ParaNorman (2012)

Puike animatie die niet continu grappig is maar wel erg creatief blijft en authentiek overkomt. De stemmen passen goed bij de betreffende figuren en de vormgeving is uitstekend (de gekleurde lucht met het heksengezicht zag er ook wreed uit). Het einde met de burgers die in opstand kwamen was niet helemaal naar mijn smaak en de vader van Norman die gaat dreigen met huisarrest als zijn zoon op de ladder staat was een beetje misplaatst. Ook jammer dat de heks een normale meisjesstem had en dat het scherm maar liefst drie keer volledig wit werd maar dat kan de pret niet drukken. Leuk gedaan.

Erg leuk weer. Gaat volgens mij in Nederland een beetje onder de radar door, dat is jammer want zoveel stop-motion komt er al niet uit.

Zoals verwacht wel wat horrorreferenties, maar leuk dat het wat subtieler was dan verwacht. De opening is al erg leuk, met een B-zombie flick op het scherm.

Animaties waren erg vloeiend, na verloop van tijd heb je al amper door dat je naar stopmotion zit te kijken. Erg fijne humor, leuke personages, maar niet continu grap-na-grap, het is meer een glimlach-film met een aantal uitschieters. Ook het plotje is best vermakelijk en net wat anders dan gewoonlijk. Leukste in dit soort dingen blijven de details.

Overigens amper een kinderfilm te noemen, zeker te eng voor een jaar of 6, en veel te veel dingen die je pas vat vanaf een jaar of 12.

Enige minpunt is dat je met een brilletje op zit te kijken.

Eigenlijk een dikke 3,5*, maar zodanig vermakelijk dat ik 4* veel meer op zijn plaats vind.

Not believing in an afterlife is like not believing in astrology

Ik moet toegeven, ik had tot kort nog nooit eerder van ParaNorman gehoord maar de trailer wordt werkelijk op elk uur van de dag naar je kop gesmeten waardoor de titel wel bleef hangen. Die trailer was wel leuk en kende een paar droge momenten waardoor dus het plan werd gesmeed om dit op het grote scherm te bewonderen. Gisteren stelde mijn broer voor om hem anders ineens te gaan kijken en zo gezegd, zo gedaan. In een gigantisch drukke Metropolis zaten we in zaal 13 klaar om te genieten van een mooi stukje animatie.

Want dat de animatie geslaagd is, dat was al te verwachten op basis van de trailer. Ik ben eerlijk gezegd niet zo enorm bekend met de stop animation à la Wallace & Gromit (ik denk dat die titel en Chicken Run de enige films zijn die ik in deze stijl heb gezien) maar dit ziet er toch wel weer erg degelijk uit. Blijf trouwens nog na de aftiteling zitten voor een kort fragmentje waarin je een kleine blik werpt in het proces van hoe Norman gemaakt werd. De film begint trouwens ook erg leuk met een film in ware Grindhouse stijl en de animatie gaat dan ook in stijgende lijn voort. Het mooiste blijft natuurlijk de climax waar Norman de heks confronteert. In dat opzicht vraag ik me eerlijk gezegd ook wel af in hoeverre kinderen dit gaan kunnen appreciëren want de film komt af en toe best wel griezelig uit de hoek. Sowieso wel leuk om nog een aantal horror verwijzingen te herkennen. Favoriet stukje moet toch sowieso de ringtone van Norman's GSM zijn.

Zoals gewoonlijk laat de trailer eigenlijk weer een compleet verkeerd beeld van de film zien. Het lijkt alsof je een hilarische film te zien gaat krijgen waar de ene grap na de andere op je wordt afgevuurd maar het blijft allemaal redelijk binnen de perken. Niet alle humor is even goed geslaagd maar de film kent genoeg droge momenten om je toch eens een aantal keer te laten lachen. De film komt op zich iets te traag op gang naar mijn goesting maar eens hij vertrokken is, gaat hij er wel aan een serieuze vaart aan door. Vooral omdat de personages nog moeten groeien en ze in het begin nogal tegenvallen. Zo vond ik Norman zelf in het begin wat vervelend, de stem van Kodi Smit-McPhee vind ik dan ook niet zo enorm goed geslaagd, maar op de een of andere manier begin je er op den duur toch gehecht aan te geraken. Tucker Albrizzi verleent zijn stem aan het kleine dikkerdje Neil (die er trouwens in het echt bijna hetzelfde uitziet) en doet dat erg fijn. Goede komische timing maar het is vooral de combinatie Anna Kendrick en Casey Affleck die respectievelijk de stemmen van Courtney en Mitch doen die echt geslaagd is. Leuke soundtrack trouwens, vooral het eindcredits nummer van Jack White past perfect in de sfeer van de film.

