegt hij de DVD-speler in en ik weet op voorhand steeds weer dat het genieten geblazen wordt.

Kleine topper.

4,00

Dit heeft natuurlijk veel weg van een Woody Allen-film, maar faalt hard in humor en vernuftige dialogen, die je bij een Woody wel kunt vinden. Over het lastige gedoe van relaties zijn best goede films te maken, maar When Harry Met Sally... overtuigde me nauwelijks. Het is zo gemaakt allemaal. de phoney Meg Ryan voorop. Haar personage was overdreven, zeurde en verdiende menigmaal een draai om de oren. De droge Bill Crystal vond ik ook nauwelijks uit de verf komen. Al met al zeer matig.

Ik vind dit toch wel een leuk klassiekertje onder de romcom's. Nu is het heel erg gedateerd maar ik kan me voorstellen dat toen deze film uitkwam de orgasmescnene behoorlijk het gesprek van de dag was. Dat kan je ook wel merken gezien het feit dat het vaker in films of op tv na is gedaan. Toch vind ik de humor nog steeds erg leuk en kan ik me heerlijk inleven in het romantische gedeelte. De dialogen zijn ook gewoon nog van deze tijd dus ik kan me daar nog wel in vinden. Ik vind deze film ook niet zo overdreven suikerzoet zoals je het in dit genre wel eens kan tegenkomen.Gewoon een lekker filmpje om naar te kijken.

Wat een heerlijke, luchtige romantische komedie. Er is veel chemie tussen Meg Ryan en Billie Chrystal, de dialogen zijn erg scherp, en er zijn een aantal erg leuke momenten. Maar wat de film vooral goed doet is het gebrek aan overdadig sentiment. De enkele cliché's die men kan tegenkomen storen verder totaal niet en die neem je dan ook graag voor lief.

When Harry Met Sally is één van die feelgood films zonder overdadige en kleffe zoetsappigheid. Eersteklas romantische komedie. 4,5*

When Harry Met Sally wordt altijd genoemd als 1 van de beste romantische komedie's en na het kijken van de film moet ik zeggen dat dit wel aardig klopt.

De combinatie van een boeiend verhaal, sterke chemie tussen de 2 hoofdpersonen en de nodige humor maakt dit erg prettig om te kijken.
Zowel Billy Crystal en Meg Ryan zijn zeer sterk in hun rol. Beiden zijn enorm verschillend en dat maakt hun verhaal zo vermakelijk. Daarbij ziet Meg Ryan er ook behoorlijk goed uit in de film, niet verkeerd om naar te kijken. Beide rollen bezitten ook de vereiste humor die in een film als deze past. Leuk!

De film kent een hoop leuke momenten, met als hoogtepunt (dit mag je dubbel opvatten ) het stuk in het restaurant met Sally's orgasme! Schitterend stuk, helemaal als een andere vrouw daarna tegen de ober zegt zat "I'll have what she's having''
Ook de serieuze stukken (oa. Harry over scheiden) zijn goed te kijken.
Zonder klef of vervelend te worden is het een prettige feelgood movie geworden. Het einde was wel te voorspellen, maar daar hoop je tijdens de film toch ook allemaal wel op?

4*

Waarschijnlijk had ik 'm in '89 moeten kijken, aangezien deze film me echt weinig deed. Crystal speelt wel aardig, en Ryan speelt zoals ze altijd speelt (niet slecht, niet geweldig). De beroemde scène in het restaurant kon me ook niet bekoren en redde de film ook niet. Ik mis hier echt de romantiek uit de andere Meg Ryan films, zoals Sleepless in Seattle ofzo...

Inmiddels denk ik drie keer herzien en dit is veel beter dan gemiddeld. Ik neig naar 4,5 sterren. Wat maakte die Reiner ooit toch leuke films...

When Harry Met Sally...., een film die ik van naam kende, maar ondanks dat deze best vaak op televisie verschijnt en volgens velen behoort tot de beste romantische films aller tijden, liet ik de film steeds links liggen.

Tot afgelopen week, toen ik besloot de film een kans te geven, een kans die de film helaas niet pakte. Vooral Chrystal vind ik maar een vervelend mannetje. Als acteur heeft hij me nog nooit kunnen bekoren en ook hier slaagt hij niet. Hij is druk, vervelend en ik vond hem eigenlijk totaal niet grappig. Ook Ryan vond ik niet geweldig, al komt zij wel wat beter uit de verf. De beroemde scene in het restaurant, is letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van de film.

