The Brass Teapot (2012)

Fragment (YouTube)

Trailer (YouTube)

Echt een komedie kan ik het niet noemen, maar de film was beter dan ik had verwacht.

Leuke en originele komedie.

Voor een komische en in eerste instantie luchtige komedie zitten er wel enkele begoorlijk geweldadige scenes in overigens.

Verder is het idee een klein beetje afgekeken van het wat serieuzere "The Box" met prachtisch het zelfde thema. Toch is "the Brass Teapot" een geslaagde film geworden.

Dankzij de chemie tussen Juno Temple en Michael Angarano.

En eerstgenoemde is sowieso een genot om naar te kijken.

3.5*

Redelijke komedie die de aandacht weet vast te houden.

YouTube - The Brass Teapot Official Trailer

Vanavond maar eens bekijken,ik ben benieuwd.

"My kind of movie".

Wat is dit een ontzettend leuke komedie,werkelijk waar bij sommige scenes(zoals Waku al vermeld : Behoorlijk gewelddadige scènes)liepen de tranen over mijn wangen van het lachen.

Een leuke cast(Juno Temple,Michael Angarano),goed acteerwerk,leuk verhaal mijn wensen waren vervuld.

Een goede komedie is bij mij altijd welkom,heb deze daarom ook met open armen ontvangen

(zo mogen er in de toekomst meer verschijnen van mij).

The Brass Teapot (2012) is in mij ogen een zeer geslaagde filmproductie geworden die ik zeker in de toekomst nog eens zal herzien.

hij ligt al een tijdje bij mij op de digitale plank,binnekort maar ff kieken dan...halve tamme

Ik kwam hem toevallig gister tegen(leuke film pikkepijp ).

Zoals "Waku" ook al stelt, er zitten toch enkele behoorlijk geweldadige stukjes in deze komedie, dus is het de vraag of dit een film voor het hele gezin is maar die afweging zal een ieder zelf moeten maken.

Voor Amerikaanse humor was deze film een uitschieter naar boven maar echt slap van de lach hebben we niet gelegen. Daarvoor kom je toch weer (volgens ons) in Engelse en/of Franse komedies terecht. Maar, smaken verschillen.

Aardig verhaal, leuke humor en een fantasierijk gegeven waar een ieder wel eens mee in het werkelijke leven zou worden geconfronteerd, denken wij.

Erg vermakelijk, maar net niet goed genoeg voor 3 sterren.

Wie rijk wilt zijn, moet pijn lijden.

Dat lijkt het uitgangspunt te zijn van deze film en best een interessante ook, wat voor veel pijnlijke situaties zorgt gepaard met zwarte humor. De film doet me qua concept erg veel aan The Box (2009) denken, gelukkig is deze film wel veel vermakelijker te noemen.

Zeker omdat het geweld niet geschuwd wordt, er zitten toch best wat harde scènes in.

Verder is het verhaal wel onderhoudend, als kijker vraag je jezelf toch af wat je in zo een positie zou doen. En het belangrijkste nog wel, de chemie tussen Juno Temple en Michael Angarano werkt goed.

Al met al een vermakelijke comedy die zeker de moeite waard is om een keer te zien.

3,0 Sterren.

Hele leuke wegkijkert,leuke originele insteek......er had nog veel meer in kunnen zitten denk ik kwa humor enz.....

Juno Temple heerlijk om naar te kijken ...sexy dame...je ziet haar een veel films de laatste tijd..

Aanradertje..