Ik ben nog altijd aan het twijfelen tussen een dikke 3.5* of een kleine 4* maar de geslaagde animatie zorgt ervoor dat de score naar de hogere kant helt. Geen schaterlach humor maar eerder subtiele verwijzingen die kinderen niet altijd even goed zullen vatten. Leuke personages en een amusant verhaal maken het geheel af.

4*

Een duistere animatie, maar, in tegenstelling tot Coraline, te veel gericht op kinderen.

Ik keek echt uit naar ParaNorman. De (eerste) trailer was erg mooi en sfeervol, dus hoopte ik dat de film ook zo zou zijn. Wel, niet helemaal. Het verhaal heeft zijn tijd nodig om omgang te komen. Er gebeurt dan ook niet zo veel in het begin. Pas wanneer de zombies, jammer genoeg maar zeven, komen, begint het pas echt leuk te worden.

De film draait van vreemd naar supervreemd. Er zaten veel kinderen in de zaal en ik denk niet dat het tweede deel geschikt is voor hen. Er zaten zelfs dingetjes in die zelfs ik creepy vond. Naar het einde toe wordt het weer meliger, al was dat gesprek met Aggie erg schattig en mooi.

De animatie is weer uitstekend. Ik ben vooral blij dat ik de film niet in 3D heb gezien, anders had ik het geheel anders ervaren. Wat ik dan weer wel jammer vond, was dat er enkel maar de Nederlandstalige versie werd gedraaid. Dan moest ik steeds naar die irritante stemmen luisteren.

3,5*

Erg sfeervol.

Wat heb ik toch een zwak voor klei animatie. Dit jaar twee die elkaar kort op elkaar volgen. Frankenweenie nog niet gezien. Maar dit was alvast een erg fijne. Het verhaaltje is best simpeltjes. Maar de sfeer die het stadje en de mensen uitademen gaf me een heerlijk knus gevoel. Norman zelf is ook een best leuk ventje. Hij is erg timide en blijft dat eigenlijk de gehele film door. Lekker rustig. De bijrollen moeten voor de komische noot zorgen zoals vaker. Maar gelukkig is het allemaal niet te overheersend en schreeuwerig. Lange tijd leek de film naar een nette 3.5 sterren te varen totdat de prachtig vormgegeven climax komt. Die tilde het toch even naar een erg dikke 4 sterren.

Dit zijn de kinderfilms waar ik echt even weg kan dromen en volledig mee kan gaan in de wereld die ze creëren.

4 sterren.

Onleuk.

Iemand zei hierboven al dat het na verloop van tijd niet eens meer opvalt dat je naar een stop-motion zit te kijken, dat klopt als een bus en is vooral erg jammer. Geen idee wat ze net met deze film gedaan hebben maar de charme van stop-motion is er bijna volledig uit.

Vond het verder ook een film die qua humor en schreeuwerigheid veel te veel aanleunt bij de populaire CG producties. De grapjes zijn vaak alles behalve leuk en lawaaierigheid is vaak belangrijker dan subtiliteit of nuance. Vond de personages ook helemaal niet leuk, behalve misschien dat dikke ventje dan. Lelijke character designs die vooral doen denken aan vervelende clichés uit live-action films.

Ook de verwijzingen vond ik maar mager. Je kan moeilijk naast de vergelijking met Frankenweenie, als je dan ziet dat deze film met The Exorcist en Friday The 13th loopt te leuren ... njah.

Jammer vooral, heb altijd wel zin in stop-motion films maar dit vond ik niet veel.