De dialogen konden mij ook totaal niet pakken. Tja en dan blijft er eigenlijk niet zo heel veel over en wordt de film soms zelfs saai. Ik had stiekem gehoopt, dat deze film een beetje over zou komen als de Before Sunset/rise films. When Harry Met Sally oogt echter minder natuurlijk, is minder leuk en minder boeiend en daarom dus ook minder goed. Ik kreeg en heb er in ieder geval totaal geen gevoel bij.

1,5*

Een film die ik eigenlijk boycotte, want ondanks mijn stiekeme liefde voor romkoms, heb ik weer minder met die uit de jaren '80. Maar ik ben blij dat ik deze film heb gezien, want het was een stuk leuker dan ik had durven te voorspellen. Het verhaal is redelijk origineel, natuurlijk wel voorspelbaar maar dat kan eigenlijk niet anders in dit genre. De humor is ook erg leuk, vooral natuurlijk de zwarte grappen van Billy Crystal zijn erg hilarisch. Het is ook absoluut niet gedateerd.

De muziek was wel redelijk fout vaak, maar dat was aan de andere kant ook weer erg leuk. Het paste er ook wel bij. De bejaarde koppels die tussendoor kwamen, waren niet erg belangrijk natuurlijk maar waren wel lief en geestig vaak alleen iets te herhalend.

Leuke cast ook, een fijne chemie tussen Ryan en Crystal. Ik heb niet heel veel met Meg Ryan, maar ze was wel erg leuk nu. Al deed ze me wel erg aan Daphne Deckers denken.

3.5*

Eindelijk de beroemde restaurantscène gezien van deze volwassen, heilzame romantische komedie. Het knappe is dat de de film nauwelijks clichématig is en dat de focus voortdurend bij de relatieontwikkeling van de beide hoofdpersonen blijft; er is weinig sprake van subplots. Crystal's droge stijl is perfect voor zijn pessimistische rol (onverdraaglijk en sympathiek tegelijkertijd) en hetzelfde geldt voor Ryan's neurotische energie, bruis- en kwetsbaarheid. De dialogen zijn (vlijm)scherp, al vond ik lopende de rit dat er sprake was van herhalingen. Memorabel zijn de als intermezzo bedoelde interviews met oudere echtparen.

De enige leuke romantische komedie die ik ken, ik hou totaal niet van komedie, maar deze kijkt toch altijd lekker weg als hij op tv komt.

Rob Reiner is erg goed in dit soort films en dat bewijst hij nogmaals met deze klassieke romcom. Het uitgangspunt is behoorlijk standaard, maar dankzij erg grappige momenten(het telefoongesprek) en one-liners("I want what she haves") weet When Harry met Sally toch verfrissend uit de hoek te komen. Ook is het erg leuk om de jonge Chrystal en Ryan aan het werk te zien.

3,5*

Een redelijk vervelende film. Het acteerwerk is fijn en ook het sfeertje is oké, maar de film is verder zo voorspelbaar en ongeloofwaardig als de pest. De bekende scène in het restaurant is hier het beste voorbeeld van. Alsof een normaal degelijke persoon tot zoiets in staat is. Verder zijn de dialogen best vermakelijk, maar echt pakkend wil het nergens worden.

2,5*

Tegenvaller.

Ik heb een nogal raar gevoel overgehouden aan When Harry Met Sally... In het begin gaat het te snel; de tijdsprongen geven enige binding met de personages geen mogelijkheid. Na een tijdje draait die trend en wordt het storend traag.
Beide hoofdpersonages zijn vrijwel constant irritant. Hun quasi-neurotische relatie kent weinig hoogtepunten en het is dan ook wachten tot het moment waarop ze dan eindelijk seks hebben om nadien de strijd aan te gaan met het lamlendige crisismoment.

Billy Crystal en Meg Ryan vormen een goed koppel in die zin dat ze allebei weinig overtuigend zijn. In plaats van voor een warme en romantische filmromance te zorgen is het één en al nervositeit dat de klok slaat - of hoe zeggen ze dat ook alweer...

Enkele dialogen zijn redelijk geschreven, maar van een volwassen, laat staan intelligente romcom is absoluut geen sprake. Vooral chemie - zowel tussen beide hoofdpersonages als uitgaande van het verhaal - ontbreekt, nochtans een essentieel onderdeel van dit genre.
Wél leuk zijn de intermezzo's met de bejaarde koppels.

2

Eén van de ultieme romantische komedies, en volgens mij ook degene die het genre weer nieuw leven inblies (en misschien heeft Richard Curtis ook wel heel goed naar deze film gekeken voordat hij aan Four weddings and a funeral begon).