Juno Temple en Michael Angarano zijn een leuk stel, grappig cynisch in hun versie van de American Dream - de zelfkant van de telefonische colportage, en de onwaarschijnlijke uitweg daaruit die de theepot ze plotseling geeft. De zwarte humor waarmee het verhaal verteld wordt is af en toe wel echt erg grappig. Toch blijft het allemaal wel een beetje braaf, en is het einde een beetje te makkelijk - van mij had het stelletje brave burgers nog wel een beetje dieper mogen zinken. Wel is er een heel duidelijke moraal te vinden in het verhaal, misschien minder voor de hand liggend dan je op het eerste gezicht zou denken, maar toch een best goeie. Daarvoor een halfje extra

Leuk gespeeld, inderdaad is Juno Temple erg mooi in beeld. Knappe meid, en hier erg goed op dreef.

goeie comments ben benieuwd.......

erg leuke ( komedie ) want het was natuurlijk niet een hele echte comedy film de hoofdrol spelers waren erg goed aan elkaar gewaagd,

de film liep als een trein want voor ik het wist was die voorbij, maar heb me met deze uitstekend vermaakt.. het gegeven dat je jezelf of een ander pijn moet doen en dat dan geldelijk beloont wordt is natuurlijk ook niet nieuw kijk maar naar Killerkaraoke

het is gewoon een heerlijke lekker weg kijkende film met een goed verhaal en een duidelijke moraal.

Ik had hier niet zoveel van verwacht. Toch ben ik blij dat ik hem gekeken heb. In dit genre is het een zeer vermakelijke film die goed in elkaar zit. Ik ben het eens met 'Blurp194'. Het blijft een beetje braaf en ze hadden wat mij betreft ook net iets verder mogen gaan. Het einde is typisch Amerikaans en dat is wel een beetje zonde. Toch kan ik hem iedereen aanraden omdat het gewoon lekker wegkijkt.

Not my cup of tea. Beetje flauw, net als de film. 2.5*

Een donkere komedie, waarbij de regisseur focust op zowel de plezierige als minder plezierige gevolgen van de vondst. Het verhaal is voorspelbaar, maar de verfilming is, zeker in het eerste deel leuk, sfeervol en subtiel. Helaas raakt de film daarna meer en meer in onbalans en begon ik naar het einde toe mijn interesse te verliezen. De hoofdpersonen zijn als koppel geloofwaardig en charmant.

Beter dan gemiddeld in het genre.

Ik vond het wel een aardige drama komedie. Nergens echt hilarisch maar zeker wel wat grappige momenten. Een 3* is eigenlijk net te veel ,maar een 2,5 vond ik net te weinig.

Op zich niet slecht, en er wordt best leuk gespeeld, maar het wel erg voorspelbaar en bevat heel wat clichés. Toch heb ik wel een aantal keer moeten lachen. 3 kleine sterren

The Brass Teapot is leuke, verfrissende film met acteurs die allemaal perfect op hun plek lijken. Het uitgangspunt is erg fijn en zorgt voor af en toe grappige momenten. Helaas zorgen dit soort indie-projecten ervoor dat ze niet volledig gebruik maken van de leuke uitgangspunten(budget?), het blijft soms iets te ingetogen en de memorabele momenten blijven ook achterwege. Hierdoor blijft ook the Brass Teapot een erg leuke film, maar meer ook niet.

3,0*

Prima film voor tussendoor met genoeg grappige momenten. Heb me zeker geamuseerd met deze film en vooral Juno Temple hield mijn aandacht in deze film zeker vast

Heel vermakelijk. Paar leuke (woord)grappen in een verhaal dat je netjes meeneemt naar de dilemma's waar John en Alcie voor komen te staan.

Lijkt een beetje op The Box, maar deze film doet het wat mij betreft veel beter.

Engrish, Saint's Row, Juno Temple en referenties naar Star Wars en Lord Of The Rings. Vermakelijk genoeg voor mij

De film zelf is ook niet slecht.

Eindelijk weer een leuke, fijne, originele komedie voor mijn neus gekregen!

De legende over de koperen theepot is boeiend en de film blijft ook boeien, vanaf het punt dat Alice ontdekt dat de theepot geld verstrekt als ze zichzelf pijnigt. Vanaf dan is de hele film een ontdekking voor de kijker en voor John en Alice hoever je kunt gaan en hoeveel geld de theepot geeft voor welk soort pijn. Dit zorgt voor veel leuke situaties en je begint als kijker ook na te denken wat jíj zou doen om jezelf pijn te doen om geld te krijgen van de theepot en veel van de logische dingen die in mijn hoofd opkwamen, werden ook gebruikt in de film (zoals een bikiniwax en dergelijke).