1.5*

Sympathieke stop-motion animatiefilm, niet echt geschikt voor kleine kinderen, denk ik zo. Heksen, zombies... een beetje griezelig dus. Verzorgd in elkaar gezet, met leuke personages en mooi production design, met een toepasselijk sober kleurgebruik. Qua verhaal wel wat aan de simpele kant en de film duurt vooral tegen het einde iets te lang, maar afgezien daarvan best grappig en onderhoudend.

Aardige poging om een nieuwe stop-motion film te maken, iets wat ik overigens wel waardeer want ik vind het erg knap en het ziet er vaak erg sfeervol uit. Wallace & Gromit blijft toch wel het beste voorbeeld. ParaNorman mag er qua stijl, sfeer, detail, soundtrack, geluid, stemmen en aankleding zeker wezen. Helaas is het plot zelf wat minder gedurfd en ik vond het met de echt geslaagde humor ook nog wel meevallen. In mijn ogen had je hier meer uit kunnen halen. Al waren een aantal knipogen naar oude films wel leuk gedaan. Ik hoop niet dat ouders dit als leuke kinderfilm zien, want daar is de film wel te eng voor en de vele verwijzingen zullen kinderen sowieso niet snappen. Ik ben ook sowieso veel meer benieuwd naar Frankenweenie. Hopelijk kan ik die film binnenkort eens zien.

3*

Geinige opening, maar al met al toch niet zo aantrekkelijk. Binnen het geheel is er niet een constante die er bovenuit steekt. De karaktertjes gaan niet eens al te overdreven tekeer, tegelijkertijd is er niet eentje die qua uiterlijk, gedrag of wat dan ook aanspreekt. Geen dolle humor, maar grapjes e.d. gaan grotendeels langs me heen en de voice cast laat geen verpletterende indruk achter.

Verhaaltje en moraal vallen wel voor lief te nemen, vervelen doet het niet, maar ook bij mij ontstond het idee dat de charme van stop-motion verdwenen is, voordat je er erg in hebt. Jammer genoeg geldt dat ook voor Mr. Prenderghast. Wel enkele leuke, mooie en/of gewaagde momentjes, zoals het gedoe rondom het lijk en in de WC, maar in z'n totaliteit komt het niet tot een hartelijk avontuurtje.

''Tell me you'll do it. Swear!''

''You mean like the F-word?''

Doorsnee werkje. De uitwerking is er gewoon niet echt naar; een paar leuke momenten, maar uiteindelijk zijn die gewoon erg schaars. De personages trokken me niet echt en het lukte me niet om goed in het verhaaltje mee te gaan. De animatie hou ik overigens ook niet van. Watchable, but nothing more.

2,5*

Hele mooie animatie, met eindelijk een goede morele boodschap voor kinderen. Ik vond het op momenten best een beetje eng. Op het eind lijkt het alsof Norman een 'sessie' voerde met de 'heks'.

Het verhaal op zich zit sterk in elkaar. Veel kinderen, zelfs volwassenen kunnen zich verplaatsen in de rol van Norman die zich niet begrepen voelt door zijn omgeving. In het begin dacht ik dat het een standaard verhaal wordt over een jongetje die met geesten kan praten (the sixth sense achtig) maar daarna wordt het verhaal zo gedraaid, dat ik op een gegeven moment als kijker naar mezelf keek en me bedacht hoe bekrompen de maatschappij soms kan zijn. Zelfs anno 2012.

Natuurlijk wordt het allemaal wat speels gebracht, maar toch vind ik het een ietwat zwaarder onderwerp voor een tekenfilm. Maargoed kennelijk is het een nieuwe rage met ook Frankenweenie die kort hierna volgde.

De animatie vind ik erg apart, het lijken nog net geen poppen, maar wel heel mooi uitgevoerd de Stop-motion film Erg mooie duistere sfeer ook.

Gebasseerd op de morele waarde en de mooie uitvoering, geef ik het een 7.

Rating: 3,5*

Baalbalans.

Dat deze zoveelste griezel-animatie doet denken aan Coraline of zelfs Monster House is niet zo heel gek, maar het niveau van die films wordt helaas niet gehaald. En dat is jammer, want de twee genres kunnen erg goed samen. Iets waardoor jong én oud beter bediend zouden moeten worden. Dat gebeurt hier ook wel een beetje, maar er lag zoveel meer in het verschiet. Iets wat een zeer sterke eerste helft in elk geval doet vermoeden.