De IMDb-trivia-pagina bevat wel de meeste interessante weetjes die op Rob Reiners commentaartrack en in de Making of van mijn DVD-versie ter sprake komen, maar wat ik ook wel grappig vond was Reiners verwijzing naar Ingmar Bergmans Scenes from a marriage en hoe deze film daar eigenlijk een komische versie van zou moeten worden : Scenes from a friendship!

Wie zou hebben gezegd dat er een leeftijdsverschil van twaalf en een half jaar tussen de beide hoofdrolspelers zit?

Relatiekomedies balanceren blijkbaar op de dunne lijn van amusant en irritant. De films van Woody Allen bijvoorbeeld, behandelen ook ongeveer dit thema met een hoop gezeur dat irritant kan worden, maar ik waardeer ze desondanks zeer. Deze film daarentegen is eigenlijk alleen maar heel irritant. Dat is tenminste wat ik dacht na een half uur.

De twee keer '5 jaar later' in het begin vond ik een zwakke start en maakt het eigenlijk alleen maar heel voorspelbaar. Het is een hoop wachten op wat nog komen gaat, de personages worden nogal onsympathiek neergezet, en alle relatie- en man/vrouw-praat wordt erg vervelend.

Maar alles daarna valt eigenlijk reuze mee, en de leuke situaties en dialogen nemen de overhand. De scenes zitten leuk in elkaar, de omgevingen dragen op een grappige manier bij (heb wel moeten gniffelen om die wave-scene bijvoorbeeld), en ondanks dat we anno nu zo'n beetje alles wel gezien hebben kan ik me voorstellen dat het voor 1989 allemaal heel fris was.

De intermezzo's met de oudjes waren wel aardig, maar hadden niet per se gehoeven.

Uiteindelijk een best goede romantische komedie, die waarschijnlijk de toon heeft gezet voor veel films die erna kwamen.

3,5*

Zeer vlotte romantische komedie. De chemie tussen Meg Ryan en Billy Crystal zorgt voor een leuke film. Hoewel de film uiteindelijk redelijk voorspelbaar is, onderscheidt hij zich toch van een standaard romantische komedie door de sterke dialogen en enkele leuke scenes. De tijdsprongen in het eerste deel van de film zorgen voor een sterke opbouw. De film bevat enkele leuke scenes, waarbij de bekende restaurant-scene nog niet eens de beste was. De scene waarin Harry en Sally naar Casablanca kijken (en er telefonisch over discussiëren) steekt er wat mij betreft bovenuit. De film wordt niet onnodig lang gerekt, hoewel de tussenstukjes met de oudjes niets toevoegden aan de film.

Bij momenten gegrinnikt,en ook leuk is dat het er allemaal redelijk rechttoe rechtaan aan toe ging. Geen irritante 'misverstanden' waar romantische films vaak op bouwen, dus dat was wel oké.

Maar in zijn geheel is het vrij kleurloos (ook létterlijk, wat een saaie interieurs, decors, styling…) en geen van beide hoofdacteurs is ook maar een beetje aantrekkelijk met dan vooral Billy Cristal en zijn hopeloze kapsel als een van de meest onwaarschijnlijke romantische hoofdrolspelers ooit. Nu, ja, sommigen zullen hetr wel leuk vinden dat het net heel doorsnee mensen zijn…

Deze kwam op mij over als een soort Woody Allen for the masses en op zich is daar niets mis mee. Harry is een nogal complexe, nihilistische persoonlijkheid en ik was toch benieuwd wat daar nu achter zat. Meg Ryan speelt wat luchtiger, maar wel realistisch en het oog wil ook wat.

Desondanks te weinig diepgang om echt indruk te maken.

Een redelijke komedie van de regisseur die wat mij betreft twee van de beste Stephen King-verfilmingen op zijn naam heeft staan: Stand By Me en Misery. Van Meg Ryan was ik vroeger eerlijk gezegd nooit zo gecharmeerd. Ik vond haar altijd zo braafjes, the girl next door, daar hou ik niet zo van. De klassieke scene in het restaurant vind ik eerder gênant dan lollig. Echt zo'n moment om snel de film vooruit te spoelen.

Deze spoof met Miss Piggy is véél en véél leuker..

Deze klassieker eens geprobeerd en 'k vond het wel een prima film. 'k had geen verwachtingen bij deze film en hij is prima meegevallen. De film is toch wel wat meer dan een traditionele romantische komedie.

De cast deed het prima en kwam overtuigend over.

'k heb toch een aantal keren moeten lachen en er zat toch ook een portie drama in, kortom voor elk wat wils.

De film mag zich toch wel klassieker noemen, want de film is er toch eentje met dat ietsje meer.

Leuke feelgood-movie. Klassieker in zijn genre, en de basis voor vele latere romantische films. Heeft de tand des tijds met glans doorstaan. 3.5*