De hoofdpersonages zijn leuk, maar dit waren de bij-personages ook en hier werd wel erg weinig gebruik van gemaakt. Ik had meer Alexis Bledel verwacht/gehoopt in de film en ook de (armere) jeugdvrienden van John en Alice hadden te weinig screentime.

Meer van dit soort films, alsjeblieft

*4

Puur 'Aladin en de wonderlamp' dit, gemixt met dezelfde Twilight Zone aflevering als waar ook Richard's Kelly's The Box op gebaseerd was . Een sprookje dus, waar hebzucht, gierigheid en blinde razernij een hoofdrol spelen. Moralistisch? Absoluut! Echter, die uitwerking, ik weet niet uit welk gekkenhuis ze Ramaa Mosley vandaan hebben getrokken, maar laat haar nog maar even vrij rondlopen als dat dit soort filmpjes oplevert!

Als Alice en John eenmaal doorhebben hoe de theepot werkt, wordt er de ene sadistische handeling na de ander verricht, om de theepot en hunzelf maar tevreden te stellen. Wat tot gevolg heeft dat de twee elkaar en anderen de hele film te lijf gaan. Doet soms best wel eens denken aan 2LDK ofzo. Natuurlijk zijn er ook anderen die de theepot wel zien zitten en ook dat levert weer bizarre situaties op, de ene nog weirder als de ander.

Hoe sadistisch ze ook wordt, Juno Temple blijft iets schattigs en sexy tegelijk hebben, ze zit geweldig in haar rol. Waarom ze haar nog kleren geven weet ik ook niet, ze heeft ze toch liever (deels) uit dan aan. Nu al de zoveelste Juno Temple film die ik zie, maar er zat er tot dusver nog geen 1 bij waar haar ondergoed (of minder) niet te zien was. Zal het een voorwaarde in haar contract zijn ofzo, dat ze alleen in films wil spelen als ze minstens 1 scene uit de kleren mag? Je hoort mij niet klagen verder. Michael Angarano is een leuke tegenspeler, deed me eigenlijk heel erg aan Joseph Gordon-Levitt,, zoveel dat ik me afvraag waarom ze hem niet gevraagd hebben voor de rol. Maargoed, Angarano heeft een zelfde snelle delivery en net zoveel uitstraling. Verbleekt een beetje bij Temple, maargoed dat zat er wel in.

De focus ligt zo erg op het "happy couple" dat je haast zou vergeten wat voor sterrencast in de bijrollen is neergezet, onvoorstelbaar. Alia Shawkat, Alexis Bledel (in een grotere bijrol), Ben Rappaport, Matt Walsh en Jack McBrayer o.a. kwamen allemaal vluchtig even op de thee, alsof het niets is.

Een film die start met een moralistisch plot als kapstok, maar er vervolgens zoveel onvriendelijke, campy ongein mee uithaalt dat het de film snel vergeven is. Verstand op nul filmpje voor mensen die wel houden van een beetje zelfdestructie en sadisme.

Dit soort films staan of vallen bij mij met de vrouwelijke hoofdrolspeler. Ligt die mij niet dan verslapt al gauw mijn aandacht. Niet bij deze film dus want die Juno Temple is toch best wel een lekker ding, zeker als ze lekker sadistisch te werk gaat. Als komedie vond ik deze film ook best wel geslaagd. Origineel verhaal, prima acteerwerk van beide hoofdrolspelers en op visueel vlak zag het er trouwens ook allemaal prima uit. De film moest het van mij wel hebben van het eerste sterke uur. Daarna ging het soms wat over de top en het moralistische einde had van mij ook niet gehoeven. Dat mocht overigens voor mij de pret niet drukken, ik heb minder goede Amerikaanse komedies gezien.

3,5*