Waar gaat het dan mis? Wel, heel erg mis gaat het gelukkig niet. Toch is de tweede helft van de film rondom een paranormaal jochie gewoon veel minder onderscheidend van toon. Sowieso mag je stellen dat er qua zombies niet erg origineel design heeft plaatsgevonden. Met als gevolg een stel weinig opzienbarende griezels. Dat terwijl de stemmencast juist sterk is en de hoofdpersonages wél leuk zijn vormgegeven.

De kinderen zullen worden vermaakt, maar de humor voor volwassenen ontbreekt tijdens de flauwe finale. En vooral dat is balen, want de eerste helft kent een goede balans tussen avontuur en komedie. Alsof de twee regisseurs halverwege letterlijk het stokje van elkaar hebben overgenomen, of iets dergelijks. Wat volgt is een bloedeloos en voorspelbaar vervolg dat die noodzakelijke humor ontbeert. Op een paar flauwe grapjes na.

ParaNorman voelt daardoor onevenwichtig aan, maar mag desondanks best gezien worden. Dit moderne huwelijk tussen CGI en stop-motion ziet er met enige regelmaat beeldschoon uit, al zal deze stijl niet iedereen liggen. Sfeervol is het in elk geval wel. Ook de score is fijn en wie de clichématige tweede helft wil slikken wacht een leuk filmpje. Het is raadzaam even de aftiteling uit te kijken omdat daarna Norman 'tot leven wordt gewekt'. Een hoogtepuntje.

Redelijk.

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Nergens echt uitzonderlijk goed of hilarisch leuk, maar ParaNorman is toch een erg amusant filmpje geworden. De sfeer en de stijl zijn fantastisch en er komen een paar geestige karakters voorbij. Film ziet er goed verzorgd uit, er zitten een paar erg geestige grappen en vondsten in en de stemmencast is ook prima. Wel duidelijk dat de eerste helft van de film veel treffender is dan de ietwat teleurstellende tweede helft. Had tegen het einde wel iets meer creativiteit verwacht. Gelukkig waren bepaalde sequenties weer erg tof vormgegeven, zoals het moment dat Norman de confrontatie opzoekt met de heks. Goed amusement.

3,5 sterren.

Wat jammer dat ik ParaNorman pas zag ná Frankenweenie. Blijkt dit toch allemaal wat flauwer, minder geraffineerd en minder mooi. Komt helaas ook niet in de buurt van het fantastische sprookje Coraline, ook al worden hierin verwoede pogingen gedaan om er zowel volwassen als kinderhumor in stoppen.

Ik weet niet wat het is, maar ik word alijd erg blij van dit soort animatie. En al is dit geen klassieke stop motion-animatie, het heeft zeker nog steeds de charme. Hoe de figuren bewegen, hun ogen en mond, het is nooit helemaal smooth. En dat ze gebruik maken van de computer om het er allemaal iets vloeiender uit te laten zien, dat deerde me nou totaal niet, Het zit lekker tussen the Nightmare Before Christmas en een Pixar-animatie in.

En dan is het ook nog een genot dat het onderwerp van de film zo in m'n straatje ligt. Zombies zijn momenteel het grote ding in TV en horrorfilms, maar ParaNorman toont maar eens aan dat er nog zoveel leuke dingen mee te doen zijn. Het verhaal is op zich simpel, maar zó leuk gevonden, en de inside jokes en horror-referenties maken het nog net dat beetje leuker. Een hond die Bub heet, de filkm waar Norman in het begin naar kijkt; sommige zijn subtieler dan andere en ik heb er vast wat gemist.

De personages en stemmen zijn geweldig. Norman is een leuk kereltje met een unieke gave, en de bijpersonages zijn stuk voor stuk leuk of grappig. Vooral Norman's vriendje Neil is hilarisch met dat dikke koppie en die briljante opmerkingen van hem. Norman's zus en Neil's broer zijn een beetje standaard, maar hoe ze geanimeerd zijn maakt ze toch weer leuk. En wat ik al zei, de stemmen van een aantal namen die je zeker kent droegen zo veel bij aan hun karakter. Een kwestie van sterke casting.

Verder is het allemaal zo leuk, van de speciale effecten tot de briljant gevonden muziek geïnspireerd op de horror-muziek uit de jaren '80 (met als beste voorbeeld Day of the Dead). De spoken zijn leuke uiteenlopende figuren en de zombies schuifelen volgens de aloude traditie voordat ze marathonlopers werden. Het verhaal gaat van grappig naar spannend en ontroerend en weer terug, en ik verveelde me geen moment.

Na Frankenweenie weer een stop motion pareltje.

Onderhoudende animatiefilm. Het had misschien iets scherper en frisser gemogen (de climax volgt wel erg trouw de gebaande paden) maar het is prachtig gemaakt en er zitten genoeg grappen en verwijzingen in om het ook voor volwassenen interessant te houden.

Niet super spectaculair ofzo, wel amusant over de hele linie en zeker een kijkje waard.

Aardige animatie's, zeker rond de eindscène mooie beelden en een prima stemmencast. Alleen had wat meer aandacht aan het verhaal geschonken mogen worden. Het begint vrij plots en is dan ook weer tamelijk snel afgelopen. Vergelijk dat met de korter durende Lion King waar toch iets als een goed verteld episch verhaal komt. Maar al met al wel meestentijds vermaakt, dat is echter niet genoeg voor een voldoende: 2*.

Dit was nog een leuke animatiefilm. 'k vond het wel een grappige film, 'k heb een aantal keren moeten lachen. Het verhaal was onderhoudend genoeg om de volledige speelduur te boeien. Ook de animaties waren goed gedaan en de stemmen pasten wel bij de personages.

Verder vond 'k het nog een redelijk "enge" film, dus misschien niet echt geschikt voor hele kleine kinderen.

ParaNorman vond ik vooral een erg sympathiek filmpje. Het hart zit duidelijk op de juiste plaats en de film heeft ondanks een zeer clichématig verloop genoeg eigenheid om zich positief te onderscheiden. Het enige wat ontbreekt zijn echt geweldige momenten waardoor de film zichzelf kan overstijgen. Nu blijft het vooral aardig.

Ik vond het wel opvallend dat ParaNorman kennelijk een zeer specifieke doelgroep had onder kinderen. Dit is duidelijk niet voor de allerjongste, maar meer van 9 tot 14 of zo. Amerikanen doen nogal moeilijk over geweld en vooral seks in films die ook kinderen te zien krijgen, maar ParaNorman laat zijn hoofdfiguur worstelen met een lijk en bevat meer dan eens seksuele verwijzingen en innuendo in zijn grapjes. Maar op een onschuldige manier allemaal. Dat deed me wat denken aan de seksgrapjes die gemaakt werden door mijn klasgenoten rond de leeftijd van de hoofdpersoon van deze film. Oftewel van die "gedurfde" grapjes van kinderen die net van seks gehoord hebben, misschien net in de pubertijd zitten, maar nog te ver af staan van de echte ervaring om werkelijk te weten waarover ze grapjes maakten. Het is misschien niet veel, maar ik vond het wel grappig om dat hier terug te zien, aangezien dat vaak weggelaten wordt in Amerikaanse kinderfilms om de jongste kinderen niet te vervreemden. In Amerika viel men overigens meer om dat ene grapje aan het einde waarin Mitch onthuld een homo te zijn. Hier op MovieMeter zegt echt helemaal niemand er iets over, maar check de IMDb Boards ter contrast!

Mijn complimenten over de grapjes moeten overigens niet te groot worden opgevat, want helaas vond ik de film qua humor nogal hit and miss. Die gekke oom begin me al snel te irriteren en gelukkig verdwijnt hij dan ook al snel. Soms zit de film ook wel erg dichtbij de standaardparodie humor, maar gelukkig overheerst dit niet. De trailer hield me aanvankelijk eigenlijk weg van de film, omdat het de zoveelste lach-of-ik-schiet-animatiefilm leek te zijn, maar er zit wel eens balans tussen humor en serieuze stukken, waardoor de climax, toch echt het hoogtepunt hier, beter tot zijn recht komt. De leukste grapjes waren vaak verbaal, zoals wanneer de zus van Norman over een knappe jongen zegt dat hij zo gespierd is dat ze serieus vermoed dat hij een "sevenpack" heeft. Dat soort onzinnigheid mag ik wel.

De stop-motion is erg vloeiend en de aquarelachtige look van de vervloekte lucht vond ik erg mooi. Vooral de laatste confrontatie had erg veel sfeer. Maar het design van de personages vond ik vaak minder sterk, soms zelfs erg lelijk. Ook jammer dat een film als deze niet iets meer met de typetjes doet. Ze gaan voor clichés, uit homage of parodie, maar spelen daar dan niet mee. Het blijven de bekende typetjes over het algemeen. Sowieso is de clichématigheid toch wel een probleem. Juist een wat donkerdere kinderfilm had misschien iets meer durf kunnen gebruiken op verhalend vlak. Het is ook het bekende verhaal van de outcast die uiteindelijk de boel moet redden, al wordt het feit dat Norman een outcast is hier wel sterk gebruik in contrast (of juist overeenkomst) met de hoofdschurk, waardoor het thematisch wel sterker werkt.

Deze recensie is een soort conflict met mezelf. Veel goede punten, veel matige punten. Geen geweldige punten, geen vreselijke punten. Werkelijk, ik wil deze leuker vinden dan hij is. Ach, dat is ook geen slecht teken. Maar ook geen goed teken.
3*

Een goede animatie/komedie/avontuur/familie/fantasy film...

Prima verhaal...

Leuk gemaakte animatie...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

De stijl van ParaNorman vond ik erg gaaf. De kleuren en de personages worden zo heel sprekend en helder. Vond het echt van m'n TV afspatten. Verder is het absoluut een vermakelijke animatiefilm met aardig wat grappige momenten (en verbale grapjes) en is het een prima film om met (niet de allerkleinste) kids te kijken. Het plot is prima in orde, natuurlijk allemaal erg voorspelbaar maar er zitten wel wat diepere boodschappen in en dat is nooit zo verkeerd.

Al met al een prima film, leuke stijl en geslaagde humor. Kijken dus.

4*

8/10 (IMDB)

Vermakelijke horror-animatie die toch zeker voor de wat jongere kinderen behoorlijk eng kan zijn.
Paranorman heeft een beetje het sfeertje zoals Coraline dat ook had, al vind ik Coraline duidelijk wel de betere van de 2.
Leuk gedaan dat naast het horror verhaaltje we ook nog een soort coming of age gedeelte hebben rondom Norman, geen kinderachtige film dus!
De homo grap op het einde vond ik trouwens wel geniaal en gewaagd! Op IDMB heb ik gelezen dat deze grap voor veel boze ouders heeft gezorgd, als of kinderen deze grap door gaan hebben?

Paranorman is zonder twijfel de moeite waard, fans van Coraline en Monster House mogen deze film zeer zeker niet laten liggen!
Binnenkort Frankenweenie eens een kans gunnen.

3,5*

Toch wel de minste uit de Laika-stal. De creativiteit van Coraline is al helemaal zoek. En het thema van griezelige animaties werd al beter gedaan. Denk maar aan Monster House, Corpse Bride, Frankenweenie, Hotel Transylvania en natuurlijk Nightmare before Christmas. De humor is nogal flauw, het verhaal geraakt niet van start en ik mis de charme van stop-motion. Gelukkig bewijst een recente film als Shaun the Sheep wel dat het genre nog niet dood is. Deze animatie zal snel in de vergeethoek belanden.

Degelijke herziening waarin de rommelige inhoud opvalt, maar wordt gecompenseerd met een fraaie vormgeving. Regisseursduo Chris Butler en Sam Fell maken een gewaagde keuze door speciale effecten erg nadrukkelijk met stop-motion te vermengen, maar komen er niettemin een heel eind mee. ParaNorman vormt daarmee een gezonde combinatie tussen humor en griezelwerk voor de jongere leeftijden. Stemmenwerk kan er verder mee door en het gebeuren duurt nergens te lang, waardoor de film slaagt in wat het probeert.